SHORT FIC 《 BTS 》

ตอนที่ 4 : Tutor V. II END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 692
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 พ.ค. 60




Tutor V. II END
__

" ใช่ค่ะ ... หนูเนี่ยแหละคนที่โทรไปเมื่อวาน " กล้าแทนตัวเองว่าหนูเพราะฉันไปสืบเสาะมาแล้วไงว่าเราอายุห่างกันตั้งห้าปี แถมการเรียกหนูแทนตัวเองเนี่ย เค้าว่ากันว่ามันสั่นคลอนใจของผู้ชายได้ไม่มากก็ไม่น้อยเลยล่ะ

" ครับ พี่ชื่อวีนะ -- " เค้ายังพูดไม่ทันจบฉันก็รีบแทรก

" รู้แล้วค่ะ เข้าบ้านเถอะแดดข้างนอกมันร้อน เดี๋ยวผิวพี่วีเสียหมด " ถือวิสาสะลากแขนเค้าเข้ามาในบ้านถึงคนตัวสูงจะไม่ได้คัดค้านอะไรแต่ก็ดูถือเนื้อถือตัวอยู่เหมือนกัน อ๊ะแต่แล้วไงล่ะ ฉันไม่ถือนี่ ฮิฮิ



" หิวอะไรมั้ยคะเดี๋ยวหนูให้แม่บ้านเอาขึ้นไปให้ " ฉันต้องรีบเตรียมเสบียงให้พร้อมเพราะเดี๋ยวเกิดหิวน้ำหิวท่าขึ้นมาบนห้อง มันจะขัดจังหวะ..เวลาเรียนน่ะ 

" พี่ว่าเราเรียนกันด้านล่างก็ได้นะ ห้องรับแขกหรือสวนก็ได้ " พี่วีมองไปรอบๆบ้านแล้วบอก โอโห! พ่อเทพบุตรช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย!

" หงึ.. ไม่เอาอ่ะ เรียนในห้องสงบกว่า รีบขึ้นกันเถอะค่ะ (ชื่อคุณ)อยากเรียนจะแย่แล้ว " ฉันฉวยกระเป๋าโน๊ตบุ๊คในมือเค้ามาถือไว้เองแล้วเดินขึ้นห้องทำให้เค้าเลี่ยงไม่ได้เลยยอมเดินตามขึ้นมา



กรึก! ฉันปิดประตูแล้วกดล็อคกลอน.. อือไม่คิดอะไรเลยจริงจริ๊ง

พี่วีเองก็ดูเป็นงานเป็นการและอยากจะสอนฉันท่าเดียวถึงได้เอาพวกหนังสือไปวางที่โต๊ะปลายเตียงแล้วเรียกให้ฉันมานั่ง พอฉันมานั่งเสร็จเค้าก็รัวคำถามทันที

" พอมีพื้นฐานวิชาKบ้างรึเปล่า? " 
" สอบภาคKผ่านมั้ย " 
" จำสูตรได้ใช่ปะครับ  " 

ที่พูดรัวมาขอตอบคำเดียวว่า ไม่! ไม่! ไม่!

" คือ..หนูพึ่งตกมาอ่ะ ถึงได้ลงเรียนกับพี่ " ตอนนี้ฉันสลดจริงๆเพราะพอนึกถึงตอนที่ป๊าดุทีไรก็อยากจะร้องไห้ ฉันทำใครหลายๆคนในชีวิตผิดหวังมาเยอะ ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากเหมือนไทเกอร์ รายนั้นน่ะเรียนเก่งเป็นตัวแทนโรงเรียนแข่งคณิตศาสตร์ เห้อ.. ส่วนฉันจอดมาตั้งแต่ปอห้าแล้วเรื่องการเรียนน่ะ..

 พี่วีก้มหน้าลงมามองฉันที่หลบตาเค้า มือหนาเอื้อมมาบีบไหล่เบาๆนั่นทำให้ฉันเงยหน้าไปมองด้วยความตกใจ

" ตอนพี่เรียนปีหนึ่ง พี่ก็เป็นคนนึงที่ไม่ผ่านวิชาKน่าแปลกใจมั้ยล่ะ " 

โกหกทั้งเพ! อัจริยะแบบเค้าไม่มีทางเคยเดินเส้นทางเดียวกับฉันแน่ๆ

" พี่อย่ามาโกหกให้กำลังใจหนูหน่อยเลย.. ทำแบบนี้ด่าว่าโง่ซะยังดีกว่า.. " 

" อ้าว! ถ้าพี่ด่าเราโง่ ก็เหมือนด่าตัวเองอ่ะดิ! " 

เค้ากำลังจะแสดงซีนพระเอก..ส่วนฉันก็.. 

" ทำไมคะ.. พี่กำลังจะบอกว่าเราเหมือนคนๆเดียวกันงั้นหรอ

" หื้ม.. ไม่ใช่ พี่หมายถึงพี่ก็เคยเป็นแบบเราต่างหาก " พี่วียิ้มเหมือนรู้ทันเกมฉันนิดๆว่าแอบหยอด แต่เค้าก็ดูเป็นผู้ชายที่ดีมากเลยนะ ไม่ต่อยอดหรือทำรุ่มร่ามอะไรเลยตั้งแต่ขึ้นมา

" แล้วไป.. พี่เล่าต่อสิ " ฉันทำเป็นเอียงหน้าเข้าไปใกล้ๆเค้าเหมือนไร้เดียงสา 

อยากตบตัวเองเหมือนกัน.. ทำไมต้องสนใจผู้ชายคนนี้มากขนาดนี้ด้วยนะ

" ก็.. พอพี่ตก พี่ก็เปลี่ยนตัวเองใหม่ ลองเป็นวีที่ตั้งใจมุ่งมั่น แล้วมันก็ได้ผลเพราะปีสองพี่สอบภาคKได้ที่หนึ่ง เป็นไงเจ๋งปะ .. " เค้าก้มหน้าต่ำลงทำให้ปลายจมูกเราชนกัน วินาทีนั้นเราสองคนต่างยังไม่ผละออก แต่ก็ไม่มีใครเติมเชื้อไฟ แค่มองตากันเงียบๆ ตาพี่วีโครตสวยเลย แค่บอกอย่างเดียวคงไม่มีคนเชื่อ.. ต้องลองจ้องเอง 

ไม่สิ.. พอฉันได้จ้องมันฉันกลับรู้สึกหวงไม่อยากให้ใครมาจ้องอีก

" ตาพี่วีสวยจัง " ฉันบอกในขณะที่ยังจ้องเข้าไปในดวงตาเค้าอยู่ ก่อนจะลากสายตามาที่จมูกโด่งๆ และริมฝีปากสีอมชมพูที่น่า..จูบชะมัด 

" เอ่อ.. " พี่วีผละตัวออกในทันทีทำให้ฉันแกล้งกระแอมเพราะความรู้สึกเขินไปด้วย อย่าว่าแต่ฉันที่เขินเลย เพราะพี่วีก็คงไม่รู้ตัวว่าหน้าเค้าเองแดงมากขนาดไหน 

" เริ่มเรียนเถอะ เสียเวลามามากแล้ว.. " เค้าหยิบหนังสือมาเปิดแล้วยื่นมาวางไว้ตรงกลางบนโต๊ะที่เราสองคนนั่งอยู่ก่อนที่จะเริ่มร่ายยาวถึงเนื้อหาของมัน 

มันแปลกที่ในครั้งนี้ฉันกลับสนุกแล้วไม่ขยะแขยงวิชานี้ ไม่ทรมาณเหมือนเวลาเรียนที่มหาลัยด้วย พี่วีอธิบายดีและการพูดของเค้าก็มีเสน่ห์น่าฟังมาก ฮือ อยากด้ายยย 

" ฟังอยู่รึเปล่าฮึเรา? " ฉันสะดุ้งแล้วลนลานหยิบปากกาขึ้นมาจดต่อ 

" ฟังค่ะ.. " อยากฟังไปตลอดชีวิตเลยก็ว่าได้ พี่วีพยักหน้าแล้วสอนต่อ อย่าพึ่งสติหลุด(ชื่อคุณ) โฟกัสกับวิชามหาโหดนี่ก่อน 




" โอ๊ย.. เมื่อยจัง " ฉันบิดขี้เกียจเมื่อถึงเวลาหยุดพักครึ่งการเรียนการสอนของเรานี่ฉันนั่งเรียนไปสองชั่วโมงครึ่งแล้วถึงแม้ว่าครึ่งชั่วโมงแรกจะจ้องแต่พี่วีอย่างเดียว 

" เมื่อยหรอ.. ตรงไหน?  " ไอท่าทีเข้ามาถามแบบนี้น่ะช่างน่ารักสิ้นดี เค้าเป็นผู้ชายที่ฉันรู้จักแค่วันเดียวแต่กลับประทับใจกว่าผู้ชายที่หอบช่อดอกไม้มาให้ทุกวัน มองที่พี่วีทีไรรู้สึกสบายใจอย่างบอกไม่ถูกแฮะ

" หนูมันแค่คนนั่งเรียน พี่ต่างหากที่ทั้งพูดทั้งอธิบาย เมื่อยตรงไหนมั้ยคะ? " พี่วีส่ายหน้าแบบยิ้มเขิน

" ไม่หรอก.. " 

" ไม่เชื่อ.. นั่งลงค่ะเดี๋ยวหนูนวดไหล่ให้ " ฉันกดตัวเค้าให้นั่งตรงๆแล้วเริ่มบีบไหล่เค้าเบาๆ เห็นฉันแบบนี้นวดให้ป๊าม๊าแล้วก็ป้าๆแม่บ้านบ่อยมากกก

" อะ..อือ นวดเก่งนะเรา " ฉันยิ้มรับคำชมแล้วทุบเบาๆ ผ่านไปสักพักพี่วีก็หลับตาผ่อนคลาย ก่อนที่มือใหญ่จะจับมือฉันให้หยุดขยับบนไหล่เค้า 

" พี่โอเคแล้ว ขอบคุณมากนะครับ " ฉันไม่กล้าจ้องมองตาคู่นี้ซักเท่าไหร่ แต่จะบอกว่าฉันสัมผัสถึงพลังงานความร้ายลึกจากผู้ชายคนนี้ หมายความว่าภายนอกดูขรึมๆ..แต่พอได้เป็นแฟนจริงคงแสบน่าดู 

" ค่ะ มาเรียนกันต่อเถอะ " ฉันเดินอ้อมไปนั่งที่เดิม ก่อนจะจริงจังกับการเรียนอีกครั้ง ฉันขออวดหน่อยละกันว่ารอบนี้ทำข้อสอบผิดแค่ข้อเดียว แต่พี่วีก็ยังเค้นให้ฉันทำจนกว่าจะถูกหมด ฮือ -O- 


" แล้ว..ตัวนี้มันมายังไงอ่ะ " ฉันจิ้มๆถามเพราะงงจุดนี้ ทำเอาคิดไปต่อไม่ได้

" ก็พี่สอนแล้วไงว่าถ้ามันทับซ้อนกันให้เราดึงตัวกลางออกมาแล้วคูณห้าหารสิบ " พี่วีดุเอาซะฉันหน้าจ๋อย แต่ก็ผิดจริงๆแหละ โง่เองจำไม่ได้อ่ะ

ฉันปัดความสนใจจากโลกภายนอกทิ้งแล้วทำแต่ข้อสอบตรงหน้า นี่เป็นชุดสุดท้ายของวันและพี่วีกำลังตรวจอยู่ ลุ้นอ่ะ..

" อือ.. ถ้าบอกแล้วอย่าเสียใจนะ " 

ฉันจิ๊ปากแล้ววางปากกาทิ้งเมื่อเค้าพูดแบบนี้ ฉันทำเต็มที่แล้วอ่ะคะแนนยังออกมาไม่ดีอีกหรอ 

" เราไม่ผิดเลยครับ เก่งมาก " พี่วียิ้มแฉ่งแล้วประกบแก้มฉันจากนั้นก็ออกแรงบีบเข้าหากันเบาๆ ก่อนจะเขี่ยจมูก คนบ้า..นอกจากจะแกล้งให้ตื่นเต้นละยังจะแกล้งให้เขินอีกหรอ 

" หงึ.. งอนแล้วแกล้งหนูทำไม " ฉันว่าอย่างไม่จริงจัง ก่อนจะรวบรวมความกล้าเอื้อมมือไปจับแก้มเค้าบ้าง คราวนี้กลายเป็นพี่วีที่ทำหน้าตกใจไปซะเอง 

" พี่รู้มั้ยว่าถ้าไม่รู้สึกอะไรกับผู้หญิงห้ามจับแก้มเล่นจมูก

" ถามจริง.. นี่เราจีบพี่หรอ ? " พี่วีชักมือออกแล้วเปลี่ยนมาเป็นนั่งเอนพิงเก้าอี้เต็มหลังแทน

" ถ้าผู้หญิงรู้สึกดีเค้าก็ไม่อยากบอกเหมือนกันค่ะ " ทำมาเป็นมีคำคมนะ จริงๆก็คิดสดตอนนี้นั่นแหละ พี่วีมองฉันด้วยสายตาเหมือนเสือ.. อยากขย้ำเหยื่อยังไงก็ไม่รู้ แต่มันก็แว๊บเดียว.. สายตาเค้าก็เปลี่ยนไปสุภาพตามเดิม น่าแปลกใจชะมัดเลยผู้ชายคนนี้

" หมดเวลาแล้ว.. พี่ต้องไปสอนคอสติวแอดโฮมที่บ้านคนอื่นต่อ กลับก่อนนะครับ " พี่วีเปลี่ยนเรื่องแบบร้ายกาจ เค้าดันของทุกอย่างวางไว้บนโต๊ะอย่างเป็นระเบียบเพราะพรุ่งนี้เราก็ต้องเจอกันอีก แต่ฉันกลับกำลังร้อนรนเหมือนเด็กน้อยที่ไม่อยากขึ้นจากสระน้ำ!

" สอนใครคะ ผู้หญิงรึเปล่า " มือเล็กๆมันดันไปเกี่ยวมือพี่วีเองแบบไม่ได้ตั้งใจจะถูกเนื้อต้องตัวพี่เค้าขนาดนั้น แต่ฉันก็แค่อยากฟังว่าเค้าจะไปที่ไหนต่อด้วยสีหน้าขุ่นมัว อารมณ์ไม่ดีเอาซะเลย

" ทำหน้างอแงแบบนี้หมายความว่าไงครับ.. หือ? " พี่วีแกะมือฉันออกแต่เปลี่ยนเป็นมาจับมือฉันไว้แทน 

" ก็หมายความว่า.. ถ้าเป็นลูกศิษย์ผู้หญิงก็ระวังตัวด้วยนะคะ อย่ายิ้มให้เค้าแบบนี้เด็ดขาด หนูไม่ชอบเลย " ถ้าไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองว่าสายตาคู่นั้นที่มองกลับมามันก็ดูรู้สึกคล้ายกับฉัน เหมือนเค้าก็กำลังบอกแบบนั้นกับฉันเช่นกัน เห้อ.. คิดไปเองรึเปล่าเนี่ย

" ครับ ฝันดีนะ " พี่ปล่อยมือฉันให้ร่วงไปอยู่ข้างลำตัวตามเดิม ก่อนจะหมุนตัวออกจากห้องไป ถึงฉันจะทำฟอร์มไม่ลงไปส่งแต่ก็ยืนดูเค้าอยู่บนระเบียงถึงได้เห็นว่าเค้าขับรถออดี้มาเอง แค่คิดว่าพี่วีจะไปยิ้มแบบนี้ให้ลูกศิษย์อื่น หรือ เล่าเรื่องราวเก่าๆที่เค้าสอบตกให้ฟัง ฉันก็ไม่อยากทำใจรับแล้ว จะด่าว่าฉันมันผู้หญิงใจเร็วก็ได้ แต่มันไม่มีเหตุผลอะไรเลยนะที่ฉันจะยืนมองคนที่ชอบเดินผ่านไปเฉยๆ

เพราะบางที..เค้าอาจจะไม่เดินวนกลับมาให้เราทำได้แค่มองอีกก็ได้นะ



" เห้อ.. " ฉันปล่อยตัวนอนลงเตียงนอนหนานุ่มจนยุบฟวบแต่ก็ฟูขึ้นมาใหม่ คิดไม่ตกแล้ว ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับวิชาKเพราะต้องบอกเลยว่าเข้าใจมันมากพอสมควรแล้ว แต่เวลาที่ฉันจะได้เจอพี่วีนี่สิ เหลือแค่พรุ่งนี้อีกวันเดียวเองนะ ถ้าจะสมัครคอสใหม่ก็ต้องรอไปอีกสองเดือนกว่าจะได้คิว ฉันจะจัดการยังไงดีเนี่ย ไม่อยากมีจุดจบที่ต้องยืนมองเฉยๆเลย 

ฉันคว้าโทรศัพท์มาแนบหูเมื่อเห็นว่ามีสายเข้าจากแอม

( หายไปไหนทั้งวันอ่ะ ไม่ตอบแชทเพื่อนในกรุ๊ปเลย )

จริงด้วย..วันนี้ฉันแทบไม่ได้จับโทรศัพท์เลยอ่ะ
" มีอะไรด่วนหรอ " 

( ไม่มีหรอก แต่เพื่อนๆเป็นห่วงแก.. ไม่ผ่านก็แก้ได้นะเว้ยคิดไรมาก ) 

" อือ รู้แล้วน่า " ฉันขำที่แอมเข้ามาปลอบในตอนที่ฉันโอเคขึ้นเพราะพี่วีไปแล้ว ปรกติเธอจะเป็นนัมเบอร์วันในการเข้ามาปลอบฉันเลยนะ คราวนี้เรียกได้ว่าพลาดมากๆ

( หรือถ้าแกไม่โอเค..พรุ่งนี้เราไปร้องคาราโอเกะกันมั้ย! ที่ห้างCWก็ได้ ) 

" หงึ..ไม่ว่าง "

( วันหยุดปรกติแกก็เที่ยวไม่ใช่หรอ.. ช่วงวันสองวันนี้แกดูแปลกๆนะ )

" เห้อ~.. เชิญคุณแอมไปร้องเพลงกับเหล่าช้างตกสามคนนั้นเถ๊อะ เดี๋ยวแค่นี้ก่อนนะ ง่วงมา--- " ฉันฟิวส์ชาดจริงๆเพราะสลบคาโทรศัพท์ไปเลย ข้าวเย็นก็ยังไม่ได้กิน นี่พึ่งทุ่มเดียวแต่ฉันก็ง่วงแบบที่ไม่เคยเป็น

อ่อนเพลียมาทั้งวันสินะเรา... 
เพลียทั้งสมองเพลียทั้งใจเลย...



ตอนเช้า... 
" งืม..แจ้บๆ " ฉันขยับตัวกลิ้งไปทางซ้ายของเตียงแบบงัวเงียกับแสงแดดที่ส่องเข้ามาผ่านม่านสีครีม สายตาปรับโฟกัสเล็กน้อยก่อนที่ปากบางจะอ้ากว้างแล้วร้องกรี๊ด! 

" พะ..พี่วี มาได้ไงคะ! " ฉันลูบหน้าตัวเองแบบลวกๆด้วยอาการตกใจ วียิ้มไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะยกข้อมือของเค้าที่ใส่นาฬิกาขึ้นมาแล้วบอก

" นี่จะบ่ายสองแล้ว เรานัดกันบ่ายโมงไม่ใช่หรอ " 

ใช่! ฉันหลับยาวจนตื่นเอาก็ป่านนี้ แต่สิ่งที่น่าตกใจคือใครให้เค้าขึ้นมาบนห้องแถมยังไม่ยอมปลุกฉันอีก

" แล้วทำไมไม่ปลุกหนู " 

" ก็..พี่เห็นเราดูเหนื่อย แถมเสื้อผ้าก็ชุดเดียวกันกับเมื่อวานด้วยให้พี่เดาคือเราคงไม่อาบน้ำนอนใช่มั้ยเนี่ย " ปฏิเสธได้ซะที่ไหนละ ในเมื่อเสื้อผ้าหน้าผมก็คาอยู่แบบนี้ ฉันวิ่งลงจากเตียงก่อนจะหยิบชุดคลุมอาบน้ำกับเสื้อผ้าออกมาพาดแขนไว้

" .... " ฉันวิ่งเข้าไปในห้องน้ำทันที มันเขินจนอยู่ไม่ได้เลยอ่ะพอเห็นพี่วีมองมาด้วยสายตาล้อเลียน แล้วก็ไม่อยากบอกว่าเวลาฉันเหนื่อยตอนนอนสภาพจะพังสุดๆ น้ำลายไหลย้อยย ฮือ T_T 


V TALK PART

" เลทไปชั่วโมงกว่า.. ทำยังไงดีหื๊ม? " ผมกอดอกจ้องมองยัยเด็กขี้ตลกคนนี้ที่กำลังนั่งยอมรับกรรมอยู่ด้านหน้า 

" พี่จะปลุกหนูก็ได้แต่พี่ไม่ปลุกอ่ะ " ตัวเล็กเถียงคอเป็นเอ็น ก่อนที่ผมจะก้มตัวลงไปจนหน้าเราเกือบชิดกัน

" พี่ชอบเราเวลานอนนะ มันน่ารักดี " ผมพูดออกมาเสียงเบาๆ ก่อนจะยืดตัวเต็มความสูงตามเดิมแล้วทำเป็นไม่เห็นอาการของ(ชื่อคุณ)ที่เม้มปากนิดหน่อยก่อนจะหลุบตาต่ำเหมือนเขินและคิดอะไรอยู่

" มา!.. เรียนกันต่อดีกว่า " ผมวางหนังสือลงบนโต๊ะก่อนจะนั่งลงข้างๆ(ชื่อคุณ)ที่เขยิบตัวเข้ามาหาผมเช่นเดียวกัน เวลาสอนผมยอมรับเลยล่ะว่าชอบเผลอไปมองริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่ขยับพูดขยับท่องอย่างน่ารัก ผมมันไม่มีน้องสาวครับ เจอเด็กผู้หญิงน่ารักๆแบบนี้ขึ้นมาหน่อยก็หวั่นไหวแล้ว หึ.. แต่เด็กคนนี้ผมอาจจะไม่ได้ชอบเค้าแบบน้องสาว อยากตบกะบาลตัวเองตอนที่หยั่งเชิงไปถาม(ชื่อคุณ)ว่าจะจีบผมหรอ พอโดนน้องหยอดกลับมากลายเป็นทำตัวไม่ถูกซะเอง 

แล้วเมื่อวานผมก็ไม่ได้มีสอนต่อหรอก.. แค่อยากลองใจน้องเค้าเฉยๆ แต่ก็ได้ผลไง เห็นปะ


" พี่วี.. พี่วีคะ! เหม่อนึกถึงอะไรหรอ " ผมสะดุ้งเพราะเสียงของ(ชื่อคุณ)ที่พูดขึ้นมา เธอเอียงคอถามด้วยความสงสัย

" พี่กำลังนึกถึง...เรื่องที่เราจะสอบนี่ไง พร้อมรึยัง? " แกล้งเฉไฉไปงั้นแหละ เรื่องจริงก็รู้ๆกันอยู่

" ไม่รู้สิ แต่ก็.. จะทำให้เต็มที่ไม่ให้เสียชื่อพี่วีแน่นอน " 

" ฮ่าๆ.. เออ แล้วมีแฟนทำไมไม่ให้แฟนติวให้อ่ะ? " มุขหลอกถามผมดูจะเก่าไปซักหน่อย แต่โชคดีที่เด็กนี่ไม่รู้ถึงรีบส่ายหัวส่ายมือปฏิเสธใหญ่แล้วบอกว่าไม่มีแฟน 

" อ้าวหรอ..พี่ก็นึกว่าเรามีแฟนแล้วซะอีก อือๆ ช่างมันเถอะ เรียนกันต่อดีกว่า " 


END V TALK PART 

" ขอบคุณที่สอนมาสองวันติดนะคะ .. น่าเสียดายที่เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว " วันนี้ฉันเดินลงมาส่งเค้าที่หน้าบ้านก่อนจะหยุดพูดทำให้พี่เค้าที่กำลังจะขึ้นรถชะงักแล้ว เดินมาอยู่ตรงหน้าฉันอีกครั้ง

" ขอบคุณเหมือนกันที่ทำให้พี่มีลูกศิษย์น่ารักแบบเรา.. " ฉันยิ้มรับคำหวานแล้วเงยหน้าสบตาเค้า

" จะไปจริงๆหรอ " 

พี่วีเงียบไป ก่อนจะยิ้มแล้วหันซ้ายหันขวาพอเห็นว่าไม่มีใครเค้าก็เอื้อมมือมาจับแก้มฉัน 

" จำได้ไหมว่าเราเคยบอกพี่ว่า ถ้าไม่ได้คิดอะไรห้ามจับแก้ม .. แต่ถ้าพี่จับแปลว่าพี่คิด ถูกมั้ยครับ? " ฉันเขินจนใบหน้าแดงกร่ำกับคำพูดและท่าทีโรแมนติคของพี่วี ถ้าป๊าม๊าหรือไทเกอร์ออกมาเจอคงเกิดเรื่องใหญ่เป็นแน่ >< 

" นี่กำลังจะจีบหนูหรอ " เราสองคนขำออกมาพร้อมกันเพราะมันเป็นคำพูดที่พี่วีเคยถามฉัน ตอนนี้พอฉันถามกลับก็จี้เส้นยังไงไม่รู้แฮะ ฉันอาศัยจังหวะตอนเค้าเผลอหัวเราะไปเขย่งปลายเท้าจับแก้มเค้าไว้บ้าง

" ว่าไง.. ทำไมไม่ตอบ " โดนฉันย้ำพี่วีก็เอามือออกจากแก้มฉันแล้วโน้มตัวลงมาจนปากเค้าอยู่ระดับเดียวกับใบหูของฉัน 

พี่วีกระซิบออกมาเบาๆ
" แค่เราพูดว่าได้ พี่ก็เดินหน้าไม่ถอยเลยครับ " ฉันฟาดไหล่เค้าเล่นไปทีนึงก่อนจะเขย่งกระซิบบ้าง 

" ได้.. หนูพูดแล้ว ห้ามคืนคำน้า " เราสองคนหัวเราะคิกคักก่อนที่จะยิ้มให้กัน ฉันก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าความสัมพันธ์ของเราจะเป็นยังไงแต่สิ่งที่ฉันมั่นใจมากที่สุดคือฉันจะประคองคำว่าเราให้ได้นานที่สุดตราบที่จะมีโอกาส 

อะๆ.. คนโสดที่กำลังอ่านอยู่ก็อย่าอิจฉาไปนะคะ ถึงแม้(ว่าที่)แฟนฉันจะหล่อ เก่ง ก็เถอะ .. คิกคิก



END☆ 

♤ ขออภัยถ้านิยายแจ้งเตือนบ่อยค่ะ ♤

เจอกันเรื่องหน้า ดราม่ามาตรึมอ่ะขอบอก
5555555555555 


บอกลาด้วยภาพแทฮยองอ่า 






























ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #10 ct_nugaa (@nugaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 21:44
    งุ้ยยน่ารักกกก
    #10
    0