[นิยายแปลจีน] เล่ห์รัก

ตอนที่ 32 : 5.3 พ้นจากหายนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,211
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,080 ครั้ง
    5 พ.ย. 62

ซูอิ่งเห็นพวกเขาพุ่งเป้าไปที่เย่เฟยไป๋ ก็คิดจะถอยหลังเพื่อให้เขาอยู่แนวหน้า นางอุตส่าห์หลุดพ้นจากชายห้าคนนั้นมาได้ทั้งที ย่อมไม่อยากอยู่ที่นี่อีก ดังนั้นจึงตัดสินใจจะหนี ทว่าเท้าขยับได้เพียงก้าวเดียว เบื้องหน้าก็พลันปรากฏกระบี่ยาวขวางคอนาง ส่งสัญญาณขู่อย่างไร้สุ้มเสียง

สีหน้าซูอิ่งขลาดกลัว นางถนัดเรื่องการเสแสร้งที่สุดจึงพูดอย่างลนลาน “พวกเจ้าไม่ได้จะฆ่าเขาหรือ เหตุใดจึงรวมข้าเข้าไปด้วยเล่า

พวกเจ้ามันก็พวกเดียวกัน!” นักฆ่าตอบเช่นนี้

เหลวไหล! ข้าไม่รู้จักเขาเสียหน่อย!” ซูอิ่งรีบตัดสัมพันธ์กับเย่เฟยไป๋โดยไม่แม้แต่จะคิด เพื่อแสดงความจริงใจ นางถึงกับยกมือสาบานอย่างจริงจัง “ข้าไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเขาแม้แต่น้อย

เวลานี้เย่เฟยไป๋คิดว่าจะรับมือฝ่ายตรงข้ามอย่างไรดี พอได้ยินนางพูดเช่นนี้ มุมปากพลันกระตุก สตรีนางนี้ปกติสมองไม่ค่อยดี แต่พอถึงเวลาสำคัญกลับตัดสัมพันธ์ได้ไวนัก

นักฆ่ายิ้มเย็น “เจ้าคือชายาในอนาคตของเขาไม่ใช่หรือ ยังมีหน้ามาบอกว่าไม่รู้จักเขาอีก พวกเราฆ่ามันทั้งหมด!

ซูอิ่งแอบร่ำร้องในใจ นางไม่ได้อยากรู้จักคนผู้นี้แม้แต่น้อย การหมั้นหมายระหว่างนางกับเขาก็ใกล้จะสิ้นสุดลงเต็มที จะฆ่าเขาก็อย่าดึงนางเข้าไปเกี่ยวข้องได้หรือไม่ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตนเองเคราะห์ร้ายแท้ๆ

ในขณะที่ซูอิ่งคร่ำครวญกับตนเองนั้น พลันรู้สึกว่ามีรังสีหนาวเหน็บพุ่งเข้ามาหา นางหน้าขรึมลง เร้นกายหลบไปอีกด้านทันที

แม้ปากจะบอกว่าไม่ช่วย ทว่าจนแล้วจนรอดเย่เฟยไป๋ก็มิอาจทนเห็นซูอิ่งตายไปต่อหน้าได้ ดังนั้นตอนที่กระบี่เสือกแทงไปทางซูอิ่งนั้น เขาจึงปกป้องนางตามสัญชาตญาณ ปัดป้องกระบี่ที่พุ่งใส่นางครั้งแล้วครั้งเล่า

ศีรษะของนักฆ่าคนหน้าสุดถูกเย่เฟยไป๋ตัดร่วง เลือดพุ่งกระจายทุกทิศทาง ทว่าก็มีนักฆ่าอีกคนที่ย่องมาด้านหลังซูอิ่ง หญิงสาวยิ้มเย็น หมุนร่างไปด้านหลังอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วในจังหวะเหมาะสม กริชในมือปาดคอฝ่ายตรงข้ามอย่างไร้สุ้มเสียง

ดี!” เย่เฟยไป๋เห็นการเคลื่อนไหวของนางก็เอ่ยชมจากใจ

การปาดคออย่างเด็ดขาดเช่นนี้ ซูอิ่งทำได้อย่างฉับไวเป็นธรรมชาติ ซ้ำยังแฝงไปด้วยความงดงาม ราวกับนางไม่ได้กำลังฆ่าคน หากแต่กำลังร่ายรำ

นักฆ่ากลุ่มนี้มีวิทยายุทธ์ล้ำเลิศและไม่กลัวตายแม้แต่น้อย ต่างผลัดกันพุ่งเข้ามาคนแล้วคนเล่าอย่างต่อเนื่อง กล้าหาญและแกร่งกล้ามาก ทั้งซูอิ่งและเย่เฟยไป๋ล้วนมีวิทยายุทธ์ดีเยี่ยม ทว่าน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ ขืนยังสู้กันเช่นนี้ต่อไป ต่อให้อีกฝ่ายไม่สังหารพวกเขา พวกเขาก็คงตายเพราะหมดแรง

 

เย่เฟยไป๋หรี่ตาลงฉายแววอันตราย ในใจนึกแผนการได้ หลังจากสังหารนักฆ่าที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดตายไปหลายคน เขาก็ดึงซูอิ่งวิ่งไปอีกทาง

ซูอิ่งถูกเย่เฟยไป๋ดึงให้วิ่งด้วยความเร็วน่าตกใจ ทว่าความเร็วของเหล่านักฆ่าก็ไม่เป็นรองผู้ใดเช่นกัน พวกนั้นยังไม่เลิกรังควาน ไล่ตามซูอิ่งกับเย่เฟยไป๋มาติดๆ

เย่เฟยไป๋รู้จักภูเขาลูกนี้ดี ทางลงถูกคนล้อมปิดไว้หมดแล้ว ยามนี้พวกเขาทำได้แค่มุดเข้าไปในป่าทึบเท่านั้น

ซูอิ่งวิ่งไปพลางตัดสินใจเงียบๆ หลังจากหลุดรอดจากหายนะครั้งนี้แล้ว นางจะอยู่ให้ห่างจากตัวชคร้ายอย่างเย่เฟยไป๋ให้มากที่สุด เพราะนางสังเกตว่าทุกครั้งที่เจอเขาจะต้องมีเรื่องร้ายตามมาเสมอ ชาติที่แล้วนางคงติดหนี้อะไรเขาไว้กระมัง

ทันใดนั้นด้านหน้าพลันปรากฏทางแยกสองเส้น ในขณะที่ซูอิ่งตัดสินใจว่าจะเลือกทางใดนั้น นักฆ่าคนหนึ่งก็ตามมาทันแล้วแทงกระบี่ยาวเข้าใส่

ซูอิ่งรับรู้ถึงอันตราย จะตีลังกาหนีไปทางเส้นทางด้านซ้าย เย่เฟยไป๋ซึ่งใจไม่ตรงกันกลับลากนางไปทางเล็กๆ ด้านขวาอย่างแน่วแน่ ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานนั้น ร่างของซูอิ่งถูกเขากระชากจนลอยคว้าง กระบี่ยาวด้านหลังพุ่งแทงไหล่ซ้ายของนาง ความเจ็บปวดรุนแรงพลันแผ่ซ่าน เมื่อกระบี่ยาวถูกชักออกเลือดก็ทะลักออกมาราวน้ำพุ ร่างของซูอิ่งซวนเซเล็กน้อย แต่นางยังสะกดกลั้นความเจ็บปวดไม่ส่งเสียงใดๆ ทว่าการตัดสินใจนั้นมั่นคงเด็ดขาดกว่าเดิม นางจะต้องอยู่ห่างจากตัวซวยเย่เฟยไป๋ให้ไกลที่สุด

เย่เฟยไป๋กระโจนไปข้างหน้า คอยปกป้องซูอิ่งซึ่งอยู่ด้านหลัง เขาโบกแขนเสื้อสะบัดกระบี่แทงนักฆ่า กระบวนท่าร้ายกาจรุนแแรง โหดเหี้ยมน่าเกรงขาม

ซูอิ่งยืนอยู่ด้านหลังเขา มือด้านเดียวกับไหล่ที่ถูกแทงไร้เรี่ยวแรง ได้แต่ใช้มืออีกข้างกดแผลไว้ บาดแผลของนางลึกมาก เพียงแตะเบาๆ ก็รู้สึกเจ็บปวดรุนแรง เจ็บจนนางสูดหายใจลึก

เย่เฟยไป๋ที่ต่อสู้อย่างตั้งใจได้ยินเสียงสูดหายใจของซูอิ่งก็ขมวดคิ้วถาม “เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง

ยามนี้ซูอิ่งแค้นเย่เฟยไป๋มาก หากไม่ใช่เพราะถูกเขาลากในเวลาสำคัญเช่นนั้น นางจะบาดเจ็บได้อย่างไร เพียงคิดถึงตรงนี้ ซูอิ่งก็ถลึงตาขุ่นเคืองใส่เขา “ยังไม่ตายเร็วๆ นี้

เย่เฟยไป๋จับน้ำเสียงหงุดหงิดของซูอิ่งได้ ก็ส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างรู้สึกผิดเล็กน้อย...เขาไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย พวกสตรีนี่คิดเล็กคิดน้อยจริงๆ เจอเรื่องไม่พอใจนิดๆ หน่อยๆ ก็ทนไม่ได้ เขาช่วยนางไว้แท้ๆ แต่กลับถูกนางต่อว่า

ทันใดนั้นเสียงฟ้าร้องดังครืนๆ ฝนเม็ดใหญ่ร่วงลงกระทบพื้นจนฝุ่นฟุ้งตลบ ซูอิ่งซวนเซ รู้สึกว่าฝนเม็ดใหญ่ตกกระทบตัวจนเจ็บ เนื่องจากเสียเลือดไปมาก อาการมึนศีรษะของนางจึงทวีความรุนแรงกว่าเดิม

เย่เฟยไป๋จัดการนักฆ่าชุดดำที่อยู่ใกล้ที่สุดอย่างรวดเร็ว พอเห็นคนข้างหลังไม่มีความเคลื่อนไหวใดก็หันไปมองอย่างสงสัย หัวคิ้วพลันย่นขึ้นมาในบัดดล ผมยาวดำขลับที่เปียกฝนของซูอิ่งแนบใบหน้าเล็กๆ ของนาง ใบหน้าที่เคยงดงามราวดอกไม้เวลานี้ซีดขาวราวกระดาษ ปราศจากสีเลือดอย่างสิ้นเชิง มีเพียงดวงตาที่ถูกชะล้างด้วยน้ำฝนคู่นั้นที่ยังเปล่งประกายวิบวับราวดวงดาวยามราตรี ดูสะกดตาน่าหลงใหล นางในยามนี้พิงร่างอยู่กับต้นไม้ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ดวงตาระยิบระยับคู่นั้นคล้ายกับจะยิ้มให้เขา

เจ็บหนักเช่นนี้ยังยิ้มออก สตรีผู้นี้ค่อนข้างถูกจริตเขาทีเดียว ตอนแรกเขาคิดว่านางเจอสถานการณ์ดุเดือดรุนแรงเช่นนี้แล้วจะตกใจร้องไห้จนเป็นลมไป แต่ปฏิกิริยาของนางไม่เลวเลย ดวงตาของเย่เฟยไป๋ฉายแววชื่นชม

เย่เฟยไป๋เหลือบมองชายชุดดำที่อยู่ไกลออกไป ตัดสินใจไม่สู้ จากนั้นลากซูอิ่งวิ่งลึกเข้าไปในภูเขาอย่างเร่งรีบ

แม้จะได้รับบาดเจ็บที่ไหล่ ทว่าเท้าซูอิ่งยังใช้งานได้ดี จึงไม่เหน็ดเหนื่อยนัก ชาติก่อนนางก็เคยหนีตายเช่นนี้อยู่บ่อยครั้ง

ทางเล็กๆ ถูกน้ำฝนชะล้างจนเฉอะแฉะ ซูอิ่งก้าวพลาดเหยียบหินก้อนหนึ่งจึงเซถลาไปข้างหน้าเกือบจะล้มกับพื้น จากนั้นนางก็หน้ามืด แรงสะเทือนรุนแรงทำให้บาดแผลที่เลือดหยุดไหลแล้วกลับปริออกอีกครั้ง เจ็บจนนางสูดหายใจ

ปล่อยข้านะ!” ซูอิ่งทนไม่ไหว ตะคอกใส่เย่เฟยไป๋

เย่เฟยไป๋ตั้งใจจะดึงนางไว้ไม่ให้ล้ม ผู้ใดจะรู้ว่ากลับทำให้นางเจ็บหนักกว่าเดิม เขายักไหล่อย่างจนใจ พอคลายมือ ซูอิ่งจึงซวนเซเล็กน้อย นางสูดหายใจเข้าลึก ใช้มือกุมบาดแผลเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรง

เย่เฟยไป๋เห็นซูอิ่งกัดริมฝีปากล่างพลางขมวดคิ้ว ในใจรู้สึกแปลกประหลาด เขาย่อตัวลงจะอุ้มนางตามสัญชาตญาณ

ซูอิ่งเลิกคิ้ว ทว่ายังไม่คลายความดุร้าย “ไม่ต้องมาแตะต้องตัวข้า ท่านไปเสีย!” นางหงุดหงิดจนสุดทน เจอบุรุษผู้นี้ทีไรไม่เคยมีเรื่องดีสักครั้ง ไม่รู้ว่าชาติก่อนนางเคยก่อกรรมอะไรไว้! ลำพังเรื่องบาดเจ็บยังพอทน แต่เขากลับทำให้นางเจ็บหนักกว่าเดิมนางทนไม่ได้ ซูอิ่งกลัวจริงๆ ว่าหากเขาอุ้มนางแล้ว ขาของนางจะพลอยบาดเจ็บไปด้วย

สายตาคมปลาบของเย่เฟยไป๋จับจ้องซูอิ่ง มุมปากเหยียดยิ้มเย็นเจือโกรธจางๆ...ช่างเป็นสตรีที่ไม่รู้การสมควรไม่สมควรเอาเสียเลย

อย่างนั้นหรือ” เย่เฟยไป๋ย่นหน้าผาก มองซูอิ่งอย่างดูแคลน “ถ้าไม่ได้ข้าช่วยไว้ เจ้าตายไปนานแล้ว เจ้าไม่สำนึกบุญคุณข้าแล้วยังมีหน้ามาโวยวายอีก สกุลซูอบรมเลี้ยงดูบุตรหลานเช่นนี้หรือ

เย่เฟยไป๋ไม่พูดยังพอทำเนา แต่เมื่อพูดเช่นนี้ ความเดือดดาลของซูอิ่งก็ยิ่งทวี ดวงตาคู่นั้นจ้องเขาอย่างดุร้าย “หากไม่มีท่าน ข้าก็คงไม่ต้องเจอนักฆ่าพวกนั้น หากไม่มีท่าน ข้าก็คงไม่ต้องบาดเจ็บ หรือแม้กระทั่งเจ็บหนักกว่าเดิม หากไม่มีท่าน ลำพังข้าเพียงคนเดียวก็เอาตัวรอดได้!

ซูอิ่งยิ่งพูดยิ่งเดือดดาล เดือดดาลจนอยากจะกัดเย่เฟยไป๋สักคำ นางผู้สุขุมเยือกเย็นมาตลอดสามารถระเบิดอารมณ์ได้ถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าในใจเจ็บแค้นเพียงใด

สายฝนยังคงกระหน่ำลงมา หยาดพิรุณกระทบร่างซูอิ่งไม่หยุด เวลานี้นางเปียกปอนไปทั้งตัว น้ำฝนไหลหยดลงมาจากใบหน้าเล็กๆ ทำให้นางยิ่งดูน่าสงสารจับใจ

เย่เฟยไป๋ไม่เคยถูกสตรีตะคอกด่าหรือแสดงท่าทีรังเกียจเช่นนี้มาก่อน เมื่อได้ยินเช่นนั้นดวงตาฉายแววดุร้าย ดวงตาดำขลับดุจหมึกยามนี้เหน็บหนาวราวสั่งสมน้ำแข็งมาสามพันปี

เขาปรายตามองซูอิ่งอย่างเย็นชา แต่กลับเห็นแววดูถูกอย่างยิ่งในดวงตาที่ราวถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกของนาง ความโกรธเคืองแผ่ซ่านจากกลางอก หากไม่เห็นว่านางเป็นหญิง ลำพังแค่ความไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงของอีกฝ่าย เขาคงบีบคอนางตายไปแล้ว

เย่เฟยไป๋ลุกขึ้นแค่นเสียง หันหน้าไปดูอีกทางยังไม่เห็นพวกนักฆ่าไล่ตามมาก็มองซูอิ่งอย่างขุ่นเคือง “ในเมื่อเจ้าเก่งกล้าสามารถถึงเพียงนั้น พวกเราแยกทางกันตรงนี้ก็แล้วกัน!” อยากจะรู้นักว่าหากไม่มีเขาแล้ว นางจะออกจากภูเขาใหญ่ลูกนี้ได้อย่างปลอดภัยหรือไม่ เขาสาวเท้าก้าวจากไปโดยไม่สนใจซูอิ่งอีก

 

เย่เฟยไป๋วิ่งตะบึงไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วเพียงลำพัง ไม่รู้ว่าวิ่งมาไกลเท่าไรแล้ว ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก สมองของเขากลับปรากฏภาพสายตาดื้อรั้นของซูอิ่ง ทำอย่างไรก็สลัดทิ้งไม่ได้ ไหนจะบาดแผลที่ไหล่นาง เลือดที่ไหลทะลักจากแผลนั่นด้วย ภาพเหล่านี้วนเวียนอยู่ในสมองของเขาราวฝันร้าย หลอกหลอนมิได้หยุด

จิตใจของเย่เฟยไป๋เริ่มกระวนกระวาย ฝีเท้าที่วิ่งอย่างว่องไวหยุดชะงัก สีหน้ามืดมนหม่นหมอง ครู่หนึ่งผ่านไปเขาต่อยหมัดหนักๆ ใส่ต้นไม้โบราณตรงหน้าอย่างร้อนรน ฝีเท้าพลันเปลี่ยนทิศทาง มุ่งกลับไปยังทางเส้นเดิมที่จากมา ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงทำใจแข็งกับนางไม่ลง เขาขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด คุณชายโยวหลิงเช่นเขามั่นคงเด็ดขาดมาแต่ไหนแต่ไร ในสายตาของเขา ชีวิตคนไม่ต่างจากผักปลา ทว่าเหตุใดเขากลับตัดใจจากหญิงสาวคนหนึ่งไม่ได้เล่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.08K ครั้ง

1,054 ความคิดเห็น

  1. #935 MaisieMaisie (@MaisieMaisie) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 14:31
    บ้างครั้งนางก็มั่นใจฝีมือตนเองมากไปน่ะ ที่นี้มันแต่จากยุคที่นางจากมาอย่างสิ้นเชิง ประมาทครั้งเดียวระวังถึงตายเชียวน่ะ
    #935
    0
  2. #799 tweeny (@tweeny-witch) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:54
    พี่เย่เรานี่ดาวพิฆาตนางเอกจริงๆ อยู่ด้วยทีไรหายนะถามหาทุกที555555555
    #799
    0
  3. #798 warsari (@PoND_Prapaporn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:22
    ค้างหนักมากกก
    #798
    0
  4. #797 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 23:10
    ค้างงงงงงงงงงง
    #797
    0
  5. #796 นักอ่านสมัครเล่น (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 22:08

    สนุกมากค่า..อ่านรวดเดียวตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้... โอ้ว..น่าติดตามสุด ๆ .. รออ่านต่อค่า..

    #796
    0
  6. #795 akaze77 (@akaze77) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:56
    ค้างหนักมาก
    #795
    0
  7. #794 popylove27 (@popylove27) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 21:43
    โอ๊ยยเมื่อไหร่จะรู้ซักทีเนี้ยว่าคนเดียวกัน
    #794
    0
  8. #792 _jh408 (@ppciiz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 19:04
    พระเอกอยู่ไหนคะเราเห็นแต่ตัวหลอก
    #792
    0
  9. #790 nuunany3119 (@nuunany3119) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:31
    พ่อคนซื่อ ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ นั่นไงคนที่นายค้นหา
    #790
    0
  10. #789 Xinshen (@Xinshen) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 18:25

    จู่ๆ รี้ดก็หัวร้อน//อิพระเอ้กกกก เมื่อไหร่จะรู้เนี่ย!!
    #789
    0
  11. #788 maytawarin (@thadsanee270316) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:10
    สนุกมาก
    #788
    0
  12. #787 Petcharat (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:09

    รอคะ ไรท์สู้ๆ

    #787
    0
  13. #786 Nannygt (@Nannygt) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 16:02
    รอจ้าาาา
    #786
    0
  14. #784 เบลล่า (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 15:33

    น่ารำคาญ พระเอกโง่ขนาดหนักจริงๆ

    ไม่ได้โง่ธรรมดา

    #784
    0
  15. #783 SuchatGorbtong (@SuchatGorbtong) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 14:33

    ค้างเลย... สนุกมาก

    #783
    0
  16. #782 mirurai (@mirurai) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 12:36
    อิ่งตอนเลือกคู่ก็จัดหนักๆไปเลย
    #782
    0
  17. #781 iodine (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 12:31

    ขอบคุณค่ะ สงสารซูอิ่ง พระเอกเป็นฆาตกร 555555

    #781
    0
  18. #780 minhara2 (@mInhara) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 12:25
    ก็ถูกแล้วที่นางเอกโมโห เจอพ่อคุณทีไรดวงซวยทูกกกกที5555
    #780
    1
    • #780-1 Maty (จากตอนที่ 32)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 14:25
      จริง เห็นด้วย
      #780-1
  19. #779 ริษา... (@0616017909) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:57
    งือ. อยากได้เล่มแล้วงะ
    #779
    0
  20. #778 mod15071986 (@mod15071986) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:46
    โอ้ยยยยยยย... พระเอกนี่ดวงเพชฆาตนางเอกไหมนางอยู่ของนางดีดีกลับเจ็บตัวสงสารนางเอกมาหานางในป่านี่ไงคิดไม่ได้โอ้ยยยยยยย... พ่อคนเก่งคนฉลาดเนอะพ่อคูณตามคำทำนายมาหาในป่าตามคำทำนายลืมอีกคำหรือเปล่าที่นางเอกต้องอยู่ไกลพระเอกเพราะแกนำภัยมาให้เขาาาาาาาาาาาาาาาาสงสารน้องอันนี้​ก็อินมากไป5555555555
    #778
    0
  21. #776 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:23

    เมื่อรัยท่านอ๋องจารุ้สักทีนะ ซื้อบื้อแท้ว่ะ
    #776
    0
  22. #775 My_devil0506 (@kring11245) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:03
    คือทำไมพระเอกยังไม่รู้ตัวอีกอ่ะ ควรรู้ได้แล้วป่ะ? โอ๊ยยยยยขัดใจ
    #775
    0
  23. #774 ๛Petch_naja๛ (@echizennice) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:58
    โอ้ พ่อพระเอกกกก แหม่ สมองไหลไปไหนคะ 555
    ไม่อยากนึกถึงตอนคิดได้เลย มาแนวนี้ ตามง้อยาวๆ
    #774
    0
  24. #773 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:38

    ไอตัวซวยยย เปลี่ยนพระเอกได้ม่ะ น่ารำคาญจัง


    น้องอิ่งอดทนไว้ค่ะ สู้ๆ

    #773
    0
  25. #772 BisKittz (@BisKittz) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:11
    พระเอกนี้ก็ไม่น่าโง่ตอนนี้ แค่นี้ก็น่าจะรู้แล้วป่ะ ว่าคือคนที่ตัวเองตามหามันน่าให้นางเอกทิ้งนัก
    #772
    0