[นิยายแปล] หนึ่งใจมีไว้รักคุณ

ตอนที่ 5 : 2.2 แรกเริ่มที่ได้รู้จักเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

หลังจากฟู่อวี้ช่วยเธอล้างชามแล้วก็ขอตัวกลับอย่างรวดเร็ว เวิงอวี่อาบน้ำแล้วถือมือถือเดินไปที่เตียงนอน

แม้ตอนนี้จะสี่ทุ่มแล้ว แต่บนหน้าจอมือถือก็ยังไม่มีข่าวคราวส่งมาจากเหยียนเฉียวแม้แต่ข้อความเดียว

เธออดคิดไม่ได้ว่า คุณแม่ของเขาเรียกให้เขากลับไปวันนี้ อาจเพราะอยากคุยกับเขาเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้ว่าอยากให้เขากับเธอเลิกกัน

เหมือนกับที่มาพูดกับเธอเมื่อวันก่อน อาจเป็นวิธีที่ผู้ใหญ่ของทุกครอบครัวในโลกนี้ใช้จัดการอย่างเด็ดขาดกับความสัมพันธ์ที่ไม่เหมาะสมแบบนี้

 

ทั้ง ๆ ที่ในมือยังถือโทรศัพท์อยู่และสมองก็ยังคงคิดซ้ำไปซ้ำมา หญิงสาวค่อย ๆ ทิ้งศีรษะลงบนหมอน แล้วผล็อยหลับไปในที่สุด

เช้าวันถัดมาเมื่อถูกปลุกด้วยเสียงของนาฬิกาปลุก หน้าจอมือถือของเธอยังคงว่างเปล่า

ไม่มีเวลาให้คิดมากอีกแล้ว เพราะเธอหยุดงานเพื่อย้ายบ้านมาครบสองวันแล้ว วันนี้เป็นวันที่ต้องกลับไปทำงาน เธอรีบจัดกระเป๋าเดินทางด้วยความเร็วสูง เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วขับรถไปยังสนามบินทันที

เมื่อถึงสนามบิน เพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ มองเห็นเธอก็เริ่มจับกลุ่มกระซิบกระซาบกันโดยรอบ มีเพียงโจวรั่ว เพื่อนสนิทที่สุดของเธอที่เดินมาหาแล้วพาเธอไปยังมุมหนึ่งของห้อง

“เสียวอวี่โจวรั่วถอนหายใจพลางลูบผมเวิงอวี่ สองวันนี้เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม

อืม ไม่เป็นไร

เพื่อนรักมองหน้าเธอแล้วบอก “...ฉันยังกังวลว่าวันนี้เธอจะไม่มาทำงาน เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อน

เวิงอวี่ได้แต่นิ่งก่อนเหยียดยิ้มที่มุมปาก เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอก”

ถ้างั้นก็ดี อีกฝ่ายยังมองเธอด้วยความห่วงใย รีบพูดต่อว่า เธอไม่ต้องไปสนใจพวกที่นินทาเธอลับหลังพวกนั้นนะ พวกนั้นก็แค่ผู้หญิงปากมากที่ไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำอยู่นั้นมันน่าสมเพชแค่ไหน แล้วอีกอย่างก็พูดได้เต็มปากจริง ๆ ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับแฟนเป็นเรื่องที่ถูกต้องเหมาะสมแล้ว”

อืม ฉันรู้แล้วละเวิงอวี่ตบหลังมือของเพื่อนเบา ๆรั่วรั่ว ขอบคุณนะ

เวิงอวี่มักจะโชคดีที่ถึงแม้จะอยู่ในสังคมแบบนี้ ก็ยังได้เป็นเพื่อนกับคนที่จริงใจแบบโจวรั่ว เมื่อเผชิญกับปัญหา ก็ยังยืนยันที่จะอยู่เคียงข้างเธอไม่เปลี่ยนแปลง

ตอนนี้ทั้งสองคนเดินตามหลังเพื่อน ๆ เพื่อเตรียมตัวขึ้นเครื่อง โจวรั่วเดินไปพลางกระซิบกับเธอไปพลางคุณแม่ของเหยียนเฉียวตอนอยู่ที่บ้านคงมีอำนาจมาก บังคับให้เธอเลิกกับเขา ทำไมถึงไม่คิดว่าสามปีมานี้เธอทำอะไรให้เหยียนเฉียวมั่ง เขาได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ดีแบบเธอต้องเรียกว่าเป็นบุญของเขาถึงจะถูก

ใช่แล้วจู่ ๆ โจวรั่วก็อุทานขึ้นมา แล้วเรื่องนี้เธอบอกเหยียนเฉียวหรือยัง

เวิงอวี่ส่ายหน้า

ฉันว่านะ... โจวรั่วมองเพื่อนอีกครั้ง เขาชอบเธอขนาดนี้ ดูแล้วก็น่าจะสนิทกับคุณแม่ของเขามากด้วย เขาต้องยืนยันจะพาเธอเข้าบ้านแน่ ๆ”

ตั้งสามปีแน่ะ อาจเพราะอยากให้เวิงอวี่ดีใจ โจวรั่วเลยล้อเลียนว่า เหยียนเฉียวชอบเธอมากแน่ ๆ ฉันมั่นใจ เขาต้องเต็มใจแขวนคอตายใต้ต้นไม้เคียงข้างเธอแน่นอน

เวิงอวี่เม้มปากนิด ๆ ทำท่าจะพูดอะไรสักอย่าง แต่โทรศัพท์ของเธอดังขัดขึ้นเสียก่อน

หยิบมือถือขึ้นมาดูแล้วเห็นว่าเป็นชื่อของเหยียนเฉียว ใจเธอเต้นรัว รีบกดรับสายทันที

เสียวอวี่ เงียบอยู่สองวินาที เหยียนเฉียวเพิ่งจะเอ่ยปาก

คะ เธอส่งเสียงรับพลางถามด้วยความเป็นห่วง ทำไมเมื่อวานตอนเย็นคุณไม่ส่งข้อความมาล่ะคะ

“...คือเมื่อวานเย็นผมมีเรื่องนิดหน่อยเสียงของเหยียนเฉียวแผ่วลง ฟังเหมือนลังเลที่จะพูด ซึ่งเธอไม่เคยได้ยินมาก่อน มีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ ตอนนี้ผมสับสนมาก เสียวอวี่ ผม...

เธอกำโทรศัพท์ไว้แน่น ได้ยินเพียงเสียงหายใจของเขาที่ยิ่งพูดยิ่งมีจังหวะเร็วขึ้น ...คือผมไม่รู้ว่าจะพูดกับคุณยังไงดี

มือของหญิงสาวสั่นเทา

เป็น...เรื่องเกี่ยวกับเราสองคนใช่ไหมคะ” ครู่ใหญ่เธอก็หลุบตาลงแล้วถามเสียงเบา

ได้ยินคำถามของเธอ เหยียนเฉียวที่อยู่ในสายพลันเงียบไป

เวิงอวี่ฟังเสียงลมหายใจที่หอบแรงของเขา ในใจก็ปล่อยให้ความเงียบงันดำเนินไป

แม้เธอจะเป็นคนซื่อบื้อ แต่เธอก็ยังเข้าใจและรับรู้ถึงความรู้สึกของคนที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับเธอได้ดี

เสียวอวี่ ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเข้าประจำเคบินแล้ว หญิงสาวเพิ่งจะได้ยินเสียงเรียกของเหยียนเฉียว “...รอคุณกลับมาแล้วเราค่อยคุยกันก็ได้ครับ วันนี้เย็นผมไปหาคุณนะ

เธอนิ่ง ยังไม่ทันตอบกลับสายก็ตัดไปเสียแล้ว

เสียวอวี่ เหยียนเฉียวว่าไงบ้าง โจวรั่วที่อยู่ด้านข้างถาม เมื่อเห็นว่าเวิงอวี่หน้าพลันเปลี่ยนสี

เวิงอวี่กัดริมฝีปาก คิดว่าน่าจะเป็นเรื่องที่เธอกังวลอยู่ ก็หัวเราะเบา ๆ กลบเกลื่อน ตอนนี้เขาต้องไปทำงานแล้ว บอกว่าเย็นนี้ค่อยคุยเรื่องนี้กับฉัน

เวิงอวี่เพิ่งตอบจบก็มีเพื่อนคนอื่นเรียกโจวรั่วไปแจกแจงหน้าที่ความรับผิดชอบบนเครื่อง เวิงอวี่จึงได้แต่ยืนหลับตาอยู่ที่เดิมอย่างโดดเดี่ยว ในใจนึกสังหรณ์ไม่ค่อยดี

 

เที่ยวบินไปกลับในวันเดียวผ่านพ้นไปแล้ว เมื่อเวิงอวี่กลับมาถึงสนามบินในตอนเย็นก็บอกลาโจวรั่วแล้วขับรถกลับบ้าน

แท้จริงเธอรู้สึกไม่ค่อยสบายมาตั้งแต่เช้า ทั้งระคายคอและมีน้ำมูกไหล

อากาศของเซี่ยงไฮ้ในสองวันนี้ค่อนข้างหนาว เธอเองก็ยุ่งกับเรื่องย้ายบ้านจนเหงื่อโซมกาย กลายเป็นว่าเดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน เพราะแบบนี้จึงทำให้เป็นหวัดง่าย

การจราจรตอนเย็นของเซี่ยงไฮ้เองก็ติดยาวเป็นเรื่องปกติ เธอพิงเบาะพลางยกมือขึ้นกระชับเสื้อโค้ตให้แน่นขึ้น แล้วหลับตาลงคล้ายอยากจะงีบสักนิด ก็ได้ยินเสียงมือถือที่อยู่ในกระเป๋าถือดัง

หญิงสาวปรือตาขึ้นมาควานหาโทรศัพท์ เห็นว่าบนหน้าจอเป็นชื่อของเฉินหานซิน

ฮัลโหลเวิงอวี่กระแอมหนึ่งครั้งก่อนกดรับสายซินซิน?”

ยายปีเตอร์แพน[1]” เสียงของเฉินหานซินดังมาตามสายอย่างรวดเร็ว ฟังดูเย็นชาเล็กน้อย ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน

ฉันเพิ่งบินเสร็จ ตอนนี้อยู่บนรถกำลังจะกลับบ้าน เธอยืดตัวขึ้น

โอ้ เพื่อนสาวรับคำแล้วไม่พูดอะไร ราวกับว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เวิงอวี่กับเฉินหานซินเป็นเพื่อนซี้กันมาสิบกว่าปีแล้ว แค่เห็นท่าทางธรรมดา ๆ หรือได้ยินคำพูดเพียงไม่กี่คำของอีกฝ่ายก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ในใจ เวิงอวี่รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าตอนนี้เพื่อนของเธอกำลังอารมณ์ไม่ดี

ซินซินเวิงอวี่ถูปลายจมูกเบา ๆอิ้นชีขังเธอไว้ในบ้าน ไม่ให้เธอออกมาอีกแล้วเหรอ

เฉินหานซินเป็นเพื่อนซี้ปึ้กที่ไม่ค่อยได้เจอกัน และสามีของเฉินหานซินชื่อเคออิ้นชีก็รู้จักกับเธอมาหลายปีเช่นกัน เขาทะนุถนอมเพื่อนของเธอราวกับไข่ในหิน หลังจากแต่งงานกันก็มักจะทำบางอย่างเพื่อให้ภรรยาอยู่แต่ในบ้าน ไม่อยากให้ออกไปไหน

ไม่ใช่ เฉินหานซินตอบกลับเสียงห้วน           

เวิงอวี่ยืดขา พยายามผ่อนคลายให้มากที่สุด งั้นเธอไม่ได้คิดถึงฉันใช่ไหมล่ะ อ้อ แล้วเธออยากมาเที่ยวบ้านใหม่ของฉันไหม จะบอกให้ฟังว่าเพื่อนบ้านของฉันหล่อมาก แล้วยังเป็นถึงอาจารย์...

เมื่อวานเย็น ไม่รอให้เวิงอวี่พูดจบ เฉินหานซินก็เอ่ยแทรกขึ้นว่า เธอกับเหยียนเฉียวอยู่ด้วยกันรึเปล่า


 



[1]เป็นตัวละครตัวหนึ่งของ เจ. เอ็ม. แบร์รี่ เป็นเด็กชายที่สามารถบินได้ เป็นฉายาของเวิงอวี่ที่เป็นแอร์โฮสเตส ได้ติดปีกบินอยู่บนท้องฟ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

67 ความคิดเห็น

  1. #48 vpcok_a (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:49
    ต้องบอกเลิกนางเอกแน่ๆ
    #48
    0