[นิยายแปลจีน] เล่ห์รัก

ตอนที่ 6 : 1.6 บุรุษลึกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,640 ครั้ง
    30 ต.ค. 62

ซูอิ่งไม่รู้ว่าอันตรายใกล้จะมาถึง นางดีใจที่หนีพ้นการไล่ล่าของเย่เฟยไป๋ มัวแต่เดินบนถนนอย่างใจเย็น ร้องเพลงที่นางไม่รู้ชื่อเบาๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มสุขใจ เพียงคิดว่าอีกฝ่ายคว้าน้ำเหลวก็อดลำพองใจไม่ได้

ทันใดนั้นนางรู้สึกผิดสังเกต เงาปีศาจโดยรอบดูเหมือนจะทวีจำนวนมากขึ้นทุกที หรือ...ซูอิ่งรีบตัดสินใจตามสัญชาตญาณ

นางในเวลานี้ยืนอยู่บนสะพานหินโค้ง ใต้สะพานเป็นลำธารที่ไหลจากทิศใต้ไปทิศเหนือ ในค่ำคืนเงียบสงบนี้ นางได้ยินเสียงน้ำดังซู่ซ่าชัดเจน ซูอิ่งพลิ้วกายลงไปเบื้องล่างอย่างคล่องแคล่วแล้วแนบร่างอยู่ใต้สะพาน จากนั้นปรับจังหวะลมหายใจเพื่อให้นางไร้ตัวตนที่สุด จังหวะการเต้นของหัวใจผ่อนจนช้า การมีตัวตนของนางเบาบางเสียยิ่งกว่าอากาศ

เงาดำแต่ละสายพุ่งผ่านเหนือสะพานไปอย่างรวดเร็ว แต่ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นสตรีผู้หนึ่งที่ซ่อนตัวใต้สะพาน และสตรีผู้อุกอาจหาญกล้านั้นก็คือคนที่นายของพวกเขาสั่งให้หาตัวให้พบ

เย่เฟยไป๋ยืนอยู่กลางสะพานตั้งแต่เมื่อไรไม่มีผู้ใดรู้ แสงไฟจากโคมบนสะพานสาดส่องร่างสูงใหญ่ ลากเงาของเขาจนยืดยาวไปไกล สายตาคมปลาบดุจเหยี่ยวใต้หน้ากากผุดประกายประหลาด งดงามจับตา ทว่าร้ายกาจดุดัน

คนเล่าเมื่อเห็นหัวหน้าหน่วยหนึ่งวิ่งมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาลึกล้ำและเย็นชาเหนือผู้ใดของเย่เฟยไป๋ก็จ้องเขาเขม็ง

เรียนนายท่าน ยัง...ยังไม่เจอตัวขอรับถูกเย่เฟยไป๋จ้องด้วยสายตาดุร้ายเหี้ยมเกรียม หลิงเฟิง หัวหน้าหน่วยหนึ่งพลันรู้สึกเหมือนก้าวเท้าลงนรกแล้วหนึ่งก้าว

ไสหัวไป!เย่เฟยไป๋ยกเท้าถีบอีกฝ่าย หัวหน้าหน่วยหนึ่งถูกถีบจนกระเด็นตกน้ำ

ซูอิ่งซึ่งอยู่ใต้สะพานถึงกับตะลึง เสียงเมื่อครู่เป็นของชายที่รังแกนางไม่ผิดแน่ ซ้ำร้ายเขายังสามารถสั่งการนักฆ่าจำนวนมากถึงเพียงนี้ได้ เขาเป็นผู้ใดกัน

ทว่านางไม่มีเวลาขบคิด หากคนที่ถูกถีบตกน้ำลอยขึ้นมาเหนือผิวน้ำเมื่อไรจะต้องเห็นนางแน่ เพราะนางกับเขาอยู่ห่างกันไม่เกินสิบหมี่[1]

ซูอิ่งนึกแผนรับมือได้อย่างรวดเร็ว นางค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักปล่อยร่างไหลลงน้ำช้าๆ เพื่อไม่ให้น้ำกระจาย นางรู้แผนผังเมืองนี้ดี ลำธารสายนี้ไหลคดเคี้ยวไปมา และมีจุดเชื่อมต่อกับสระดอกเหลียนในจวนสกุลซู

ในพริบตาที่ซูอิ่งดำลงไปใต้น้ำนั่นเอง หลิงเฟิงก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำ

ยังไม่รีบไปตามหานางอีกหรือ

ตอนที่หลิงเฟิงจะถามว่าเหตุใดน้ำตรงหน้าถึงได้มีระลอกคลื่นนั้น เย่เฟยไป๋ก็ตวาดใส่จนขมับเขาเต้นตุบๆ ได้แต่กลืนข้อสงสัยลงคอ แล้วตะโกนตอบว่า ข้าน้อยจะรีบออกตามหาประเดี๋ยวนี้ขอรับหลิงเฟิงทะยานร่างที่เปียกปอนสู่เวหา มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่คิดไว้

ขณะวิ่งก็ยังไม่วายสงสัย เหตุใดน้ำใต้สะพานจึงเกิดระลอกคลื่นทั้งที่ไม่มีลม หรือจะมีอะไรซ่อนอยู่ ช่างเถิด อย่างไรเสียคำสั่งของท่านประมุขก็สำคัญกว่า หลิงเฟิงขับไล่ความคิดฟุ้งซ่านในสมองทิ้ง แล้ววิ่งจากไปอย่างรวดเร็ว หารู้ไม่ว่าตนเองพลาดเบาะแสสำคัญที่สุดไป

 

เรือนฝูหรง ซูอิ่งนอนห่อผ้าเช็ดตัวผืนนิ่มตัวสั่นเทาอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ลวี่เหินและหงปัวคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง คนหนึ่งใช้น้ำอุ่นเช็ดมือให้นาง อีกคนต้มน้ำขิงอยู่ในครัว เพียงครู่เดียว หงปัวก็ยกถ้วยน้ำขิงเข้ามา ถ้วยน้ำขิงถูกวางในน้ำเพื่อลดอุณหภูมิ จึงไม่ร้อนหรือเย็นเกินไป อุณหภูมิกำลังพอเหมาะ ลวี่เหินประคองซูอิ่งให้ลุกนั่งพิงเบาะ แล้วปรับให้นางอยู่ในท่านั่งที่สบายที่สุด หงปัวคอยป้อนน้ำขิงนางทีละช้อนๆ จนหมดถ้วย ลวี่เหินสอดมุมผ้าห่มเรียบร้อยแล้ว คราวนี้จึงสบตาหงปัวแล้วดับเทียน ก่อนเดินออกจากห้องไป

คุณหนูเป็นอย่างไรบ้าง อาการหนักหรือไม่ลวี่เหินดึงหงปัวมาถามเสียงเบา หงปัวพอรู้วิชาแพทย์อยู่บ้าง อาหารการกินในแต่ละวันของคุณหนูก็ได้นางคอยดูแล

ต้องพิษลม ร่างกายถูกพิษความเย็นจนเป็นไข้หวัด อาการค่อนข้างหนักแววตาของหงปัวดูกังวล

ลวี่เหินนึกสงสัย ดึกดื่นป่านนี้ คุณหนูตกลงไปในบ่อน้ำหรืออย่างไร

หงปัวแสดงออกชัดว่าไม่ใช่แค่นั้น ตกบ่อปีนขึ้นมาก็ไม่น่าจะเป็นอะไร แต่เมื่อครู่ข้าเห็นผิวที่มือคุณหนูเป็นรอยย่น มิหนำซ้ำยังดูอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรง ราวกับคนจมน้ำมากกว่า

ลวี่เหินลูบคาง ตอนดึกเช่นนี้หรือ คุณหนูไข้ขึ้นจนเลอะเลือนแล้วหรืออย่างไร ไม่สิ คุณหนูแช่น้ำก่อนถึงเป็นไข้นี่นา!

พวกเราอย่าเพิ่งเดาส่งเดช หากไม่ใช่ความลับ คุณหนูจะต้องบอกพวกเราแน่ ยามนี้การดูแลคุณหนูสำคัญที่สุด ถ้าพรุ่งนี้คุณหนูยังไม่ดีขึ้น พวกเราต้องแอบไปซื้อยาข้างนอกแล้ว ที่สำคัญคือเรื่องนี้จะให้ฟูเหรินรู้ไม่ได้เด็ดขาด และห้ามเชิญท่านหมอหลี่ที่ทางจวนชอบเชิญมาด้วย

หงปัวรักษาคนได้ แต่พวกนางกลับไม่มีสิทธิ์แตะต้องห้องยาในจวน

ข้ารู้แล้ว ยาที่ท่านหมอหลี่สั่งน่ะคุณหนูเอาไปรดน้ำต้นไม้ทุกครั้ง จนยามนี้ตายไปหลายกระถางแล้ว

ชู่! ระวังปากพาจน อะไรที่ไม่สมควรพูดก็หัดเก็บเอาไว้เสียบ้างหงปัวเตือนเสียงเบา

ในห้องด้านใน ซูอิ่งใบหน้าซีดขาว ทั้งร่างสั่นเทา นึกบริภาษชายลึกลับผู้นั้นในใจอย่างรุนแรง

หากถามว่าเรื่องที่ซูอิ่งเสียใจที่สุดในชีวิตนี้คืออะไร นางคงตอบอย่างไม่ลังเลว่า หากเป็นไปได้นางจะไม่หวังดีช่วยชายผู้นั้นตั้งแต่แรกเด็ดขาด

ต้นฤดูใบไม้ผลิอากาศยังหนาว น้ำในลำธารน้ำเย็นจัด นางแช่อยู่ในน้ำนานกว่าครึ่งชั่วยาม[2] ในตอนนั้นหนาวจนอยากผุดขึ้นจากน้ำนับครั้งไม่ถ้วน แต่เพราะรู้สึกได้ว่าการไล่ล่ายังไม่จบสิ้น เงาปีศาจที่พลิ้วผ่านริมฝั่งน้ำเป็นครั้งคราวทำให้รู้ว่า หากนางโผล่พ้นผิวน้ำเมื่อไรคงถูกอีกฝ่ายจับตัวอย่างไม่ต้องสงสัย

ลำธารสายนั้นยาวถึงเพียงนั้น ไม่คิดเลยว่านางจะว่ายมาถึงสระในจวนสกุลซูได้จริงๆ นางโผล่ขึ้นเหนือผิวน้ำพร้อมจอกแหนเต็มศีรษะราวผีพราย ก่อนปีนขึ้นฝั่งแล้วทรุดร่างลงกับพื้นอย่างยากลำบาก แค้นครั้งนี้นางจะต้องเอาคืน! ซูอิ่งที่นอนตัวสั่นบนเตียงสาบานในใจ

 

คืนนั้นลวี่เหินกับหงปัวไม่ได้นอนทั้งคู่ ต่างผลัดกันเฝ้าเวรอยู่หน้าเตียงเพราะซูอิ่งไข้ขึ้นสูง

วันต่อมา ลวี่เหินแอบออกทางประตูข้างสวนดอกไม้ไปซื้อยาตั้งแต่ฟ้าเพิ่งสาง ลวี่เหินได้ยากลับมาพร้อมกับข่าวคราวด้านนอก นางซุบซิบกับหงปัว วันนี้ข้างนอกแปลกมากเชียว ว่ากันว่าเมื่อคืนมีคนโดนผีหลอกมากมาย

หงปัวเหลือบมองซูอิ่งที่นอนอยู่บนเตียงนิ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ

เรื่องจริงๆ น่ะไม่รู้หรอก แต่ฟังคร่าวๆ ได้ความว่าเมื่อคืนนี้มีผีออกอาละวาด หลายบ้านถูกงัดประตูงัดหน้าต่าง ซ้ำร้ายบางหลังยังถูกรื้อหลังคา ดูเหมือนกลุ่มผีจะอาละวาดหลอกคนครั้งใหญ่ทีเดียว น่ากลัวจริงๆลวี่เหินยกมือทาบอกอย่างไม่หายหวาดกลัว

อย่างนั้นหรือหงปัวไม่ค่อยเชื่อ คงไม่ใช่ขโมยกระมัง

ขโมยที่ไหนจะมาทีเป็นร้อยเป็นพันเช่นนี้เล่า กระเบื้องหลังคาถูกรื้อระเนระนาด หากเป็นคนจะทำเช่นนี้ได้หรือ ข้ายังได้ยินว่าเมื่อคืนนี้มีคนในจวนพวกเราเดินผ่านสระแล้วเห็นผีพรายคลานขึ้นมาจากสระด้วย คนผู้นั้นตกใจจนสลบคาที่ พอตื่นมาตอนเช้าถึงกับพูดจาไม่รู้เรื่องทีเดียว

แค็กๆๆ...ซูอิ่งไม่นึกว่าเมื่อคืนตนเองทำให้ใครตกใจจนเป็นลมไปจึงอดขำไม่ได้ แต่กลับสะเทือนถึงอวัยวะภายในจนไอออกมา

ลวี่เหินรีบเข้ามาประคองซูอิ่ง หงปัวหยิบหมอนอิงมาให้นางหนุนสบายๆ ที่หัวเตียง

คุณหนู ไม่เป็นอะไรนะเจ้าคะสาวใช้ทั้งสองถามอย่างห่วงใย

ข้าไม่เป็นอะไร! แต่เรื่องเมื่อคืนนี้ห้ามพวกเจ้าพูดถึงอีก จำไว้ ผู้ใดถามอะไรก็ห้ามพูดเด็ดขาดสีหน้าของซูอิ่งจริงจัง

บุรุษลึกลับเมื่อคืนนี้สามารถรวมพลนักฆ่าชุดดำได้ในเวลาเพียงพริบตา แสดงว่าเขามีฐานะไม่ธรรมดา ทั้งเมืองนี้เต็มไปด้วยอิทธิพลของเขา นางจะต้องระมัดระวังทุกย่างก้าว มิฉะนั้นคงถูกจับตัวได้เป็นแน่ ยากจะจินตนาการนักว่าหากถูกชายผู้แกร่งกล้าเผด็จการเช่นนั้นจับตัวได้ นางจะถูกคุมขังถูกทรมานเช่นไรบ้าง

หลายวันต่อมาเมื่อไม่มีผู้ใดแวะเวียนมาอีก ซูอิ่งจึงพอโล่งใจได้ พอสุขภาพจิตดี สุขภาพกายก็ดีตาม




[1] หน่วยวัดระยะทางของจีน หนึ่งหมี่เท่ากับหนึ่งเมตร

[2] หนึ่งชั่วยามของจีนเท่ากับสองชั่วโมง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.64K ครั้ง

1,053 ความคิดเห็น

  1. #771 1118gg (@1118gg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 09:06
    5555ผีพรายคลานขึ้นจากน้ำ..โอ้ยฮาา
    #771
    0
  2. #678 ArpondPrompang (@ArpondPrompang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 15:39

    สนุกน่าติดตาม
    #678
    0
  3. #346 koogchan555 (@koogchan555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 12:58
    55555 โอ้ยหลังคาก็ไม่เว้น
    #346
    0
  4. #231 FongBeer That's จริต (@fongbeer_that26) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 10:19
    5555 สนุกค่ะ ชอบมากกก
    #231
    0
  5. #198 Ma-i (@vryinsoul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 18:51
    เป่านกหวีดแป้บเดียว ลูกน้องออกมาเป็นร้อย แล้วทำไมตอนแรกมานอนบาดเจ็บกลางถนน ทางการไล่จับ แถมยังโดนนางเอกจับไปแขวนต้นไม้อีก ลูกน้องเป็นร้อยหายไปไหนหมด ดูย้อนแย้ง
    #198
    1
  6. #182 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 18:29
    สุดๆ ไปเลยแม่
    #182
    0
  7. #84 minhara2 (@mInhara) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 00:48
    อิพระเอก!!!ท่านจะให้ลูกน้องรื้อหลังคาบ้านคนอื่นไปทั่วไม่ได้ 555555 ยิ่งอ่านยิ่งอยากได้เล่ม
    #84
    0
  8. #48 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 16:10

    ยิ่งอ่าน เมจ ท่านประมุข..ยิ่งชัด ป้อ นี้เอง...

    #48
    0
  9. #30 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 10:19
    พี่ท่านมาร้ายซะขนาดนี้ ซูอิ่งจะไม่หนีได้อย่างไร หึหึ
    #30
    0
  10. #13 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 01:36
    อยาก​อ่าน​ebook อะค่ะ
    #13
    0
  11. #12 Xiao-ming (@Xiao-ming) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 00:51
    หนีไมอ่ะ_นั่นน่ะตัวช่วยที่ดีเลยนะ
    #12
    0
  12. #11 Whale_Hz (@choco_latae14) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 00:36
    อยากอ่านเป็นรูปเล่มแล้วอ่าาา รอไม่ไหววว
    #11
    0