[นิยายแปลจีน] เล่ห์รัก

ตอนที่ 24 : 4.2 ดวงความรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,704
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,972 ครั้ง
    30 ต.ค. 62

อิ่งเอ๋อร์หรือซูหลินเฟิงขมวดคิ้วมุ่น หันไปมองซูอิ่ง พอเห็นนางทำท่าหวาดกลัว น้ำเสียงเขาจึงอ่อนลงเล็กน้อย เกิดอะไรขึ้นกันแน่

ซุนซื่อร้องห่มร้องไห้อย่างถูกจังหวะ นางวางยาใส่อาหารของอวี่เอ่อร์ อวี่เอ๋อร์ถึงได้มีสภาพเช่นนี้! นางคิดจะทำอะไรกันแน่

ข้าถูกปรักปรำเจ้าค่ะ!ใบหน้าซูอิ่งเต็มไปด้วยความอัดอั้นตันใจ ดวงตากระจ่างใสกักน้ำตาแวววาวไว้เต็มเบ้า ท่านพ่อ ข้าถูกปรักปรำ! ข้าจะทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร

ซุนซื่อจ้องซูอิ่งอย่างโกรธจัด เจ้าอิจฉาเสียวอวี่ เกลียดชังเสียวอวี่ แค้นที่บิดาเจ้าสนใจแต่เขา เลยคิดกำจัดเขาใช่หรือไม่

ข้าจะคิดเช่นนั้นได้อย่างไร เมื่อวานข้าเพียงแต่ยกยาไปให้อนุห้าแทนท่านแม่ซูอิ่งมองซุนซื่ออย่างหวาดกลัว ตัวสั่นระริก นางหยุดเล็กน้อยก่อนทำท่าราวลำดับเรื่องราวทั้งหมดได้ในที่สุด ต่อมาข้าก็เจอเสียวอวี่ระหว่างทาง เขาชอบกินเป็นชีวิตจิตใจเลยแย่งยาไปกิน ข้าเองก็ไม่รู้จะทำเช่นไร...จากนั้นข้าจึงไปเล่าให้อนุห้าฟัง นางเองก็ไม่ถือโทษโกรธข้า หรือยานั้นมีปัญหา แต่ข้าไม่ได้แตะต้องอะไรเลยจริงๆ นะเจ้าคะ!

ซูอิ่งย่อมไม่พูดแน่ว่านางจงใจใช้ทางเล็กๆ ที่ซูอวี่ต้องเดินผ่านหลังเลิกเรียน เพื่อล่อลวงให้อีกฝ่ายมาแย่งยาไป คุณชายตัวน้อยผู้นี้ถือว่าตนเองเป็นคนโปรดของบิดามารดา จึงเอาแต่ใจนักหนา ก่อนหน้านี้ก็คอยรังแกซูอิ่งเสมอมา เมื่อวานนี้พอเขาได้ยินว่าซูอิ่งจะนำของอร่อยไปให้อนุห้า ก็ร้องเอะอะว่านางเป็นแค่ภรรยารอง ไม่คู่ควรกับของดีๆ เช่นนี้ จากนั้นก็แย่งยาไป

ความหมายของซูอิ่งชัดเจนมาก ยาถ้วยนั้นนางไม่ได้แตะต้อง หากมีปัญหาก็ย่อมเป็นฝีมือซุนซื่อ ไม่เกี่ยวอะไรกับนาง ซูอิ่งทำท่าราวนึกอะไรได้ จึงกัดริมฝีปากมองซุนซื่อ ทำท่าจะพูดทว่าก็ยั้งปากไว้ แสร้งทำว่าคับแค้นใจ ได้แต่กล้ำกลืนฝืนทน

ซูหลินเฟิงเห็นซูอิ่งท่าทางขลาดกลัว ไม่เหมือนคนที่จะทำเรื่องอำมหิตเช่นนี้ได้ สายตาคมกริบเย็นชาของเขาจับจ้องร่างของซุนซื่อ ช่วงนี้ฟูเหรินไม่ค่อยปกตินัก หากเป็นนางดูน่าจะเป็นไปได้มากกว่า

ซุนซื่อในเวลานี้ไม่เหลือความสุขุมเยือกเย็นอีกต่อไป นางเดือดดาลจัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นสายตาเคลือบแคลงของซูหลินเฟิง เหลวไหลสิ้นดี เหลวไหลสิ้นดี!

ซูอิ่งมองซุนซื่อที่ควบคุมสติไม่อยู่ หางตาชี้ขึ้นเล็กน้อย ทำท่าจะร้องไห้ ไม่รู้ว่าข้าไปล่วงเกินอะไรท่านแม่ไว้ ท่านถึงได้ปรักปรำข้าเช่นนี้

ขณะพูด ซูอิ่งก็ปาดน้ำตาต่อหน้าซูหลินเฟิงไปด้วย แลดูน่าสงสารจับใจ

ซูหลินเฟิงเห็นท่าทางนางเช่นนี้ก็เชื่อไปแล้วกว่าครึ่งใจ

ซุนซื่อยังคิดจะอาละวาด แต่เสียงอ่อนหวานของหญิงสาวดังขึ้นเสียก่อน นายท่าน

ยามนี้เองอนุห้าเดินกุมท้องนวยนาดเข้ามา เพียงทำท่าจะย่อตัวคารวะ ซูหลินเฟิงก็รีบเข้าไปประคองนาง อนุห้าจึงถือโอกาสอิงแอบอกซูหลินเฟิง ใบหน้าเล็กๆ ของนางขาวซีด ตัวสั่นระริก เต็มไปด้วยความหวาดกลัว นายท่าน ข้ากลัวเหลือเกิน!

ซูอิ่งเหลือบมองอนุห้า อนุห้าที่อิงแอบซูหลินเฟิงก็มองซูอิ่งทั้งน้ำตา ยิ้มมุมปากจางๆ ซูอิ่งรู้สึกว่าอีกฝ่ายมาได้ถูกเวลานัก

เจ้าเป็นอะไรไปหรือซูหลินเฟิงเห็นอนุห้าในอ้อมกอดแต่งตัวเรียบง่าย สีหน้าไม่ดี ก็พานางมานั่งอีกด้าน พลางถามอย่างห่วงใย หรือไม่สบายตรงไหน

ดวงตาคู่งามของอนุห้ารื้นน้ำตา หยดน้ำใสๆ ราวจะร่วงลงมาเสียเดี๋ยวนั้น ทำให้นางยิ่งดูน่าสงสาร นายท่าน เมื่อครู่ข้าได้ยินเรื่องที่พวกท่านคุยกัน จึงตั้งใจฟังอย่างละเอียด ฟังแล้วก็อกสั่นขวัญแขวนนัก หากคนที่กินยาถ้วยนั้นคือข้าแล้ว บุตรในท้องข้าคงมีอันเป็นไปแน่นอน! นายท่าน ข้ากลัวเหลือเกิน

ขณะพูด หยดน้ำตาแวววาวก็ไหลช้าๆ ลงมาตามพวงแก้ม ท่าทางร้องไห้น่าทะนุถนอมนี้ผู้ใดเห็นก็ต้องสงสาร

ฟูเหรินอยากให้บุตรข้าตายถึงเพียงนี้เชียวหรืออนุห้าพูดพลางหันไปหาซุนซื่อ ใบหน้าทุกข์ระทม ข้ารู้ว่าฟูเหรินไม่ชอบข้า แต่บุตรข้าเป็นผู้บริสุทธิ์! เหตุใดท่าน...ท่านถึงได้...นางไม่ได้ส่งเสียงร้องไห้ออกมา เพียงแต่กัดริมฝีปาก ปล่อยให้น้ำตาร่วงเผาะดูน่าสงสารจับใจ

ซูหลินเฟิงมองอนุห้า รู้สึกปวดใจจนสุดทน ยิ่งมองซุนซื่อเลวร้ายลงทุกที

ซุนซื่อรีบเอาตัวรอด นางชี้หน้าซูอิ่งพลางพูดเสียงเข้ม เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับข้าเล่า ข้าไม่ใช่คนวางยา ซูอิ่งต่างหาก!

อนุห้าสะอื้นไห้ สีหน้าตรอมตรม บุตรข้ากับนางไม่มีเรื่องอะไรขัดแย้งกัน นางจะทำร้ายข้าด้วยเหตุใด ในจวนนี้คนที่ต้องการทำร้ายข้ามากที่สุดเป็นผู้ใด คนคนนั้นย่อมรู้ดี!

ซุนซื่อโกรธจนตัวสั่น อยากกระทืบนางตัวร้ายใจแทบขาด นางเห็นซูหลินเฟิงมองมาด้วยสายตาจับผิด ในใจรู้สึกกระวนกระวายนัก นายท่าน ไม่ใช่ข้า...ไม่ใช่ข้า...

อนุห้าคลอเคลียซูหลินเฟิง ปาดน้ำตาไม่หยุด นายท่าน ข้ากลัวเหลือเกิน ข้ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ...

ท่าทางนางที่ยึดร่างเขาไว้อย่างเหนียวแน่นทำให้เขาสะเทือนใจนัก พาให้เขายิ่งอยากปกป้องนางมากขึ้น

ซูหลินเฟิงรู้ดี ระยะนี้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นในจวนมากมาย มิหนำซ้ำแต่ละเรื่องยังเกี่ยวข้องกับซุนซื่อทั้งสิ้น ดูท่าแล้วเรื่องนี้ก็คงเกี่ยวข้องกับนางอีกตามเคย เขามองซุนซื่ออย่างเจ็บแค้น ซุนซื่อ เจ้าใส่ร้ายอิ่งเอ๋อร์แล้วยังลงมือกับภรรยาสุดที่รักของข้าอีก เจ้าอย่าคิดว่าตนเองเป็นนายหญิงของจวนแล้วจะเที่ยวก่อเรื่องเช่นนี้ได้ หากบุตรในท้องของเหลียนเอ๋อร์เป็นอะไรไป ข้าจะมาเอาคำตอบจากเจ้า!

นายท่าน...ไม่ใช่ข้า ไม่ใช่ข้าจริงๆ เจ้าค่ะ...ซุนซื่อถูกซูหลินเฟิงตวาดใส่ก็เริ่มกลัว นางเข้าไปดึงชายเสื้อซูหลินเฟิงไว้ อย่างไรเสียจนยามนี้ก็ยังไม่มีผู้ใดมีหลักฐาน ขอเพียงนางยืนกรานไม่ยอมรับเสียอย่าง ผู้ใดจะทำอะไรได้

ซูหลินเฟิงไม่พอใจซุนซื่อตั้งแต่เรื่องครั้งก่อนแล้ว พอเกิดเรื่องครั้งนี้อีก เขาก็ไม่อยากเห็นหน้านางอีกต่อไป ซูหลินเฟิงสะบัดอย่างแรงจนนางกระเด็นออกไป เขามองนางอย่างเย็นชา น้ำเสียงที่พูดก็เย็นชา ต่อไปนี้เจ้าไม่ต้องดูแลธุระอะไรในจวนแล้ว แค่อยู่สงบๆ สำนึกตัวในเรือนซงเทาก็พอ!

ซูหลินเฟิงพูดจบก็พาอนุห้าเดินจากไป ราวกับไม่อยากอยู่ที่นี่ต่อแม้เพียงอึดใจ

เมื่อเห็นซูหลินเฟิงเดินจากไปอย่างไม่เหลือเยื่อใย ซุนซื่อก็ทรุดนั่งกับพื้น ความสิ้นหวังเข้าเกาะกินหัวใจ ครั้งนี้นางเสียหายถึงสองต่อ ไม่เพียงแต่ทำร้ายอนุห้าไม่ได้ แต่ยังทำเอาอวี่เอ๋อร์ทรมานปางตาย แม้แต่อำนาจในจวนก็ยังถูกริบไป นางยอมไม่ได้เด็ดขาด!

 

ผ่านไปสองวัน ซุนซื่อก็เอ่ยถึงเรื่องที่จะไปไหว้พระที่วัดต้าฝอ ซูหลินเฟิงอนุญาตด้วยความเต็มใจ เขาคิดว่าระยะนี้ฟูเหรินผิดปกติมาก ไปสะเดาะเคราะห์เสียหน่อยก็ดี

วัดต้าฝอแห่งนี้มีชื่อเสียงขจรไกลทั้งในแคว้นตงหลิงและในทั่วทั้งแผ่นดิน เหตุผลสำคัญมาจากไต้ซือเหลี่ยวหราน ซึ่งเป็นบุคคลที่แม้แต่จักรพรรดิองค์ปัจจุบันก็ให้ความเคารพยิ่ง ในเมืองมีข่าวลือเกี่ยวกับเขามากมาย ว่ากันว่าไต้ซือเหลี่ยวหรานเป็นพระปิตุลาของจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน ตอนถือกำเนิดนั้นแตกต่างจากคนธรรมดาทั่วไป เพราะทันทีที่เกิดมาก็หัวเราะได้ ผ่านไปสองเดือนก็เริ่มพูดได้ จักรพรรดิในเวลานั้นเบิกบานใจมาก และรักใคร่เขาเสียยิ่งกว่าใคร ทั้งยังเที่ยวชมเขาให้ทุกคนฟังว่าเขาฉลาดนักหนา ดังนั้นไต้ซือเหลี่ยวหรานผู้เป็นโอรสจึงมีชื่อเสียงโด่งดังไกล ทุกคนต่างชื่นชมโอรสองค์นี้กันถ้วนหน้า เขาในวัยเยาว์ชื่นชอบทุกสิ่งที่เกี่ยวกับพุทธศาสนา สามารถศึกษาเรื่องราวต่างๆ ในพระคัมภีร์ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ทั้งที่ยังรู้จักตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัว แต่กลับอธิบายเนื้อหาในพระคัมภีร์ได้อย่างกระจ่างแจ้ง

ทว่าช่วงเวลาดีๆ มักคงอยู่ไม่นาน เหตุการณ์ผิดปกติทั้งหลายก็พลันอุบัติขึ้น นับตั้งแต่ไต้ซือเหลี่ยวหรานถือกำเนิดเป็นต้นมา แคว้นตงหลิงก็ประสบภัยแล้งหรือน้ำท่วมหลายปีติดต่อกัน เภทภัยต่างๆ เกิดขึ้นไม่เว้นช่วง ราษฎรอยู่อย่างเดือดร้อน ตกระกำลำบากทั้งแผ่นดิน นานวันเข้าหลายคนก็เริ่มลือกันว่าโอรสน้อยแปลกประหลาดมาตั้งแต่เด็กย่อมมีอะไรไม่เหมือนคนปกติแน่ ภัยพิบัติทั้งหลายนี้อาจมีสาเหตุมาจากเขาก็เป็นได้

เมื่อต้านทานภัยพิบัติที่โหมกระหน่ำไม่ไหว ราษฎรจึงถวายฎีกาขอให้จักรพรรดิส่งโอรสน้อยออกบวช สวดมนต์กินเจ เพื่อแลกกับความสงบสุขของแผ่นดิน จักรพรรดิรักใคร่โอรสน้อยยิ่งนัก จึงมิอาจตัดใจส่งเขาออกบวชได้ ทว่าเหล่าขุนนางเริ่มยื่นฎีกามากขึ้นทุกที แม้จักรพรรดิจะไม่ยินดีเพียงใด ก็มิอาจทัดทานเสียงเรียกร้องจากราษฎร ตลอดจนขุนนางนับพันที่คุกเข่าอยู่หน้าบันไดหินได้ ในขณะที่จักรพรรดิตกที่นั่งลำบากนั้น โอรสน้อยซึ่งมีอายุเพียงห้าขวบก็พูดถึงเรื่องออกบวชขึ้นมา เขาบอกพระบิดาว่าชอบพุทธศาสนามาก จึงอยากออกบวช เพื่อความสงบสุขของแผ่นดิน จักรพรรดิไม่เหลือทางเลือกอื่นใดอีก ในที่สุดก็ยินยอมส่งโอรสไปที่วัดต้าฝอ ให้เขาได้บวชสมใจและมีชื่อทางศาสนาว่า “เหลี่ยวหราน”

จะว่าไปก็นับว่าแปลก นับตั้งแต่โอรสน้อยออกบวชเป็นต้นมา แคว้นตงหลิงก็ปราศจากภัยธรรมชาติ ฟ้าฝนตกต้องตามฤดูกาล ความเป็นอยู่ของราษฎรค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ ว่ากันว่าเมื่อไต้ซือเหลี่ยวหรานผู้มีปัญญารู้แจ้งเห็นธรรมแล้ว เขาสามารถมองทะลุสิ่งต่างๆ ในโลกมนุษย์ ล่วงรู้เหตุการณ์ในกาลก่อนและภายภาคหน้า ในแคว้นตงหลิงนี้เขาได้รับการยกย่องเป็นกึ่งเทพเจ้า

ดังนั้นไม่ว่าจักรพรรดิองค์ก่อนหรือองค์ปัจจุบัน เมื่อใดก็ตามที่ต้องตัดสินใจครั้งสำคัญก็จะมาขอคำปรึกษาจากไต้ซือเหลี่ยวหรานเสมอ เหล่าขุนนางและราษฎรก็เคารพนับถือเขามากเช่นกัน ทว่าไต้ซือผู้นี้ไม่ใช่ผู้ที่ใครจะเข้าพบได้ง่าย และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับจากเขา

คนที่ไปวัดต้าฝอครั้งนี้ยังมีซูหลวน ซูอิ่ง และโอวหยางฟูเหริน โอวหยางฟูเหรินเป็นน้องสาวร่วมอุทรของซุนซื่อ เป็นมารดาของโอวหยางซิน และเป็นฟูเหรินแห่งจวนอู่โหวคนปัจจุบัน

นางเป็นคนหยิ่งผยองและฉลาดหลักแหลม การมาไหว้พระครั้งนี้ก็เป็นความคิดของนาง

ซูอิ่งย่อมรู้ดีว่าการไปวัดต้าฝอครั้งนี้คงไม่ได้ไปเพื่อจุดธูปไหว้พระธรรมดาๆ ทว่านางนึกถึงคนคุ้นเคยที่นั่นจึงยอมไปด้วย ก่อนออกเดินทางยังเข้าครัวทำอาหารด้วยตนเอง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.972K ครั้ง

1,053 ความคิดเห็น

  1. #624 นักโทษหมายเลข0 (@Prison0) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 11:28
    อยากให้นางเจอพระคนนั้นอ่ะ5555 เอ้ะ ใช่พระป่าวอะ แอร๊ สนุกกก
    #624
    0
  2. #427 minhara2 (@mInhara) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 03:33
    ยังไม่สำนึกอีกนะนังแม่เลี้ยงคงจะมีแผนอีกนะสิถึงได้อ้างไปไหว้พระ อยากได้เล่มแล้ววววว
    #427
    0
  3. #425 iodine (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:25

    ขอบคุณค่ะ 'เจ้าลงมือกับภรรยาที่รักของข้า' เจ็บเลย

    #425
    0
  4. #423 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 21:04

    ขอบคุณค่ะ

    เดือนหน้าหนังสือออกวันไหนคะ?

    จะไปจอง

    #423
    0
  5. #422 moltian051817 (@moltian051817) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 20:17
    สนุกมากค่ะ รอหนังสือนะคะ
    #422
    0
  6. #421 554910140 (@554910140) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 20:16
    คุ้นเคยกับไต๋ซือรึเปล่าเอ่ยยยย? แต่ละคนที่นางเผชิญหน้าด้วยนี่ตำแหน่งใหญ่ๆทั้งนั้นเลย ยอมจ้าาาา ยอมแล้ววววววว
    #421
    0
  7. #420 Nanny (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 18:34

    ใคร???

    #420
    0
  8. #419 แอน (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 15:56

    สนุกสนาน ติดตาม รอหนังสือ

    #419
    0
  9. #418 pop_zaza (@SunidaLuangjam) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 13:22
    คนคุ้นเคยของซูอิ่งเป็นใครหนอ
    #418
    0
  10. #417 Nakatsu (@dugdig-dick) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 12:36
    มีอีบุ๊คไหมคะ หรือหนังสืออย่างเดียว. อยากได้แล้ว รอเปย์
    #417
    2
  11. วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 12:36
    ขอบคุณครับ
    #416
    0
  12. วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:31
    จะเกิดอะไรขึ้นอีกเนี่ยะ
    #415
    0
  13. #414 tweeny (@tweeny-witch) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:26
    กี่เล่มจบคะเนี่ย จะได้กันเงินเดือนหน้าไว้เปย์
    #414
    1
  14. #413 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:26
    ลุ้นๆๆๆๆๆๆ
    #413
    0
  15. #412 Arithach Sowapark (@aris14) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:17
    หนังสือมาเถอะ มาได้น่ารักมากเบย ยอมเปย์
    #412
    0
  16. #411 Oonbrandname (@Oonbrandname) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 11:12
    พระเอกหายไปไหน...ตั่งใจเปย์เรื่องนี้เลย..ขอพระเอกอย่าค่าตัวแพงนะ..แอบกลัว555
    #411
    0