[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 7 : [Rw]6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,309 ครั้ง
    8 เม.ย. 60

6


[BamBam’s part]


ผมกดกริ่งที่หน้ารั้วบ้านเพื่อเรียกลุงกับป้าที่เป็นคนดูแลบ้าน ยืนรอไปได้ไม่นานก็มีร่างของชายแก่เดินออกมาเปิดประตูบ้านให้


“สวัสดีครับ คุณแบมแบมใช่ไหมครับ?”


“อ่าครับ สวัสดีครับ เรียกผมว่าแบมแบมเฉยๆก็ได้ครับ” ผมยกมือไหว้พร้อมส่งยิ้มไปให้ลุงไม้คนเก่าแก่ที่ดูแลบ้านหลังนี้


“ครับๆหนูแบมแบม มาๆเข้ามา มาลุงช่วยถือ”


“อ่อ ไม่เป็นไรครับมีแค่กระเป๋าใบเดียวเอง” ผมส่งยิ้มขอบคุณลุงแกไป ลุงไม้ยิ้มรับแล้วเดินนำผมเข้าไปข้างในเขตบ้านโดยไม่ลืมปิดรั้วกลับเข้าที่เดิมอีกครั้ง


บริเวณรอบๆบ้านดูเป็นระเบียบเรียบร้อยเพราะได้รับการดูแลอย่างดี พุ่มไม้พื้นหญ้าถูกตัดอย่างสวยงามไม่รกชัด รอบๆตัวบ้านร่มรื่นไปด้วยต้นไม้ทั้งไม้ดอกและไม้ประดับ กลิ่นหอมของดอกแก้วที่กำลังลอยฟุ้งรอบบ้านลอยเข้าสู่โสตประสาทการรับกลิ่นของผมทันที กลิ่นมันหอมไม่ฉุนแต่ทว่าให้ความสดชื่นคล้ายกับกำลังส่งกลิ่นต้อนรับผมกลับบ้านยังไงอย่างงั้น ตัวบ้านไม้สองชั้นทาสีขาวมีไม้เลื้อยขึ้นตามผนังเป็นลวดลายสวยแปลกตาไปอีกแบบบ้านไม่ได้ดูเก่าแถมยังมีสภาพดีกว่าที่ผมคิดไว้


“ห้องนอนอยู่ชั้นสองนะหนูแบม ลุงจะไปบอกยายแจ่มให้รีบเตรียมกับข้าว มาเหนื่อยๆคงหิวแล้วใช่ไหมหละ” ลุงไม้เดินมาส่งผมที่ทางขึ้นบ้านพลางมองหน้าผมแบบยิ้มๆก่อนที่แกจะขอตัวออกไป


“อ่าครับ ขอบคุณมากนะครับลุงไม้” ผมไหว้ขอบคุณลุงอีกครั้ง


“โอ๊ยไม่ต้องไหว้ลุงบ่อยขนาดนั้นก็ได้ ลุงแค่คนดูแลบ้านเฉยๆ”


“ไม่ได้หรอกครับ ยังไงลุงก็เป็นผู้ใหญ่และยังเป็นคนดูแลบ้านให้อยู่ในสภาพดีอย่างงี้ด้วย ผมรู้สึกขอบคุณจริงๆนะครับ”


“อ่าๆ ตามใจหนูแบมแล้วกัน”ลุงไม้ยิ้มพร้อมกับพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะเดินผละออกไปทางหลังบ้านทันที


ผมเดินเข้ามาในตัวบ้านพร้อมกับถือกระเป๋าเข้าไปด้วย ข้างในบ้านยังคงสภาพและบรรยากาศแบบสมัยก่อนทั้งเครื่องเรือนและสภาพแวดล้อมโดยรอบ สถานที่ที่แม่ผมเคยอยู่ตั้งเล็กความทรงจำทั้งหมดของแม่ถูกเก็บไว้ที่นี้


ผมไม่เคยมาที่บ้านหลังนี้มาก่อนเพราะตั้งแต่ผมเกิดพอเดินได้ก็ย้ายไปเกาหลีแล้ว ช่วงเกิดและโตผมก็อยู่ที่กรุงเทพตลอดเพราะภาระงานของพ่อ บ้านเกิดของแม่ผมเลยไม่เคยได้มา พ่อของผมเป็นคนตัวคนเดียวตั้งแต่เกิดไม่มีญาติพี่น้องที่ไหน บ้านของพ่อจึงมีที่เดียวคือที่กรุงเทพแต่มันได้ถูกขายไปเพราะต้องย้ายไปตั้งถิ่นฐานในที่ใหม่


ชั้บบนของบ้านมีทั้งหมดสี่ห้องนอน ผมเดินมาหยุดตรงหน้าบานประตูสีขาวที่มีรูปดอกบัววาดไว้ก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปบิดกลอนประตูเพื่อเปิดเข้าไป กลิ่นประจำตัวของแม่ที่ผมไม่ได้กลิ่นมานานแล้วลอยอบอวนไปทั่วห้องถึงแม้จะไม่มีเจ้าของมาใช้งานนานแล้วแต่มันก็ยังคงหลงเหลือกลิ่นลอยอยู่เบาบางในอากาศ ผ้าปูที่นอนสีฟ้าอ่อนสีที่แม่ชอบถูกปูคลุมเตียงนุ่มไว้โดยไม่มีคราบฝุ่นแม้แต่นิด หัวเตียงก็เป็นเหล็กดัดสีขาวที่ถูกดัดเป็นรูปดอกบัวเพื่อบ่งบอกเจ้าของ


ผมเดินตรงไปที่ข้างเตียงที่มีโต๊ะสีขาวตั้งอยู่ด้านข้าง โต๊ะมีรูปและอัฐิของแม่ที่บรรจุอยู่ในผอบตั้งอยู่ ข้างๆรูปมีดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์ถูกปักอยู่ในแจกันใส ผมทรุดตัวนั่งลงไปบนพื้นหน้าโต๊ะตัวนั้นก่อนจะก้มกราบลงไปแล้วกลับมานั่งมองรูปที่เป็นรูปผู้หญิงที่ผมรักอีกครั้ง


“แม่แบมกลับมาเยี่ยมนะ บ้านของแม่สวยมากเลย”


“...”


“คิดถึงแม่จัง ”


“...”


“แบม….แบมพาพ่อมาอยู่ด้วยนะ” ผมพูดพร้อมกับหยิบรูปพ่อออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้วนำไปวางข้างๆกรอบรูปของแม่


“...”


“อยู่ที่นั่นกับพ่อสบายดีใช่ไหม ฮ่ะๆมันต้องสบายอยู่แล้วสินะ” ผมหัวเราะออกมาคนเดียวพลางลูบนิ้วมือของตัวเองไปที่กรอบรูปของบุพการีทั้งสองคนของผมที่กำลังส่งยิ้มมาให้


“.....”


“ฮึก แบมอยู่นี่คนเดียว ฮึก เหงามากเลย”


“...”


“ฮึกๆ ที่นั่นมีคนใจร้ายเต็มไปหมดเลย อึกฮึก!เขาทำร้ายแบม...”


“...”


“แบมเจ็บ ฮึก แบมเหนื่อยนะแม่แบมสัญญาจะร้องไม่นานหรอกนะ ขอแค่ครั้งนี้นะครับ แม่กอดแบมหน่อยนะ ” ผมทิ้งตัวพิงข้างเตียงพร้อมกับซบหน้าลงกับที่นอน ก่อนจะปล่อยหยาดน้ำอุ่นให้มันไหลออกมาจากกระบอกตาที่เริ่มร้อนนี่ ความเหนื่อย ความเหงา ความอัดอั้น ความเสียใจ ที่ถูกกดเก็บไว้มาตลอดมาตลอดช่วงระยะเวลาที่อยู่คนเดียวและหลังจากเหตุการณ์วันนั้น ผมปล่อยมันออกไปทั้งหมดปล่อยมันออกมาในสถานที่ที่ผมสามารถแสดงความเสียใจได้เต็มที่


ขณะที่ผมร้องไห้เป็นเผาเต่า จู่ๆก็มีลมอ่อนๆพัดเข้ามาจากทางหน้าต่างมาสัมผัสที่ผิวของผม ผมค่อยๆรู้สึกสงบลงและอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะค่อยๆผงกหัวขึ้นมาใช้มือเช็ดน้ำตาที่เปื้อนหน้าออกให้หมดแล้วหันหน้าไปมองรูปของแม่และพ่อที่ที่ตั้งอยู่เคียงข้างกันบนโต๊ะข้างเตียงอักครั้ง


“ขอบคุณนะครับ”


ผมนั่งสงบสติอารมณ์อยู่ไม่นานก็ผุดลุกขึ้นเพื่อจัดของออกจากกระเป๋าเก็บเข้าตู้ให้เรียบร้อย ผมเวลาเหลืออยู่ที่ประเทศไทยอีก 4 วันเท่านั้น พอจัดข้าวของเสร็จเรียบร้อยก็ลุกเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาสร้างความสดชื่นให้ตัวเอง เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เป็นชุดสบายๆ ก่อนจะเดินลงไปข้างล่างเผื่อลุงกับป้าจะมีอะไรให้ช่วย


“อ้าว ลุงกำลังจะไปตามพอดี มาๆไปกินข้าวกัน” ผมเดินตามลุงไปทางด้านหลังบ้านที่เป็นส่วนของตัวครัว เห็นโต๊ะที่มีอาหารสองสามอย่างวางไว้ก่อนแล้วแต่มีจานเพียงชุดเดียวเท่านั้น ผมไหว้สวัสดีป้าแจ่มที่ยืนรอภายในห้องครัวเพื่อทักทายแก


“แล้วลุงกับป้าหละครับ?”


“โอ๊ย ลุงกับป้ากินทีหลังก็ได้”


“ได้ไงหละครับ กินด้วยกันนี่แหละ คิดซะว่ากินข้าวกับหลานคนหนึ่งนะครับ” ลุงกับป้ามองหน้ากันชั่วครู่ก่อนจะเดินเข้าไปหยิบจานและตักข้าวแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ตัวข้างๆกัน ผมนั่งทานข้าวอย่างเอร็ดอร่อยผลัดกันตักกับข้าวให้ลุงกับป้าบ้างไปตามประสาเพื่อเริ่มสร้างมิตรสัมพันธ์อันดี


วันแรกที่เชียงใหม่ผมกับป้าแจ่มช่วยกันทำอาหารเพื่อไปถวายพระที่วัดกรวดน้ำหาบุคคลที่ล่วงลับและเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย เพื่อความสบายใจและหวังให้ชีวิตดีขึ้นกว่าเดิม วันที่สองผมเลือกที่จะอยู่บ้านช่วยป้าแจ่มทำความสะอาดบ้านและช่วยลุงไม้จัดแต่งลงต้นไม้ต้นใหม่ ครั้งนี้ผมเลือกต้นจำปีกับดอกมะลิมาปลูกเพื่อในอนาคตที่ต้นไม้เติบโตออกดอก ป้าแจ่มจะได้ใช้ดอกไม้ไปบูชาพระได้ถึงรอบๆบ้านจะมีหลายต้นแล้วก็เถอะ ผมเพิ่งเห็นบึงไม่ใหญ่มากอยู่หลังบ้านมีบัวขาวขึ้นเต็มไปหมด ผมคิดว่าดอกบัวในแจกันของแม่คงมาจากบึงตรงนี้แน่นอน วันที่สามผมออกไปเที่ยวโดยออกนอกตัวจังหวัดเพื่อชมธรรมชาติโดยรอบแต่ไปได้ไม่ไกลเท่าไหรเพราะไม่มีเวลาพอที่จะสามารถไปพักที่อื่นได้ ในตอนเย็นก็แวะเดินถนนคนเดินผมได้ของฝากกลับไปฝากจินยองกับคนในร้านเยอะแยะจนเต็มมือทั้งสองข้าง


ส่วนวันนี้ก็เป็นวันที่ผมต้องเตรียมตัวกลับแล้ว ไฟล์บินกลับเกาหลีของผมคือสี่ทุ่มของวันนี้ ไฟล์บินกลับกรุงเทพของผมคือช่วงบ่ายสาม ป้าแจ่มเดินเข้ามากอดลาผมพร้อมกับอวยพรให้เดินทางปลอดภัย ผมก้าวเท้าออกจากบริเวณบ้านโดยไม่ลืมที่จะหันกลับไปมองเพื่อจดจำความรู้สึกนี้ไว้ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่เพื่อสร้างกำลังใจให้ตัวเอง


“แบมไปนะครับ”


ถึงเวลากลับสู่โลกแห่งการใช้ชีวิตจริงๆซะทีนะแบมแบม


          [End BamBam's Part]


--------------------------------
เค้นน้ำตาออกมา!
พยายามกลั่นเต็มที่
ฮืออออ
ตอนที่เหลือรอก่อนนะคะ
กำลังดำเนินการจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.309K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6251 yahye (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 07:20
    สู้ๆนะลูกกก
    #6,251
    0
  2. #6217 lek0868909108 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:09
    สู้นะแบม
    #6,217
    0
  3. #6139 OH MY BABY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 00:44
    อินมากๆอ่ะ
    #6,139
    0
  4. #6099 junekimsa93 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 17:31
    น้ำตาแตกแล้วจะ
    #6,099
    0
  5. #6070 0982135830 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 13:05
    ร้องไห้ตามเลยอ่า สงสารตะหนูแบมๆ
    #6,070
    0
  6. #6042 มะ่มวง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 10:31

    น้ำตาซึม????????????

    #6,042
    0
  7. #6035 R_Jummar (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 07:41

    แบมแบอ่า สู้สู้
    #6,035
    0
  8. #6025 September2009 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 09:53
    สงสารน้องง
    #6,025
    0
  9. #6011 premmiii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:31

    แบมมต๋า
    #6,011
    0
  10. #5978 YanisaCH (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:50
    กลับแล้วหรอ
    #5,978
    0
  11. #5962 doublebonea (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:34
    ใจกระตุกตามน้ำตาลูก หื้ออออ
    #5,962
    0
  12. #5902 Spices_smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:12
    เเงงงงงง น้องลูกกก
    #5,902
    0
  13. #5882 Plawalll (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 23:10

    ฮือออน้องงง

    #5,882
    0
  14. #5837 uromtbb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 02:12
    สู้ๆน้อง
    #5,837
    0
  15. #5771 KattyGD (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 12:31
    เอาใจช่วยนะคะ
    #5,771
    0
  16. #5747 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:09

    กลับไปจะรอดไหม

    #5,747
    0
  17. #5715 R_Jummar (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:40

    แบมเข้มแข็งนะ
    #5,715
    0
  18. #5661 Pent SG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 11:27
    กลับไปต้องเข้มแข็งนะแบม
    #5,661
    0
  19. #5659 Notetoaki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 10:54
    น้ำตาแตกเลยอ่าาาาา สงสารน้อง 😭😭
    #5,659
    0
  20. #5611 ฺBeau (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 21:46
    แบมแบมของเค้าาาาาา Y^Y
    #5,611
    0
  21. #5566 Spices_smile (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 06:15
    เเงงงงงงง เเบมเเบมมมม
    #5,566
    0
  22. #5544 Painin16 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 23:55
    ร้องไห้ตามน้องเลยอ่ัะ​มาร์คเราโป้งแล้ว
    #5,544
    0
  23. #5467 bb_mtbb (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 21:38

    ร้องให้TT_TT

    #5,467
    0
  24. #5417 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 15:21
    น้ำตาจะไหล
    #5,417
    0
  25. #5381 0849803120 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:56
    สงสารน้อง
    #5,381
    0