[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 50 : Spacial gift for Chrismas Day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,702
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 574 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60


Merry Christmas


‘ของขวัญของต้วนต้วน’


“แด๊ดดี้!!” เด็กชายวัยสามขวบวิ่งรี้เข้าไปหาบิดาของตัวเองในทันทีที่เห็นร่างสูงดูคุ้นตาเดินเข้ามาในบริเวณบ้าน ในวันนี้เด็กชายไม่ได้มายืนรอรับแบบปกติธรรมดา เพราะในวันนี้เจ้าแก้มมีคำขอที่แสนจะอยากได้ที่อยากจะเอ่ยขอจากบุคคลตรงหน้า


“หืม?” คุณต้วนย่อตัวลงนั่งเพื่อรอรับเจ้าก้อนที่กำลังวิ่งเข้ามาหาตนด้วยความเร็วสูง แล้วโอบกระชับเด็กตัวอวบไว้แน่นก่อนจะยกขึ้นอุ้มแนบอกด้วยความเคยชิน ปล่อยให้เด็กชายได้จุมพิตไปทั่วใบหน้าของตนจนพอใจ แล้วค่อยตอบแทนความรักนั้นกลับให้สมใจรัก


“อื้อ พอแย้ว!”


“แด๊ดยังไม่อิ่มเลย ฟอด!!” ว่าแล้วเจ้าของจมูกโด่งก็พุ่งเข้าโจมตีก้อนแก้มนิ่มหอมๆนั่นอีกครั้งและอีกครั้ง จนคนในอ้อมแขนดิ้นขลุกขลั่กฟาดมือเล็กไปมาด้วยความรำคาญ


“บันไม่ให้แย้ว!! พอเยย!!” มือเล็กป้อมยกขึ้นกอบกุมก้อนแก้มของตัวเองที่มีจำนวนมากจนล้นมือ ปกปิดไว้ให้คุณพ่อคนหล่อได้ดอมดมไปมากกว่านี้


“งั้นแด๊ดจุ๊บตรงนี้ก็ได้ จุ๊บ!” ความเจ้าเล่ห์ที่เคยใช้กับภรรยายังสามารถนำมาปรับใช้กับลูกชายตัวน้อยได้ดีเสียด้วย คุณต้วนยิ้มกริ่มให้กับท่าทางของเจ้าตัวเล็กก่อนจะส่งเสียงหัวเราะขำในลำคอ เมื่อยังเห็นลู่ทางที่จะฟัดเจ้าแก้มอีกหนึ่งช่องทาง แถมยังเป็นทางที่เปิดโล่งมากเสียด้วย ริมฝีปากสวยจึงพุ่งเข้าไปจุ๊บเบาๆลงบนที่ปากนุ่มนิ่มอยู่หลายครั้งจนได้ยินเสียงงอแงใกล้จะปล่อยโฮของเจ้าบันบัน การฟัดในครั้งนี้จึงได้หยุดลง


“โอ๋ๆ ไหนวันนี้มีอะไรจะเล่าให้แด๊ดฟังไหม?”


“มีฮะ! แด๊ดดี้ๆ!ที่โยงเยียนมีงานศริสต์มาสจ้วย!! ต้นไม้มีไฟจ้วยจวย!!”


“อืมแล้วไงต่อ” พอได้เห็นดวงตาที่เริ่มเปล่งประกายของเด็กชาย และปากอิ่มที่กำลังเปิดจ้อข้อมูลที่ได้รับมาตลอดทั้งวันให้ได้ฟัง คุณพ่อจึงเริ่มออกเดินไปยังห้องนั่งเล่นเหมือนในทุกวัน เพื่อเริ่มฟังเรื่องราวของลูกชายที่ขยันนำมาเล่าให้ฟังตั้งแต่ได้เริ่มเข้าเรียน เขากับแบมแบมจะสลับมารับฟังเรื่องราวจากบันบันอยู่เสมอเพื่อให้ระดับความใกล้ชิดคงที่และมั่นคงอยู่เสมอ เวลาของเด็กชายที่พ่อแม่ควรจะมีให้ต้องได้รับการเติมเต็มให้อย่างเหมาะสมแม้ว่าจะมีอุปสรรคที่เรียกว่า หน้าที่การงานก็ตามที


ดังเช่นในคราวนี้ที่คุณพ่อคนเก่งต้องเคลียร์งานจำนวนมากเพื่อให้เวลาของวันพรุ่งนี้ว่างตลอดทั้งวัน ว่างเพื่อที่จะได้มาฉลองวันแห่งครอบครัวกับครอบครัวที่แสนรักของเขา


“หนูได้ติด colour ball บนติดบนต้นไม้จ้วยนะ!” เสียงเจื้อยแจ๋วยังคงเล่าเรื่องมาอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟาตัวนุ่ม ปรับเอนตัวหาท่าที่เหมาะสมแล้วจับให้เด็กชายนั่งบนตักทับอีกชั้น และรอรับฟังอย่างตั้งใจร


“หรอครับ? แล้วบันบันได้ลูกบอลสีอะไรครับ?”


“Silver!”


“แล้วตรงยอดไม้มีอะไร ได้สังเกตหรือเปล่าหืม?”


“อืมมม อ๋ออ Star!!! a big star on the peak!!”


“เก่งมาก” มือใหญ่ยกขึ้นลูบศีรษะเล็กชื่นชมความช่างสังเกตของเด็กชาย ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงแรงจากทางด้านหลังที่กำลังเข้ามากอดรัดรอบลำคออย่างช้าๆ กลิ่นหอมที่คุ้นจมูกทำให้คุณต้วนหลุดรอยยิ้มออกมา หยุดการกระทำของผู้ฟังที่ดีด้วยการเอียงใบหน้าหันไปหอมแก้มนิ่มๆที่เข้ามาแนบชิดใบหน้าไปฟอดใหญ่


“ทำไมวันนี้กลับช้าหละ?” คุณต้วนเอ่ยถามในขณะที่ริมฝีปากยังคงคลอเคลียที่ผิวแก้มของอีกฝ่ายอยู่ไม่ห่าง


“วันนี้มีงานเลี้ยงเล็กๆกับเด็กๆในร้านน่ะครับ” แบมแบมตอบพร้อมกับส่งมือเข้าไปหยิกแก้มลูกชายตัวน้อยของตนที่ยังคงมองมาที่เขาทั้งคู่ด้วยสายตาแป๋ว เด็กชายมิคาเอลไม่ได้เอ่ยแทรกใดๆแต่ทว่ายังคงใช้สายตาจับจ้องไปที่การแสดงความรักของพ่อแม่ตรงหน้านิ่งงันอยู่อย่างนั้น


“ดื่มใช่ไหม?”


“แค่ไวน์แก้วเดียวครับ ไม่เป็นอันตรายหรอก”


“อืมดีมาก”


“งั้นเดี๋ยวแบมไปดูอาหารเย็นก่อนนะ”


“ครับผม” คุณต้วนเอื่อมมือไปทางด้านหลัง จับกระชับต้นคอของคนตัวเล็กให้ขยับเข้ามาใกล้เพื่อที่จะได้มอบจุมพิตลงบนปากอิ่มที่แสนชื่นชอบให้ชื่นใจ ซึ่งก็ได้รับความร่วมมือจากภรรยาตัวเล็กแต่โดยดี สัมผัสนุ่มยังคงกระตุ้นจังหวะหัวใจของเขาได้เป็นอย่างดี สัมผัสเดียวที่มอบความรู้สึกดีๆให้อย่างมากมาย คุณสามีชิมรสหวานจากคุณภรรยาได้เพียงครู่เดียวก่อนจะจำใจยอมปล่อยให้อีกฝ่ายไปทำธุระที่ได้บอกไว้ แล้วจึงหันกลับมาสนใจเจ้าตัวเล็กบนตักอีกครั้ง


จุ๊บ!


“มัมไม่จุ๊บหนู” เจ้าแก้มเอ่ยกับบิดาด้วยน้ำเสียงติดงอน แถมยัวส่งสายตาเขียวปัดเพิ่มให้อีกหนึ่งกระทง เพราะแย่งความสนใจจากคุณแม่สุดที่รักไปจนหมดจนทำให้ตนถูกละเลยแบบนี้ ด้วยความอยากเอาคืนและขอจุมพิตนั้นมาให้แก่ตนบ้าง เด็กชายจึงต้องขโมยสัมผัสมาอีกทอดหนึ่งอย่างเช่นการกระทำแบบเมื่อกี้


“งั้นแด๊ดจุ๊บอีกเอาไหม ชดเชยในส่วนของมัม” คุณต้วนพูดพร้อมกับทำท่ายื่นใบหน้าเข้าไปใกล้ ยู่ปากส่งให้อำนวยความสะดวกให้อย่างเต็มที่ แต่กลับโดนมือเล็กป้อมนั่นผลักให้คืนตัวกลับมาดังเดิม เขาจึงจูบลงที่ฝ่ามือเล็กๆที่กำลังครอบปากไว้รัวๆด้วยความเอ็นดู เขาเข้าใจว่าเจ้าเด็กอ้วนบนักคงจะนอยด์มากพอสมควรที่ถูกมัมมัมไม่สนใจเป็นครั้งแรก แต่ก็เข้าใจคนตัวเล็กด้วยเหมือนกันว่า คงเป็นเพราะกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนที่ติดตัวมาจากงานเลี้ยง แบมแบมคงไม่อยากให้ลูกไได้กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์จึงเลือกที่จะเลี่ยงออกไปแบบนั้น


“หงึ! ของแด๊ดพอแย้ว!”


“ฮะๆ”


“แดดดี้แย้วเยาจามีต้นไม้เหมือนมายสกูลหนูไหม?” จุดประสงค์หลักที่เป็นสาเหตุที่ทำให้มิคาเอลตั้งตารอการกลับมาของคนตรงหน้าเริ่มเผยออกมาอย่างช้าๆ ตากลมแป๋วจ้องไปยังผู้เป็นบิดาด้วยความวาดหวังจนเต็มเปี่ยม เพราะความสนุกที่ยังติดลมมาจากที่โรงเรียนทำให้เด็กชายมีความคิดที่อยากจะมีต้นไม้สวยๆแบบนั้นมาประดับไว้ที่บ้านของตัวเองบ้าง


“อืม แด๊ดไม่เคยซื้อมาเก็บไว้นะ” คุณต้วนส่ายหน้าปฏิเสธเมื่อได้มาคิดตรึกตรองดูจนแน่ใจ


“ง่า”


“แต่ถ้ามันไม่มีเราก็ทำให้มันมีสิ” นักธุรกิจผู้มีทรัพย์สินล้นมือพููดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สบายๆไม่ทุกช์ร้อนอะไรเมื่อเห็นท่าทางที่เริ่มหงอยลงของลูกชาย ปัญหาเรื่องมีไม่มีมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรสำหรับคุณต้วนคนนี้อยู่แล้ว ที่ควรจะคิดคือ จะเอากี่จำนวนต้นนั่นต่างหากหละที่ควรจะเป็นปัญหาให้ได้คิด


------------------------------------


“ตื่นได้แล้วครับ” เจ้าของร่างอวบก้มลงไปเอ่ยกระซิบปลุกลูกชายคนโตของตัวเองที่ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงกว้างของตัวเอง


“งือ”


“บันบันครับ คุณซานต้าเอาของขวัญมาให้หนูแหนะ ถ้าไม่ตื่นขึ้นมาดูคุณซานต้าต้องร้องไห้แงๆแน่เลย” แบมแบมเร่งปฏิกิริยาด้วยการเพิ่มแรงเขย่าตัวให้มากขึ้นกว่าเดิม แต่ดูเหมือนว่าคีย์เวิร์ดหลักของคำพูดคงทำหน้าที่ดีจนเกินไป ทำให้เด็กชายสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว


“ของจวัญ!!”


“ครับ ของขวัญ” มือเล็กยื่่นเข้าไปลูบเส้นผมนุ่มที่ยุ่งฟูของลูกชายให้เรียบลู่ลง ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปมอบจุมพิตอรุณสวัสดิ์ที่หน้าผากเล็กเบาๆ ตามหอมแก้มนุ่มทั้งสองข้างตามสเต็ปและจบด้วยการลากตัวอ้วนๆเข้ามากอดแน่น


“งือมัมมัม ของจวัญหนู” เด็กชายถูแก้มยุ้ยๆลงบนบ่าเล็กของมารดาด้วยความดีใจ ส่งแขนป้อมกอดรอคอที่ประจำเพื่อให้คุณแม่ได้อุ้มชู


“ไม่ได้ครับ ไหนคนเก่งตกลงกับมัมว่ายังไงฮึ?” แบมแบมตบมือลงแผ่นหลังเล็กเบาๆเมื่อเข้าใจในอาการของเด็กชาย  ไม่ใช่ว่าไม่อยากจะอุ้ม แต่ด้วยในตอนนี้เขาต้องระวังตัวเองในทุกๆทางตามคำแนะนำของแพทย์ เรื่องการยกของหนักก็เป็นหนึ่งในเรื่องควรระวังนั้นเช่นเดียวกันและเขาก็กลัวว่าเจ้าตัวเล็กจะน้อยใจที่ถูกลดความสำคัญจึงจำเป็นต้องสร้างกฎการดูแลตัวเองขึ้นมาบังหน้าไว้ เพื่อไม่ให้เด็กชายได้รู้สึกนึกน้อยใจมากนัก


“Take care myself”


“ครับ เพราะงั้นคนเก่งของมัมต้องทำยังไงครับ?”


สิ้นคำพูดของมารดา เจ้าตัวอ้วนจึงค่อยๆปลดแขนออกด้วยความติดเสียดาย ก่อนจะกระดึบๆลงจากเตียงนอนของตัวเองอย่างว่าง่าย ลงไปยืนข้างเตียงรอให้คุณแม่คนสวยจับจูงมือไปที่ห้องน้ำเพื่อเริ่มจัดการตัวเองในตอนเช้า


แบมแบมคอยกำกับดูแลมิคาเอลในระหว่างการแปรงฟัน เขาปล่อยให้เด็กชายได้แปรงฟันด้วยตัวเองเพื่อเป็นการฝึกกล้ามเนื้อมือ โดยที่เขาตามเข้ามานั้นแค่ตามเข้ามาทำหน้าที่บีบยาสีฟันและช่วยล้างหน้าป้องกันการเลอะเกินไปก็เพียงเท่านั้น


“ไปๆ ไปกันมัม!” หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ เจ้าตัวก้อนก็กระโดดโหยงเหยงเร่งมารดาของตัวเองให้รีบตามออกไปทางด้านนอกด้วยความตื่นเต้น แบมแบมมองดูท่าทางนั้นด้วยความอ่อนใจก่อนจะส่งมือเข้าไปปะแป้งลงบนแก้มนิ่มพอให้ดูน่ารัก แล้วจึงค่อยจับจูงมือเล็กป้อมให้เดินตามออกไปด้วยกัน


ทันทีที่เดินออกมานอกห้อง ดวงตากลมก็เบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อได้เห็นเจ้าต้นไม้ต้นใหญ่ที่ตั้งตรงกลางบ้านและมีความสูงสูงมาจนถึงชั้นที่จนกำลังยืนอยู่ ต้นคริสต์มาสที่ต้นใหญ่กว่าที่โรงเรียนสร้างความตื่นเต้นให้เด็กชายจนต้องระบายออกมาเป็นท่าทางที่แสดงอารมณ์ในตอนนั้นออกมาอย่างถึงที่สุด


“ต้นหญ่ายมว้ากกกก!!!!” ยิ่งเมื่อได้มายืนตรงโคนต้น มิคาเอลก็ยิ่งรู้สึกถึงความใหญ่โตของมัน มือเล็กยื่นเข้าไปจับใบของต้นสนด้วยความตื่นเต้น แต่สัมผัสที่แตกต่างไปจากต้นที่โรงเรียนทำให้เจ้าตัวค่อยๆขมวดคิ้วเข้าด้วยความสงสัย


“ชอบไหมครับ?” คุณต้วนที่เดินเข้ามาจากทางด้านหลัง คว้าเอาตัวกลมๆขึ้นอุ่มอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นลูกชายเริ่มที่จะยื่นนิ่ง ก่อนจะเอ่ยถามปริมาณความพอใจในผลงานที่เขาเพิ่งจะติดต่อหามาให้ในคินที่ผ่านมาจากคนในอ้อมแขน


“อื้อ!!!”


“ขอรางวัลให้คุณแด๊ดคนเก่งหน่อยเร็ว”


จุ๊บ! จุ๊บๆๆๆๆ


เพราะดีใจมากจนเกินไป ทำให้อารมณ์ของมิคาเอลดีมากเป็นพิเศษ จุมพิตที่มีจำกัดในแต่ละวันของคุณแด๊ดในวันนี้จึงถูกจัดให้อย่างเต็มอิ่ม เสริมโปรโมชั่นพิเศษด้วยของเหลวที่เรียกว่า เอนไซม์จากปากเล็กจนเลอะไปทั่วใบหน้าของผู้เป็นพ่อ


“ให้มัมจ้วย!” ว่าแล้วบันบันก็โน้มตัวเอนไปทางด้านข้างที่มีคุณมัมยืนอยู่ แรงทิ้งตัวไปแบบไม่ได้ระวังตัวทำให้คุณต้วนต้องเป็นฝ่ายขยับตัวเข้าไปใกล้ภรรยาตัวน้อยอีกนิด ระยะประชิดนั้นทำให้ร่างสูงถือโอกาสเข้าร่วมอีเวนท์แจกคิสกับลูกชายในทันที


“พอแล้ว อื้อ! พอ”


“คิกๆ ม่าย”


“ฟอด!!”


วันแสนสุขของครอบครัวต้วนค่อยๆไหลผ่านไปอย่างช้าๆ ทุกช่วงเวลาท่ามกลางบรรยากาศที่หนาวเหน็บแต่ภายในบ้านที่อบอุ่นด้วยเครื่องทำความร้อนและความรักของครอบครัว การช่วยกันประดับต้นไม้ ทานอาหารเช้า เที่ยง เย็นที่มีเฉพาะวันพิเศษร่วมกัน โทรไปอวยพรคุณปู่คุณย่าและพวกคุณลุงคุณอาทั้งหลาย ทำให้วันพิเศษในวันนี้กลายเป็นความทรงจำที่ดีให้แก่เด็กชายที่กำลังหลับปุ๋ย สิ้นเรี่ยวแรงเพราะสนุกมาตลอดทั้งวันบนตักนุ่มของมารดา แบมแบมวางแก้วเครื่องดื่มร้อนในมือลงก่อนจะเอื้อมมือข้ามไปสะกิดคนตัวสูงที่นั่งจดจ้องหน้าจอโทรทัศน์ให้หันมาสนใจ


“พาลูกไปนอนเถอะครับ ดึกแล้ว”


“อืม”


แบมแบมปล่อยให้คุณต้วนทำหน้าที่ส่งลูกเข้านอนไปทั้งหมด ส่วนตัวเขาเองก็ผละร่างที่เริ่มอวบไปเข้าห้องน้ำ นอนแช่น้ำอุ่นผ่อนคลายร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยมาตลอดทั้งวัน จัดการสวมชุดนอนตัวโคร่งจนเสร็จเรียบร้อยคนตัวสูงที่เพิ่งจะผละจากกันไปก็กลับเข้ามาในห้องพอดิบพอดี


“อาบเร็วจัง”


“ขืนนานกว่านั้น แบมเผลอหลับแน่ๆ พี่ก็รีบไปอาบเถอะครับเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”


“อืม ขอชื่นใจหน่อยสิ” อ้อมแขนที่เปิดกว้างทำให้คุณแม่ตัวเล็กเดินเข้าไปอย่างรู้งาน แรงกดที่แก้มที่มาพร้อมกับเสียงสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ทำให้เจ้าของแก้มรู้ว่า การชาร์ตแบตของคุณต้วนได้เนิ่มขึ้นแล้ว


จมูกโด่งไล่สูดดมกลิ่มหอมสดชื่นอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีท่าทีจะปล่อยโดยง่าย เลื่อนไล้ลงมาตามกรอบใบหน้าจนมาถึงลำคอเนียน แล้วฝังจมูกลงไปอีกครั้ง แต่ในครั้งนี้ริมฝีปากสวยไม่ได้ปล่อยให้ว่างงานเหมือนแต่ก่อน คุณต้วนทาบทับริมฝีปากลงบนพื้นผิวนุ่ม ดูดดึงจนเกิดเสียงและร่องรอยที่วาบหวามเรียกเสียงออกมาให้ได้ยินพอให้ได้ชื่นใจอีกรูปแบบ


“อื้อ พอแล้ว”


“ยังไม่พอ”


จังหวะหายใจที่เริ่มหอบหนักของร่างสูงส่งสัญญาณบอกคนตัวเล็กให้ได้รู้ถึงอาการบางอย่างที่กำลังคลืบคลานเข้ามา มือเล็กท่ี่เคยโอบกอดตอบจึงเลื่อนมาวางที่แผ่นอกหนาเพื่อเริ่มที่จะห้าม และยังไม่ทันที่เขาจะได้อ้าปากเอ่ย สัมผัสนุ่มร้อนก็ได้ทาบทับลงมาเสียก่อน


“อืม”


สัมผัสที่เกิดขึ้นมานับครั้งไม่ถ้วนทำให้คุณต้วนรู้ว่าตรงไหนควรจะเริ่มยังไง การที่จะกล่อมคนตัวเล็กให้เคลิบเคลิ้มไหลตามไม่ใช่งานที่หนักมือเขามากเกินไปนัก ถ้าคนตรงหน้าเก่งพอที่จะกำราบเขาได้ เขาเองก็สามารถจับแม่เสือมาเกาคางให้กลายเป็นลูกแมวได้เช่นเดียวกัน และที่พิเศษไปกว่านั้นคือ ในวันนี้เขาจะไม่ยอมให้คนตัวเล็กได้เป็นอะไรไปนอกจาก


กรุ๊งกริ๊ง!


“อื้อ อ๊ะ!” คนตัวเล็กที่กำลังเคลิบเคลิ้มไม่ได้รู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกสามีสวมอะไรแปลกๆให้ในตอนนี้ การเคลื่อนไหวภายในโพรงปากยังคงดึงสติของเขาไปจนหมด แม้ว่าชุดนอนที่เคยเรียบร้อยจะหลุดออกจากไหล่ไปแล้วหนึ่งข้างก็ตามที


จุ๊บ!


คุณต้วนละริมฝีปากออกมาเมื่อคิดว่ามันถึงเวลาอันสมควรแล้ว เขาต้องรีบเอ่ยขอก่อนที่เวลาที่สุดแสนพิเศษที่ปีหนึ่งจะมีมาหนึ่งครั้งจะหมดลง ใบหน้าหล่อจึงขยับเบี่ยงออกมาแต่ไม่เพิ่มระยะห่างแต่อย่างใด แถมยังขยับเข้าไปคลอเคลียให้มากกว่าเดิม มือใหญ่ที่วางลงบนเนินสะโพกลูบไล้อย่างมีความหมาย ก่อนกระกระซิบข้อความที่ต้องการจะพูดลงข้างใบหูเล็ก


“For this christmas, can I ask a special gift from you?”


“อือ” เสียงหวานที่ครางตอบคล้ายคนเมาสร้างความพอใจให้ร่างสูงอยู่ไม่น้อย เมื่ออาการแบบนี้นี่แหละที่เขาต้องการภายในเวลานี้


“I want to ride the raindeer ,can I?” เจ้าของมือใหญ่เลื่อนขึ้นจับปลายคางเล็กให้ขึ้นมองตัวเองในกระจกที่สะท้อนอยู่ไม่ไกล ภาพสะท้อนที่แสดงให้เห็นคนตัวเล็กในอ้อมแขน เสื้อผ้าหลุดหลุ่ยแต่กลับดูน่าชมบวกกับใบหน้าหวานที่ประดับด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้มทำให้ภาพตรงหน้านั้นน่ามองมากขึ้นไปอีก แต่สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาบนศีรษะเล็กทำให้แบมแบมที่เพิ่งจะเห็นรูปลักษณ์ของตัวเอง เริ่มเข้าใจว่ากวางเรนเดียร์ตัวนั้นคืออะไร


เขากวางห้อยกระดิ่งที่เป็นที่มาของเสียงกรุ๊งกริ๊งนั่น


“Can I?” เสียงทุ้มที่กระซิบถามอีกรอบที่มาพร้อมๆกับสัมผัสชื้นๆที่ใบหูทำให้คนตัวเล็กเลื่อนสายตากลับไปมองที่ร่างสูงอีกครั้ง


สายตาที่ร้อนแรงของเสือหนุ่มแสดงความต้องการออกมาอย่างเปิดเผย สัมผัสที่กำลังลูบไล้อยู่ไม่ห่าง และที่สำคัญคือ ตัวเขาที่ถูกปลุกขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว มันจึงไม่มีเหตุผลอันไหนที่แบมแบมจะสามารถใช้ปฏิเสธสามีคนนี้ของตัวเองได้เลย คุณแม่ที่ตัดสินใจดีแล้วเขย่งตัวขึ้นไปมอบจุมพิตที่ปากสวยนั่นเบาๆ ก่อนจะกระซิบคำตอบตอบกลับไป


“Please ride your raindeer carefully”







-----------------------------------
อุอิ
เซอร์พร้ายยย!!!
อยู่ดีๆพล็อตก็วิ่งเข้ามาเติ้ง!
วิ่งมานั่งพิมพ์แทบไม่ทัน
ถถถถถถ
เอาเป็นว่าได้ของขวัญทั้งพ่อและลูกเนาะ!
เหมาะกับชื่อตอนนั้นหละ
เรื่องเล่มกำลังดำเนินการอยู่นะ
ไม่ค่อยมีเวลามันเลยช้าแบบนี้
รีไรท์บางส่วนไปบ้างแล้ว
รอพี่หน่อยนะ
ฮือออออ
Merry Christmas เด้อ
เป็นพุทธแต่อยากเมอเฉยๆหรอก
55555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 574 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6272 KattySohot (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 20:33
    คิดถึงกลับมาอ่านอีกรอบก็ยังสนุกและอบอุ่นเหมือนเดิม
    #6,272
    0
  2. #6271 pannipa_lnjanda (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2563 / 15:03

    สนุกค่ะ

    ขอบคุณนะค่ะ

    #6,271
    0
  3. #6269 PennapaRoybang (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 16:27
    อ่านแล้วทำให้ยิ้ม แบบอบอุ่นมาก ๆ คะ
    #6,269
    0
  4. #6176 YanisaCH (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 01:09
    งื้อออออ
    #6,176
    0
  5. #6137 junekimsa93 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 10:24
    อุ้ยน่ารักขึ้นไปอีก อบอุ่น
    #6,137
    0
  6. #5961 lovelymomosan (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:00
    เขินไปอี้กกก
    #5,961
    0
  7. #5944 Pranpreeyabam (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 22:48
    อยากให้มี ss2 จังเลยค่ะ
    #5,944
    0
  8. #5941 Spices_smile (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 11:08
    ฮื้ออออออ
    #5,941
    0
  9. #5831 By myfid (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:05
    กลับมาอ่านอีกแล้ว คิดถึง รอมาต่อ
    #5,831
    0
  10. #5815 KattyGD (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 20:23

    ฟินจัง
    #5,815
    0
  11. #5764 miminmi07 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 16:47
    รีบมาต่อนะจะรอออ
    #5,764
    0
  12. #5741 bampira777 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 03:12
    เพิ่งมาได้อ่านค่ะ มาไม่ทันตอนที่มีสั่งเล่ม จะมีการ re-print บ้างไหมคะ ชอบมากร่ะ อยากได้ไว้ครอบครอง
    #5,741
    0
  13. #5730 SatriratSeesuk (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 23:18
    คิดถึงเรื่องนี้ที่สุดอ่านวนไม่รู้จะยังไงแล้ว ทำเล่มให้หน่อยค่ะ5555555
    #5,730
    0
  14. #5653 Thanyarat (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:16

    กลับมาอ่านรอบ2แล้ว สนุกมากค่ะไรท์

    #5,653
    0
  15. #5652 Thanyarat (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:16

    กลับมาอ่านรอบ2แล้ว สนุกมากค่ะไรท์

    #5,652
    0
  16. #5649 ฺBeau (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 11:36
    -.,,,,,,- หื่นเสมอต้นเสมอปลายเช่นกันนะพี่มาร์คคคคค
    #5,649
    0
  17. #5606 Spices_smile (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:41
    ส,บาบบปบสแสิบลขิจาปาแสยืจจตน่ษายบจิจปจแาแบบอจแ เขิน
    #5,606
    0
  18. #5556 mybabymb (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 13:08
    โอ้ยยยเป็นเรื่องที่กลับมาอ่านซ้ำไม่รู้กี่รอบไรท์แต่งได้ดีมากๆ ชอบเรื่องแนวนี้มาก ฟีลกู้ดแบบไม่ต้องมีนางร้ายมาตบแย่งพระเอกเราก็เขินนนน แงงงง เรารักไรทฺ์ ไม่รู้จะพูดอะไร รอไรท์มาต่อเรื่องThe night. อยู่นะคะ
    #5,556
    0
  19. #5539 maemetggt (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:18
    งื้ออออ น่ารักกก
    #5,539
    0
  20. #5538 Sisisaline2739 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 10:52
    อยากอ่านอีกไรค์อยู่ไหน
    #5,538
    0
  21. #5527 sazewx9 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 11:48

    อยากอ่านตอนบันบันช่วยเลี้ยงน้องจัง พอจะมีโอกาสเปิดss2 มาให้อ่านบ้างนะค่ะ

    #5,527
    0
  22. #5510 weenaporn190210 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 23:53
    จบแล้ว​ววว อ่านจบแล้ววว​ ฟินนนน ชอบบบบ​ ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆออกมานะคะ เป็นกำลังใจให้​ ส่งจูบ
    #5,510
    0
  23. #5371 NINGWC (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:03
    ฮื้อออ อ่านจบแล้ว มาอ่านรวดเดียวเลย ชอบทุกฉาก สนุกทุกตอน อ่านแทบไม่ได้นอน มันสนุกจริงๆ มีความสุขมากที่ตัวเองได้อ่านฟิคสนุกๆแอร์เย็นๆบนเตียงนุ่มๆ ขอบคุณฟิคที่สนุกนี่นะคะ อาจจะไม่ได้เม้นให้บ่อย แต่จะเรียงความเลยนะ เริ่ม! ฉากที่ชอบ และประทับใจในความสามารถด้านการแต่ง คือฉากที่แบมขอโทษพี่มาร์คในร้านอาหารของตัวเอง ที่พี่แจ็คมาฟ้องพี่มาร์คว่าเห็นแบมแบมที่สนามยิงปืนอ่ะคะ ฉากง้อที่แบมยื่นมือไปหวังจะจับมือ แต่พี่มาร์คสะบัดออก ไรท์บรรยายถึงอารมณ์คนท้องได้ดีมาก ว่าพอพี่มาร์คสะบัดออกแบบนั้น แบมแบมไม่รู้จะทำยังไงต่อกับท่าทางปฏิเสธนั่น เราอ่านแล้วเข้าใจ รู้สึกถึงจริงๆเลยค่ะ พออ่านตอนถัดไปๆ เราก็ยังนึกถึงตอนพี่มาร์คใจร้ายสะบัดมือออกอยู่ตลอด แบบมันตราตรึง จนอ่านตอนต่อไปแล้วยังมีภาพพี่มาร์คโกรธอยู่ในหัว ฉะนั้นนี่จึงเป็นฉากประทับใจมากๆของเรา และมีอีกหลายตอนที่เรายิ้มแบบเบะปาก หมั่นไส้คู่รัก อย่างตอนหยอดกัน ยิ่งแบมแบมผู้ที่ไม่ค่อยแสดงออก มาอ้อดอ้อนช่วงท้อง มากัดมาดมคอพี่มาร์ค เรานี่แบบ แหมมองบน อยากมีบ้างงื้อออ 55555555 ชอบค่ะ สนุกตรงนี้แหละ ขอให้มีฟิคใหม่ๆมาอีกนะคะ ขอบคุณที่สละเวลามาแต่งฟิคสนุกๆให้ได้อ่านกัน ยาวหน่อย ก็นี่ช่วงทอล์กของรีดนี่คะไรท์ เราไม่ค่อยเม้นทุกตอนเหมือนคนอื่น ตรงนี้ขอโทษด้วย ต่อไปจะปรับปรุงและขยันเม้นสร้างกำลังใจให้มากขึ้นนะคะ!
    #5,371
    0
  24. #5336 [ May! Nie! Mo! ] (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 16:25
    สรุปลูกแฝดไหมมม
    #5,336
    1
    • #5336-1 W_vermicelli(จากตอนที่ 50)
      26 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:25
      ชอบบบบ เรื่องสนุกมากค่ะ เขิลลลล~
      #5336-1
  25. #5321 ojay2 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 00:46
    อื้อหือออ เป็นกวางให้คุณต้วนนนเค้าหน่อยยย
    #5,321
    0