[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 45 : 42 (130%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,351
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 666 ครั้ง
    1 ต.ค. 60


42



“อ้าวน้องแบมเอาข้าวมาส่งไอ้มาร์คมันหรอ?” แจ็คสันเอ่ยถามภรรยาตัวเล็กของเพื่อนพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ถุงผ้าขนาดย่อมที่มีข้าวของอัดอยู่จนเต็มเอียด ดวงตาคมที่มีประกายความสดใสจ้องมองถุงผ้าที่กำลังส่งกลิ่นหอมด้วยความสนใจพลางส่งยิ้มแฉ่งไปให้คนตรงหน้าอย่างมีความหมาย


แบมแบมเลือกที่จะเข้ามาหาคุณต้วนในตอนพักเพื่อที่จะใช้อาหารเป็นตัวง้องอนเชื่อมความสัมพันธ์ที่ติดชะงักไปเมื่อเช้าที่ผ่านมา โดยไม่ลืมที่จะติดต่อกับเลขาหน้าห้องหรือยองแจ แฟนตัวอวบของหนุ่มเมืองจีนคนตรงหน้านี้เพื่อตรวจสอบเวลาและการปรากฏตัวอยู่ของคนขี้ใจน้อยไว้ก่อนล่วงหน้าเพื่อความแน่นอนของช่วงเวลา


“อ่าครับ แล้วพี่มารับยองแจไปทานข้าวหรอครับ?” คนตัวเล็กยิ้มตอบกลับ


“ใช่ๆ งั้นพอดีไปเลยเอาไอ้มาร์คไปห่างๆพี่ที ขวางคอชิบ!” แจ็คสันบ่นอุปสรรคความรักของตนเองให้กับภรรยาเพื่อนฟังพร้อมกับแตะศอกเล็กให้เริ่มออกเดินเข้าไปด้านในเมื่อการยืนพูดคุยตรงหน้าประตูทางเข้าคงดูเป็นสถานที่ที่ไม่เหมาะสมซักเท่าไหร่ในการนินทาเจ้าของบริษัทแบบนี้


“ฮ่ะๆ แบมคงช่วยได้ไม่มากมั้งครับในเมื่อยองแจเขาก็เป็นลูกมือพี่มาร์คมาตั้งนาน ช่วงนี้งานก็กำลังวุ่นวาย แบมว่าพี่แจ็คก็ทนๆคิดถึงไปก่อนแล้วกันนะครับ” แบมแบมยิ้มขำให้รุ่นพี่หนุ่มข้างกายก่อนจะตบต้นแขนแกร่งเบาๆเพื่อให้กำลังใจ


ที่แบมแบมรู้ความเป็นไปของบริษัทและหน้าที่การงานของคุณต้วนละเอียดขนาดนี้คงเป็นเพราะคุณพ่อคนเก่งคนนั้นคอยหอบเอางานเอกสารต่างๆกลับไปเคลียร์ที่บ้านหลายต่อครั้ง แม้ว่าจะคอยแบ่งเวลามาให้ลูกชายตัวน้อยได้อย่างเท่าเทียมแต่เวลาในการทำงานกลับเริ่มคลืบคลานกลืนกินเวลาพักผ่อนของเจ้าตัวแทน ในทุกๆวันแบมแบมจึงทำได้เพียงแค่คอยส่งเครื่องดื่มร้อนเพื่อสร้างความผ่อนคลายให้คุณต้วนเพียงเท่านั้น


และเพราะรู้อยู่แก่ใจว่าอารมณ์ฉุนเฉียวง่ายของคุณต้วนมีสาเหตุมาจากความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานแบมแบมจึงไม่รอช้าที่จะทำอาหารมาง้องอนถึงสถานที่ทำงานของอีกฝ่านแม้ว่าตัวเองนั้นจะต้องประสบกับการสู้ทนต่อสายตาของเหล่าพนักงานน้อยใหญ่ที่คอยเหลือบมองมาที่ตนด้วยความอยากรู้อยากเห็นก็ตามที


“แล้วก้อนน้อยไปไหนแล้วหละ วันนี้ไม่มาด้วยหรอเห็นทุกทีเกาะน้องแบมเป็นลูกหมีโคอาล่าเลยนี่?” แจ็คสันถามถึงเจ้าก้อนน้อยแสนรักของตนด้วยความคิดถึงพลางขย้ำมือด้วยความมันเขี้ยวเมื่อนึกถึงก้อนแก้มยุ้ยๆทั้งสองข้างที่ถอดแบบมาจากมารดามาอย่างไม่ผิดเพี้ยน


“วันนี้พี่คุณเขามารับไปสานสัมพันธ์น้าหลานตั้งแต่เช้าแล้วหละครับ”


“พี่คุณ?”


“พี่ชายครับ มาจากเมืองไทย”


“แทกุก! ที่มีดูเรียนกลิ่นหอมๆนั่นใช่ป่ะ!?” หนุ่มเมืองจีนตาแวววับในทันทีเมื่อพูดถึงผลไม้ที่เขาแสนจะชอบหนักหนา


“ครับเมืองที่มีทุเรียนหอมๆนั่นแหละครับ ฮ่ะๆ” แบมแบมหัวเราะให้กับท่าทางตื่นตะลึงของอีกฝ่ายที่แสดงถึงความชอบในผลไม้เป็นหนักหนา


“โว้วๆ พี่เคยกินมันครั้งหนึ่งตอนไปดูงานที่นั่น กินคนเดียวหมดไปตั้งหลายเม็ดแหนะ!”


“กินเยอะไม่ดีนะครับ ร้อนในจะถามหาเอา”


“มันทีโทษด้วย? พี่นึกว่ามันจะทำให้พี่อ้วนเฉยๆซะอีก” แจ็คสันเบิกตากว้างอีกครั้งกับความรู้ใหม่ที่เขาเพิ่งจะรู้จากคนในพื้นที่ของทุเรียนตัวจริงอย่างแบมแบม การสนทนาในเรื่องทุเรียนๆยังดำเนินต่อไปจนกระทั่งทั้งคู่เดินทางมาถึงห้องทำงานชั้นบนสุดของคุณต้วนที่มีบรรยากาศที่เงียบสงบเหมือนในทุกครั้ง


แจ็คสันเมื่อเห็นแฟนตัวขาวของตนก็รีบเร่งวิ่งเข้าไปกอดรัดในทันที แบมแบมมองภาพความน่ารักของคนทั้งคู่พร้อมพยักหน้าทักทายยองแจที่หันมายิ้มทักทายให้อย่างรวดเร็วก่อนที่จะหันกลับไปฉะกับแฟนหนุ่มของตัวเองที่ยังกอดรัดไม่เลิกอีกครั้ง คนตัวเล็กจึงให้เวลาส่วนตัวแก่ทั้งคู่ด้วยการเดินตรงไปยังหน้าห้องทำงานของคุณต้วนก่อนจะสูดลมหายใจเรียกกำลังใจให้ตนเองเฮือกใหญ่แล้วเคาะมือส่งสัญญาณให้คนข้างในเพื่อเป็นมารยาท


ก๊อกๆ


“เข้ามา”


แบมแบมเข้าไปข้างในห้องทำงานที่เงียบกริบอย่างเงียบเชียบ ตากลมสังเกตเห็นว่าร่างสูงที่กำลังก้มหน้าทำงานไม่ได้สนใจเงยหน้าขึ้นมาดูผู้เข้ามาใหม่เลยซักนิด ปากอิ่มขบเม้มด้วยความชั่งใจก่อนจะเดินเข้าไปวางถุงผ้าในมือลงบนที่ว่างบนโต๊ะทำงานของอีกฝ่ายเพื่อเรียกความสนใจ


“พักทานข้าวก่อนดีไหมครับ?”


กึก!


จังหวะการเปิดหน้าเอกสารของมือเรียวใหญ่หยุดชะงักก่อนที่ใบหน้าหล่อที่กำลังก้มเคร่งกับเอกสารจะเงยหน้าขึ้นมองที่มาของเสียงอย่างรวดเร็ว ตาคมสบมองคนตัวเล็กที่แสนรักด้วยความแปลกใจระคนไปกับความดีใจแต่มันกลับฉายแววออกมาให้เห็นเพียงชั่วครู่แล้วเลือนหายไปเหลือไว้เพียงความสงบนิ่งอีกครั้ง


“......”


“ครับ?”


แบมแบมยังคงใช้ท่าทางไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวเข้าสู้กับสถานการณ์ที่เงียบผิดปกติ คุณต้วนเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมามองแต่เพียงเท่านั้นก่อนจะก้มหน้ากลับไปหาเอกสารตรงหน้าของตัวเองอีกครั้ง จมูกเล็กสูดลมหายใจเรียกพลังให้ตัวเองอีกรอบก่อนจะเดินอ้อมโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ไปหามนุษย์สามีที่ยังคงหน้านิ่งไม่สนใจการมาของเขาเหมือนอย่างที่เคย


สะโพกเล็กเอนพิงขอบโต๊ะทำงานของผู้เป็นสามีก่อนจะเลื่อนมือเล็กไปกุมมือใหญ่ที่ยังจับด้ามปากกามากุมไว้ที่หน้าตักของตัวเอง แบมแบมดึงปากกาออกจากมือหนาก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะด้วยความทะนุถนอมเพราะทราบถึงราคาค่างวดของมันดี


“โกรธอะไรครับ?” คุณแม่ตัวน้อยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงติดง้อพร้อมกับเริ่มนวดเรียวนิ้วขาว ฝ่ามือใหญ่ที่แสนอบอุ่นเคล้นคลึงเบาๆอย่างเอาอกเอาใจ


“จะทำงาน” มือใหญ่ทำท่าจะดึงกลับแบมแบมจึงรีบกอบกุมเอาไว้แน่นไม่ปล่อยให้หละหลวมเหมือนเมื่อครู่ที่ผ่านมา


“ไปทานข้าวกันเถอะนะครับ แบมทำกับข้าวอร่อยๆมาให้เยอะเลยนะ” คนตัวเล็กเอื้อมมืออกไปคว้าถุงผ้าทางด้านหลังที่บรรจุข้าวสวยและกับข้าวเแสนอร่อยไว้ภายในมาวางข้างกายก่อนจะเขย่าหูหิ้วไปมาเบาๆเรียกความสนใจ


“.......”


“ทำยังไงถึงจะหายโกรธหละครับ?” เมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาตอบโต้จากคนตรงหน้า คุณภรรยาจึงเริ่มถามเพื่อขอความเห็นแต่ผลที่ออกมาก็ยังคงเป็นเช่นเดิมเมื่อคุณต้วนยังคงนั่งนิ่งเฉย มือใหญ่ที่ถูกกุมไว้ก็วางไว้นิ่งๆอยู่แบบนั้นไม่ดิ้นรนแสดงความพยายามที่จะชักมือกลับ ท่าทีเหมือนจะมึนตึงแต่กลับยอมให้แตะเนื้อต้องตัวอย่างว่าง่าย กิริยาท่าทางนี้ของคุณต้วนทำให้คนตัวเล็กมีกำลังใจในการกระทำที่เขากำลังจะเริ่มทำในไม่ช้า


“......”


“ทำยังไง” คำถามแผ่วเบาหลุดออกจากปากอิ่มสวยพร้อมๆกับการเคลื่อนย้ายร่างกายเพรียวบางไร้ส่วนเกินให้ค่อยๆลุกขึ้นจนเต็มส่วนสูง เยื้องก้าวข้ามเรียวขายาวของอีกคนที่หลบซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทำงานแทรกขาเรียวลงไประหว่างรอยแยกทีละข้างอย่างช้าๆแล้วค่อยๆทิ้งตัวนั่งลงบนหน้าตักแกร่ง ทิ้งน้ำหนักลงอย่างอ้อยอิ่งขยับหามุมที่พอดิบพอดีแก่บั้นท้ายนุ่มนิ่มของตัวเอง คนที่กำลังบดเบียดความนุ่มนิ่มลงบนหน้าขาแข็งอย่างไม่ตั้งใจหาได้สังเกตเห็นว่ากรามทรงสวยของผู้เป็นสามีกำลังขบเข้าหากันแน่นจนนูนเด่นคล้ายกำลังสะกัดกลั้นความรู้สึกบางอย่างที่กำลังประทุขึ้นมาอย่างช้าๆ


“.......”


“แบบนี้หรอครับ?” มือเล็กค่อยๆเลื่อนขึ้นไปตามแผ่นอกหนาก่อนจะคล้องลำแขนเล็กทั้งสองข้างรอบลำคอแกร่งเพื่อใช้เป็นหลักยึดในการนั่งให้ตนเอง


การแนบชิดจากร่างเล็กที่ขยับเข้ามาใกล้อย่างช้าๆทำให้ร่างสูงได้กลิ่นหอมอ่อนๆของดอกกุหลาบจากคนบนตักได้อย่างชัดเจน จมูกโด่งเผลอสูดดมเก็บกลิ่นหอมที่ลอยเอื่อยติดปลายจมูกเข้าไปเฮือกใหญ่ เสือมือไวไม่รอช้าที่จะส่งมือทั้งสองข้างยกขึ้นโอบรอบเอวบางไว้อย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ความนุ่มนิ่มภายใต้ฝ่ามือกลายเป็นตัวเร่งเร้าให้ฝ่ามือร้อนเริ่มขยับไหวลูบไล้ตามแนวเอสไลน์ด้วยความหลงใหล


“หรือแบบนี้?” ไม่รอช้าปากอิ่มที่เอ่ยถามจบรีบรุดเข้ามอบจุมพิตแสนหวานลงบนริมฝีปากของคนขี้งอนในทัันที การจุมพิตที่ไม่ใช่การแตะปากแบบเด็กๆเหมือนคราวก่อน ริมฝีปากอิ่มขบเม้มยั่วยวนความนุ่มนิ่มที่กำลังสัมผัส บดเบียดความนุ่มนิ่มของตนเองให้แนบสนิทเพิ่มความร้อนแรงเมื่อได้รับปฏิกิริยาตอบกลับเร็วกว่าที่คิดไว้ ส่งความอุ่นชื้นเข้าไปเมื่อถูกเชื้อเชิญตามความสามารถที่ได้ถูกฝึกปรือมา เข้ารับการทดสอบจากผู้สอนด้วยความเต็มใจ


อ้อมแขนแกร่งเริ่มกอดกระชับคนตัวเล็กให้แนบชิดมากขึ้นกว่าเดิม บีบเคล้นเนื้อนุ่มอย่างมีความหมายเรียกเสียงครางแสนหวานจากคนรับสัมผัสได้เป็นอย่างดี รสจูบที่ร้อนแรงเริ่มแผนเผาความน้อยใจที่ได้รับมาในช่วงเช้าให้กลายเป็นฝุ่นผงลงไปอย่างรวดเร็ว เรียวลิ้นเล็กที่กระวัดเคลื่อนไหวกายอยู่ภายในคล้ายกับกุญแจดอกสำคัญในการปลดปล่อยสัญชาตญาณของเสือร้าย


คุณต้วนกอดรัดร่างเล็กแน่นก่อนจะทะลึ่งดึงตัวลุกออกจากเก้าอี้นั่งอย่างรวดเร็ว จัดแจงวางร่างขาวแสนเย้ายวนลงบนโต็ะทำงานใหญ่ปัดแฟ้มเอกสารที่วางเกะกะขวางทางทิ้งลงพื้นอย่างไม่แยแส


“อ๊ะ! อื้ม” ยังไม่ทันที่แบมแบมจะได้อุทานออกมาได้เต็มเสียงปากอิ่มที่เพิ่งถูกถอดถอนก็ได้ถูกเติมเต็มเข้ามาอีกครั้ง เรียวขาทั้งสองข้างถูกแทรกกลางด้วยร่างหนาของผู้รุกราน


ความหวานที่ไม่ได้รับการเติมเต็มมานานพอสมควรทำให้ความหิวกระหายมีมากเป็นพิเศษ ลิ้นหนากวาดต้อนความหวานจากภรรยาตัวน้อยของตนคล้ายดั่งคนโดนปลดสลักแห่งความอดทน คุณต้วนดื่มด่ำกับบ่อแห่งความชุ่มชื่นอยู่นานจนเริ่มรับรู้ถึงจังหวะการหอบหนักของอีกฝ่ายการรุกรานจึงค่อยๆผ่อนแรงลงอย่างช้าและถอดถอนออกไปด้วยความอ้อยอิ่ง


ใบหน้าหวานที่แหงนค้างแดงก่ำอย่างน่าเอ็นดู ปากอิ่มเจ่อแดงอ้าเผยอหอบหายใจหนักด้วยความเหนื่อยอ่อนทำให้เจ้าของผลงานต้องก้มลงไปมอบจุมพิตหนักๆให้อีกครั้งด้วยความมันเขี้ยว คุณต้วนใช้จมูกโด่งเลื่อนแตะไปตามพื้นผิวขาวที่มีความหอมที่ยังลอยมาเชิญชวนให้ดอมดมอยู่เป็นระยะ เสียงสูดลมหายใจที่ประชิดที่ใบหูขาวจุดประกายความร้อนบนใบหน้าให้แก่คนตัวเล็กได้อย่างง่ายดาย


“ไม่อยากกินข้าวแล้ว”


เสียงกระซิบที่แหบพร่าที่ถูกกรอกกระซิบข้างๆใบหูขาวอย่างแผ่วเบา ขบเม้มใบหูขาวที่ถูกแต้มด้วยสีแดงก่ำอย่างเอาใจ  


“อื้อ ไม่ได้ ยองแจกับพี่แจ็คอยู่ข้างนอกนะ” แบมแบมใช้มือผลักอกแกร่งให้ขยับออกห่างพร้อมกับเอียงใบหน้าหนีสัมผัสแผ่วๆจากปลายจมูกที่ยังตามดอมดมผิวกายของเขาอยู่ไม่ห่าง คุณแม่ตัวเล็กพลางนึกโทษตัวเองอยู่ในใจที่ใช้น้ำหอมกลิ่นเดิมของตนเองมาในวันนี้ เพียงเพราะคิดน้อยจนเกินไปหวังว่าจะใช้กลิ่นหอมๆกล่อมให้สามีให้ใจอ่อนแต่เขากลับลืมที่จะนึกถึงผลที่จะตามมาไปเสียนี่


น้ำหอมกลิ่นกุหลาบที่แบมแบมมักจะใช้พรมผิวกายอยู่เสมอถูกพักการใช้งานไปตั้งแต่ที่เขาคลอดเจ้าตัวเล็กออกมา เพราะไม่อยากให้ลูกชายได้สูดดมสารเคมีตั้งแต่ยังเล็กแบมแบมจึงเลือกที่จะหยุดใช้งานกลิ่นหอมสังเคราะห์ที่ตนแสนชื่นชอบ เขาปล่อยให้ร่างกายมีเพียงกลิ่นหอมอ่อนๆจากครีมอาบน้ำและกลิ่นจากน้ำยาปรับผ้านุ่มเพียงเท่านั้น ครีมทาผิวที่ชอบใช้ก็ต้องปรับเปลี่ยนใหม่เพื่อความปลอดภัยของเจ้าตัวเล็กในวัยแบเบาะที่ในวัยนั้นเป็นวัยที่เน้นความพอใจทางปากมากเป็นพิเศษ การขบกัดดูดเลียจากเจ้าตัวเล็กจึงเกิดกับตัวเขาได้ง่ายเพราะฉะนั้นแบมแบมจึงต้องระมัดระวังกับผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางค์ที่ใช้ในเวลานั้นมากเป็นพิเศษ


แผนการง้อที่ถูกคิดขึ้นมาอย่างง่ายๆกำลังให้ผลตอบแทนที่มากเกินกว่าที่คุณแม่ลูกหนึ่งคิดไว้ เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามไรผมสวยเมื่อเห็นสบเข้ากับสายตาอันร้อนแรงที่แสดงความต้องการออกมาอย่างชัดเจน ความร้อนจากกายใหญ่ที่ยังคงแนบชิดไม่ยอมหลีกห่างไปไหนทำให้นักวางแผนฝึกหัดต้องแอบกลืนน้ำลายด้วยความหวั่นใจ


“พี่ไม่สน” จมูกโด่งพ่นลมหายใจใส่หน้าม้าของแบมแบมเมื่อโดนขัดใจ


แบมแบมยิ้มขำเมื่อเห็นท่าทางของคุณต้วนที่ช่างคล้ายกับบันบันในยามที่ไม่กินแพนเค้กเป็นอาหารเช้า


พ่อกับลูกเหมือนกันไม่มีผิด


“ว่าแต่...หายโกรธแบมแล้วหรือยังครับ?”


“ไม่”


“แบมง้อไปแล้วนะ!” คิ้วเรียวขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิดเมื่อได้รับคำตอบที่ไม่ตรงใจ พลางนึกคิดถึงการจูบง้อที่ผ่านมามื่อครู่แบมแบมคิดว่าคุณต้วนคงจะยอมยกโทษให้แล้วในเมื่อครึ่งหลังร่างสูงตรงหน้ากลับเป็นฝ่ายบุกเข้าจู่โจมเขาเกือบจะทั้งหมด


หลักฐานบนริมฝีปากของเขาก็เห็นอยู่ทนโท่แล้วยังจะมาบอกว่ายังไม่หายโกรธ


แบมแบมคิดแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดในการลงทุนที่ไม่เห็นผลตอบแทนตามที่เขาติดเลยซักนิด


“ง้อแค่นั้นมันจะไปพอ...”


ด้วยความหงุดหงิดคนตัวเล็กจึงจัดการกระชากปกคอเสื้อของเสือเจ้าเล่ห์มอบจูบที่แสนร้อนแรงให้อีกครั้ง เสือร้ายหลุดยิ้มด้วยความพอใจเมื่อแม่กวางยอมโดดเข้าหากรงเล็บของเขาง่ายกว่าที่คิด ลำแขนแกร่งรวบอุ้มตัวบางของภรรยาสุดที่รักขึ้นโดยที่ยังไม่ยอมละฝีปากออกเว้นพักหายใจเลยซักวินาที ขาแกร่งก้าวย่างไปยังห้องนอนหลังห้องทำงานอย่างไม่ติดขัดแม้จะยังคงติดพันอยู่กับความหวานก็ตามที


ฟุ่บ!






-Cut-







ก๊อกๆ


เวลาผ่านไปยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงดีบานประตูลับก็ถูกเคาะเรียกจากแขกผู้มาเยือน เสือเจ้าถิ่นเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างรวดเร็ว


คุณต้วนขยับตัวถอนกายออกมาจากช่องทางที่แสนอบอุ่นอย่างช้าๆ ข่มใจเมินเสียงหวานที่ครางอืออาตอบกลับมาทุกการเคลื่อนไหวอย่างสุดความสามารถ จัดแจงห่มผ้าห่มผืนนุ่มปกคลุมเรือนร่างแสนสวยตรงหน้าให้พ้นจากสายตาของคนภายนอก


ร่างสูงตัวเปลือยเปล่าเดินตรงไปตู้เสื้อผ้าที่อยู่ไม่ไกลเพื่อหยิบเสื้อคลุมออกมาสวมทับร่างกายเพื่อเตรียมออกไปพบคนทางด้านนอกที่ได้นัดไว้ก่อนอยู่แล้ว


“ไง สบายตัวเลยสิมึง” แจ็คสันที่นั่งรออยู่บนเก้าอี้ท่านประธานแจกรอยยิ้มกรุ่มกริ่มให้เพื่อนสนิทในทันทีที่เห็นร่างสูงปรากฏตัว


“เสือก เรื่องที่กูฝากเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?” คุณต้วนเมินสายตาล้อเลือนของเพื่อนสนิทก่อนจะเดินผ่านเก้าอี้ประจำตำแหน่งของตนเองที่ถูกจับจองไปอย่างไม่ใส่ใจเพื่อตรงไปยังโซฟาตัวสวยที่ถูกวางไว้ที่กลางห้องแทน


“ฮ่าๆๆ พี่ระดับไหนแล้วครับ หือ ดีดนิ้วเป๊าะเดียว ทุกอย่างก็จบแค่ในไม่กี่นาที” หนุ่มเมืองจีนลุกเดินตามร่างสูงในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำไปยังโซฟากลางห้องเช่นเดียวกัน ปราดตามองทั่วทั้งร่างสูงจนสังเกตเห็นรอยถลอกที่มีทั้งในรูปแบบโดนจิกและลากยาวตามลำคอแกร่งด้วยแววตาติดสนุก


“น้องแบมอ่ะ?”


“เสือกไรกับเมียกู” ตาคมหรี่มองร่างหนาที่กำลังทรุดตัวลงบนโซฟาตรงข้ามอย่างจับสังเกต


“เปล๊า! เห็นหายเข้ามานานเลยนึกเป็นห่วง” สายตาพราวระยิบระยับของแจ็คสันปราดมองเพื่อนสนิทอย่างปิดไม่มิด ยิ่งได้เห็นหลักฐานของความร้อนแรงที่ปรากฏอยู่บนแผ่นอกกว้างข้างในสาบเสื้อคลุมที่แยกออกหนุ่มนิสัยซุกซนก็ยิ่งอยากสอดมือเข้าไปแหย่เสือร้ายด้วยความนึกคึกคะนอง


“.......”


“เออ กูมีไรอยากจะเตือนมึงว่ะมาร์ค” จู่ๆความขี้เล่นที่แปรเปลี่ยนเป็นท่าทางเอาจริงเอาจังของแจ็คสันทำให้คุณต้วนเลิกคิ้วถามด้วยความสงสัยทั้งที่ในตอนนี้เขาเองก็อยากจะไล่เจ้าเพื่อนนิสัยหมาคอร์กี้ตัวนี้ให้กลับไปให้พ้นๆเพื่อกลับไปดูแลภรรยาตัวน้อยที่ยังคงนอนหลับใหลอยู่ภายในห้อง


“อะไร?”


“จะทำอะไรก็ควรรอบคอบ จะให้เมียกอดปลอบต้องรู้จักงับประตูให้เรียบร้อยด้วยนะครับ”


“!!!!!”


“เสียงเมียมึงแม่งโครตหวานหูเลยว่ะ อู้ว” ร่างหนาโดดรีบข้ามพนักโซฟาก่อนจะปล่อยระเบิดลูกใหญ่ทิ้งไว้แล้ววิ่งออกจากห้องอย่างรวดเร็วพร้อมกับเสียงหัวเราะลั่นไปทั่วทั้งชั้น


โคร่ม!!


“ไอ้แจ็คสัน!!!!”




-------------------------------------
จัดชุดใหญ่ไฟกระพริบปริบๆ
5555555
เรียบร้อยไปตามระเบียบ
จิ้มอักษรไปเขินไป
ขบวนการผลิตเริ่มขึ้นแล้วค่ะ
-------------------------------------
จู่ๆก็มาทางนี้เฉยเลยว่ะ
5555555555
เอาเถอะไหนก็ไหนๆหละ 
ง้อมันแบบนี้หละ 
ให้พี่เขาหน่อย
ซอรี่ที่มาช้า
ผลของการแต่งวันละนิดละหน่อย
มันเลยมาช้าเช่นนี้หละหนอ 
ส่วนที่เหลือก็ยังไม่จบนะ
คัทล้วนๆเลยคราวนี้
ปูทางมาขนาดนี้หละ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 666 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6172 YanisaCH (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 00:49
    เฮีย55555
    #6,172
    0
  2. #6133 junekimsa93 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:24
    โอ้ยเฮีย5555
    #6,133
    0
  3. #5937 Spices_smile (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 10:27
    พี่เเจ็ค55555555
    #5,937
    0
  4. #5874 uromtbb (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 21:40
    5555555พี่เอ้ย
    #5,874
    0
  5. #5810 KattyGD (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:21
    บันบันจะัได้น้องกี่คนล่ะครั่งนี้
    #5,810
    0
  6. #5701 Pent SG (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 16:06
    แจ็คไปแหย่มาร์ค
    #5,701
    0
  7. #5645 ฺBeau (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 09:55
    ขำ 555 น้องเตือนแล้วไม่ฟังงงง ความหื่นมันบังตาาาา
    พี่กะจัดแฝดใช่ม้อยยยยย
    ว่าแต่พี่แจ็คเอาอะไรมาให้
    #5,645
    0
  8. #5602 Spices_smile (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 21:58
    55555555เป็นไงงงงง ไม่ยอมล๊อคห้อง
    #5,602
    0
  9. #5277 meto9397 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 05:15
    คุณต้วนจะเอาแฝดให้ได้ใช่ไหม5555 ง้อคราวหน้าปิดประตูดีๆนะเดี๋ยวโดนล้ออีก
    #5,277
    0
  10. #5183 litterrabbitza (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 10:14
    จะเป็นลมม แจ็คค่า แกล้งอะ
    #5,183
    0
  11. #5139 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 23:38
    แจ็คนี่วอนอวัยวะเบื้องล่างจริงๆ
    #5,139
    0
  12. #5112 ATENNILE (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:14
    วอนจริงๆแจ็คเอ๊ยคนยิ่งหวงอยู่
    #5,112
    0
  13. #5031 PaulaPum (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 19:17
    หาเรื่องตายแท้ๆเลยแจ็คสัน555
    #5,031
    0
  14. #4852 Nuthathai Por (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 13:32
    ง้อกันซะเหนื่อยเลยเนอะ แจ็คแกนี่รนหาที่จริงๆ 
    #4,852
    0
  15. #4677 ojay2 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:42
    แงงงงง น้องมาแน่ๆๆๆๆๆ //จิกหมอนนนน ดูร้อนแรงและอบอุ่นนนน แจ็คคคคคคคค
    #4,677
    0
  16. #4408 YouareDna (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 12:27
    อ้าวไหนบอกว่าแบมมีลูกแฝดละงงเลยละสิ- กูก็งง
    #4,408
    1
    • #4408-1 yyywehjkd(จากตอนที่ 45)
      12 พฤศจิกายน 2560 / 08:07
      คนที่มีลูกแฝดคือเพื่อนคุยของมาร์คค่ะ อ่านตอนที่39ดูนะคะจะรู้ว่าคนที่มีลูกแฝดไม่ใช่มาร์คค่ะ?
      #4408-1
  17. #4403 YouareDna (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:38
    โอ้ยฟินแบบสลัดผัก!!
    #4,403
    0
  18. #4292 jiraporn22016 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 18:16
    ncอ่านตรงไหนง่าา
    #4,292
    0
  19. #4231 FahMairsa (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 17:25
    แจ็คสั๊นนนนนนนน!!!!
    #4,231
    0
  20. #4230 MAY73000134 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 15:18
    โอ๊ยยยแจ็คสันโว้ยยยพูดอย่างกับได้ไปอยู่ใต้เตียงคุณมาร์คอ่ะ55555
    #4,230
    0
  21. #4229 yadara (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 11:15
    แจ็คสันนนนนน55555
    #4,229
    0
  22. #4228 ณัฐรินีย์ ธัญวัลย์ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 10:21
    พึ่งเข้ามาอ่านแหละ ชอบมากเลยย ติดเวอร์
    #4,228
    0
  23. #4217 _liuei_js (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 02:26
    โว๊ะ คุณพี่แจ็คสันอ่าาาาา555555555555555555555555555555
    #4,217
    0
  24. #4205 น้ำเน่าสีออน (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 15:27
    โท่วววพี่แจ็คอ่ะจะบอกทำไมมมมม วันหลังจะได้แอบดู 555555
    #4,205
    0
  25. #4202 P-YOU (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 23:07
    บันบันจะมีน้องแล้วววว
    #4,202
    0