[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 42 : 39 (110%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 731 ครั้ง
    23 ก.ค. 60



39


“คุณพ่อน้องแฝดคือคนไหนคะ?” นางพยาบาลที่เพิ่งจะเดินออกมาจากภายในห้องคลอดเอ่ยถามชายหนุ่มทั้งสองคนในทันทีที่เดินเข้ามาถึง


“ผมครับ!” เพื่อนคุยของคุณต้วนผุดลุกขึ้นยืนในทันทีเมื่อโดนเรียกตัว ก่อนจะเดินเข้าไปหานางพยาบาลเพื่อรับข่าวดีของตน คุณพ่อลูกสี่หันมาเอ่ยลากับคุณต้วนแล้วขอตัวเดินอออกไปห้องเด็กอ่อนตามหลังนางพยาบาลไปในทันที


พ้นแผ่นหลังของเพื่อนคุยไปได้ไม่นานบานประตูห้องคลอดก็เปิดออกอีกครั้ง ใบหน้ายิ้มแย้มของนางพยาบาลวัยกลางคนที่ส่งมาให้ทำให้ดวงตาของคุณพ่อมือใหม่เปล่งประกายความสุขออกมาในทันที


“ยินดีด้วยค่ะคุณพ่อ เจ้าหนูน้อยมีสุขภาพร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงดีทุกประการค่ะ น้ำหนัก 3 พันกรัมถ้วนเลยค่ะ”


“แล้วภรรยาผม?”


“คุณแม่ปลอดภัยดีค่ะ อีกไม่นานก็คงถูกย้ายไปที่ห้องพักแล้วค่ะ ตอนนี้ก็มีแต่คุณลูกที่กำลังนอนรอคุณพ่อไปหาที่...”


“ผมอยากไปหาเขา” เมื่อได้ยินว่าจะได้พบหน้าคนสำคัญเป็นครั้งแรกคุณต้วนก็รีบโพล่งขึ้นมาในทันทีจนนางพยาบาลเผลอหลุดหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อเห็นอาการตื่นเต้นของคุณพ่อมือใหม่ นางพยาบาลจึงไม่รอช้าที่จะเดินนำหน้าชายร่างสูงไปยังห้องพักของเด็กอ่อนที่อยู่ไม่ไกลจากห้องคลอดในทันที


นางพยาบาลชี้ระบุเตียงที่เด็กชายตัวน้อยกำลังนอนจับจองอยู่ก่อนจะขอตัวผละออกไปเพื่อให้คุณพ่อได้มีเวลาส่วนตัวได้อย่างเต็มที่ ดวงตาคมจดจ้องเด็กน้อยตัวจ้อยในห่อผ้าสีฟ้าระบุเพศผ่านกระจกห้องพักเด็กอ่อนอยู่อย่างนั้นไม่ขยับเขยื้อนร่างกายเลยแม้แต่น้อย พลันรอยยิ้มอันแสนอบอุ่นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่ออย่างช้าๆจนเต็มแก้มในที่สุด


“เจอกันแล้วนะเด็กน้อย”


คุณต้วนใช้เวลาในการยืนมองลูกชายของตัวเองอยู่นานจนกระทั่งได้รับการแจ้งจากชานว่าแบมแบมถูกย้ายเข้าห้องพักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ร่างสูงจึงผละออกจากบานกระจกใสโดยที่ไม่ลืมกดถ่ายรูปเก็บภาพลูกชายตัวน้อยแก้มกลมรัวๆเพื่อเป็นของขวัญให้แก่คุณแม่ที่กำลังนอนพักอยู่ด้านบน


“นายครับ นายใหญ่ฝากบอกให้นายเปิดโทรศัพท์ด้วยครับด้วย” ชานรีบเอ่ยรายงานกิจที่เพิ่งได้รับมาเมื่อครู่ให้เจ้านายของตัวเองในขณะที่คุณต้วนกำลังก้าวเท้าเข้าห้องพักเพื่อตรงไปหาคนรักของตน


“แบตหมดแล้ว” คุณต้วนตอบไปอย่างไม่ใส่ใจแล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างในห้องในทันที ชานจึงทำได้แค่ถอนหายใจแล้วล้วงโทรศัพท์ของตนเองเพื่อแจ้งข้อมูลกลับไปให้นายใหญ่ที่ยังคงรอการติดต่อกลับจากลูกชายของตนอยู่




ร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงด้านในของตัวห้องรีบเดินตรงเข้าไปหาภรรยาตัวน้อยที่ไร้ซึ่งหน้าท้องนูนเหมือนอย่างเคยอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังคงฝีเท้าไว้เพราะไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคุณแม่ที่กำลังอ่อนเพลียมากนัก คุณต้วนทิ้งตัวนั่งตรงขอบเตียงอย่างช้าๆก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปมอบสัมผัสนุ่มๆลงบนหน้าผากนูนด้วยความรัก กอบกุมมือเล็กมากุมไว้ในมือใหญ่ของตนแล้วจับไว้อยู่อย่างนั้น


“ลูกได้แก้มจากแบมไปเยอะเลยนะ” มือข้างที่ว่างถูกยกขึ้นไปเกลี่ยแก้มนุ่มที่ยังคงสภาพเดิมไว้อย่างน่ารัก คุณต้วนยิ้มกว้างจนเห็นเขี้ยวสวยของตนเองเมื่อเผลอคิดถึงภาพแก้มนุ้ยๆของคุณแม่และคุณลูกที่นำมาเปรียบเทียบกันในความคิด


สัมผัสเบาๆทำให้คนหลับขยับใบหน้าหนีด้วยความรำคาญบวกกับอาการที่ไม่ค่อยสบายเพราะแผลผ่าตัดทำให้คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่น จูบอุ่นๆถูกพรมลงบนกลางหว่างคิ้วอีกครั้งและอีกครั้งจนกระทั่งปมแน่นเริ่มคลายตัวออก เสียงครางพอใจลำคอหลุดออกมาเพียงบางเบานั้นก็มากพอที่จะเรียกรอยยิ้มจากคุณต้วนได้อีกครั้ง


“Goodnight kiss My mommy”


-------------------------------------


“แอ้ๆ”


“หิวแล้วหละสิ จะให้แด๊ดทำยังไงมัมยังไม่ตื่นเลยนะ”


“.....”


“ให้แด๊ดปลุกหรอ หืม?”


“แอ้!!!”


“ฮ่ะๆ เด็กอ้วนเอ้ย!!”


บทสนทนาระหว่างคุณพ่อกับคุณลูกค่อยๆเดินทางเข้าปลุกโสตประสาทของคนหลับให้เริ่มรู้สึกตัวเปลือกตาบางขยับไหวอย่างช้าๆก่อนจะปรือเปิดเพื่อมองหาต้นตอของเสียงที่ยังคงดังแว่วมาอย่างไม่ขาดสาย


“มัมตื่นแล้ว” คุณต้วนที่เหลือบสายตาสังเกตการเคลื่อนไหวของคนบนเตียงอยู่ตลอดเวลาขยับร่างเข้าไปนั่งบนขอบเตียงในทันทีเมื่อเห็นคนที่เคยหลับเริ่มฟื้นตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ ร่างสูงจับสังเกตจุดโฟกัสสายตาของคนเพิ่งตื่นได้โดยง่ายก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความอ่อนใจ


อ้อมแขนเล็กค่อยๆเปิดออกอย่างช้าๆพร้อมๆกันกับที่คุณต้วนค่อยๆวางห่อผ้าที่ห่อหุ้มเด็กน้อยลงข้างตัวของคุณแม่มือใหม่ คุณต้วนวางแขนข้างหนึ่งข้ามตัวกักภรรยาของตนไว้เพื่อเป็นหลักยึดในขณะที่กำลังก้มลงมอบความรักให้คนทั้งคู่ ปากนิ่มและหน้าผากน้อยถูกจุมพิตรับขวัญอย่างแผ่วเบา


“Morning kiss ครับ” ใบหน้าหล่อผละออกมาและทิ้งระยะห่างจากใบหน้าเล็กไม่ให้ไกลมากนักเพื่อกระซิบข้อความให้คนทั้งคู่ฟัง แต่ยังไม่ทันที่คุณต้วนจะได้มีโอกาสขยับออกห่าง ต้นคอกลับถูกคว้าให้ก้มลงไปอีกครั้งด้วยมือเล็กของคุณแม่ที่นอนอยู่ภายใต้การกักกัน


จุ๊บ!


“รักนะครับ” ตากลมที่เคยหลบหลีกเกือบทุกครั้งในเวลาแสดงความรัก ในเวลานี้กลับกล้าสบตาไม่หลบหลุกหลิก ตาใสจดจ้องถ่ายทอดความรู้สึกของตนที่มีต่อคนตรงหน้าไปอย่างหมดเปลือก แต่แบมแบมยังไงก็ยังเป็นแบมแบมแม้ว่าเขาจะพยายามห้ามอาการขัดเขินของตัวเองมากขนาดไหนแต่แก้มนวลของเขามันก็ยังเป็นตัวฉายอารมณ์นั้นได้ดีอยู่เหมือนเดิม


“รู้แล้วครับ” เสียงทุ้มตอบรับอย่างไม่เต็มเสียงมากนัก มือใหญ่เลื่อนนิ้วเข้าไปสอดในมือเล็กจ้อยของลูกชายเพื่อหวังให้สัมผัสจากลูกชายดึงความเป็นตัวตนของเขาไว้ก่อนที่มันจะลอยหายไปโดยฝีมือของภรรยาตาใสคนนี้


“รักมากๆเลยนะ” ดาเมจตากลมๆที่แวววาวไปด้วยน้ำหล่อเลี้ยงที่กำลังใช้จดจ้องมาที่เขาทำให้คุณต้วนถอนหายใจด้วยความยอมแพ้ ในเมื่อเขาพยายามกักเก็บอาการเขินของตัวเองไว้ด้วยการพยายามทำสิ่งอื่นปิดบังไว้แต่ในเมื่อแบมแบมยังคงรุกไล่บอกรักอยู่แบบนี้เขาก็จะไม่ทนมันอีกต่อไป


ร่างสูงก้มหน้าลงไปหาคนปากหวานในเช้าวันนี้โดยไม่รีรอให้ใครมาอนุญาต ปากนิ่มที่กลายเป็นจุดแสดงคำสารภาพรักของคุณต้วนถูกเคล้าคลึงอย่างช้าๆ ทุกสัมผัสเน้นย้ำแสดงความรู้สึกที่มีได้อย่างชัดเจน การแสดงความรักของคุณต้วนจบลงภายในเวลาที่เร็วกว่าเพราะเขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดีและขืนยืดเยื้อไปมากกว่านี้การแสดงความรักก็คงต้องก้าวเข้าสู่จุดที่ลึกซึ้งกว่านี้อย่างแน่นอน


“รักแบมแบมมากๆเหมือนกันครับ” เมื่อการกระซิบสารภาพจบลงแก้มนวลของคุณแม่ก็แดงปลั่งมากขึ้นกว่าเดิมจนคนมองอดไม่ได้ที่ก้มไปฟัดจมูกลงแก้มนิ่มตรงหน้า


“แอ้!!” แต่ยังไม่ทันที่คุณพ่อจะได้ฟัดแก้มนุ่มได้สมใจเสียงขัดใจของลูกชายตัวน้อยก็ตวาดขัดขึ้นมาเสียก่อน


“โอ๋ๆ หมูน้อย แด๊ดก็รัก….” มือใหญ่เขย่านิ้วที่ถูกเจ้าตัวเล็กกำไว้สั่นไหวเบาๆเพื่อปลอบใจลูกชายของตน


“บันบัน”


“แบมว่าอะไรนะ?”


“แบมจะบอกว่า แบมจะให้ลูกชื่อ บันบัน พี่ชอบไหม?” นิ้วเล็กเกลี่ยก้อนแก้มของคนในห่อผ้าอย่างแผ่วเบาเพราะยังคงประหม่าในแรงสัมผัสของตนอยู่


“บัน? ขนมปังหนะเหรอ?”


“ครับ แก้มกลมๆทั้งสองข้างเหมือนก้อนขนมปังนุ่มๆสองก้อน” แบมแบมชี้แก้มนุ่มของลูกชายที่ถอดแบบมาจากตนมาอย่างไม่ผิดเพี้ยนในขณะที่กำลังอธิบายที่มาของชื่อให้คุณต้วนฟัง


“บันบันหรอ เหมาะดี เจ้าก้อนขนมปังของแด๊ด”


“คราวนี้ถึงทีพี่” เพราะเขาและคุณต้วนได้ลงว่าจะเซอร์ไพส์กันและกันด้วยการเผยชื่อที่ต่างคนต่างตั้งไว้ในวันคลอด แบมแบมจึงไม่รู้ว่าชื่อท่อีกฝ่ายคิดมานั้นคืออะไรจึงทำได้แค่มองสามีของตนด้วยความคาดหวัง


“Micael (มิคาเอล)” แบมแบมหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินชื่อของลูกชาย ท่าทางภูมิใจนำเสนอชื่อขนาดนั้นแถมยังขึ้นด้วยตัวอีกษรเดียวกันอีกต่างหาก ชื่อทั้งสองแสดงให้เห็นว่าทั้งเขาและคุณต้วนคงคิดไม่ต่างกันที่อยากให้ชื่อของตัวเองมีส่วนร่วมในชื่อของลูกชายคนนี้


“อืม สวัสดีครับ คุณมิคาเอล ต้วน”  คนตัวเล็กเอียงหน้าไปพูดคุยกับเด็กชายตัวน้อยที่ยังคงนอนซุกอยู่ข้างตัวของตนอยู่ คุณต้วนยิ้มกริ่มพอใจเมื่อเห็นว่าแบมแบมเองก็พอใจไม่น้อยกับชื่อที่ตนเป็นคนคิด


“แบมแบม”


“ครับ?”


“พี่ลืมบอกไปว่าลูกยังหิวอยู่”


“หิว? ละ แล้วแบมต้องทำยังไง?” คุณแม่มือใหม่ร้อนรนขึ้นในทันทีเมื่อภารกิจแรกกำลังจะเริ่มขึ้น


“ปลดสายเสื้อออกสิ”


คุณต้วนขยับลุกนั่งก่อนจะเดินไปปรับเตียงให้คุณแม่ได้ใช้นั่งพิง แบมแบมได้แต่นั่งมองร่างสูงที่กำลังจัดการนั่นนี่ด้วยความงงงวยโดยที่ไม่ลืมช้อนลูกชายตัวน้อยของตนมาโอบอุ้มไว้ในขณะที่หัวเตียงกำลังเลื่อนขึ้น


“พี่เอาผ้ามาทำไม?” แบมแบมเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นสามีกำลังบิดผ้าไล่น้ำอยู่บนโต๊ะเข็นของทางโรงพยาบาล บุรุษพยาบาลจำเป็นเริ่มพับผ้าในมือให้มีขนาดพอดีหลังจากบิดไล่น้ำอุ่นออกไปจนหมาดก่อนจะเดินเข้าไปหาคุณแม่ตัวน้อยที่กำลังมองตาแป๋วมาที่ตน


“เช็ดทำความสะอาดไง บันน้อยจะได้ดื่มนมซักที” คุณต้วนพาดผ้าเปียกไว้ที่ท่อนแขนก่อนจะส่งมือเข้าไปดึงเชือกชุดคนไข้ของแบมแบมในทันที


“เดี๋ยวๆ แบมทำเองได้!” มือทั้งสองข้างที่ยังติดลูกน้อยทำให้แบมแบมไม่สามารถปัดป้องมือใหญ่ที่กำลังแกะปมเชือกของตนเองได้ตามที่คิด


ปากอิ่มอ้าค้างเมื่อเห็นความว่องไวของมือใหญ่ที่กำลังจัดการปลดเสื้อของตัวเองเป็นครั้งแรกอย่างเต็มตา ปลายนิ้วเย็นที่เผลอโดนเนื้อหนังภายในทำให้แบมแบมเผลอสะดุ้งจนตัวโยน ใบหน้าเริ่มแดงก่ำเมื่อเห็นเนินอกทั้งสองข้างของตนที่กำลังเต่งตึงผิดปกติกำลังชู่เด่นสู่โลกภายนอก มือเล็กกำลังจะขยับเอื้อมไปขยับเสื้อที่ถูกแยกออกมาปิดกั้นไว้แต่กลับโดนมือใหญ่ดึงไว้เสียก่อน


“อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวแผลปริ”


“ฮื่อ พี่มาร์ค แบมทะ อ๊ะ!”  


“เจ็บหรอ?”


“ปะ เปล่า”


คุณต้วนจัดการเช็ดตุ่มไตน้อยทั้งสองข้างอย่างแผ่วเบาก่อนจะละมือออก ก่อนจะจูบลงแก้มเนียนที่กำลังแดงก่ำเพื่อเป็นค่าแรงของตัวเองไปฟอดใหญ่ มือเล็กตบแปะไปทั่วหน้าอกเพื่อเรียกร้องอาหารจากผู้ให้กำเนิด เสียงอ้อแอ้เรียกร้องดังขึ้นทุกทีจนคนรับฟังต้องรีบประคองใบหน้าน้อยเข้าหาอกของตน


ท่าทางง่กๆเงิ่นของคุณแม่มือใหม่เรียกรอยยิ้มขำจากคนสังเกตการณ์ได้ไม่ยากนัก คุณต้วนวางผ้าลงบนขอบอ่างก่อนจะเดินเข้าไปหาเพื่อช่วยประคับประคองอีกแรง


“มันจะมีจริงหรอครับ?” คิ้วสวยขมวดเข้าหากันด้วยความกังวลใจ แม้ว่าหน้าอกของเขามันจะบวมขึ้นมาจริงๆแต่เขายังรู้สึกไม่มั่นใจเมื่อลูกน้อยที่ยังคงได้แค่ดูดปากเปล่าไร้น้ำนมอยู่แบบนี้


“พยาบาลเขาบอกว่าต้องให้ลูกกระตุ้นดูก่อน ถ้าไม่มีจริงๆพี่จะหาแม่นมให้ก็ได้นะ”


“บันน้อยดูดแรงจนแบมเริ่มเจ็บแล้วนะ”


“ทนหน่อยนะ” มือใหญ่ลูบลงศีรษะเล็กด้วยความเห็นใจ


เวลาผ่านไปนานเข้าบันน้อยเริ่มอารมณ์เสียเมื่อน้ำนมยังไม่ยอมไหลออกมาตามที่ต้องการ เด็กน้อยเริ่มอ้าปากร้องงอแงเพราะความหิว อาการของบันน้อยทำให้เหล่าพ่อแม่ตกใจไม่น้อย คุณต้วนจึงตัดสินใจกดปุ่มเรียกนางพยาบาลเข้ามาช่วยก่อนจะเดินกลับมาแต่งตัวช่วยภรรยาตัวน้อยของตนให้เรียบร้อยอีกครั้ง


ช่วงเวลาของการให้นมครั้งแรกดูยุ่งวุ่นวายไม่น้อยเมื่อน้ำนมดันไหลออกมายากกว่าที่คิด ทั้งคู่ช่วยกันฟังคำแนะนำของนางพยาบาลมีอายุอย่างตั้งอกตั้งใจ แบมแบมต้องเอาบันบันน้อยเข้าอกตัวเองอยู่หลายครั้งเพื่อกระตุ้นน้ำนมที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่แน่ใจว่ามันจะมีเหมือนดังที่ตนคิดไว้


เวลาแห่งความวิตกกังวลกินเวลายาวไปจนเข้าวันใหม่ น้ำนมที่เฝ้ารอก็ยังไม่ยอมไหลออกมาตามที่ต้องการ ในวันนี้บันน้อยจึงต้องดื่มนมที่ได้รับบริจาคจากทางโรงพยาบาลอีกครั้ง ในช่วงเช้าสายคุณนายต้วนพร้อมกับนายใหญ่ของบ้านได้เดินทางมาเยี่ยมลูกสะใภ้พร้อมกับของรับขวัญ ผู้มีประสบการณ์ให้คำแนะนำต่างๆแก่คุณแม่มือใหม่อยู่นานจนกระทั่งถึงเวลาดื่มนมอีกครั้ง


“งั้นป๊ากับไอ้ลูกชายไปรอด้านนอกนะ” คุณต้วนคนพ่อลูบศีรษะเล็กของลูกสะใภ้เบาๆก่อนจะเดินออกไปข้างนอกเพื่อให้เวลาส่วนตัวแก่คุณแม่


“ป๊าไปคนเดียวสิ”


“มาด้วยกันนี่แหละไอ้เสือ” มือใหญ่ของเอ็ดเวิร์ดกระชับแขนของลูกชายแน่นก่อนจะดึงลากออกไปโดยไม่สนใจใบหน้าหล่อที่กำลังตียุ่งแม้แต่น้อย


“คิกๆ ตามาร์คนี่นา” คุณนายต้วนหัวเราะไล่หลังลูกชายก่อนจะหันกลับมาสังเกตลูกสะใภ้ของตนอีกครั้ง


“มะ ม๊าครับ”


“ว่าไงจ๊ะ?”


“มาแล้วครับ มาแล้ว!” ดวงตากลมฉายความดีใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นลำคอน้อยกำลังเคลื่อนไหวคล้ายกับกำลังกลืนกินอะไรบางอย่าง


“หลังจากนี้ก็ลำบากหน่อยนะจ๊ะ” มือเรียวลูบผมนุ่มของลูกสะใภ้ด้วยความเห็นใจ เพราะประสบการณ์ที่เคยได้รับมาก่อนทำให้คุณนายด้วนเข้าใจเหตุการณ์ที่จะเกิดในอนาคตได้เป็นอย่างดี มีแต่เพียงคุณแม่มือใหม่เท่านั้นที่ยังยิ้มงงในคำพูดนั้น


หลังจากบันน้อยเริ่มอิ่มคุณแม่จึงจัดการทำให้ลูกน้อยแหวะนมโดยมีคุณนายต้วนคอยช่วยอยู่ไม่ห่าง มือเล็กจัดการเช็ดคราบนมขาวออกจากริมฝีปากน้อยอย่างแผ่วเบาก่อนจะก้มหอมแก้มนุ่มเพื่อเป็นรางวัลให้กับตัวเองไปฟอดใหญ่


“โอ๊ะ!”


“เป็นอะไรคะ?”


“ทำไมมันยังเจ็บอยู่หละครับ?” แบมแบมยกลูกชายตัวน้อยไปให้คุณนายต้วนได้อุ้มเพื่อที่จะสำรวจหน้าอกของตัวเองอีกครั้ง ร่างน้อยขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจก่อนจะเปิดคอเสื้อเพื่อส่องดูหน้าอกที่ยังคงให้ความรู้สึกคัดตึงอยู่ไม่คลาย


“นี่แหละจ๊ะความลำบากที่ม๊าบอก ถ้าเจ้าหนูกินไม่ทันหนูแบมก็ต้องใช่เครื่องปั้มช่วยอีกแรง ไม่งั้นก็คงจะเจ็บและมีน้ำนมไหลออกมาอยู่แบบนี้”


“เครื่องปั้ม? แต่แบมยังไม่ได้ซื้อ..”


“ม๊าเตรียมมาให้เราแล้วหละจ๊ะ” คุณนายต้วนลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกไปเรียกหนุ่มๆที่รออยู่ข้างนอกให้เข้ามา ไม่นานนักกลับมีเพียงคุณต้วนเพียงเท่านั้นที่เดินกลับมา


“ลูกหละครับ?”


“ป๊าอุ้มอยู่ด้านนอก ม๊าเลยให้พี่เข้ามาช่วยก่อน” คุณต้วนตอบไปแค่นั้นก่อนจะเดินกลับไปยังข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นที่ถูกวางจัดไว้อยู่ปลายเตียง


มือใหญ่จัดการแกะกล่องเครื่องปั้มตามคำสั่งของคุณนายใหญ่ก่อนจะประกอบอุปกรณ์ตามคำแนะนำที่ติดอยู่ข้างกล่องไปทีละขั้นตอนจนอุปกรณ์เริ่มสมบูรณ์และพร้อมที่จะใช้งาน


“แบมทำเองก็ได้มั้ง ขอเครื่องนั้นให้แบมเถอะ”


“ไม่ แผลยังไม่หาย พี่ช่วยนี่แหละดีแล้ว” คุณต้วนไม่สนใจคำขอของภรรยาตัวน้อย พลันเดินตรงเข้าไปหาก่อนจะนั่งริมขอบเตียงแล้วเริ่มปลดสายเชือกที่เพิ่งถูกมัดไว้หลวมๆในทันที


“เอ๊ย!! พี่มาร์ค แบมอาย นะๆ ขอแบมทำเองนะ” แบมแบมกุมมือใหญ่ที่กำลังแกะปมเชือกของตัวเองไว้แน่น ช่วยใช้ผ้าเช็ดนั่นก็อายมากเกินพอแล้ว ถ้ายังจะมาช่วยทำแบบนี้อีกเขาคงไม่กล้าสบตาคุณต้วนอีกแล้วแน่ๆ


“จะอายทำไม?พี่เห็นพี่จับมาหมดแล้ว”


“โอ๊ย!! แบมอาย! เข้าใจป่ะคำว่าอายอ่ะ!!”


“นี่สามีไงครับ ไม่ต้องอายหรอก”


“มันห้ามกันได้ที่ไหนเล่า!”


“เอามือออกได้แล้ว”


“ฮื่อออ”


“แบมแบม” เสียงทุ้มเอ่ยติดดุทำให้มือเล็กที่กำปมเชือกแน่นค่อยๆคลายออก ไม่นานนักปมเชือกที่ถูกมัดไว้ไม่ถึงสิบนาทีก็ถูกคลายออกอีกครั้ง


แบมแบมนั่งกัดริมฝีปากข่มความเขินไว้สุดฤทธิ์เมื่อเจ้าเครื่องปั้มเริ่มเข้าครอบจุกบนหน้าอกของตัวเองด้วยน้ำมือของผู้เป็นสามี ใบหน้าหวานบิดเบือนไปด้านข้างเมื่อเจ้าเครื่องปั้มเจ้าปัญหาเริ่มทำงาน


เวลาแห่งความอดกลั้นค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆจนในที่สุดเจ้าเครื่องปั้มก็สามารถปั้มน้ำนมล็อตแรกออกมาได้ถึงสองถุง เมื่อแบมแบมเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้วจึงรีบยกมือขึ้นเพื่อผูกสายเชือกของตัวเองในทันที แต่ทว่ากลับโดนฉุดรั้งโดยมือใหญ่ของอีกคนไว้เสียก่อน


“พี่สงสัย...”


“อะ อะไรครับ?”


“ว่ารสชาติมันเป็นยังไง”


แผล่บ!


!!!!!!!


ร่างสูงไม่พูดพร่ำให้เสียเวลา ใบหน้าหล่อเคลื่อนต่ำลงไปหาจุกน้อยที่ยังแดงก่ำก่อนจะแลบลิ้นชิมรสหวานของน้ำนมที่ขุ่นในทันที แต่ทว่าหยดน้ำเพียงน้อยนิดไม่อาจทำให้คนตัวโตเต็มอิ่มในรสชาติมากนัก คุณต้วนจึงถือโอกาสอ้าปากเข้าครอบครองตุ่มไตน้อยที่ชูเด่นตรงริมฝีปากในทันที


“พะ พี่มาร์ค!!!”


“.....”


“อ๊ะ!!” ร่างเล็กสะดุ้งโหยงเมื่อการดื่มนมของคุณพ่อมันดันแตกต่างจากคุณลูกไปโดยสิ้นเชิง บันบันน้อยทำเพียงดูดดื่มกินเพียงเท่านั้นแต่คนพ่อคนนี้กลับแถมการกัดและเลียเพิ่มเข้ามา!


“.......”


“พะ พอเถอะ อ๊ะ! อย่ากัด!!” แบมแบมฟาดมือลงบนแผ่นกว้างในทันทีเมื่อโดนกัดในขณะที่เขากำลังเอ่ยปากห้าม


คุณต้วนผละใบหน้าออกมาด้วยความพอใจ ลิ้นเรียวเลียริมฝีปากเก็บคราบความหวานที่ยังติดอยู่โดยรอบเข้าไปจนหมด ตาคมจ้องมองจุกน้อยที่แดงก่ำที่เป็นผลงานชิ้นเอกอยู่อย่างนั้นอย่างไม่ยอมละสายตา


“พี่สงสัย….”


“!!!!”


“อีกข้างมันจะเหมือนกันหรือเปล่านะ?”


“มาร์คต้วน!!!!”




---------------------------

นี่คือตัวอย่างของคำกล่าวที่ว่า

'หว่านพืชหวังผล'

นะจ๊ะเด็กๆ

แต๊ะอั๋งแบบเนียนๆ

เนียนจนบีบีครีมยังอาย

---------------------------

เปิดตัวทายาท

'บันบัน'

ชื่อนี้สำคัญไฉน

เพราะอยากกินขนมปัง นั่นไง

จดจำไปใส่ในนิยายเอย

5555555

เทน้ำตาลลงไปเยอะเย้อออ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 731 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6202 lek0868909108 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 05:14

    มาร์คต้วนที่มันมาร์คตัวนจริงๆ

    #6,202
    0
  2. #6169 YanisaCH (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 00:35
    พี่มาร์คคคคคค
    #6,169
    0
  3. #6142 N Zee Naruenart (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 มกราคม 2563 / 17:56
    เขินไม่ไหวแล้วแม่!!
    #6,142
    0
  4. #6138 De-nee (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 17:27

    ว้อยยยยยยคุณพ่อ!!5555555555
    #6,138
    0
  5. #6056 Aonkhun (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 00:52
    ขำ555555555
    #6,056
    0
  6. #5934 Spices_smile (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 09:55
    ไอ่คนหื่น!!!555555555555555
    #5,934
    0
  7. #5895 too love (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 17:18
    เรื่องอย่างนี้ไว้ใจมตได้เลย
    #5,895
    0
  8. #5871 uromtbb (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 09:24
    โอ้ยเรื่องแบบนี้ขอให้บอก5555
    #5,871
    0
  9. #5806 KattyGD (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 12:41
    อยากแย่งนมลูกกิน
    #5,806
    0
  10. #5755 Kanoksili (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 20:45
    นมไม่หวานหรอกคะคุณต้วนนน นมแม่คาวจะตายแต่เด็กยังแยกรสชาติไม่ออกมันเลยกลายเป็นว่ามันอร่อย
    #5,755
    0
  11. #5736 miminmi07 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 08:40
    มาร์คเจ้าเล่ห์มากๆๆ55
    #5,736
    0
  12. #5709 Mb_bloody (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 20:23
    พี่สงสัย.... 55555555555
    #5,709
    0
  13. #5690 Notetoaki (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 11:27
    อยากจะขย่ำหัวพี่มาร์ค 55555555
    #5,690
    0
  14. #5654 fd7147 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 14:35
    รสชาตคงแตกต่างมั้งแต่ละข้าง โอ๊ยยยย พี่มาร์คจะหื่นไปไหน
    #5,654
    0
  15. #5642 ฺBeau (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 08:44
    ตลอดเวอ่ะมาร์คต้วนนน หมั่นไส้
    #5,642
    0
  16. #5599 Spices_smile (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 17:40
    555555555ไอ่หื่น
    #5,599
    0
  17. #5554 beamkd2 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 08:32
    คุณต้วนจะมาเเย่งนมลูกกิน555
    #5,554
    0
  18. #5548 Ingnamboon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 15:43
    เว๋ยๆเดี๋ยวลูกไม่มีนมกิน. โว๊ยต้วนโว๊ย!!!
    #5,548
    0
  19. #5477 NaaNam_1 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:45
    อย่าขี้สงสัยได้มั้ยล่า555555
    #5,477
    0
  20. #5443 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 18:36
    ม้าคต้วนจะแย่งของลูกไม่ได้!!!
    #5,443
    0
  21. #5409 dream_iy (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 20:41
    มาร์คต้วนค่ะ ท่องไว้นะคะ "ของลูกๆ"
    #5,409
    0
  22. #5271 meto9397 (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 19:36
    มาร์คต้วนนี่มันมาร์คต้วนจริงๆ อย่าแย่งบันบันกินนมสิ
    #5,271
    0
  23. #5233 Kanyarat.s MT (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 12:05
    มาร์คต้วน!555555
    #5,233
    0
  24. #5199 Ggifthh (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 02:33
    โอ้ยยย555555 ได้หรอห้ะ แย่งนมลูกเนี่ย อิพี่มาร์ค ><
    #5,199
    0
  25. #5179 litterrabbitza (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 09:10
    เกลียยดดด
    #5,179
    0