[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 37 : 34 (110%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 44,103
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 742 ครั้ง
    7 มิ.ย. 60


34


 

ร่างเล็กที่กำลังนั่งหลับตาพริ้มอยู่ในศาลากลางสวนกว้าง นอนหลับเอนหลังด้วยความสบายใจโดยมีการ์ดร่างโตคอยดูแลอยู่ไม่ห่าง

 

แบมแบมนั่งเอนหลังไปกับกองหมอนนุ่มๆพร้อมกับเปิดเพลงคลอเบาๆให้เข้ากับบรรยากาศรอบๆที่กำลังเงียบสงบ เปลือกตาบางที่ยังคงปิดสนิทค่อยๆเปิดขึ้นมาอย่างช้าๆเพื่อมองหาเสียงฝีเท้าที่กำลังก้าวเข้ามา

 

สาวใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับถาดในมือทำให้คนตัวเล็กค่อยๆขยับกายลุกนั่งให้เรียบร้อย แต่ทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมาจากการประคองตัวลุกขึ้นนั่ง เขาก็ต้องตกใจจนถึงกับนิ่งค้างมองคนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ตัวเขาอย่างช้าๆ

 

“นี่อาหาร...มื้อสุดท้ายของแก!” ร่างเพรียวในชุดคนใช้โยนถาดอาหารลงตรงหน้าเขาอย่างแรงก่อนจะล้วงอาวุธร้ายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าผูกเอวออกมาจ่อตรงหน้า

 

“....โจเซจู”

 

“หาตัวตั้งนาน...ที่แท้ก็มาเสวยสุขอยู่นี้นี่เอง รู้บ้างไหม!! ตั้งแต่วันนั้นฉันต้องลำบากมากแค่ไหน!!!!” สาวเจ้าตะโกนใส่ร่างเล็กด้วยแรงทั้งหมดที่มี

 

“ผมทำอะไร? คุณทำตัวเองทั้งนั้น!”

 

“ไม่!! แกนั่นแหละที่ผิด!!! ไม่มีแก ไม่มีแกซักคนบ้านหลังนั้นก็คงไม่หลุดลอยหนีฉันไปแบบนี้!! ไม่มีแกฉันคงไม่ต้องมาหนีหัวซุกหัวซุนแบบนี้!!” ท่าทางเกรี้ยวกราดของคนตรงหน้าค่อยๆสร้างความหวาดกลัวให้แบมแบมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ อาวุธร้ายสีดำที่กำลังจ่ออยู่ตรงหน้ามันไม่ได้ดูน่ากลัวในคราแรกเพราะเธอแค่นำมาขู่ไม่ได้สอดนิ้วเข้าไปในไกปืน แต่ตอนนี้นิ้วเรียวนั่นมันกำลังเลื่อนสอดเข้าไปในช่องไกปืนอย่างช้าๆ

 

แบมแบมกวาดสายตามองหาการ์ดที่ควรจะอยู่บริเวณนี้แต่กลับไม่มีใครอยู่ซักคน มันเป็นไปได้ยังไง?

 

“มองหาความหวังของแกหรอ? หึ!ๆป่านนี้คงหลับใหลไปชั่วกาลไปแล้วหละมั้ง” ร่างเพรียวค่อยๆทรุดร่างนั่งลงอย่างช้าๆก่อนจะจับเรียวหน้าเล็กที่กำลังมองตัวช่วยด้วยอาการตื่นกลัวอย่างเห็นได้ชัด

 

“......”

 

“อุ๊ยตาย! ฉันเพิ่งสังเกต” หญิงสาวค่อยเลื่อนปากปืนลงมาอย่างช้าๆก่อนจะเคาะมันลงเบาๆตรงหน้าท้องที่กำลังนู่นป่อง

 

ท่าทางมุ่งร้ายนั่นทำให้แบมแบมต้องยกแขนขึ้นมากอดลำตัวของตัวเองไว้ทันที แม้จะกลัวแต่คนในนี้สำคัญ สำคัญจนเขาไม่อยากเสียไป

 

“เจ้าเด็ก น่า! รัง! เกียจ!” ปากปืนที่กดย้ำลงหน้าท้องนูนตามจังหวะการพูดสร้างความเจ็บแปลบเบาๆให้กับคนตัวเล็กจนต้องเหยใบหน้าออกมา

 

“อย่ายุ่งกับเขา” ตากลมตวัดมองด้วยความโกรธราวกับสายตาของเสือแม่ลูกอ่อน

 

“หึ! งั้นหรอ?” เซจูยิ้มกริ่มราวกับเจอเรื่องถูกใจ ก่อนจะแสยะยิ้มออกมาพร้อมกับลงมือกระทำในสิ่งที่แบมแบมไม่คาดคิด

 

ตุบ!

 

“อ๊ะ โอ๊ย!!”  ร่างเล็กคู้ตัวเข้าด้วยความเจ็บปวดเมื่อท้องนูนถูกอีกฝ่ายทุบลงมาด้วยความแรงบวกกับของแข็งที่ยังติดอยู่ที่มือมันเลยยิ่งเพิ่มความแรงและน้ำหนักมากขึ้นกว่าเดิม

 

“แบบนี้สิสะใจยิ่งกว่า ไม่เปลืองกระสุน คนไม่แตกตื่น คิกๆ” ผู้กระทำนั่งมองใบหน้าหวานด้วยความโหดเหี้ยมพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะด้วยความชอบใจประสานไปกับเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวดของอดีตลูกเลี้ยงของตน

 

“อึ่ก! มะ ไม่!!!”แบมแบมร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นชื้นที่กำลังไหลออกมาตรงกลางร่างตน ความเจ็บที่ทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆและการรินไหลของสายน้ำอุ่นที่เริ่มไหลออกมาจากร่างทำให้คนตัวเล็กเริ่มกรีดร้องออกมาอีกครั้ง

 

“ฮ่าๆๆๆตายไปซะ!!”

 

“ไม่ๆๆๆ ลูกจ๋า ฮึกๆ ม่ายย!”

 

“แบมแบม!!”

“ไม่ๆ มะ มาร์ค พี่มาร์ค ช่วยด้วย! ฮึกๆ”

 

แปะๆ

“แบม! เฮ้!! แบมแบมตื่นสิ!” มือเรียงของคุณต้วนตบลงที่แก้มนิ่มของคุณแม่อย่างไม่แรงนักเพื่อปลุกให้คนหลับรู้สึกตัว

 

คุณที่เพิ่งกลับมาจากบริษัทเอ่ยถามหาภรรยาตัวน้อยและออกเดินหาทันทีที่ได้คำตอบจากแม่บ้าน ภาพของคนตัวเล็กที่กำลังนอนกระสับกระส่ายละเมอหนักแถมยังมีหยดน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่ขาดสายทำให้คุณต้วนที่เพิ่งเดินมาถึงตกใจอยู่ไม่น้อย อาการละเมอของแบมแบมหนักขึ้นจนเขาต้องรีบปลุกให้แบมแบมหลุดออกมาจากฝันร้ายนั้นโดยเร็ว

 

“ช่วยแบม ฮือ อึ่กๆ เฮือก!!” ดวงหน้าหวานที่ชื้นไปด้วยน้ำตาเบิกตาตื่นด้วยความตกใจที่ยังค้างอยู่ ตากลมกวาดมองไปทั่วบริเวณก่อนจะยกมือกอดท้องตัวเองด้วยความหวงแหน

 

“อึ่ก ฮึกๆฮือ” เมื่อเห็นว่าทุกอย่างยังปกติดี คนตัวเล็กเลยปล่อยโฮออกมาด้วยความโล่งใจ อาการสะอึกสะอื้นเริ่มหนักเพราะสืบเนื่องจากการร้องไห้เป็นเวลานานทำให้ลมหายใจของแบมแบมเริ่มผิดจังหวะ

 

“ไม่เป็นไรๆ แค่ฝันร้ายนะครับ” คุณต้วนรีบปลอบคนเสียขวัญให้คลายแรงสะอื้นลง มือใหญ่ลูบแผ่นหลังเล็กที่กำลังสั่นไหวขึ้นลงอย่างช้าๆอย่างเป็นจังหวะและทำมันอยู่อย่างนั้นจนแรงสะอื้นของแบมแบมลดลง

 

“อึ่กๆ พี่มาร์ค...แบมกลัว ในฝันมันน่ากลัว” มือเล็กค่อยๆเลื่อนออกจากการกอดตัวเองก่อนจะยกไปกอดรอบตัวหนาของคนตรงหน้าอย่างช้าๆและเพิ่มแรงรัดมากขึ้นเรื่อยเพื่อต้องการหาที่พึ่ง ใบหน้าหวานซบลงกับบ่ากว้างด้วยความอ่อนล้า

 

“แค่ฝัน มันก็แค่ความฝันแบมแบม”

 

“แต่...แต่”

 

“จุ๊ๆ ไม่มี มันไม่มีอะไรให้กลัว อยู่กับคุณแด๊ดคุณมัมกับเบบี๋ปลอดภัยแน่นอนครับ เชื่อพี่นะ” คุณต้วนดึงแบมแบมออกมาก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างประคองใบหน้าหวานเพื่อเรียกสติของภรรยาตัวน้อยให้หลุดออกมาจากความรู้สึกที่กำลังหวาดกลัวนั่น ดวงตาคมจับจ้องเข้าไปในตาคู่หวานเพื่อส่งความมั่นใจและความเข้มแข็งให้ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อแบมแบมยอมพยักหน้ารับในเวลาต่อมา

 

“เด็กดี” คุณต้วนรุดหน้าเข้าไปจูบลงบนหน้าผากเนียนก่อนจะโอบกอดร่างนุ่มเข้าหาตนอีกครั้ง แบมแบมเองก็เพิ่มแรงกอดรัดเพื่อให้ความอบอุ่นและความเข้มแข็งจากร่างสูงเพิ่มความเข้มแข็งให้ตัวเอง

 

ใบหน้าหล่อเคร่งเครียดอยู่ไม่น้อย เมื่อทุกอย่างรอบกายต่างเป็นใจดึงความเครียดให้เข้ามาหาอย่างไม่มีเหตุผล เขาหวังให้ลางบอกเหตุในครั้งนี้ขอให้มันจงอย่าเกิดขึ้น เขาหวังให้มันเป็นแบบนั้น

 

ร่างสูงถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับกระชับอ้อมกอดเพื่อดึงตัวเองออกมาจากความคิดที่กำลังยุ่งเหยิงและเคร่งเครียดนั่น ก่อนจะพรมจูบลงข้างศีรษะเล็กอยู่อย่างนั้นเพื่อปลอบใจแบมแบมและให้กำลังใจตัวเองไปในคราวเดียวกัน

 

----------------------------------

 

“เล่าให้พี่ฟังได้ไหมว่าฝันถึงอะไร?” คุณต้วนก้มถามคนในอ้อมกอดหลังจากที่ช่วยปลอบประโลมจนแบมแบมสามารถสงบสติอารมณ์ได้บ้างแล้ว มือใหญ่เอื้อมผ่านเอวเล็กที่เริ่มหนาไปด้านหน้าเเพื่อวางมือทับลงหลังมือเล็กที่กำลังลูบหน้าท้องของตัวเองอย่างเหม่อลอย

 

เขาไม่ชอบที่เห็นแบมแบมเป็นแบบนี้ อาการแพนิคกับคนท้องมันเป็นของคู่กันเขารู้ดีแต่ยังไงเขาก็ไม่อยากให้แบมแบมจมอยู่กับมันนานนักจึงเอ่ยถามออกไปเพื่อหวังจะให้คนตัวเล็กยอมระบายออกมาให้เขาได้ช่วงแบ่งเบามันบ้างเพียงซักนิด

 

“........” คนใจหายจากฝันร้ายยังคงนั่งเงียบไม่ยอมตอบกลับจนสัมผัสหนักๆกดย้ำลงที่ขมับเล็กอยู่หลายครั้งแบมแบมจึงหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง

 

“ว่าไง บอกพี่ได้ไหม?”

 

“อืม”

 

เรื่องราวของความฝันถูกถ่ายทอดออกมาจากปากอิ่ม คิ้วหนาเริ่มขมวดเข้าหากันเมื่อเขาเริ่มรู้สึกว่ามันจะบังเอิญเกินไปหรือเปล่าที่จู่ๆแบมแบมจะฝันถึงคนที่ทั้งเขาและแบมแบมต่างไม่ได้พูดถึงมานานแล้ว นี่มันคือสัญญาณเตือนภัยหรือเปล่า?

 

“แบมอยากรู้ว่าหลังจากตอนนั้นพี่ทำอะไรกับเขา?” แบมแบมเอียงใบหน้าเข้าไปถามคนที่ยังคงวางคางอยู่บนไหล่ของเขา

 

“ก็ไม่ได้ทำอะไร แค่ยึดบ้านมาตามที่แบมบอกและไม่ให้เงินตามที่ตกลงกันไว้” เหตุผลที่ไม่ได้ให้เงินไปก็เพราะวันนั้นแบมแบมหนีไป สัญญาที่แบมแบมจะกลายเป็นคนของเขามันเลยไม่สมบูรณ์ เงินที่โจเซจูควรจะได้รับอีกเกินครึ่งจึงลอยหายตามแบมแบมไปด้วย

 

เงินจำนวนหลายล้านมันไม่เรื่องที่นักลงทุนอย่างเขาจะยอมจ่ายมันไปในครั้งเดียว คุณต้วนยอมให้เซจูไปแค่เสี้ยวหนึ่งและยึดอีกส่วนไว้เพราะถ้าเกิดแบมแบมไม่ยอมมาเขาเองก็จะได้เก็บเงินส่วนนั้นไว้และสามารถเรียกเงินจำนวนนั้นกลับคืนมาได้อย่างดาย แม้ว่าอาจจะถูกนำไปใช้แต่เงินจำนวนน้อยแบบนั้นถ้าจะให้หามาคืนมันก็คงไม่เกินกำลังและยังได้กลับคืนในระยะเวลาที่เร็วกว่าการให้เงินก้อนใหญ่

 

“ไม่ได้ให้? แล้วที่พี่ขู่แบมมาตั้งนานนั่นมันคืออะไร?!”

 

“ก็แค่กุเรื่องลอยๆ ให้เด็กแก้มบวมดิ้นไปไหนไม่ได้ไง” คุณต้วนฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่แบมแบมที่กำลังมองเขาด้วยใบหน้าที่เหวอเมื่อเสียรู้ให้เขามาตั้งนาน เรื่องหนี้ของโจเซจูนั่น เงินที่มีค่าไม่กี่ล้านเขายกให้ไปโดยไม่ติดใจเพราะยังถือว่าเธอยังสร้างความดีความชอบให้ตัวเองด้วยการทำให้เขาได้มาเจอแบมแบม  เสียเงินไปไม่ถึงสิบล้านแต่ได้เมียมันก็คุ้มแสนคุ้ม

 

“คนมากเล่ห์!! ปล่อยแบมเลยนะ ไม่ให้กอดแล้ว ปล่อยๆๆ” คนเสัยเปรียบตีมือรัวๆลงบนหลังมือของชายหนุ่มที่กำลังกกกอดตัวเองอยู่ แบมแบมลงมือตีจนผิวหนังสืขาวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเจ้าของมือก็ยังไม่ยอมปล่อยแถมยังกระชับเข้าหากันแน่นมากกว่าดิมเสียอีก

 

คุณต้วนหัวเราะพอใจเมื่อเห็นลูกหนูตัวน้อยพยายามดีดดิ้นออกจากกรงเล็บของเสือตัวใหญ่อย่างเขา นิ้วมือน้อยทั้งพยายามจิกหยิกให้เขาปล่อยแต่ถ้าไม่เขาไม่ยอมเสียอย่างมีหรือแบมแบมจะหลุดพ้น เมื่อเห็นว่าคนตัวนุ่มในอ้อมแขนเริ่มผ่อนแรงลงและเริ่มกลับมานั่งนิ่งเหมือนปกติคุณต้วนจึงก้มหน้าเข้าไปหอมแก้มที่เริ่มบวมหนักเพราะเจ้าของกำลังพองแก้มใส่ด้วยความมันเขี้ยวอยู่หลายฟอดใหญ่

 

“ไม่เจ้าเล่ห์ก็ไม่ได้เมียสิจริงไหม?”

 

“ไม่ต้องมาพูดเลย เมียที่ไหน? ไม่ได้ตีทะเบียนไม่ได้แต่งงานกันซะหน่อยแค่แลกแหวนเอง! ขี้ตู่ชะมัด!!!” คำพูดที่ดูย้อนแย้งไปมาของแบมแบมทำให้คุณต้วนหลุดหัวเราะออกมาอีกครั้ง โมโหตัวเขาแต่กลับคิดคำด่าไม่ออกยกนั่นนี้มาอ้างแม้จะรู้ความจริงอยู่แก่ใจ ทำไมเมียเขาน่ารักขนาดนี้กันหละเนี่ย!!


“ครับๆ ไม่ใช่เมียหรอก แค่คนที่สวมแหวนนิ้วนางข้างซ้ายเฉยๆเนาะ”

 

“ฮึกๆ ฮือออ ไอ้คนนิสัยไม่ดี!!!”

 

“ร้องไห้ทำไม?!” คุณต้วนรีบหมุนร่างอวบที่กำลังนั่งเอนหลังพิงตัวเขาที่จู่ๆกลับปล่อยโฮออกมาอย่างไม่ปี่ไม่มีขลุ่ยให้หันมาหาตนทันที จับร่างอวบนั่งคล่อมตักของตัวเองไว้แล้วยกมือขึ้นช่วยเช็ดน้ำตาเม็ดโตที่ยังไหลออกมาเรื่อยๆ

 

“ฮืออ ไอ้คนไม่มีความรับผิดชอบ!! ลูกแบมไม่มีพ่อแล้ว ฮือออ” คนขี้งอแงปาดน้ำตาปรอยๆเบะปากพร่ำนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อยจนคนที่กำลังเครียดหลุดยิ้มออกมา

 

“ทำไมเบบี๋จะไม่มีพ่อหละ ก็นั่งอยู่ตรงนี้ไง”

 

“ฮึก พี่บอกว่าแบมไม่ใช่เมีย อึ่กๆ ฮืออ แบมไม่ใช่!! ฮึก!”

 

“ฮ่าๆๆ เดี๋ยวนะแบมแบม ก็เราบอกเองไม่ใช่หรอว่าตัวเองไม่ใช่เมียพี่หนะ”

 

เพียะ!!

 

“ไม่รู้แล้ว!! ฮึกๆ แบมโกรธ!!!” คนตัวเล็กฟาดมือลงบนหน้าอกแกร่งแรงๆหนึ่งที่จนคนรับแรงสะดุ้งเบาๆเพราะความเจ็บแสบ แม้ว่าเขาจะใส่เสื้อสูทคลุมไว้อยู่แต่ส่วนที่ไม่ได้โดนสวมทับก็ต้องโดนอิทธิฤทธิ์จากฝ่ามือเล็กนั่นอยู่บ้างบางส่วน

 

“หาเรื่องโกรธจนได้สินะ แม่ดื้อขนาดนี้ลูกออกมาคงดื้อหนักแน่ๆ” ร่างสูงพูดออกมาเบาๆพร้อมกับใช้มือจับใบหน้าที่สะบัดหนีไปทางอื่นให้หันกลับมาก่อนจะเอาผ้าเช็ดหน้าที่พับไว้อยู่ข้างในเสื้อสูทออกมาเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าภรรยาแสนดื้อของตน

 

“ไม่ให้จับ!”

 

“นี่เมียพี่ พี่จะจับตรงไหนก็ได้ จูบก็จูบมาหมดแล้วจะไม่ใช่เมียได้ไง ดูสิงอแงจนตาแดงตาบวมไปหมดแล้ว” มือใหญ่ประคองใบหน้าหวานด้วยฝ่ามือข้างเดียวก่อนจะเริ่มเช็ดคราบน้ำมูกน้ำตาออกให้พร้อมกับพูดอธิบายไปด้วย

 

“ฮึ!” ใบหน้าหวานแดงระเรื่อขึ้นสีอย่างช้าๆเมื่อได้ยินคำพูดจากคนตรงหน้าที่พูดเหมือนกับเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไปสะบัดหน้าหนีเพื่อซ่อนอาการเขินของตัวเอง

 

“พองแก้มแบบนี้ เผ่าพันธุ์เดิมเป็นกบหรือไง?”

 

“กบบ้าอะไร!!”

 

“กบอ๊บๆไง หรือจะเป็นอึ่งอ่าง ก็นะตอนนี้ก็เหมือนพอดีตัวอ้วนๆอวบๆพองๆเหมือนแม่อึ่งอ่างตัวอ้วนพอดี”มุมขี้แกล้งของคุณต้วนถูกขุดออกมาใช้ เขาแค่อยากแกล้งคนขี้งอนที่อารมณ์เปลี่ยนแปลงบ่อยทำเอาเขาตกอกตกใจอยู่บ่อยครั้งแค่นั้น

 

“นะ นี่พี่กล้า...” แบมแบมอ้าปากหวอ หุบเปิดๆอยู่อย่างนั้นเพราะยังคิดคำด่าไม่ออก

 

กล้าเอาเขาไปเปรียบเทียบกับสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดนี้เลยหรอ!!!

 

“ว่าแต่จะวางไข่ตอนไหนหรอครับ? ท้องบวมเชียว” คุณต้วนเดินหน้าการแกล้งภรรยาตัวน้อยของตนพร้อมกับลูบหน้าท้องป่องๆของแม่กบเป็นการประกอบคำพูด

 

“มาร์คต้วน!! อ๊ากก!!!!”


เสียงตะวาดดังลั่นไปทั่วสนามหญ้าข้างบ้านทำเอาเหล่าการ์ดและแม่บ้านที่อยู่บริเวณนั้นสะดุ้งตกใจไปตามๆกัน เหล่าคนดูแลบ้านต่างวิ่งไปยังต้นกำเนิดของเสียงเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเจ้าบ้าน แต่ยังไม่ทันที่เหล่าการ์ดชุดดำจำนวนหลายนายจะได้ย่างก้าวเข้าใกล้พื้นที่ หัวหน้าการ์ดกลับเข้ามาขวางไว้เสียก่อน

 

“เกิดอะไรขึ้นครับ? นั่นเสียงของนายน้อยไม่ใช่หรอครับ?” การ์ดนายหนึ่งเอ่ยถามหัวหน้าของตัวเองด้วยความสงสัย

 

“เรื่องของเจ้านาย กลับไปทำงานไป” ชานปัดมือผ่านๆอย่างไม่ใส่ใจและยืนหันหลังให้กับภาพการต่อสู่เล็กๆที่กำลังเกิดขึ้นที่ด้านหลังของตน

 

“แต่….”

 

“ฉันสั่งก็ไป”

 

“ครับ!!!” เหล่าการ์ดนับสิบคนก้มหน้ารับคำสั่งอย่างว่าง่ายแล้วกระจายตัวไปทำงานของตัวเองต่อโดยไม่ติดใจในคำสั่งนั้นอีก

 

ชานถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ ถ้าเกิดเข้าปล่อยให้ลูกน้องเข้าไป เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าภาพของคุณต้วนผู้ยิ่งใหญ่ที่กำลังโดนภรรยาของตัวเองเขมือบหัวจะลดความน่าเชื่อถือจากเหล่าลูกน้องหรือจะโดนหัวเราะใส่กันแน่ ถ้าเป็นเขาหละก็แน่นอนว่าเขาเลือกที่จะ...หัวเราะ

 

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

. . . แค่ในใจ

 

-----------------------------


“แบมครับ”

 

“หืม?” แบมแบมหันไปมองละสายตาออกจากจอโทรทัศน์เพื่อมองคนข้างตัวที่จู่ๆก็เรียกขึ้นมา

 

“........” คิ้วหนาขมวดเคร่งเมื่อเขาพยามยามรวบรวมความกล้าที่จะตัดสินใจบอกเรื่องของโจเซจู แต่ตอนนี้ในท้องนูนๆนั้นมีสิ่งมีชีวิตที่ยังคงอ่อนแอนอนหลับอยู่ เขาเกรงว่าว่าถ้าเกิดพูดเรื่องนี้ออกไปคนตัวเล็กของเขาอาจจะเครียดแต่ในอีกทางหนึ่งก็อยากจะบอกไปเพื่อที่จะให้แบมแบมป้องกันตัวเองไว้

 

“ว่าไงครับ?”

 

“เอ่อ พรุ่งนี้พี่จะพาไปกินไอศครีมรสพีช ยองแจบอกมาว่าเพิ่งเห็นเมื่อสองสามวันก่อน” คนคิดหนักกลับไม่ได้บอกตามที่ตนได้คิดไว้ คุณต้วนเลือกที่จะเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้แบมแบมคิดมากในเวลาที่ใกล้เวลาพักผ่อนแบบนี้ ร่างสูงเปลี่ยนหัวข้อพร้อมกับขยับกายเข้าไปกอดรัดร่างนุ่มให้เข้ามาแนบชิดตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อคนในอ้อมแขนไม่ได้รู้สึกติดใจอะไร

 

ไว้พรุ่งนี้แล้วกัน

 

“มันก็มีทั่วไปนี่ครับ”

 

“พี่ไม่รู้ อยากไปไหม? ยองแจว่าร้านนี้อร่อย”

 

“ไปสิ! แต่พรุ่งนี้มันวันปกตินี่แล้วงานพี่หละ?” แบมแบมเอียงคอถามด้วยความสงสัย ท่าทางน่ารักที่เจ้าตัวเผลอกระทำออกมาทำให้คุณต้วนอดไม่ไหวที่จะรุดหน้าเข้าไปฟัดแก้มภรรยาของตัวเองอีกครั้งในรอบวัน

 

“เสร็จแล้ว ตัวคุณมัมตอนอาบน้ำเสร็จใหม่ๆนี่ทำไมหอมจังครับ?” จมูกโด่งไล่กดลงมาตามรูปหน้าจนลงมาถึงลำคอขาว คุณต้วนกดจมูกแช่ลงผิวนุ่มๆตรงลำคอของแบมแบมแน่นพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าใจเฮือกใหญ่ราวกับท่านเคาท์แวมไพร์ที่กำลังดอมดมความหอมพื้นผิวของเหยื่อ

 

แบมแบมอยากผลักหน้าคนที่ขึ้นว่าสามีของตัวเองออกไปให้พ้นๆ เมื่อสัมผัสเหล่านั้นมันเริ่มรบกวนและปลุกอารมณ์บางอย่างในตัวของเขาขึ้นมาอย่างช้าๆ มือเล็กยื่นออกไปกั้นใบหน้าที่กำลังคุกคามตัวเองแล้วดันออกไปอย่างใจนึกทันที

 

“รู้สึกหรอ?” ประโยคคำถามสั้นๆพุ่งเข้าชนต่อมความขัดเขินของแบมแบมให้แตกออกทันที ใบหน้าหวานแดงก่ำเมื่อคนที่ขึ้นชื่อสามีสามารถทำหน้าที่ได้ดีในการรับรู้อารมณ์ของเขาได้ดีขนาดนี้ กายเล็กสะท้านขึ้นเบาๆเมื่อฝ่ามือร้อนที่เคยวางรอบเอวเริ่มเคลื่อนไหวสื่อความต้องการ

 

“ยะ อย่าลูบแบบนั้น”

 

“แบบไหนครับ?” ร่างสูงขยับกายเข้าไปแนบชิดภรรยาของตัวเองให้มากขึ้น กายเล็กที่เริ่มสั่นและอ่อนแรงลงราวกับขี้ผึ้งที่กำลังโดนไฟถูกใจคุณต้วนอยู่ไม่น้อย เขานึกถึงคำพูดของคุณหมอที่ว่าคุณแม่มักจะเกิดอารมณ์เร็วกว่าปกติถ้าถูกกระตุ้น ดูท่าว่าข้อวินิจฉัยนั่นจะเป็นเรื่องจริง

 

“ที่กำลังทำอยู่ อืม นี่ไง” ปากอิ่มเริ่มเผยอออกเพื่อช่วยผ่อนลมหายใจที่เริ่มผิดจังหวะของตน แบมแบมรับรู้ถึงสิ่งที่กำลังตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆของตัวเองจึงเริ่มขยับขาเบียดมันเข้าหากันเพื่อปกปิดอาการนั้น

 

“ทุกครั้งพี่ก็กอดแบบนี้ครับ”คุณต้วนเอียงใบหน้าเข้าไปหาก่อนจะแลบลิ้นชิมใบหูเล็กสีแดงก่ำไม่แพ้แก้มใสเพื่อหยอกล้อเบาๆ

 

“อื้อ! หยุดแกล้ง ยะ อย่าแกล้งแบบนี้ แบมไม่ชอบ นะ ไม่เอานะ” แบมแบมซบศีรษะลงบนบ่ากว้างพร้อมกับเอียงใบหน้าขึ้นไปเอ่ยคำขอร้องด้วยน้ำเสียงที่กระท่อนกระแท่น ตากลมๆที่คลอไปด้วยหยาดน้ำใสช้อนขึ้นมองเพื่อขอความเห็นใจ

 

คุณต้วนกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อท่าทางของคนในอ้อมแขนมันกลับตรงเข้าไปสะกิดปุ่มเปิดตัวตนอีกร่างของเขา ท่าทางที่เหมือนสัตว์เล็กเอ่ยขอชีวิตกับราชสีห์มันทำให้เขาอยากจะปู้ยี้ปู้ยำภรรยาตัวเองขึ้นมาซะอย่างงั้น ยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับที่มุมปากสวยในทันทีอย่างไม่ต้องสงสัย

 

“แล้วแบมแบมชอบแบบไหนหละครับ หืม?” มือใหญ่เลื่อนเข้าไปโอบรอบเอวอวบพร้อมกับอุ้มให้เลื่อนขึ้นมานั่งบนตักตัวเองได้อย่างง่ายดายแม้ว่าน้ำหนักตัวของแบมแบมจะเพิ่มขึ้นจากแต่ก่อนมาหลายกิโล แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของคนที่ต้องการอะไรก็จะต้องได้ตามนั้นอย่างคุณต้วนคนนี้

 

เสื้อเชิ้ตตัวยาวที่เป็นรูปแบบของชุดนอนที่แบมแบมชอบมันกลับกลายเป็นสิ่งที่เขาเริ่มจะไม่ชอบ เมื่อมันสามารถเปิดทางให้มือของคุณต้วนสามารถลูบผ่านเรียวขาของตนได้อย่างง่ายดาย การลูบไล้ราวกับต้องการอะไรที่เขาเองก็เข้าใจมันดี

 

“นะ ไหนว่าพรุ่งนี้จะพาแบมไปกินไอติมไง” คนตัวเล็กขย้ำเสื้อบนอกกว้างจนยับยู่ยี่เมื่อฝ่ามืออุ่นๆเริ่มไล่ขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

“ก็ใช่”

 

“งั้นเราไปนอนกันเถอะนะครับ” แบมแบมมองหน้าคนรักของตัวเองอย่างขอร้องก่อนจะรุดหน้าเข้าไปมอบจูบให้เพื่อเป็นการเสริมคำขอร้องของตัวเอง

 

แต่เจ้าตัวกลับไม่รู้ว่าอาการอ้อนของตนมันกลับเป็นตัวบั่นทอนความอดทนของเจ้าเสือให้ลดน้อยลงไปทุกที

 

“ก็ได้ครับงั้นเราไปนอนกันเถอะ”

 

“.....” คนตัวเล็กถอนหายใจโล่งเมื่อเห็นว่าสิ่งที่ตนทำไปมันได้ผล จึงยอมให้ร่างสูงอุ้มตนขึ้นแต่โดยดีเพราะคิดว่าคุณต้วนคงจะหยุดแล้วจริงๆ คนที่มัวแต่ถอนหายใจไม่ได้เอะใจกับการเน้นคำของอีกฝ่ายเลยซักนิด พอถูกวางลงเตียงกว้างแบมแบมจึงเริ่มคลานไปจัดที่นอนของตัวเองเหมือนในทุกวัน จนกระทั่งมีเงาใหญ่ที่ทาบมาจากทางด้านหลังคนตัวเล็กที่กำลังคุกเข่าจัดหมอนค่อยๆหันไปมองอย่างช้าๆ

 

เป๊าะ!

 

“?” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินเสียงกระดุมแบบติดของตัวเองดังขึ้น เมื่อตากลมมองต่ำลงกลับเห็นนิ้วมือเรียวของคุณสามีกำลังไล่สะกิดกระดุมเม็ดที่สองของตนอยู่

 

เป๊าะ!

 

“งั้นกินไอติมอุ่นก่อนนอนก่อนแล้วกันเนอะ คุณมัมจะได้หลับสบายไงครับ :)”

 

“!!!!!”

 

 


 

 

 

 

 

-----------------------

เป๊าะ!

=.,=

ตัดจบ

----------------------

5555555

แต่เราอ้าปากหัวเราะว่ะชาน

ถ้ามีชื่อตอนคงชื่อ'อึ่งอ่างน้อยของคุณต้วน'หละมั้ง

55555

เห็นไหม?แค่ฝันเอง

มาม่าเราซองไม่ใหญ่

มาม่าของเราช้างน้อยห่อละ3บาทหรือกี่บาทแล้วว่ะไม่ได้กินนาน

รสข้าวโพดอร่อยเค็มดีแต่ไตพัง

5บาทก็ยังไม่ถึงจะกลัวอะไร

ไม่ใช่มาม่าบิ๊กแพ็คไม่ต้องกลัว

คริๆ

ปล. ขอฟีดแบคหน่อยดิอยากได้อ่ะ

ขอกำลังใจหน่อยเร้ววว

ฉันมันคนโลภที่ไม่ยอมปริปากพูดมาเนิ่นนาน 

เออ นี่เริ่มคิดชื่อเจ้าเด็กน้อยแล้วด้วย

ดูหนังแล้วชอบจับมาลิสต์ไว้

ไปหละทอร์คยาวเกินจนจะเป็นนิยายอีกเรื่องหละ

Thank you again for your support.













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 742 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6245 lek0868909108 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 08:50
    คุณต้วนนี่ หื่นเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ
    #6,245
    0
  2. #6199 lek0868909108 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 18:04

    คุณต้วนนนนว้อย

    #6,199
    0
  3. #6128 junekimsa93 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 10:05
    อิป๊าหื่นมาก
    #6,128
    0
  4. #6078 0982135830 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 23:49
    เกือบร้องไห้ล่ะ ที่ไหนได้แบมฝัน

    โลงอกเลย
    #6,078
    0
  5. #6029 YanisaCH (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 08:39
    อะไรวะเนี่ยย55555
    #6,029
    0
  6. #5949 K-muk (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 00:22
    ไอติมอุ่น เกียดดดดดด
    #5,949
    0
  7. #5930 Spices_smile (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 23:35
    มาร์คคคคคคค55555555
    #5,930
    0
  8. #5865 uromtbb (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 20:20
    จริงๆเลยคุณพ่อ
    #5,865
    0
  9. #5801 KattyGD (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:41
    หื่นจริงๆๆๆ
    #5,801
    0
  10. #5705 MTBB888 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 00:07
    แอบสงสัยมาร์ครู้อะไรเกี่ยวกับคนท้องแยอะจังตั้งแต่นวดเท้า/หนอมลองท้อง /อาการแพนิค รึมาร์คเคยมีอดีต???
    #5,705
    2
    • #5705-1 Faye V. Charlotte(จากตอนที่ 37)
      21 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:50
      ข้อมูลหาได้เยอะแยะในเรื่องก็ยุคเทคโนโลยีแล้ว ถามป้าก็ได้
      #5705-1
    • #5705-2 Faye V. Charlotte(จากตอนที่ 37)
      21 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:52
      ข้อมูลหาได้เยอะแยะในเรื่องก็ยุคเทคโนโลยีแล้ว ถามป้าก็ได้
      #5705-2
  11. #5637 ฺBeau (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 20:27
    พี่มาร์คคคคค จะให้ตัวเล็กมีน้องหรอออออ
    #5,637
    0
  12. #5594 Spices_smile (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 07:26
    มาร์ค ต้วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #5,594
    0
  13. #5487 ju_juff (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:38
    มาม่าช้างน้อยก็พอ
    #5,487
    0
  14. #5184 meto9397 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 11:02
    ตลกคุณชาน ตัดจบแบบนี้ไม่ได้นะคะ มาปลอบใจก่อน ตกใจมาม่าหมดเลย
    #5,184
    0
  15. #5172 litterrabbitza (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 01:42
    หื่นจริงงง
    #5,172
    0
  16. #5131 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 22:19
    แบมฝันน่ากลัวอ่ะ
    #5,131
    0
  17. #5080 ATENNILE (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 12:48
    แหม่ฝันจะแม่นมั้ยกลัวจังเลย
    #5,080
    0
  18. #4836 Nuthathai Por (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 11:30
    สงสัยคืนนี้คงได้กินไอติมจนอิ่มแน่ ๆ เลย
    #4,836
    0
  19. #4611 ojay2 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 13:17
    ตอนแรกกกตกใจเลยยย มาร์คต้องรีบจัดการแล้วนะ แหมมมตอนท้ายนี่
    #4,611
    0
  20. #3518 keyprince (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 12:13
    คนหื่นแห่งปี2017 มาร์คต้วน555555
    #3,518
    0
  21. #3024 shierichi (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 15:55
    แอบหวั่นฝันเป็นลางบอกเหตุอ่า...ได้แต่หวังว่าอย่าเถอะ พลีสสสสส/ ไอติมอุ่นขัดฟีลหน่วงเลยแง5555
    #3,024
    0
  22. #2877 Khampoohnaka (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 07:42
    กลัวมากเลยกลัวน้องจะเสียลูกพอบอกว่าฝันเท่านั้นแหละ... ตอนนี้เลยมาลุ้นเรื่องอื่นแทนแล้วกันนะ
    #2,877
    0
  23. #2859 zton9397 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 12:27
    ไอติมม555555555โอ้ยยยละยัยนั่นนอย่าลืมเตือนเเบมนะะ
    #2,859
    0
  24. #2858 Aujacharee (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 10:42
    คุณมาร์คหื่นนน -///-
    #2,858
    0
  25. #2857 lovebam2x (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 09:26
    มาร์คแบมท้องยุนะอย่าลืมสิ
    #2,857
    0