[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 32 : 29 (120%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41,793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 916 ครั้ง
    21 เม.ย. 60


29




“มะ มาร์ค ฮึกๆ มาร์ค” คนตัวเล็กร่ำร้องหาคนที่เฝ้ารอทันทีเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย


เซฮุนมองภาพท่านประธานที่กำลังเดินเร็วเข้ามาหาลูกแมวของเขาด้วยความมึนงง จวบจนกระทั่งร่างเล็กนั่นหายเข้าไปในอ้อมกอดอุ่นเขาถึงเริ่มเข้าใจในสถานการณ์ พนักงานหนุ่มลุกขึ้นยืนตามร่างของท่านประธานที่กำลังอุ้มลูกแมวของเขาขึ้นอย่างช้าๆ ท่าทางที่ทะนุถนอมแบบนั้นเรียกเสียงหวีดเบาๆจากเหล่าพนักงานสาวที่เริ่มเข้ามามุงดูเหตุการณ์กันอย่างง่ายดาย


“คุณเซฮุน พรุ่งนี้มาพบผมที่ห้องด้วย” คุณต้วนกล่าวทิ้งทายไปแค่นั้นก่อนจะหันหลังเดินออกมาทันทีโดยในอ้อมแขนยังมีคนตัวเล็กที่กำลังซบใบหน้าลงที่หน้าอกกว้างเพื่อหลบสายตาของเหล่าพนักงานที่กำลังมุงด้วยความสนอกสนใจอยู่ ปิดท้ายด้วยยองแจที่กำลังเดินตามหลังคล้ายองครักษ์รักษาความปลอดภัยให้พี่สะใภ้ของตัวเองอีกชั้นหนึ่ง


เมื่อพ้นร่างของท่านประธานของบริษัทไปเพียงไม่นานเสียงฮือฮาของเหล่าพนักงานจำนวนไม่น้อยเริ่มมาคุขึ้นอย่างรวดเร็ว คนปริศนาที่พวกเขาและเธอต่างสงสัยเมื่อครั้งที่แล้วและจากเมื่อตอนเช้า ยิ่งกับเหตุการณ์ที่ท่านประธานแสนนิ่งลงมาตามด้วยความเป็นห่วงแบบนี้แล้วมันกลับยิ่งทำให้ต่อมความอยากรู้ของเหล่าพนักงานน้อยใหญ่โหมกระพือขึ้นอย่างรวดเร็ว


เซฮุนขยับตัวเดินออกมาจากสถานการณ์วุ่นวายตรงหน้าทันทีเมื่อนึกถึงภาพของคนที่เขาสนใจกลับตกไปอยู่ในอ้อมกอดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้านายของเขาอีกครั้ง ร่างสูงถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับไปที่แผนกของตนเพื่อเริ่มทำงานตามปกติ

.

.

.


“งั้นแจแสตนบายรอข้างนอกนะ มีอะไรฉุกเฉินเรียกเลยนะ แจจะกดเบอร์โรงพยาบาลไว้รอเลย” เลขาเริ่มทำหน้าที่ตัวเองอีกครั้งเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องทำงาน ยองแจรู้ห่วงพี่สะใภ้ของตัวเองไม่น้อยเพราะไม่รู้ว่าอาการของอีกฝ่ายเป็นยังไง ยองแจเลยยิ่งห่วงและต้องเตรียมพร้อมตัวเองไว้ก่อนเผื่อเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินขึ้นมาจริงๆ


“อืม ขอบใจ” คุณต้วนเอ่ยกับน้องชายตัวเองเบาๆก่อนจะเดินอุ้มร่างคุณแม่ตัวน้อยเข้าห้องไป


ฟุ่บ!


ร่างน้อยถูกวางลงที่เตียงกว้างภายในห้องพักห้องเดิม คุณต้วนมีท่าทีว่าจะนั่งคุกเข่าลงบนพื้นเพื่อถามอาการคนที่นิ่งเงียบมาตลอดทั้งทางแต่กลับโดนมือเล็กยื้อไว้เสียก่อน


“ขึ้นมานั่งบนนี้สิครับ”


“....”


คุณต้วนเคลื่อนกายขึ้นไปนั่งบนเตียงนุ่มตามความต้องการของภรรยาตัวน้อยทันที แต่ยังไม่ทันที่จะได้เริ่มถามอะไรเขาก็ถูกผลักจากมือเล็กให้นั่งหันหลังไปพิงหัวเตียงก่อนที่ร่างน้อยๆจะไถลลงนั่งแทรกตรงหว่างขาของคนตัวโตอย่างรวดเร็ว แบมแบมเอนหลังพิงอกกว้างก่อนจะจับมือใหญ่ทั้งสองข้างของคุณต้วนมาแปะลงที่หน้าท้องของตัวเอง


“อะไร?”


“ชู่ววว~”


“......”


“......”


ตุบ!


!!!!!!


“บะ แบม...เบบี๋?!” สัมผัสเบาๆที่กระทบกับฝ่ามือทำให้คุณต้วนเอ่ยกับภรรยาตัวน้อยด้วยน้ำเสียงที่กำลังตกตะลึง


“อืม ลูกดิ้นแล้วครับ” แบมแบมเอียงหน้าไปยิ้มให้กับคนที่อยู่ข้างหลังด้วยรอยยิ้มดีใจ คุณต้วนนิ่งอึ้งไปซักพักก่อนจะค่อยๆเผยรอยยิ้มโชว์เขี้ยวออกมาด้วยความดีใจ


ฟอดๆๆๆ


“ฮ่ะๆๆ อีกไม่กี่วันก็จะเข้าเดือนที่5 ปล่อยให้แด๊ดรอนานชะมัด” ร่างสูงกดจมูกลงแก้มนิ่มของคนในอ้อมกอดด้วยความดีใจ ก่อนจะซุกหน้าพูดพึมพำอยู่กับลำคอหอมอยู่อย่างนั้นด้วยความเป็นสุข


“อื้อ อย่ากอดแน่นหายใจไม่ออก”


“ว่าแต่ยองแจบอกว่านายกุมท้องแถมยังร้องไห้ ตอนนั้นเป็นอะไร?” ร่างสูงผุดใบหน้าออกมาจากคอหอมพร้อมกับเริ่มคลายอ้อมกอดเล็กน้อยตามคำขอ ก่อนจะเริ่มถามถึงเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านมาทันที


“ผมตกใจ ตอนคุณเซฮุนนั่นเข้ามากอดและเข้ามาชนผมแรง ตอนนั้นเจ้าตัวแสบก็เริ่มดิ้นครั้งแรกพอดี ผมตกใจและกังวลว่าเขาจะเป็นเหมือนครั้งก่อนหรือเปล่าเลยเผลอร้องไห้ออกมา…”


“.....”


“ แต่พอนั่งไปซักพักถึงรู้ว่าเจ้าตัวเล็กเริ่มดิ้นแล้วจริงๆหลังจากนั้นก็ร้องไห้เพราะความดีใจล้วนๆเลยครับ แหะ~ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงครับ” แบมแบมหัวเราะแหยๆให้กับความแพนิคของตัวเองที่ทำให้คนอื่นตกใจและเดือนร้อนใจกันไปทั่วก่อนจะทาบมือทับบนมือใหญ่ที่วางอยู่บนหน้าท้องนูนพร้อมกับเกลี่ยหลังมือใหญ่ไปมาเพื่อปลอบใจคนที่เคยร้อนรนเมื่อไม่กี่นาทีก่อน


คุณต้วนหัวเราะออกมาเบาๆให้กับอาการตีโพยตีพายของคนตัวเล็ก พลางกดจมูกลงบนกลุ่มผมนุ่มเพื่อปลอบใจคนที่ตื่นตะหนกเมื่อไม่กี่นาทีก่อนเช่นเดียวกัน


“ทำมัมตกใจได้แล้วหรอเรา ตัวแค่นี้” มือใหญ่ลูบลงไปหน้าท้องนูนพร้อมกับพูดคุยด้วยความเอ็นดูในการแผลงฤทธิ์ครั้งแรกของเจ้าตัวเล็กในครรภ์ แรงกระทุ้งเบาๆที่ตอบรับกลับมาทำเอาคุณต้วนยิ้มชอบใจใหญ่คงจะมีแต่แบมแบมเท่านั้นที่ทำหน้าเหนื่อยหน่ายในเมื่อลูกเข้ากับพ่อได้ดีขนาดนี้ ในอนาคตเขาคงเหนื่อยหนักมากแน่ๆ


ลูกชายคนนี้เป็นลูกของพ่อแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ แบมแบมยืนยันความคิดนี้ของตัวเองด้วยความมั่นใจ ในเมื่อเริ่มเคลื่อนไหวได้ก็เริ่มตอบกลับทุกการถามตอบและสัมผัสจากบิดาทุกครั้งขนาดนี้ อันที่จริงเขาควรจะคิดได้ตั้งแต่แพ้ท้องแล้วหละติดกลิ่นคุณต้วนซะขนาดนั้นจะให้เป็นลูกใครไปได้นอกจากคนที่กำลังกอดเขาในตอนนี้ ลูกพ่อนี่มันลูกพ่อจริงๆ


“ขยับตัวบ่อยๆนะ แด๊ดชอบ”


“แต่ผมเหนื่อยนะคุณ!”


“คุณอะไร ไม่เรียกมาร์คแล้วหรือไง?”


“ก็….ก็ตอนนั้นมันตกใจนี่!!”


“หรอครับ?”


“คร้าบบบบ!!”


คุณต้วนโน้มใบหน้าลงไปฟัดแก้มนิ่มของคนในอ้อมแขนที่บึนปากตอบเขาด้วยความล้อเลียนด้วยความมันเขี้ยวจนเกิดเสียงสูดความหอมดังไปทั่วห้อง


“พอแล้ว ฮื่ออ แก้มเหลวหมดแล้ว~”


“ชื่นใจ”


คนตัวสูงวางคางเรียวของตนเองลงบนไหล่เล็กเมื่อเก็บเกี่ยวความหอมทดแทนระยะเวลาที่ห่างไปจนพอใจ มือใหญ่เลื่อนกลับลงไปลูบหน้าท้องนูนอีกครั้งในระหว่างที่ความเงียบเข้ามาเยือนคนทั้งคู่ ร่างสูงเริ่มนึกทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาในตลอดหลายเดือนที่เขามีคนคนนี้เข้ามาในชีวิตเพราะถ้าวันนั้นเขาไม่บังเอิญเห็นแบมแบมเข้าในวันนี้เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะมีคนมาเคียงข้างกายหรือมีเจ้าตัวเล็กให้สุขใจเหมือนตอนนี้บ้างหรือเปล่า การสุ่มเลือกคู่ชีวิตโดยอาศัยแค่คำว่า ‘ใช่’ มันเสี่ยงมากแค่ไหนเขารู้ดีและตอนนี้แบมแบมก็ทำให้การเสี่ยงในการลงทุนครั้งนี้ของเขามันคุ้มค่าและได้ผลตอบแทนที่มากเกินความคาดหมายได้ขนาดนี้


การเลือกเสี่ยงที่มีหัวใจและความรู้สึกเป็นเดิมพัน ซึ่งในตอนนี้มันไม่ใช่ความเสี่ยงอีกต่อไปแล้วความรู้สึกและหัวใจของเขาในตอนนี้มันคือของจริงและมั่นคงเกินกว่าคำคำนั้นมาตั้งนานแล้ว ในเมื่อมั่นใจเขาก็ควรจะเริ่มทำอะไรที่มันจริงจังซักทีและยืนยันความสัมพันธ์นี่ซักที


“นี่แบมแบม”


“หืออ?” คนตัวเล็กที่กำลังตาปรือเพราะความง่วงงุนตอบรับกลับไปด้วยน้ำเสียงยืดยาน


รักแบมแบมนะครับ”


“........”


“.......”


“.......”


“ไม่พูดอะไรหน่อยหรอ?”


“ให้พูดอะไรหละครับ?”


“......”


“.....เขิน” แบมแบมพึมพำออกมาเบาๆ


“อะไรนะ?”


“ผมเขิน!!! จู่ๆก็มาบอกใครจะไปตั้งรับทันกันหละ ฮื่ออ ลูกครับรู้ครับว่าดีใจแต่มัมไม่ชิน” แบมแบมทิ้งตัวไปทางด้านข้างพร้อมกับกระชากหมอนมาซุกแน่นอาการง่วงงุนเมื่อกี้ถูกปัดหายไปจนหมด ก่อนจะบ่นงึมงำกับคนตัวเล็กในครรภ์ที่กำลังขยับถี่ๆอยู่ภายใน


ท่านอนประหลาดของคุณแม่ที่เอนตัวนอนไปทางด้านข้างโดยที่ลำตัวยังพาดข้ามขาของคุณต้วนอยู่ มันดูจะเป็นท่านอนที่ดูไม่สบายตัวเท่าไหร่นักสำหรับคนท้องแต่แบมแบมกลับลืมความรู้สึกนั้นไปจนหมดเมื่อความเขินในตอนนี้นั้นมันมีมากกว่า


โดนกระซิบข้างหูแบบนี้ใครจะไม่เขินกันเล่า!!!


“เขินดีๆสิแบม เบบี๋อึดอัดนะถ้านอนแบบนั้น” อาการเขินของแบมแบมทำให้คุณต้วนต้องยื่นมือไปดึงคุณแม่ที่ไม่ค่อยจะระวังตัวให้กลับมานั่งพิงตัวเขาอีกครั้ง


“ปล่อยหมอนออก” ร่างสูงยื่นหน้าเข้าไปกระซิบข้างใบหูเล็กที่กำลังแดงก่ำเพื่อให้แบมแบมปล่อยหมอนที่กำลังกอดแน่นอยู่ออกไป


“ฮื่ออ”


“คุณมัมครับปล่อยก่อนนะครับ”


“ฮื่อออ!!”


ตายๆใครสอนให้ใช้น้ำเสียงแบบนี้กัน!!


“......” คุณต้วนหมดกำลังที่จะพูดกับคนกำลังเขินหนัก ฝ่ามือใหญ่ที่วางโอบเอวบางค่อยๆเลื่อนเข้าไปด้านในเสื้อคลุมก่อนจะปัดนิ้วผ่านตุ่มไตน้อยๆที่กำลังเต่งตึงเพราะการตั้งครรภ์เพื่อกลั่นแกล้งและดึงความสนใจจากคนตัวเล็ก


“อ๊ะ!” แบมแบมสะดุ้งตัวเบาๆก่อนจะผุดหน้าออกมาจากหมอนนุ่มด้วยความตกใจ


“ยอมออกมาซักที”


“มันเจ็บนะครับ!”คนตัวเล็กแหวใส่คุณต้วนด้วยความเจ็บจากการแกล้งไม่เป็นเรื่องของอีกฝ่าย


“เจ็บ? แค่สะกิดเบาๆเองนะ”


“ก็มันเจ็บ…” มือเล็กยกขึ้นมาลูบหน้าอกตัวเองเบาๆพร้อมกับบ่นพึมพำคำเดิมซ้ำไปซ้ำมาเพื่อบ่งบอกอาการของตัวเอง


“ขอดูหน่อย” คิ้วหน้าเริ่มขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยในอาการ


“ไม่เอา! ไม่โดนมันก็ไม่เป็นอะไรแล้ว”


“จะอายอะไรก็เคยเห็นมาหมดแล้ว” คุณต้วนพูดเสียงเครียดก่อนจะยกคนตัวอวบให้หันหน้าเข้ามาหาตัวเองเพื่อจะได้สำรวจร่างกายของอีกฝ่ายได้ง่ายขึ้น


“แค่ แค่สัมผัสได้ไหม? ไม่ถอดนะครับ นะ” แบมแบมจับมือใหญ่ที่กำลังเริ่มปลดกระดุมเม็ดแรกของเขาออกก่อนที่เม็ดที่สองจะหลุดตามไป


“ไม่”


“นะๆๆ”


“ปล่อยมือ”


“นะๆๆๆ นะครับ” ตากลมโตเริ่มกระพริบปริบๆเพื่อร้องขอความเห็นใจ แต่คุณต้วนกลับไม่เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาเพ่งเล็งไปแค่กระดุมเม็ดที่สองที่ต้องการปลดเพียงเท่านั้นเพราะเขารู้ว่าถ้าเกิดเผลอสบตาใสนั่นเข้าก็คงไม่พ้นยอมใจอ่อนเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา


“ถ้าไม่ปล่อยต่อไปจะไม่ใช้แค่มือนะ”


พรึ่บ!!


“ฮึ่ย!”


แบมแบมยอมทิ้งมือลงทันทีเมื่อคำขู่ที่แสนน่ากลัวหลุดออกมา ถ้าเขาไม่รู้ว่าคนตรงหน้าคือคนที่พูดจริงทำจริงมาก่อนแล้วหละก็ เขาก็คงไม่ยอมง่ายๆแบบนี้แน่นอน


แผ่นอกขาวค่อยๆเผยออกมาทีละนิดตามร่องเสื้อที่ถูกปลดกระดุมออก ก่อนจะถูกแหวกออกจากกันโดยมือใหญ่ของคุณต้วนจนเผยให้เห็นผิวนวลเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใน


“เจ็บไหม?” ร่างสูงจิ้มนิ้วเบาๆไปยังอกบางด้านหนึ่งที่เต่งขึ้นมาจนกลายเป็นกระเปาะน้อยๆขึ้นมา


“อือ” แบมแบมพยักหน้ารับพร้อมกับก้มลงมองหน้าอกของตัวเองที่กำลังโดนจิ้มอยู่


“ตรงนี้หละ?”


“อย่าจิ้มแรง!” มือเล็กฟาดลงไปบนหลังมือใหญ่ทันทีที่น้ำหนักการจิ้มมันเพิ่มแรงมากขึ้นกว่าเดิมจนเขารู้สึกเจ็บ


“มันดูบวมๆนะ จะไม่เป็นไรหรอ?” หลังจากการสำรวจมือใหญ่เริ่มติดกระดุมกลับคืนให้อย่างเรียบร้อยพร้อมกับถามอาการคนตัวเล็กด้วยน้ำเสียงเครียด


“ไม่รู้สิครับ ไว้อาทิตย์หน้าเราค่อยถามคุณหมอเอาก็ได้ ผมไม่เป็นอะไรหรอก” แบมแบมพูดปลอบใจพร้อมกับยิ้มให้กับร่างสูงตรงหน้าที่กำลังทำหน้าเคร่งเครียดขึ้นอีกครั้ง อาการเจ็บหน้าอกของเขามันเริ่มมาได้สองสามวันแล้วถ้าไม่ไปสัมผัสผ่านหรือกดแรงๆ อาการเจ็บก็จะไม่ปรากฏออกมาให้รู้สึกแต่ครั้งนี้คงเป็นเพราะร่างกายคุ้นเคยกับสัมผัสที่เคยได้รับมาก่อน ปฏิกิริยาต่างๆเลยเกิดขึ้นอย่างที่เห็น


“อืม ถ้าไม่โอเคให้บอกเลยนะ อย่าเก็บไว้”


“ครับๆ ไม่เก็บไม่ดื้อไม่ซนอีกแล้วครับผม!” มือเล็กยกขึ้นทับเหนือคิ้วคล้ายท่าวันทยาหัตถ์ของทหารเพื่อน้อมรับคำบัญชาจากคนชอบสั่งตรงหน้าอย่างไม่อิดออด


“หึ ดื้อเอ้ย!เป็นแม่คนที่ดื้อแสนดื้อ!!” คุณต้วนหยิกจมูกเล็กบิดไปมาเบาๆของคนช่างล้อเลียน


แบมแบมสะบัดหน้าออกจากนิ้วมือที่กำลังทำร้ายจมูกของตัวเองก่อนจะมุดหน้าซบลงบนไหล่กว้างตามความต้องการของตัวเอง จมูกน้อยปัดผ่านเสื้อสูทไปมาเพื่อเก็บเอากลิ่นที่ตนชอบแสนชอบเข้าไป


“อ้อน?”


“เพลียเปลือกตาอ่ะคุณ”


“ง่วงก็บอกว่าง่วง งั้นก็งีบซักชั่วโมงค่อยลุกมากินข้าว” มือใหญ่ตบลงบนแผ่นหลังเล็กเบาๆคล้ายกับกำลังกล่อมคนบนตักเพราะเข้าใจอาการของแบมแบมในตอนนี้ได้ดี คุณแม่ตัวน้อยที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นร้องหาเขาไม่กี่ชั่วโมงก่อนคงจะเสียพลังงานไปมากพอสมควร อาการเพลียและความเหนื่อยจึงมาเยือนเร็วขนาดนี้


“อืมม~”


“นอนดีๆ คว่ำหน้าแบบนี้ลูกอึดอัด”


“จัดเองเลย จะนอนแล้ว~” แบมแบมงุบงิบพูดกับคุณต้วนเบาๆก่อนจะซุกใบหน้าเข้าไปใกล้ลำคอแกร่งพร้อมกับปิดเปลือกตาลงด้วยความง่วงงุนที่กำลังถาโถมเข้ามา


เมื่อเห็นว่าลมหายใจของบนตักที่ใช้ตัวเขาเป็นเตียงนอนเริ่มผ่อนจังหวะอย่างสม่ำเสมอแล้ว คุณต้วนจึงค่อยจัดแจงร่างเล็กให้นอนลงบนเตียงนุ่มอย่างช้าๆก่อนจะจัดท่านอนที่เหมาะสมสำหรับคนท้องให้เป็นลำดับถัดมาและห่มผ้าห่มปกคลุมร่างน้อยให้เป็นลำดับสุดท้าย


“อีกชั่วโมงจะมาปลุกนะครับ”


ริมฝีปากสวยทิ้งจูบอุ่นลงบนแก้มนุ่มไปอีกครั้งก่อนจะเดินออกมาด้านนอกเพื่อเริ่มทำงานที่ค้างไว้ให้เสร็จทันเวลาตื่นของแบมแบม


ก๊อกๆ


“เข้ามา”


หลังจากคำอนุญาตยองแจจึงค่อยๆโผล่ใบหน้าเข้าไปก่อนจะโผล่เข้าไปในห้องของท่านประธานใหญ่ทั้งตัว


“พี่แบมเป็นยังไงบ้างครับ?”


“หลับไปแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกแบมแค่ตกใจเพราะลูกดิ้นเฉยๆหนะ”


“ห๊ะ! หลานดิ้นแล้วหรอ!!?” ยองแจตาเบิกโพลงด้วยความตกใจก่อนจะยิ้มกว้างออกมาด้วยท่าทีที่ดีใจกับข่าวที่เพิ่งได้รับอย่างเต็มริมฝีปาก ทำเอาคุณพ่อที่เคยสัมผัสอารมณ์นั้นมาก่อนยิ้มตามออกมาด้วยความเอ็นดูในความน่ารักของน้องชายที่เริ่มจะเห่อหลานตัวน้อยบ้างแล้ว


“อืม เดี๋ยวแบมตื่นก็ลองไปจับดู พี่ฝากสั่งอาหารมาให้แบมแบมหน่อยสิ เน้นเมนูปลากับผักนะ”


“อ่า ไม่ไปห้างแล้วหรอ?”


“เลื่อนไปก่อน อ๋อ เอาลูกพีชมาด้วยนะ”


“คร้าบๆ พี่ไม่สั่งแจก็รู้เห็นพี่แบมกินทุกคาบอาหารขนาดนั้น ขืนไม่ได้กินคงมีบทโศกแน่ๆ” ยองแจเดินไปนั่งบนโซฟากว้างในห้องของท่านประธานก่อนจะล้วงโทรศัพท์ตัวเองออกมาเพื่อหาเมนูที่เหมาะสมสำหรับคนท้องตามโจทย์ที่ได้มา


“แล้วพี่จะกินอะไร?”ยองแจเอ่ยถามกับพี่ชายของตนโดยไม่ได้เงยหน้าออกมาจากหน้าจอเลยแม้แต่นิด เลขาตัวขาวมัวแต่จ้องข้อมูลบนหน้าจอโทรศัพท์จึงไม่รับรู้การมาเยือนของแขกคนใหม่ที่เข้ามาภายในห้องอย่างเงียบเชียบเมื่อครู่ที่ผ่านมา


“กินเนื้อหมู!!!”


“เหี้ย!!”


เพียะ!!


แรงประทะจากฝ่ามืออวบที่ฟาดลงบนใบหน้าของแจ็คสันด้วยความตกใจ ทำให้ใบหน้าหล่อหันไปตามแรงตบทันที


“พี่แจ็คสัน!”


“เออ พี่เองไม่ใช่เหี้ยที่ไหน โอ็ยย!! เจ็บอ่ะหมู ใช้มือหรือกีบเท้าตบว่ะ หนักชิบหาย” แจ็คสันลูบใบหน้าด้านที่โดนฝ่ามือตบเบาๆด้วยความเจ็บ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาข้างๆยองแจโดยไม่ได้กล่าวขออะไร


“ปากไม่ดี ต่อไปจะตบปากนะถ้ายังไม่จบเรื่องหมูๆนี่!!” ยองแจยกมือขู่แต่ทว่าคนโดนขู่กลับไม่กลัวท่าทีของเขาแม้แต่นิดแถมยังยื่นหน้าเข้ามาท้าเขาอีกต่างหาก


“เอาเล้ยๆ ตบมาดิ ตบอีกพี่จูบแน่ๆ เคยดูละครป่ะ? ตบจูบๆหนะ เจ้าหมู!!!”


“ยะ ย๊าาา!!! ลองจูบมาสิ จะตบให้ปากบวมจนปากแตกไปเลย!!”


“ลองตบมาอีกสิ จะได้รู้ว่าใครจะปากบวมกว่ากัน!! แต่จูบหมูแบบนี้ขอเวลาทำใจหน่อยนะ หยึย~”


“ย๊าา! อ๊ากก!!”


คุณต้วนยกมือขึ้นนวบขมับของตัวเองทันทีเมื่อการทะเลาะกันของยองแจและแจ็คสันยังไม่มีท่าทีว่าจะจบลงง่าย ร่างสูงถอนหายใจใส่แฟ้มงานที่ตั้งใจจะเคลียร์ให้จบก่อนที่คนตัวเล็กของเขาจะตื่นด้วยความเหนื่อยใจ ก่อนจะถอนหายใจอีกครั้งด้วยความท้อใจเมื่อครานี้ยองแจกระโดดขึ้นขยุ้มหัวแจ็คสันพร้อมๆกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของแจ็คสันดังตามมา


แล้วงานกูจะเสร็จไหมเนี่ย!?











---------------------------------

ปิดฉากด้วยแจ็คแจ

และความเหนือยใจของคุณต้วน

จากที่อ่านตคอมเม้นท์มาเรื่อยๆ

เริ่มคิดว่าตัวเองใช้คำบรรยายน่ากลัว

บรรยาอาการคุณแม่ทำให้คนอ่านนึกไปถึงโรคร้ายกัน

55555555

อันนี้ก็อาการของคุณแม่นะ

ไม่เนื้องอกไม่มะเร็งแน่นอน

ปล.ขอบคุณการเม้นท์และการติดตามจากทุกคนจ้า

('=')/

---------------------------------

ฉลองเบบี๋ดิ้นไปเลย

ไม่บอกตอนนี้จะไปบอกตอนไหนว่ะ ฮ่าๆๆ

นี่หาช่องลงแบบสุดๆ

55555555

#มายมบ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 916 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6240 lek0868909108 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 05:48
    บอกรักแล้วว
    #6,240
    0
  2. #6195 lek0868909108 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 11:37

    ตัวอ้วนดิ่นทีมัมตกใจร้องไห้เลย น่ารักก

    #6,195
    0
  3. #6163 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 19:32

    บอกรักแล้ววววววว พ่อแม่ของเจ้าวุนน่ารักกกก/ขำแจ้คแจ

    #6,163
    0
  4. #6123 junekimsa93 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 10:03
    ฮาแจกับเฮียมาก
    #6,123
    0
  5. #6077 0982135830 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 19:28
    ขำแจ็คแจ5555
    #6,077
    0
  6. #6002 YanisaCH (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 10:02
    วุ่นวาย5555
    #6,002
    0
  7. #5925 I'Ice Pornpimol (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:31
    ขำแจแจ็คโว้ย5555555
    #5,925
    0
  8. #5924 Spices_smile (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 12:29
    5555555555ขำพี่
    #5,924
    0
  9. #5893 too love (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 03:43
    ฮา555555
    #5,893
    0
  10. #5860 uromtbb (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 08:15
    5555555
    #5,860
    0
  11. #5795 KattyGD (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 00:50
    ลุกดิ้น ปัดโธ่
    #5,795
    0
  12. #5688 Pent SG (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 23:20
    ตีกันอีกแล้ว
    #5,688
    0
  13. #5589 Spices_smile (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 13:07
    เซฮุน!!
    #5,589
    0
  14. #5476 NaaNam_1 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:00
    ไล่พี่แจ็คให้ไปทะเลาะกับแจข้างนอกค่ะง่าที่คุณพ่อ5555555555
    #5,476
    0
  15. #5436 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 01:30
    พิแจ็คน่วมแน่555555555
    #5,436
    0
  16. #5404 0849803120 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:42
    55555 แจ็คแจน่ารัก
    #5,404
    0
  17. #5359 MBLoveGot7 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:21
    มาร์ค 555
    #5,359
    0
  18. #5154 litterrabbitza (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 15:05
    555แจโหดเกิ้นน
    #5,154
    0
  19. #5123 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 22:37
    แจ็คแจนี่ก็กัดกันตลอด 5555
    #5,123
    0
  20. #5075 ATENNILE (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 00:34
    5555ก่อนอื่นขอขำแจ็คแจก่อนไม่ไหวตีกันได้น่ารักมาก
    #5,075
    0
  21. #4891 PaulaPum (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 13:14
    ดิ้นแล้วว ลูกหมูตัวน้อย
    #4,891
    0
  22. #4829 Nuthathai Por (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 18:59
    เห่อกันเป็นทิวแถว ตัวเล็กนี่โชคดีจริงๆ ใคร ๆ ก็รัก ก็เอ็นดู
    #4,829
    0
  23. #4790 meto9397 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 20:08
    หลานดิ้นแล้ว เห่อไปตามๆกัน555
    #4,790
    0
  24. #4604 ojay2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 14:46
    ลูกดิ้นนนนนนนน
    #4,604
    0
  25. #4348 Midnight9302 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 14:51
    ลูกดกแน่ๆแจ็คแจเนี่ย
    #4,348
    0