[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 23 : 22 (120%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,041 ครั้ง
    19 ก.พ. 60


22



“เบื่อหรอ”


“ครับ?” แบมแบมหันไปมองคนข้างๆด้วยความไม่เข้าใจ ขณะที่ทั้งคู่กำลังนั่งอยู่บนรถเพื่อเดินทางกลับบ้าน จู่ๆคนที่นั่งเงียบมาตลอดทางตั้งแต่ออกมาจากบริษัทก็โพล่งถามเขาขึ้นมา


“เบื่อหรือเปล่าที่อยู่กับฉัน?” คุณต้วนหันมาถามคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง


“....”

“ว่าไง?” ใบหน้าหล่อมองไปที่คนตัวเล็กข้างๆตัวเพื่อขอคำตอบ


“ก็เบื่อ”


“.....”


คำตอบของคนตัวเล็กทำเอาคนฟังใจหายวูบไปช่วงหนึ่ง ดวงตาคมทอประกายวูบไหวออกมาก่อนจะเบนสายตาหันไปมองทางอื่นเพราะกลัวจนเผยความรู้สึกที่เรียกว่า อาการน้อยใจ ออกไปให้อีกฝ่ายได้เห็น


แบมแบมเห็นท่าทีที่แปลกไปของอีกฝ่าย เขารีบยื่นมือเล็กๆของตัวเองไปกุมมือใหญ่ของอีกฝ่ายไว้ทันที แรงบีบจากฝ่ามือเล็กพร้อมกับกระตุกมือใหญ่เพื่อเรียกสายตาให้คุณต้วนหันกลับมามองอีกครั้ง


“ผม ผมไม่ได้เบื่อที่อยู่กับคุณนะ แค่เบื่อที่ต้องอยู่เฉยๆเท่านั้นเอง” น้ำเสียงอ้อมแอ้มพร้อมกับแรงบีบจากมือเล็กๆที่เกิดจากความประหม่าของแบมแบมเรียกความสดชื่นกลับมาให้กลับคนที่กำลังแห้งเหี่ยวอีกครั้ง


“.....”

“จริงๆนะ” ดวงตากลมโตมองไปคุณต้วนเพื่อสื่อให้เห็นว่าเขารู้สึกอย่างที่พูดไปจริงๆ


“หึๆ ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่” ร่างสูงเผยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ออกมาให้คนข้างตัวที่กำลังทำตัวน่ารักอีกครั้ง


มือเล็กที่กำลังกุมฝ่ามือใหญ่อยู่ถูกพลิกกลับกลายเป็นฝ่ายโดนเกาะกุมซะเอง ก่อนจะกระตุกมือเบาๆเพื่อดึงคนตัวเล็กให้เข้ามาหาตัวอย่างรวดเร็ว


“ทำ.. อื้ม!”


ร่างสูงที่เล็งเป้าหมายไว้อยู่แล้ว พุ่งเข้าหาริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังโน้มเข้ามาตามแรงดึงอย่างเหมาะเจาะ ริมฝีปากอิ่มถูกบดเคล้าด้วยความนุ่มนวลอยู่พักใหญ่ก่อนที่คนรุกล้ำจะผละออกมาเพื่อเว้นช่วงให้คนตัวเล็กต่อช่วงลมหายใจของตัวเอง


“พีช?”


“กะ ก็มันหนาวปากผมแห้งคุณยองแจเลยให้ลิปมันมาทา” ดวงตากลมโตหลุบมองโฟกัสไปที่ปมเนคไทของอีกฝ่ายความเขินอาย เมื่อเห็นคุณต้วนยังคงจดจ้องริมฝีปากของตัวเองอยู่อย่างนั้น หลังจากที่อีกฝ่ายได้ลิ้มรสลิปมันกลิ่นลูกพีชที่ถูกทาเคลือบอยู่บนริมฝีปากของตน


“ไม่เป็นไร ฉันชอบกินลูกพีช”


“....?” แบมแบมเงยหน้ามองคนตัวโตด้วยความไม่เข้าใจ ในเมื่อคนที่ชอบกินลูกพีชมันคือตัวเขาไม่ใช่หรือไงกัน ก่อนจะกระจ่างชัดในความสงสัยเมื่ออีกฝ่ายตอบข้อสงสัยของเขาด้วยการทาบทับความอ่อนนุ่มกลับลงมาอีกครั้ง


คุณต้วนกระชับตัวคุณแม่ตัวน้อยให้ขึ้นมานั่งบนตักของตัวเองโดยที่ริมฝีปากของเขามันยังคงทำหน้าที่ของมันอยู่โดยไม่เสียจังหวะ ร่างเล็กถูกจัดท่าทางโดยไม่แสดงอาการขัดขืนจนในที่สุดคุณแม่ตัวน้อยก็ได้ขึ้นมานั่งคล่อมบนตักของคุณต้วนในที่สุด


พื้นที่แคบบนรถเป็นตัวช่วยให้การแนบชิดของคนทั้งคู่เพิ่มมากขึ้นไปอีก ริมฝีปากร้อนบดเคล้าความนุ่มหยุ่นด้วยความนุ่มนวลและเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนในเวลาต่อมา ลิ้นอุ่นชื้นเริ่มรุกรานเข้าหาความหวานจากอีกฝ่ายอย่างไม่รีบร้อน เขาเริ่มลิ้มรสชิมความหวานจากคนบนตักอย่างเชื่องช้าแต่กลับสร้างความหวาบหวามให้คนรับสัมผัสที่ไวต่อความรู้สึกได้อย่างง่ายดาย


“ฮืม อื้ม~”


เสียงครางแสนหวานที่หลุดรอดออกมาเป็นตัวเร่งเร้าอารมณ์ให้อีกฝ่ายได้อย่างดีเยี่ยม ลิ้นอุ่นชื้นรุกรานผลัดเปลี่ยนความหวานและเพิ่มจังหวะหนักหน่วงมากกว่าเดิมตามแรงอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูง กลิ่นหอมและเนื้อตัวที่นุ่มนิ่มของคนบนตักเป็นตัวผลักอารมณ์ของคุณต้วนให้ยากต่อการระงับอารมณ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ


ก๊อกๆ!


“นายครับถึงแล้วครับ”


เสียงเคาะดังมาจากฉากกั้นบริเวณคนขับและที่นั่งผู้โดยสารดังขึ้นขัดจังหวะและฉุดให้ทั้งคู่หลุดออกมาจากโลกส่วนตัวในทันที


แบมแบมสะดุ้งตัวตกใจก่อนจะดึงหน้าออกมาจากการจูบที่กินเวลานาน แรงผละที่เผลอดึงออกมาในขณะที่ริมฝีปากของคนทั้งคู่ยังติดกันอยู่ก่อให้เกิดเสียงเบาๆที่เป็นตัวจุดประกายความร้อนบนใบหน้าของคนตัวเล็กได้โดยง่าย


“หืม สนใจทำไม” มือใหญ่เลื่อนไปกอบกุมใบหน้าเล็กที่ผละออกไป ก่อนจะดันให้โน้มลงมาหาตัวเองอีกครั้ง


“ถะ ถึงบ้านแล้ว เราลงไปกันเถอะนะครับ เดี๋ยวคุณการ์ดเขาจะสงสัยเอา” แบมแบมใช้มือเล็กที่แทบจะหมดแรงยันใบหน้าของอีกฝ่ายไว้ก่อนที่จะโดนดูดกลืนพลังงานไปอีกครั้ง


“.....”


“นะครับ นะ” ดวงตากลมโตสื่อออไปอย่างออดอ้อนพร้อมทั้งใบหน้าที่ยังคงสีแดงระเรื่ออยู่อย่างน่ารัก


แล้วแบบนี้แล้วคนอย่างเขาจะไปทำอะไรได้หละ?


“หึๆ”


คุณต้วนยกใบหน้าขึ้นไปจูบหนักๆลงบนปากอิ่มที่กำลังบวมเจ่อตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะยอมยกร่างน้อยให้ลงจากตักของตัวเองเพื่อปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระ


พอแบมแบมหลุดพ้นจากการเกาะกุมก็รีบผลุนผลันลงจากรถอย่างรวดเร็ว โดยไม่ลืมที่จะระมัดระวังตัวเองตามคำสั่งของจอมบงการที่อบรมเขาไปเมื่อตอนบ่ายที่ผ่านมา


ใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมๆของว่าที่นายหญิงของบ้าน ทำให้เหล่าการ์ดและแม่บ้านต่างพากันอมยิ้มน้อยใหญ่ให้กับคำตอบที่เพิ่งกระจ่าง ว่าทำไมนายของพวกเธอถึงไม่ยอมลงมาจากรถซักทีในเมื่อรถมาจอดเทียบประตูบ้านนานแล้ว


คนตัวเล็กเดินฉิวเข้าบ้านหลังโตโดยไม่รอเจ้าของบ้านเลยซักนิด ก่อนจะทิ้งตัวมุดหน้าลงบนหมอนอิงบนโซฟาใหญ่ที่ห้องนั่งเล่น โดยไม่รู้ตัวซักนิดว่ามีอีกบุคคลหนึ่งกำลังนั่งรออยู่ก่อนแล้ว


(ต่อตรงนี้)


“ตามาร์ค”


“ม๊า”


!!!!!


น้ำเสียงที่ไม่คุ้นหูดังขึ้นภายในห้องนั่งเล่น ทำให้คนตัวเล็กต้องรีบผุดหน้าออกมามองสถานการณ์รอบๆด้วยความตกใจ


ผู้หญิงมีอายุแต่ทว่ากลับมีใบหน้าที่ยังคงความสวยที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวข้างๆตัวที่แบมแบมนั่งอยู่ ทำให้คุณแม่ตัวเล็กเบิกตากว้างด้วยความตกใจในทันที ก่อนที่จะรีบผลุนผลันลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อทำความเคารพคนที่คุณต้วนเรียก’ม๊า’ในทันที


“โอ๊ะ!”


“แบม!”


แต่เพราะร่างกายของเขาในตอนนี้ไม่ได้ปรกติเหมือนแต่ก่อน การลุกนั่งที่รวดเร็วทำให้เกิดอาการหน้ามืดขึ้นมาในทันที ร่างเล็กที่ซวนเซถูกคุณต้วนเข้ามาช่วยพยุงไว้ได้ทันเวลาก่อนที่จะล้มเจ็บตัวไป

“ระวังหน่อย!” น้ำเสียงดุที่เจือปนความเป็นห่วงทำให้คุณนายต้วนขมวดคิ้วสงสัยในท่าทีของลูกชายของตัวเอง


“นั่นใครหรอลูก?” คุณนายต้วนเอ่ยถามลูกชายตัวเองที่กำลังพยุงคนที่กำลังหลับตาปี๋ให้นั่งลงบนโซฟานุ่มข้างๆเธอ


“แปบนะม๊า…. เป็นยังไงดีขึ้นหรือเปล่า?” คุณต้วนหันหน้ามาตอบมารดาของตัวเองแค่พักเดียวก่อนจะกลับไปสนใจคนในวงแขนของตัวเองอีกครั้ง

น้ำเสียงนุ่มนวลที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงยิ่งทำให้คุณนายต้วนเกิดความอยากรู้ตัวตนของคนตรงหน้าเพิ่มมากขึ้น เธอเพิ่งจะได้รับข่าวจากยูคยอมเกี่ยวกับภรรยาของลูกชายเมื่ออาทิตย์ก่อน  เพราะตารางงานทางสังคมที่รัดตัวทำให้เธอไม่ค่อยมีเวลาที่จะผละตัวออกมา พอมาถึงวันนี้คุณนายต้วนจึงถือโอกาสมาที่บ้านของลูกชายคนโตโดยไม่ได้บอกกล่าวให้ได้รู้ตัวเลยซักนิดเพียงเพราะอยากเห็นหน้าคนสำคัญของลูกชาย


“ผมโอเคแล้วครับ คุณไปดูแลคุณแม่ของคุณเถอะครับ ดูจากบนโต๊ะแล้ว น้ำท่าท่านก็ยังไม่ได้ดื่มแน่ๆ ผมไปเอามาให้ดีกว่านะครับ”  เมื่ออาการหน้ามืดค่อยๆจางหายไป แบมแบมจึงค่อยๆผละตัวออกมาจากวงแขนของอีกฝ่ายด้วยความเกรงใจสายตาของมารดาของอีกฝ่าย ก่อนจะมีท่าทีว่าจะลุกออกไปเพื่อไปจัดหาน้ำดื่มและของว่างมาให้ แต่กลับโดนมือใหญ่ของคุณต้วนฉุดลงให้นั่งลงที่เดิมเสียก่อน


“ไม่ต้อง แม่บ้านก็มี จะเดินไปให้ตัวเองล้มที่อื่นอีกหนะเหรอ วันนี้ยังโดนดุไม่พอหรือไง”


“ก็ ก็…”


“อยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวป้ายองเอก็เอามาให้เอง”


การปฏิบัติตัวของคนทั้งคู่ล้วนตกอยู่ภายใต้สายตาของคุณนายต้วน เธอสังเกตท่าทางของคนทั้งคู่อยู่เงียบๆ โดยไม่ได้เอ่ยขัดอะไรชึ้นมาแม้แต่น้อย มุมอ่อนหวานของลูกชายที่ไม่ค่อยจะได้เห็น ในวันนี้เธอกลับได้เห็นมันเพียงเพราะเด็กหนุ่มหน้าตาน่ารักคนนี้


“ม๊ามาทำไม?” คุณต้วนพูดกับมารดาของตัวเองโดยที่มือทั้งสองข้างยังยุ่งอยู่กับการจับคุณแม่ตัวน้อยให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง


“จะกอดทำไมเนี่ย! ผมอึดอัดนะ!” แบมแบมส่งเสียงขู่ออกมาเบาๆพอให้ได้ยินกันแค่สองคน แต่ทว่าห้องมันคงเงียบเกินไป เสียงโวยวายนั่นจึงเผื่อแผ่ไปถึงคุณนายต้วนด้วย


“นิ่งๆสิ เดี๋ยวจับจูบโชว์ม๊าซะเลย”


“เอาสิๆ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไม่เห็นหรือไงว่ามีผู้ใหญ่อยู่ด้วยหนะ มันเสียมารยาท!” คนตัวเล็กไม่มีท่าทีจะกลัวคำขู่ของอีกฝ่ายแม้แต่นิด แต่กลับยื่นใบหน้าขึ้นไปหาเป็นการท้าทายอีกฝ่ายไป


แต่แบมแบมกลับลืมไปว่าคนที่ตนเพิ่งจะท้าไปนั้นเป็นใคร


จุ๊บ!


จุ๊บๆๆๆ!!


ริมฝีปากเล็กที่ยื่นขึ้นไปท้าทายโดนกดจูบจากอีกฝ่ายเพียงเบาๆในจุ๊บแรก และเริ่มโดนกดจูบรัวๆในครั้งถัดมา


“คุณ!!!!” แบมแบมเบิกตากว้างใส่ร่างสูงที่แสนจะดื้อดึงด้วยความตกใจ ก่อนจะรัวฝ่ามือเล็กลงบนหน้าอกกว้างด้วยความขวยเขินที่กำลังพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว


“ฮ่ะๆๆ” เสียงหัวเราะทุ้มๆกังวานไปทั่วห้องนั่งเล่น ทำให้ผู้ใหญ่ที่กำลังนั่งหัวโด่อยู่กลางห้องต้องแสดงตัวตนขึ้นมานิดหน่อย เมื่อลูกชายของเธอเริ่มที่จะเทความสนใจไปให้ร่างเล็กจนอาจจะลืมไปว่าแม่ของตัวเองยังคงนั่งใช้อากาศร่วมกันอยู่ภายในห้องนี้ด้วย


“อ่ะ แฮ่มๆๆ เอ่อ ขอโทษนะ แต่ม๊ายังอยู่นะ”


“เอ่อ ขอโทษฮะคุณน้า” คนตัวเล็กหันกลับมาค้อมหัวขอโทษให้กับผู้สูงอายุกว่าในทันที เมื่อรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังทำตัวเสียมารยาททั้งๆที่คนผิดจริงๆยังคงนั่งลอยหน้าลอยตาไม่รู้สึกรู้สาอะไร แบมแบมยื่นมือออกไปบิดเอวคนตีเนียนไปหนึ่งครั้งด้วยความหมั่นไส้และความหงุดหงิดกับการเล่นที่ไม่ดูสถานการณ์ของอีกฝ่าย


“ไม่เป็นไรจ๊ะม๊าเข้าใจ วัยหนุ่มสาวก็แบบนี้แหละจ๊ะ เรียกม๊าเหมือนกับพี่มาร์คก็ได้ ม๊าไม่ว่าอะไรหรอก”


“อ่า ครับ”


“หนูชื่ออะไรจ๊ะ บอกให้ม๊าทราบได้หรือเปล่า”


แบมแบมหันไปมองคุณต้วนเพื่อขอความเห็น แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายพยักหน้ารับเขาเลยหันกลับมาหาคุณแม่ของคุณต้วนอีกครั้ง


“เอ่อ ผม แบมแบมครับ กันต์พิมุก ภูวกุล ครับ”


“หนูเป็น…?” มารีน เว้นช่องว่างคำพูดไว้เพื่อรอให้อีกฝ่ายต่อเติมคำตอบกลับมา พร้อมกับชี้นิ้วไปมาระหว่างคนทั้งสองคน แน่นอนว่าเธอรู้คำตอบนั่นอยู่แล้ว แต่แค่อยากฟังเพื่อเช็คความแน่ใจเพียงเท่านั้น


“เอ่อ…”


“เมียมาร์คเองหละม๊า”


“อุ๊ย!/คุณ!!”


“จริงหรอจ๊ะ?” คุณนายต้วนหันมาถามแบมแบมด้วยใบหน้ายิ้มๆ โดยไม่มีท่าทีรังเกียจรังงอนอะไร มารีน ต้วน ออกจะดีใจซะด้วยซ้ำที่จะได้มีสมาชิกเพิ่มเข้ามาในบ้านเพิ่มขึ้นมาอีกคน เธอเปิดกว้างพอที่จะเข้าใจในเรื่องแบบนี้ แถมสะใภ้คนแรกของเธอยังสวยน่ารักขนาดนี้ ดีซะอีกที่บ้านต้วนจะมีของสวยๆงามเพิ่มขึ้นมาบ้าง


“ก็ครับ”


“ตอบไปอีกสิว่ามีตัวเล็กแถมให้ด้วย” คุณต้วนเริ่มแปลงร่างเป็นเซลล์แมนนำเสนอข้อมูลเสริมโปรโมชั่นแบมแบมให้กับมารดาของตัวเองไปซะแล้ว อาการภูมิใจนำเสนอของลูกชายไม่ได้สร้างความแปลกใจกับให้กับมารีนอีกต่อไป สิ่งที่เธอควรตกใจคือประโยคที่ลูกชายเธอพูดออกมาต่างหาก


“อะไรนะ!! ตัวเล็ก? อะไรกันตามาร์ค! อย่าบอกนะว่า..”


“หึๆ ตามที่ม๊าเข้าใจ :)” ไม่พูดเพียงปากเปล่า มือใหญ่เลื่อนไปลูบเบาๆบนหน้าท้องของคนข้างกายเพื่อแสดงหลักฐานให้กับมารดาของตน


“มาร์ค!! เดี๋ยวเถอะเรื่องแบบนี้ทำไมไม่บอกม๊า! เรานี่นะ!! ต้องรอให้หลานเดินได้ก่อนหรือไง ไม่ได้แล้ว!! ม๊าต้องกลับบ้านไปบอกป๊าเตรียมรับหลานเดี๋ยวนี้เลย งั้นม๊าไปก่อนนะจ๊ะ” มารีน ต้วนผุดลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินเข้าไปจูบลาลูกชายของตัวเองที่แก้มโดยไม่ลืมที่จะแบ่งปันความอบอุ่นนั้นให้กับว่าที่ลูกสะใภ้คนใหม่ด้วย


“เอ่อ…”  คนตัวเล็กหันไปมองคนข้างๆด้วยความงงงวยกับความไปเร็วมาเร็วของมารดาของอีกฝ่าย


“ม๊าแค่เห่อ”


“จะไม่เป็นอะไรหรอครับ คุณพ่อคุณแม่คุณโอเคแน่หรอครับ?” ความไม่มั่นใจของแบมแบมถูกคุณต้วนจับอารมณ์จากแววตาที่กำลังสั่นไหวนั่นได้โดยง่าย ดวงตากลมหลุบต่ำมองลงท้องของตัวเองด้วยความกังวลใจ


“เห็นม๊าพูดอะไรหรือเปล่าหละ?”


“แล้ว...”


“ถ้าป๊าไม่ยอม ก็ไม่เห็นต้องไปใส่ใจ คนที่นายควรสนใจหนะมันควรเป็นฉันไม่ใช่หรือไง หื้ม?” คุณต้วนพูดคุยชี้แจงกับคุณแม่ตัวเล็กด้วยคำพูดที่จะช่วยสร้างความสบายใจให้คนฟัง เขาพอจะรู้ว่าอารมณ์ของคนท้องมันมักจะมีอาการแปลกๆโผล่ขึ้นมาอยู่เสมอ เหมือนในตอนนี้ที่จู่ๆร่างเล็กก็เริ่มคิดมากทั้งที่ดูจากสถานการณ์แล้วมันไม่มีอะไรแถมยังสื่อไปในทางที่ดีอีกด้วย และสิ่งที่เขาควรจะทำในช่วงเวลานี้คือการช่วยป้องกันความเครียดและอันตรายให้ออกห่างจากว่าที่คุณแม่เพื่อพัฒนาการที่ดีของชีวิตใหม่และสุขภาพของแบมแบม


“.....”


“เลิกคิดได้แล้ว” ปลายนิ้วอุ่นจิ้มไปที่ระหว่างคิ้วเรียวของคุณแม่เบาๆ ก่อนจะกอบกุมใบหน้าหวานมาไว้ในอุ้งมือใหญ่ของตัวเอง ลูบไล้เบาๆเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดบนใบหน้าเล็กที่กำลังคิ้วขมวดเข้าหากันจนเป็นปม


สัมผัสอุ่นๆเบาๆที่กำลังกอบกุมใบหน้าเริ่มแทรกซึมลงไปและสร้างความสบายให้กับคนรับสัมผัส แบมแบมหลับตาพริ้มรับสัมผัสนั่นอยู่เรื่อยๆจนความง่วงงุนเริ่มเข้ามาทักทาย วันนี้ทั้งวันคุณแม่ตัวน้อยยังไม่ได้นอนหลับซักงีบ ความเพลียและเมื่อยล้าที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนเข้าต่อคิวเข้าโจมตีเปลือกตาสวยให้หนักอึ้งมากขึ้นไปทุกที


“ง่วงหรอ?”


“หื้ม อืมม~” ดวงตากลมปรือปรอยมองคู่สนทนาเพียงแค่แว่บเดียวก่อนจะปิดเปลือกตาลงอีกครั้งพร้อมทั้งเอนตัวไปพิงพนักโซฟานุ่มตัวใหญ่ไปทั้งตัว


“นอนเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” คุณต้วนมีท่าทีว่าจะละมืออกจากใบหน้าเล็กเพื่อจะจัดการอุ้มอีกคนให้ขึ้นไปนอนในห้องให้เรียบร้อย

“อื้อ! ลูบต่อๆ อุ่นๆ~” แบมแบมส่งเสียงค้านยานคางออกมา เมื่อความอบอุ่นที่แสนสบายกำลังจะละหายไป มือเล็กกระชับมือของอีกฝ่ายให้ลูบบนแก้มของตัวเองอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งเข้าสู่ห้วงนิทราในที่สุด


คุณต้วนมองคุณแม่ขี้อ้อนที่นอนหลับคออ่อนไปแล้วด้วยความรักใคร่ มือของเขายังคงวางเกลี่ยอยู่บนแก้มนุ่มของอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้นตั้งแต่ที่อีกฝ่ายหลับไป นิ้วเรียวเกลี่ยผิวแก้มนุ่มไปมาก่อนจะเคลื่อนย้ายไปยัง เปลือกตาสีสวย จมูกโด่งรั้น และวนปลายนิ้วลงบนริมฝีปากสีสดที่ลิ้มรสไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ความนุ่มหยุ่นที่เขากำลังสัมผัสทำให้คุณต้วนต้องก้มลงไปจุมพิตมันเบาๆเพราะขี้เกียจที่จะห้ามใจ


“คุณ ต้วน~  ” เสียงละเมอหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากอิ่มที่เพิ่งจะโดนขโมยจูบไปเมื่อกี้ ทำให้คุณต้วนหลุดเสียงหัวเราะออกมาในลำคอเบาๆก่อนที่ช้อนร่างที่เริ่มอวบให้ขึ้นไปนอนพักบนเตียง เพื่อมอบความสบายให้ร่างเล็กมากกว่าโซฟาตัวนี้










Talk

---------------------------------------------

เอาเถอะได้เวลาลงแล้ว

ตอนนี้ยาวกว่าเดิมนิดหน่อย

มัวแต่หลงไปกับเรื่องใหม่ที่กำลังฟักอยู่นาน

คึคึคึ

โอ๊ยย มันคิดเพลินไปนี้ด จนลืมคุณต้วนไปเลย

ซอรี่ๆๆเนกกะๆ! 

---------------------------------------------

ยกความสวีทของวันวาเลนไน์มาไว้ในนี้

ทดแทนกันไปได้เนาะ

ขอบคุณทุกเม้นต์และยอดเฟบเน้อ

ขึ้นเร็วจนน่าตกใจ o_o อมก!

ดีใจที่ชอบกัน 

#มายมบ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.041K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6233 lek0868909108 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 03:48
    ม๊าน่ารัก มาร์คก็อ่อนโยน คุณแม่แบมเวลาอ้อนเหมือนแมวน้อย
    #6,233
    0
  2. #6190 lek0868909108 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 10:08

    ม๊าน่ารัก/แบมอ้อนทีไรชอบบน่ารักก

    #6,190
    0
  3. #6115 junekimsa93 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 20:40
    ม๊ามาร์ครูจักกับแม่แบมแน่ๆ
    #6,115
    0
  4. #5994 YanisaCH (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 09:07
    ฮื่อออออออน่ารักกกกกก
    #5,994
    0
  5. #5957 Nong_c (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 18:17
    อือออออออออ มาร์คน่ารัก
    #5,957
    0
  6. #5917 Spices_smile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 10:12
    เเงงงงงง น่ารักกกก
    #5,917
    0
  7. #5890 too love (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 02:52
    คุณม๊าาาา5555
    #5,890
    0
  8. #5886 16090 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:51

    แงงน่ารักมากๆเลย เขินนT-T

    #5,886
    0
  9. #5853 uromtbb (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 15:48
    ม๊า55555555
    #5,853
    0
  10. #5787 KattyGD (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 16:48
    คุณต้วนอบอุ่น
    #5,787
    0
  11. #5680 Pent SG (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:06
    เห่อไปอีก คุณม๊าาา
    #5,680
    0
  12. #5626 ฺBeau (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 17:47
    แม่สามีดี หมดห่วงงงงง
    #5,626
    0
  13. #5582 Spices_smile (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:02
    เเงงงงงงงงงงงงง อะไรจะละมุนขนาดนี้
    #5,582
    0
  14. #5429 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 00:17
    ม๊าน่ารักกก
    #5,429
    0
  15. #5397 0849803120 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:59
    ม๊าเห่อหลาน
    #5,397
    0
  16. #5328 ppploycb (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 15:39
    นึกว่าว่าม๊าจะว่าซะอีก
    #5,328
    0
  17. #5327 ppploycb (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 15:39
    นึกว่าว่าม๊าจะว่าซะอีก
    #5,327
    0
  18. #5326 ppploycb (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 15:39
    นึกว่าว่าม๊าจะว่าซะอีก
    #5,326
    0
  19. #5113 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:36
    ม๊าน่ารักอ่ะ มีความเตรียมของรอรับหลาน
    #5,113
    0
  20. #5065 ATENNILE (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 23:25
    ม๊าน่ารักอีกแล้ว5555 ชอบความมาร์คต้วนจริงๆ
    #5,065
    0
  21. #4896 babyB_ig7 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 14:45
    โถ่  ม๊าาาาาา 55
    #4,896
    0
  22. #4816 Nuthathai Por (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 11:38
    ได้ลูกสะใภ้แถมหลานอีกคนใครจะไม่เอาเนอะ
    #4,816
    0
  23. #4672 monokoto1122 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 00:06
    มีความเห่อหลาน 
    #4,672
    0
  24. #4597 ojay2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 22:10
    คุณม๊ามาไวไปไวมากกกก
    #4,597
    0
  25. #4555 meto9397 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 12:04
    น่ารักจริง คุณม๊ามีความเห่อหลาน
    #4,555
    0