[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 2 : [Rw]1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,515 ครั้ง
    5 เม.ย. 60

1



“ไปคุยให้น้าเถอะนะแบม แบมรักบ้านหลังนี้มากไม่ใช่หรอ”


ประโยคขอร้องจากหญิงวัยกลางคนที่ยังคงมีรูปร่างที่ดูดี เอ่ยปากขอร้องกับลูกเลี้ยงที่ไม่ได้พบหน้ากันมาเกือบปีแต่ดูเหมือนว่าการขอร้องขอเธอจะไม่ได้ทำให้ลูกเลี้ยงคนนี้คล้อยตามคำพูดของเธอซักเท่าไหร่ ในเมื่อทั้งคู่ไม่เคยมีประโยคสนทนาที่ดีต่อกันเลยซักครั้งแม้ว่าโจเซจูคนนี้จะมาเป็นแม่เลี้ยงของแบมแบมมาได้หลายปีแล้วก็ตาม


“ก็ใช่ครับ”


“งั้นแบมไปทำธุระให้น้าหน่อยนะจ๊ะ แค่ไปตกลงสัญญาเรื่องบ้านแค่นั้น น้าไม่กล้าคุยกับคุณต้วนจริงๆ ถือว่าน้าขอร้องนะจ๊ะ”


ชายหนุ่มร่างเล็กขมวดคิ้วเข้าหากันเพียงชั่วครู่ก่อนจะเก็บสีหน้ากลับมาสงบนิ่งดังเดิมอีกครั้ง แบมแบมรู้อยู่แล้วว่าการขอร้องให้มาพบกันในครั้งนี้ของแม่เลี้ยงจะต้องนำความเรื่องเดือดร้อนมาให้เขาช่วยแก้ไขอย่างแน่นอน คนตัวเล็กพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับโรค ‘ผีพนัน’ ของแม่เลี้ยง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอขอความช่วยเหลือจากเขาแม้ว่าทุกครั้งที่ผ่านมาแบมแบมจะปฏิเสธมันไป แต่ครั้งนี้โจเซจูกลับรบเร้าเขามากกว่าทุกครั้งพอนานไปก็เกิดเป็นความรำคาญ แบมแบมจึงยอมออกมาพบเพื่อทำให้มันจบๆไปซักที


“ก็ได้ครับ ขอชื่อสถานที่ด้วยครับ”


เมื่อโจเซจูได้รับคำตอบตามที่ใจหวัง มือสวยรีบควักโทรศัพท์ตัวเองเพื่อกดส่งโลเคชั่นเข้าเครื่องของแบมแบมทันที ความดีใจที่กำลังล้นในอกมันทำให้เธอสุขจนเผยรอยยิ้มกว้างออกมามากกว่าปกติ ภาพความดีใจมันกลับยิ่งทำให้แบมแบมรู้สึกเหนื่อยหน่ายในเมื่อภาพตรงหน้ามันก็แค่ภาพของคนที่กำลังสุขที่ได้โยนทุกข์ไปให้คนอื่นได้สำเร็จก็แค่นั้น


“ผมไปก่อนแล้วกัน ลาก่อนครับ” แบมแบมกล่าวลาอดีตแม่เลี้ยงของตนเองก่อนจะลุกเดินออกมาทันที ร่างเล็กเดินออกมาจากบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นบ้านแสนสุขโดยไม่หันกลับไปมองมันแม้แต่น้อย แม้จะรู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถรักษาบ้านที่เคยเป็นที่สถานที่แสนสุขไว้ได้และถึงแม้ว่าเงินที่มีมันจะมีพอที่จะซื้อบ้านเก็บไว้ แต่กำลังของคนคนเดียวอย่างเขาจะดูแลบ้านหลังโตแบบนี้ได้ยังไง สิ่งที่เขาทำได้ในตอนนี้ก็คือ การปล่อยมันไปเพียงเท่านั้น


ที่แบมแบมตอบรับคำขอของผู้หญิงคนนั้นก็คงเพราะนี้จะถือเป็นครั้งสุดท้ายที่แบมแบมจะทำหน้าที่ลูกเลี้ยงให้ เขาทนมาเกินพอแล้ว ระยะเวลาสองปีที่เขาต้องทนอยู่บ้านหลังนี้ร่วมกับแม่เลี้ยงหลังจากที่พ่อเสียไปเขาไม่เคยมีชีวิตที่สุขสบายอีกเลย ที่เขาไม่ขัดที่พ่อจะใช้ชีวิตร่วมกับโจเซจูแม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าผู้หญิงคนนี้จะนำความเดือดร้อนมาให้ แต่เพราะเขารักพ่อมากกว่าที่จะสนใจโจเซจู เมื่อพ่อของเขาสบายใจที่จะอยู่กับผู้หญิงคนนี้เขาก็ยอมให้พ่อเขาใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงคนนี้


โจเซจูเป็นผู้หญิงหิวเงินติดการพนันและใช้เงินฟุ้งเฟ้อไปหมดต่อหน้าพ่อของเขาวางมาดหญิงสาวที่ดีพร้อมแต่พออยู่ต่อหน้าเขากลับกลายเป็นอีกคน จนเมื่อเวลาผ่านไปกันธรพ่อของเขาเกิดล้มป่วยจนไม่สามารถทำงานต่อได้บริษัทจึงถูกขายให้กับเพื่อนเก่าแก่ของกันธรไป  


ชีวิตที่สุขสบายของแบมแบมต้องหยุดลงที่ตรงนั้น เขาต้องเริ่มทำงานตั้งแต่เข้าเรียนชั้นปีที่1โดยไม่ให้คนที่บ้านรู้เพื่อเก็บไว้เป็นเงินสำรองในอนาคต  ถึงแม้ว่าพ่อของแบมแบมจะมีเงินพอที่จะอยู่สบายๆได้อีกหลายปีแต่มันก็ใช่ว่าจะไม่หมดไป ผ่านไปเพียงหนึ่งปีพ่อของเขาก็ได้จากไป ส่วนแบ่งของแบมแบมจากพินัยกรรมของพ่อ เขาได้รับเพียง 40 เปอร์เซ็นต์จากทรัพย์สินทั้งหมดแม้มันจะไม่ยุติธรรมแต่แบมแบมกลับไม่ได้สนใจ เพราะสิ่งที่เขาต้องการก็แค่สลัดตัวออกจากตัวดูดเกาะตัวนี้ก็เท่านั้น


เมื่อสิ้นกันธรไปแบมแบมเหมือนตัวคนเดียวในประเทศนี้ เขาไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนในเกาหลีมีเพียงญาติฝ่ายแม่ที่อยู่ที่ประเทศไทยซึ่งเขาก็ไม่เคยพบตั้งแต่ที่ย้ายตามพ่อมาที่นี้ สำหรับเรื่องเงินนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับแบมแบมเพราะเงินจากมารดาและมรดกจากบิดาบวกกับเงินจากการที่เขาสะสมมาเรื่อยๆจากการทำงานพิเศษตลอด4ปี มันมีมากเกินพอสำหรับคนตัวคนเดียวอย่างเขา ตอนนี้แบมแบมได้เรียนจบจากมหาลัยโซลมาได้ 1 ปีแล้ว แถมยังมีร้านคาเฟ่ผสมร้านอาหารอยู่กิจการหนึ่งซึ่งร่วมเปิดกับเพื่อนที่จบมาจากที่เดียวกัน


“12000 วอนครับ” เสียงแจ้งค่าใช้จ่ายจากคนขับแท็กซี่ดังขึ้นทันทีเมื่อตัวรถหยุดลงที่จุดหมายปลายทางที่ต้องการ


“อ่า ครับ นี่ครับ” มือเรียวยื่นธนบัตรจำนวนที่มีจำนวนที่พอดีให้กับโชเฟอร์ไปเพื่อไม่ให้เสียเวลาก่อนจะลงจากรถเพื่อเข้าไปยังสถานที่ที่เขาต้องการมาเยือน


บริษัทT บริษัทอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ที่แม่เลี้ยงตัวปัญหาบอกให้เขามา  แบมแบมขมวดคิ้วก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปข้างในก่อนจะตรงไปทางฝ่ายประชาสัมพันธ์เพื่อแจ้งเข้าพบคนที่ต้องการในทันที


“สวัสดีค่ะ Tกรุ๊ปยินดีต้อนรับค่ะ คุณลูกค้ามีอะไรให้ทางเรารับใช้คะ?” พนักงานสาวฝ่ายต้อนรับกล่าวคำทักทายด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี


“ผมมาขอพบคุณต้วนครับ”


“ขอทราบชื่อด้วยค่ะ”


“โจเซจูครับ”


พนักงานสาวรับข้อมูลก่อนจะยกหูโทรศัพท์เพื่อติดต่อไปปลายสาย บทสนทนาสั้นๆของพนักงานไม่ได้ทำให้แบมแบมสนใจมากนัก ร่างเล็กยืนรอหน้าเคาเตอร์ด้วยท่าทีที่ใจเย็นในระหว่างที่รอการประสานงานจากพนักงาน


“เชิญคุณโจเซจูเดินเข้าลิฟต์ตัวที่อยู่ด้านหลังตรงนั้นนะคะ กดไปที่ชั้น35นะคะ”


“ครับ ขอบคุณครับ”


ร่างเล็กเดินไปตามทางที่พนักงานชี้แจงไว้ก่อนจะเดินเข้าลิฟต์และกดชั้นที่ต้องการ ลิฟท์เคลื่อนตัวขึ้นไปด้านบนด้วยความเร็วคงที่และใช้เวลาเพียงไม่นานตัวลิฟต์ก็จอดลงที่ชั้นที่ต้องการ แบมแบมเดินออกจากลิฟท์เข้าไปในเขตของชั้นบนสุดของอาคาร ความเงียบสงบของชั้นทำให้คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นใจขึ้นมาเบาๆเพราะมันเงียบจนเขาสามารถได้ยินแม้กระทั่งเสียงฝีเท้าของตัวเองในแต่ละย่างก้าวได้เป็นอย่างดี แบมแบมเดินตรงเข้าไปหาบุคคลหนึ่งที่กำลังก้มหน้าทำงานอยู่ตรงโต๊ะทำงานไม้ตัวสวยที่ตั้งอยู่ตรงสุดทางเดินก่อนจะเริ่มกล่าวคำทักทายเพื่อเรียกความสนใจจากคนตรงหน้า


“เอ่อ ขอโทษนะครับ”


“ครับ? อ่า สวัสดีครับ” ชายหนุ่มผิวขาวเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารก่อนจะเริ่มกล่าวคำทักทายอย่างเป็นทางการเมื่อรับรู้ถึงการมาของแขกคนใหม่


“ผมมาขอพบคุณต้วนครับ”


“คุณโจเซจูใช่ไหมครับ?”


“ผมกันต์พิมุกครับ มาธุระแทนคุณเซจู”


“คานพิมุค เอ่อ ซักครู่นะครับ” เลขาที่ผิวขาวราวกับเต้าหู้นิ่มๆยกหูโทรศัพท์เพื่อแจ้งเจ้านายของตัวเอง มีเพียงบทสนทนาสั้นๆและคำตอบ'ครับ'ของเลขาเพียงเท่านั้นที่แบมแบมได้ยินจากการสนทนานั้น


“ท่านติดงานอยู่นะครับ เชิญคุณนั่งรอที่โซฟาได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะไปเอาน้ำมาให้ รับน้ำอะไรดีครับ?”


“น้ำเปล่าก็ได้ครับ” แบมแบมตอบกลับด้วยความเกรงใจก่อนจะเดินไปนั่งบนโซฟารับรองตัวนุ่มที่วางตั้งอยู่ข้างโต๊ะทำงานของคุณเลขาด้วยท่าทีที่สงบเสงี่ยม


“ขออนุญาตนะครับ” เลขาประจำชั้นวางแก้วน้ำเปล่าลงบนโต๊ะตรงหน้าแบมแบม ก่อนจะมีจานเค้กส้มวางลงเป็นลำดับถัดมา


“เอ่อ บริการพิเศษหนะครับ นี่ร้านโปรดผมเลยนะ ผมชอบไปแวะทานที่นั่นเป็นประจำเลยครับ” เลขาตัวขาวฉีกยิ้มน่ารักเป็นการส่งท้ายก่อนจะเดินกลับไปนั่งเพื่อทำงานต่อ แบมแบมมองตามคนใจดีก่อนจะเผยรอยยิ้มและหัวเราะออกมาเบาๆ จะไม่ให้เขาหัวเราะได้ยังไงในเมื่อรูปร่างของอีกฝ่ายมันก็บอกอยู่แล้วว่าเป็นคนชอบกินมากแค่ไหน เห็นทีแบมแบมคงต้องจดจำใบหน้าลูกค้าคนนี้ไว้เป็นพิเศษเพื่อตอบแทนในครั้งถัดไป ในเมื่อเค้กที่คุณเลขาเอามาให้และบอกว่าชอบนักหนามันคือเค้กจากร้านของเขาเลยเชียวหละ แบมแบมนั่งทานเค้กร้านตัวเองไปได้เพียงไม่นานคุณเลขาก็เดินเข้ามาแจ้งให้เขาเข้าไปพบคนในห้องได้แล้ว


เลขาตัวขาวเปิดประตูไม้สลักขัดเงาบานใหญ่เพื่ออำนวยความสะดวกให้กับแขกตัวเล็กอย่างเต็มที่ แบมแบมเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับไม่ลืมกล่าวคำขอบคุณน้ำใจของอีกฝ่าย หลังจากที่ประตูห้องบานสวยถูกปิดลงคนตัวเล็กก็เริ่มหันมาสนใจเหตุการณ์ตรงหน้าของตัวเองทันที ร่างสูงใหญ่ของชายหนึ่งคนตรงหน้าที่กำลังยืนหันหลังมองออกไปยังด้านนอกกระจกใสยังคงยืนนิ่งและไม่มีท่าทีว่าจะหันมาสนใจการมาของเขาเลยแม้แต่น้อย


ความนิ่งเงียบเริ่มทำให้แบมแบมรู้สึกประหม่าจนต้องสูดลมหายใจเรียกพลังให้กับตัวเองอยู่หลายเฮือกใหญ่ก่อนจะเริ่มก้าวเท้าเข้าไปหาคนตรงหน้าอย่างช้าๆ แบมแบมยอมรับว่าตนไม่ค่อยรู้ข้อมูลของคนคนนี้มากซักเท่าไหร่แม้จะเคยได้ยินข่าวเรื่องความหล่อเหลาและเก่งกาจมาบ้างแต่หลายสำนักข่าวต่างพูดกันว่า คุณต้วนคนนี้เป็นคนเก็บตัวเพราะฉะนั้นนอกจากข่าวด้านธุรกิจแล้ว เรื่องส่วนตัวของบุคคลท่านนี้กลับไม่เคยเปิดเผยให้ใครได้ทราบเท่าไหร่นัก


“เอ่อ สวัสดีครับคุณต้วน”


แบมแบมกล่าวเปิดบทสนทนาทันทีเมื่อระยะทางระหว่างเขาและคุณต้วนมันอยู่ในระยะที่สามารถสื่อสารกันได้พอดี คำทักทายที่หลุดออกไปทำให้ร่างสูงที่ยืนนิ่งงันเริ่มขยับตัวและค่อยๆหมุนตัวกลับมาเพื่อเริ่มการทักทายกลับกับคู่สนทนา


“สวัสดีครับคุณกันต์พิมุก”



-----------------------------------

เจอคำผิดแจ้งเลยน้า

มีคำตกก็แจ้งโลด 

แก้ไปตาลายไปอาจจะไม่ครบทุกจุด

ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนมา ณ ที่นี้

#มายมบ









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.515K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6212 lek0868909108 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 10:23
    กลับมาอ่านรอบสี่
    #6,212
    0
  2. #6179 lek0868909108 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 05:12

    กลับมาอ่านรอบสาม

    #6,179
    0
  3. #6094 junekimsa93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 16:43
    อืมหืมๆเจอกันแล้ว
    #6,094
    0
  4. #6089 TukRatnaporn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 10:18
    กลับมาอ่านอีกรอบ ก็สนุกเหมือนเดิม
    #6,089
    0
  5. #6069 0982135830 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 11:08
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่า
    #6,069
    0
  6. #6066 Rose_Kanokporn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 10:55
    เพิ่งมาอ่าน ดีค่ะ
    #6,066
    0
  7. #6061 premmiii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:40
    หึ้ยๆๆ
    #6,061
    0
  8. #6024 ju_juff (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 22:35
    กลับมาอ่านรอบ 3

    งื้อออ ชอบๆๆ
    #6,024
    0
  9. #6006 premmiii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:25
    งู้ยยยยยยยยย
    #6,006
    0
  10. #5973 YanisaCH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:29
    ฮ้อยยยย
    #5,973
    0
  11. #5968 ponypink27 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 01:56
    กลับมาอ่านอีกรอบจ้าา
    #5,968
    0
  12. #5952 lovemarkbam_got7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 08:59
    กลับมาอ่านใหม่ค้าบบบบบบบ
    #5,952
    0
  13. #5950 Facebook12345 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 21:39

    ช่อบจัง

    #5,950
    0
  14. #5945 Meen Minny (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 01:27
    กลับมาอ่านใหม่อีกแล้ววววว ฮืออออ ยังคงชอบอยู่เหมือนเดิม แต่แบบทำไมแค่คุณต้วนเรียกชื่อแบมแค่นี้ทำไมเราว่ามันดูเจ้าเล่ห์อ่ะ ว้ายๆๆๆๆๆคิดไปได้ บ้าๆๆๆๆๆ
    #5,945
    0
  15. #5897 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:33
    อุ้เเหมมมม
    #5,897
    0
  16. #5878 PMarkNBam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 15:31
    คุณต้วนนน ~~
    #5,878
    0
  17. #5832 uromtbb (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 00:58
    อุ้ยอุ้ยอุ้ย
    #5,832
    0
  18. #5816 yuvarinzii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 18:05
    อ่านรอบที่2แล้วค่ะ คิดถึงมากๆ
    #5,816
    0
  19. #5766 KattyGD (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 11:32
    เจอกันแล้ว
    #5,766
    0
  20. #5756 loveficgot7mbjjp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 11:20
    อ่านครั้งที่3ค่าาา
    #5,756
    0
  21. #5710 R_Jummar (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 10:12
    ชอบแบมเป็นผู้ใหญ่มาก มีกิจการของตัวเอง นานทีจะเจอโหมดนี้
    #5,710
    0
  22. #5655 Pent SG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 20:30
    แบมเปนผู้ใหญ่มาก
    #5,655
    0
  23. #5562 Spices_smile (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 01:42
    เเงงงงงงง
    #5,562
    0
  24. #5549 VivoV5 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 09:45
    แค่เขาทักกันทำไมต้องเขิน
    #5,549
    0
  25. #5516 AOYSOZA (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 20:42

    จุดเริ่มต้นสินะแบมต้วน

    #5,516
    0