[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 19 : 18 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49,925
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,144 ครั้ง
    29 ม.ค. 60

*โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะจ๊ะ


18



BAMBAM’s PART



“อื้อ~”


แกร๊ง!


“แบม!”


“....”


“แบมแบมๆ”


“โอ๊ะ เจ็บ”


“อย่าขยับตัวแรงนักสิ!”


ผมค่อยๆลืมตาขึ้นมาหลังจากที่ขยับตัวนิดหน่อยเพื่อคลายความเมื่อยล้า แต่ทว่าไอ้อาการเจ็บแปลบๆที่ท้องมันทำให้ผมต้องหยุดชะงักลงทันที


“คุณมาร์ค?” ผมหันไปมองคนข้างๆด้วยความแปลกใจ สีหน้าของเขาดูเป็นกังวลแต่แววตากลับเปล่งประกายความสุขออกมาแบบแปลกๆ


“อืม ตื่นซักทีนะ”


“ตื่น? ผมหลับ.. แค่กๆ”


“หยุดพูดแล้วมาดื่มน้ำก่อน”


คุณต้วนถือแก้วน้ำพร้อมกับเสียบหลอดมาให้ผม แต่ไม่ปล่อยให้ผมได้ถือมัน นิ้วเรียวๆของเขาจับหลอดให้เข้ามาชิดริมฝีปากผมอำนวยความสะดวกให้ผมอย่างเต็มที่ ผมดูดน้ำลงไปหลายอึกเพื่อบรรเทาอาการเจ็บคอ ความชุ่มชื่นดูเหมือนจะทำให้อาการคอแห้งมันดีขึ้นมาหน่อย ก่อนจะปราดสายตามองไปรอบๆห้องด้วยความประหลาดใจ


โรงพยาบาล?


“ขอบคุณครับ”

“....”


“ว่าแต่ทำไมผมมาโผล่ที่นี้ได้หละครับ?”


“จำไม่ได้?”


พอโดนถามมาแบบนี้ผมเลยพยายามนึกถึงช่วงความทรงจำสุดที่พอจะนึกได้ ตอนนั้นผมอยู่ในครัว กำลังจะเดินไปหยิบเครื่องปรุง จู่ๆภาพก็ตัดไปเฉยเลย


“อืมม ภาพมันตัดไป ผมจำไม่ได้” ผมขมวดคิ้วพร้อมกับพยายามนึกภาพเหตุการณ์ที่ขาดหายไป แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก


“นายเป็นลมอยู่ในครัวเพราะอ่อนเพลีย อีกทั้งยังไม่ได้ทานข้าว”


“อ่อ เป็นปกติหละครับ ถ้าครัวยุ่งผมก็ไม่ค่อยได้ทาน”

“......”


“แต่แปลกนะครับ ทำไมครั้งนี้ถึงได้เป็นแบบนี้”


“เพราะนายท้อง”


“.......”


“ในตัวนายตอนนี้กำลังมีชีวิตใหม่อยู่ในนั้น เขาเติบโตมาได้เกือบจะสามเดือน” คุณต้วนชี้นิ้วมาที่หน้าท้องของผม ผมเลยยกมือขึ้นไปลูบบริเวณนั้นถึงได้รู้ว่าท้องที่เคยแบนราบเริ่มนูนขึ้นมาเล็กน้อยพอให้เป็นคลื่นสะดุดมือในยามที่ลูบผ่าน นี่ นี่คือของจริงหรอ?


“......”


“แล้วก็ ต่อไปนี้นายจะต้องเชื่อฟังฉัน อย่าดื้อ ต้องดูแลตัวเองดีๆเข้าใจไหม?”


“.....”


“แบมแบม?”


“ท้องหรอ ได้ไง คุณอย่ามาโกหกเพื่อดึงผมไว้หน่อยเลย คุณโกหก!!!!”


ผมกำชุดคนป่วยบริเวณหน้าท้องตัวเองแน่น มีจริงๆหรอ ในนี้มีอีกชีวิตจริงๆหรอ บ้าน่า!! แล้ว


ดะ เดี๋ยวสิ! ผมลืมไปได้ยังไง ทุกครั้งที่เรามีอะไรกัน เขาไม่เคยป้องกัน ผมเองก็เหมือนกัน ไม่ ไม่ๆ เขาเกิดมาตอนนี้ไม่ได้นะ!


“มะ มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ!”


“......”


“คะ คุณ ฮึก คุณโกหก!!”


“ไม่ได้โกหก นายไม่รู้ตัวบ้างหรอว่าในนี้มีใครอีกคนหนึ่งอาศัยอยู่ นายไม่ดีใจหรอที่เขาเกิดมา? ฉันดีใจนะ ดีใจมากซะด้วยซ้ำที่มีเขาเกิดขึ้นมา เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวล ฉันจะดูแลนายเอง นายเป็นภรรยาของฉันนะแบมแบมอย่าลืมสิ” คุณต้วนพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบซึ่งขัดกับแววตาของเขาที่ยังคงมีประกายความสุขออกมา มันมากซะจนขนาดผมยังจับสัมผัสได้ มือใหญ่ๆของเขายืนเข้ามาจับมือของผมที่ยังคงกำเสื้อตรงหน้าท้องของตัวเองแน่น เขาแกะมือของผมออกทีละนิ้วพร้อมกับประสานนิ้วมือของตัวเองเข้ากับมือของผมอย่างช้าๆจนมันแนบสนิทเข้าหากันในที่สุด


“ตะ แต่ ฮึก คุณกับผมไม่ได้ ฮึก รักกัน” ผมก้มมองมือของเราทั้งคู่ที่ยังประสานกันอยู่บนหน้าท้องของผม พร้อมกับปล่อยหยดน้ำตาออกมาหยดแล้วหยดเล่าเพื่อระบายความเครียดของตัวเอง


“รู้ได้ยังไง?”


“....?” ผมเงยหน้าไปมองเขาผ่านม่านน้ำตา เมื่อกี้เขาถามผมว่าอะไรนะ?


“รู้ใจฉันได้ยังไง?”


“ฮึก เราเริ่มด้วยเงิน ฮึกๆ มันจะกลายเป็นรักได้ยังไง”


“นายไม่รู้ ไม่รู้อะไรเลยหรอแบมแบม?”


“ผมไม่รู้ ฮืออ ไม่รู้”


คุณต้วนถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมกับยืดตัวเข้ามาแล้วดึงผมไปกอดแน่น มือใหญ่ลูบขึ้นลงบนแผ่นหลังของผมอย่างช้าๆเพื่อปลอบใจให้คลายกังวล ผมเลื่อนมือไปกำเสื้อสูทสีดำของเขาแน่นก่อนจะปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร สมองผมตอนนี้มันตื้อไปหมด มีแต่คำถามว่าผมควรจะทำยังไง จะอยู่อย่างไง ถ้ามีเขาจริงๆ แล้วผมจะดูแลเขาได้ดีหรือเปล่า เกิดมาท่ามกลางพ่อแม่ที่ไม่ได้รักกันหนะเหรอ เขาจะเสียใจหรือเปล่านะ ผมไม่รู้จริงๆ


“ฮึก ๆ”


“อย่าคิดมาก มีฉันอยู่ทั้งคนนะแบมแบม นายไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกแล้วนะ”


“ไม่รู้ ฮึกๆ ผมไม่รู้”


“ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น เรื่องทั้งหมดฉันจะจัดการเอง ตอนนี้นิ่งซะนะครับว่าที่คุณแม่”


ผมร้องไห้ในอ้อมกอดอุ่นๆของเขาอยู่นานจนกระทั่งน้ำตามันหยุดไหลไปเอง เมื่อร้องไห้จนพอใจแล้วผมจึงค่อยๆดันตัวออกมาพร้อมกับยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ติดอยู่บนใบหน้าออกอย่างไม่ใส่ใจ แต่ก็โดนมือของอีกฝ่ายเช็ดให้อยู่ดี


“ฮึก ผมหิว”


“หิว?”


“ครับ ผมหิว ฮึก อยากกินลูกพีชด้วย”


ในเมื่อเขาก็มาเกิดแล้ว ผมควรต้องทำใจแล้วยอมรับเขาให้เร็วที่สุด เพื่อใช้เวลาที่เหลือใช้ในการดูแลเขาให้ดี ที่ผ่านมาที่อารมณ์ผมแปลกๆกับอยากกินแต่ลูกพีชทุกวันนี่ก็เพราะตัวเล็กในท้องนี้สินะ พอพูดถึงลูกพีชก็อยากกินเลยนี่ไง

“ตอนนี้เลย”


“ครับ แล้วก็ไหนๆก็ไหนๆแล้ว”


“....”

พี่มาร์คครับ


“อะ อะไร” เขาดูเหวอๆนิดหน่อยเมื่อผมเรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยได้ใช้กับเขานัก


ผมค่อยๆเอื้อมมือไปจับมือใหญ่ที่อบอุ่นของคุณต้วนดึงเขาให้เข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนจะจับมือใหญ่ๆนั้นมาวางที่หน้าท้องของตัวเองพร้อมกับวางมือของตัวเองทับลงไปอีกชั้น


“ช่วยผมดูแลเขาด้วยนะครับ”


“.....”


“.....”


“ได้สิ”


ผมคิดว่าการตัดสินใจแบบนี้มันคงจะดีสุดๆแล้ว ถ้าเขาอยากอยู่กับผมผมก็จะอยู่ให้ ไอ้เรื่องอดีตที่ผ่านมาผมจะปล่อยให้มันผ่านไป แต่ถ้าเมื่อไหรที่เขากลับมาทำร้ายผมอีกครั้ง ผมก็ไม่รับประกันว่าครั้งต่อไปผมจะสามารถอยู่กับเขาได้อีกหรือเปล่า


ผมจะลองเสี่ยงดูซักครั้ง


“ขอบคุณครับ”


ผมส่งยิ้มให้เขาด้วยความเต็มใจ นี่เป็นรอยยิ้มแรกในการเปิดใจยอมรับเขา และเป็นยิ้มแรกที่ผมยิ้มให้เขาได้เต็มปาก


“น่ารัก”


“อะ อะไรนะครับ”


“นายยิ้มน่ารัก ฉันชอบ” คุณต้วนพูดพร้อมเอานิ้วมาเกลี่ยเล่นบนแก้มของผม ก่อนจะดึงมันเล่นเบาๆ


บ้าสิ! พูดตรงๆแบบนี้ก็ได้หรอว่ะ! ขอบอกตรงนี้เลยครับ ต่อให้อยู่กับความละมุนแบบนี้มาหลายวัน พอมาเจอตรงๆเข้าแบบนี้ผมก็ยังไม่ชินเลยครับ


“งะ งั้นหรอครับ”

.

“ยิ้มบ่อยๆสิ”


“คือ คือ จะพยายามก็แล้วกันนะครับ”


“ขอจูบหน่อยสิ”


“คะ คุณ!!! อื้อ!”


ริมฝีปากของคุณต้วนพุ่งเข้ามาปิดปากผมไว้ทันทีหลังจากที่ขอเสร็จ กลีบปากของผมโดนดูดดึงด้วยความถนอมกว่าครั้งไหนๆ เขาหยอกล้อมันอยู่นานก่อนที่ผมจะรู้สึกถึงความอุ่นชื้นที่กำลังไล่แตะตามขอบริมฝีปากผมเบาๆเพื่อขอทาง และผมยอมให้เขาเข้ามาด้วยความเต็มใจ


“อื้ม~ คุณ”


คุณต้วนผละออกไปเล็กน้อยเพื่อให้ผมได้พักหายใจก่อนจะรุดหน้าเข้ามาอีกครั้ง แต่จูบในครั้งนี้อารมณ์มันกลับเปลี่ยนไป มันดูร้อนแรงและเรียกร้องมากขึ้น มือใหญ่ของเขาเริ่มมุดเข้ามาภายในเสื้อคนไข้ของผมพร้อมกับลากไล้ขึ้นมาอย่างช้าๆจนใกล้จะถึงบริเวณหน้าอก


“ไม่ อ๊ะ! ยะ หยุดนะ”


“ฮืมม”


“คุณ อื้อ~! ผมมีตัวเล็กอยู่นะ!!”


“จิ๊!”


ใบหน้าคมที่ซุกอยู่ที่คอของผมส่งเสียงจิ๊จ๊ะขัดใจเมื่อผมไม่ยอมให้ความร่วมมือ คุณต้วนหยุดการกระทำที่กำลังคุกคามร่างกายของผมพร้อมกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


จุ๊บ!


“เดี๋ยวมา”


เขายื่นหน้าขึ้นมาจูบผมหนักๆหนึ่งที ก่อนจะผละตัวออกไปแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เอ่อ ผมก็พอจะรู้ว่าเขาเข้าไปทำไม น้ำเสียงสยิวๆแผ่วๆที่เล็ดลอดออกมาทำให้ผมต้องนั่งหน้าแดงฟังเสียงเขาอยู่อย่างนั้นอยู่นานจนกว่ามันจะจบลง


ปุ่มเปิดโทรทัศน์อยู่ไหน เปิดให้ผมที!







---------------------------------------

อัพอย่างต่อเนื่อง อย่าเพิ่งเบื่อกันเน้อ

มีคำเม้นต์แนะนำมาให้เราได้ปรับปรุงเนื้อหาบางส่วน ขอบคุณอย่างจริงจัง

เดี๋ยวเราจะนำไปแก้ไขแน่นอนค่ะ

แต่!ยังไม่ใช่ช่วงนี้

มันเยอะอยู่ส่วนที่ต้องแก้ รู้ๆว่าพิมพ์ผิดเยอะ 555

รอช่วงปิดเทอมนู่นนเนาะ จะลงมือแก้ แก้ทั้งสองเรื่องเลย

ขออภัยในการอ่านที่ไม่สะดวกและทอร์คที่ยาวปานนิยายอีกเรื่องขนาดนี้

ขอบคุณและเยิฟๆสำหรับผู้อ่านทุกท่าน

ปล.มีแท็คอยู่นะ มีเฉยๆ นี่ก็ไม่เข้าไปเล่นไม่เข้าไปดู ไม่รู้จะมีทำไม ฮ่าๆๆ

ปล.2 สำหรับผู้ที่ไม่มีทวิต ถามอากู๋ กู๋ตอบได้

-----------------------------------------

สนองนี้ดผู้อ่านเรียบร้อย 

นี่ก็คิดว่าจะดำเนินเรื่องยังไง

เอาแบบนี้เลยแล้วกัน

เราเป็นคนง่ายๆเรื่องเลยเดินง่ายๆ

ตั้งใจไม่ให้เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ใดๆ

วางรูปแบบแบบนี้มาตั้งแต่ต้น

หวังว่าจะชอบกันนะจ้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.144K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6266 StandbyBam (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:43
    แด๊ดพักยาวๆนะคะ
    #6,266
    0
  2. #6229 lek0868909108 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 03:09
    ชอบแบมอ้อนน่ารัก เปิดใจแล้ว เริ่มใหม่เนาะ
    #6,229
    0
  3. #6187 lek0868909108 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 07:25

    เปิดใจแล้วว

    #6,187
    0
  4. #6147 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 15:06

    ดีใจที่แบมเปิดใจ

    #6,147
    0
  5. #6111 junekimsa93 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 20:03
    คุณพ่อใจเย็นพ5555
    #6,111
    0
  6. #6073 0982135830 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 02:52
    กรี๊ดดดดอยากจะกรี๊ดดดังๆแต่ทำไม่ได้ ตอนนี้ตี2กว่าล่ะ😅😅
    #6,073
    0
  7. #6060 Joy2301 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:17
    สามเดือนเอง ไม่เป็นไรหรอก
    #6,060
    0
  8. #6037 beamkd2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 20:39
    พี่มาร์คยอมมม5555
    #6,037
    0
  9. #6031 kam2001 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 18:36
    ฟินไปหมด~
    #6,031
    0
  10. #6023 premmiii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:54
    ใจบางงงงงงงง
    #6,023
    0
  11. #5990 YanisaCH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:36
    หลานนนน
    #5,990
    0
  12. #5965 Marktrun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 10:20
    ของเค้าดีจิงๆ
    #5,965
    0
  13. #5849 uromtbb (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 14:13
    เพลาๆบ้างคุณพ่อ
    #5,849
    0
  14. #5783 KattyGD (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 14:27
    คุณต้วนเบาๆลงหน่อย ความหื่นอ่ะ
    #5,783
    0
  15. #5729 yuggi07 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 22:55
    ชอบบบบ
    #5,729
    0
  16. #5676 Pent SG (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 15:25
    มาร์คเสียงดังอ่ะ
    #5,676
    1
    • #5676-1 Spices_smile(จากตอนที่ 19)
      29 มีนาคม 2562 / 09:13
      ผู้หญิงหรือผู้ชายนาาาา
      #5676-1
  17. #5622 ฺBeau (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 09:00
    เขินนนนน >/////<
    ในที่สุดก็รู้กันแล้วว่าน้องเป็นอะไรรรร
    #5,622
    0
  18. #5578 Spices_smile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:38
    วี๊ดดดดด น้องมาเเล้ววว
    #5,578
    0
  19. #5507 Thanchanok-2544 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 12:59
    โลกสวยด้วยมือเรา โอ้ยพรี่...
    #5,507
    0
  20. #5497 Natchaya1a (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 16:25
    บริหารข้อมือ5555
    #5,497
    0
  21. #5462 cream_sima (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:47

    น้องเปิดใจให้พี่มาร์คแล้วน้าาา

    #5,462
    0
  22. #5426 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 20:18
    แงงง ดีนะที่น้องยอมรับบ
    #5,426
    0
  23. #5393 0849803120 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:30
    อย่าหื่นนักสิคุณ
    #5,393
    0
  24. #5355 MBLoveGot7 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:23
    ทำไมมาร์คไม่บอกน้องไปล่ะว่ารักอ่ะ
    #5,355
    0
  25. #5300 Mermaidtears (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 15:32
    ดูแลดีๆนะอิพี่
    #5,300
    0