[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 16 : [Edit]15 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50,661
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,613 ครั้ง
    18 เม.ย. 60

15


‘สนใจแต่เข้าหาไม่เป็น’


[MARKTUAN’s Part]


ผมมาร์ค หรือ คุณต้วน ที่ใครๆหลายคนก็รู้จักกันดีในชื่อนั้น ชื่อที่ใครๆหลายคนคุ้นชินและเอ่ยเรียก แต่ชื่อ ‘มาร์ค’ ผมจะยอมให้เฉพาะคนในครอบครัวและคนพิเศษของผมเท่านั้นที่จะเรียกได้

ใช่คนพิเศษ ผมมีคนพิเศษของตัวเองมานานพอสมควร แต่พึ่งจะได้สัมผัสตัวเขาก็เมื่อไม่นานมานี้ ใครจะไปรู้ว่านักธุรกิจที่เขาว่ากันว่าเก่งกาจมีอำนาจล้นมือคนนั้นจะมาจนมุมเพราะคนคนหนึ่งที่ไม่มีแม้แต่อำนาจจะมาต่อรอง


แบมแบม เด็กหนุ่มที่มีใบหน้าน่ารักที่บางครั้งก็ดูสวยมีเสน่ห์ หุ่นผอมเพรียวราวกับผู้หญิง ผมเจอเขาครั้งแรกที่ข้างถนน ครับ ข้างถนน เขาที่กำลังเดินบนริมฟุตบาตอย่างช้าๆพร้อมกับสายหูฟังที่น่าจะเป็นแหล่งที่มาสำคัญของรอยยิ้มสดใสนั่น และผมคนที่นั่งบนรถตามปกติเพื่อไปทำงาน แม้จะเป็นระยะเวลาแค่ชั่วครู่ที่ผมได้เห็นเขาแต่มันกลับเป็นเวลาชั่วครู่ที่ผมได้เห็นเขายิ้มในทุกวัน จนกลายเป็นช่วงเดือน


ความสดใสที่หยิบยื่นให้กับผู้คนแถวนั้นแถมยังเผื่อแผ่มาถึงผมโดยที่เขาไม่ได้ตั้งใจ กลับทำให้หัวใจของผมเต้นจังหวะเร็วขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ ผมหลงใหลและอยากเห็นรอยยิ้มนั่นในทุกเช้าจึงพยายามออกจากบ้านเวลาเดิมตลอดในตอนนั้น


เขาทำอะไรกับตัวของผม?


ผมได้แค่คิดว่ามันคงเป็นอารมณ์ชั่ววูบเพราะคิดว่าตัวเองห่างเรื่องความรักแบบนี้มานาน นี่ถือเป็นครั้งแรกที่สมองผมมันคิดผิดพลาด ผมไม่ได้แค่หลงใหลแค่ชั่ววูบแต่ผมคิดว่าอาการของผมมันเข้าข่ายอาการของคนกำลังตกหลุมรัก อาการมันแน่ชัดเมื่อผมไม่เห็นเขาอีกเลย ในตอนนั้นผมได้แค่คิดว่าเขาหายไปไหน ผมกระวนกระวายใจจนเวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเดือนผมเริ่มคิดว่าควรจะหยุดมันลงซะทีกับสิ่งที่ไขว่ขว้าไม่ได้แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยผมไปง่ายๆ ใครจะรู้ว่าในวันหนึ่งจะมีคนนำเขามาให้ผมถึงที่


ในวันที่แม่เลี้ยงของเขายื่นขอเสนอมาให้กับคนของผมเพื่อกู้ยืมเงิน ในตอนแรกผมให้ปฏิเสธเพราะผมไม่ได้ต้องการบ้านหลังนั้น จนเมื่อเธอยื่นข้อเสนอใหม่มาแถมยังโชว์รูปของใครอีกคนหนึ่งขึ้นมา รูปของคนที่ทำให้ใจของผมเริ่มกลับมาเต้นแรงอีกครั้ง ผมยอมรับข้อเสนอนั้น แม้จะดูเลวแต่ถ้าเลวแล้วได้ผลตอบแทนที่คุ้มกลับมา


ผมยอม


เมื่อถึงวันที่แบมแบมต้องเข้ามาหาผมถึงที่ ตัวของผมมันตื่นเต้นไปหมดจนต้องลุกเดินไปมา วันนั้นทั้งวันผมแทบจะไม่มีสมาธิทำงานจนยองแจต้องขอให้ผมหยุดทำงานซะทีเพราะเขาขี้เกียจพิมพ์เอกสารใหม่หลายครั้งกับการเซ็นต์ถูกๆผิดของผม


ในที่สุดแบมแบมก็มาถึง ผมบอกให้ยองแจบอกให้เขารอไปก่อนเพื่อผมจะได้เตรียมการต้อนรับเขาเป็นอย่างดี จนในที่สุดเขาก็เข้ามา ให้ตายเถอะ! พอแบมแบมมายืนอยู่ในระยะประชิดแบบนี้ใจของผมมันทำงานหนักกว่าเดิมซะอีก ผมเลือกที่จะคุยกับเขาเพื่อทำความรู้จักนิสัยของเขาผ่านทางคำพูด และนั่นทำให้ผมรู้ว่าแบมแบมไม่ใช่คนหิวเงินเหมือนกับแม่เลี้ยงของเขา เขามีศักดิ์ศรีพอที่จะไม่ก้มหัวให้กับของนอกกาย แถมยังเป็นคนดื้อ หัวแข็งมากซะด้วย


ผมพยายามจะเข้าหาโดยปกติทั่วไป แต่ดูเหมือนว่าคงจะรุกแรงมากไปหน่อยจนแบมแบมแสดงปฏิกิริยาต่อต้านออกมา ซึ่งนั่นมันกลับกระตุ้นให้ผมอยากออกล่าอย่างห้ามไม่ได้ จิตใจด้านที่ไม่ได้ใช้มานาน กลับเผยตัวออกมาอย่างง่ายดายเมื่อเห็นว่าเหยื่อตรงหน้าคือคนที่มันต้องการ


ผมไม่ได้อยากใช้ยานั่นหรอกนะ ถ้ามันไม่ใช่ทางเลือกสุดท้ายจริงๆ ความจริงผมก็ไม่อยากให้มันถึงขั้นนั้นซะด้วยซ้ำผมอยากทำความรู้จักเขาไปตามลำดับขั้นตอนเหมือนคู่รักทั่วไป แต่พอได้มาอยู่ใกล้ชิดจนได้กลิ่นกุหลาบอ่อนจากตัวของเขา ทั้งความโหยหา ความคิดถึง และความหลงใหลในตัวเขา ทำให้ผมเลือกที่จะทำตามใจตัวเองโดยลืมความตั้งใจแรกไปซะสนิท ในที่สุดแบมแบมก็เป็นของผม และคงจะของผมโดยสมบูรณ์ในเวลาอีกไม่นาน


ร่างเล็กแสดงการต่อต้านกับผมอย่างเห็นได้ชัด มันเป็นการต่อต้านที่ไม่ได้แสดงออกถึงความเกลียด แต่แสดงถึงการงัดข้อไม่ยอมผมง่ายๆ เขาไม่เข้าใจการเข้าหาของผมว่าที่ผมทำกับเขามันคืออะไร ผมรู้ว่าสิ่งที่แบมแบมคิดเกี่ยวกับที่ผมเข้าหาเขาคือการชดใช้หนี้ ถ้าเขาเข้าใจอย่างนั้นผมก็ขอใช้ประโยชน์จากมันก็แล้วกัน


จนมาถึงวันที่แบมแบมระเบิดอารมณ์ร้องไห้ออกมา น้ำตาของเขามันทำให้สมองผมตื้อไปหมดจนผมต้องถอยออกมาเพื่อที่จะหาวิธีเข้าหาเขาใหม่อีกครั้ง แต่แบมแบมกลับไม่ยอมรอให้ผมอธิบาย เขาหนีหายออกไปอีกครั้ง ผมขับรถออกตามหาไปทั่วจนมาถึงคอนโดที่เขาอยู่ ผมโมโหที่เขาไม่บอกผมว่าจะออกไปไหน แถมยังออกมาในสภาพแบบนั้น แต่ยังไม่ทันจะได้สั่งสอนอะไรแบมแบมก็เป็นลมลงไปซะก่อน


ช่วงเวลาที่ดูแลแบมแบม ผมได้ยินการละเมอที่หลุดออกมาจากปากอิ่มๆนั่นในวันที่ไข้ของแบมแบมพุ่งขึ้นสูง ‘บงการ จอมบงการ’ นั่นคงจะเป็นคำที่เขาใช้เรียกผมแน่ๆ ผมดูแลเขาพลางขบคิดในสมองเพื่อหาวิธีที่จะใกล้ชิดกับเขาให้มากยิ่งขึ้น หาวิธีที่จะเข้าใกล้โดยที่ไม่ให้เขาแสดงอาการต่อต้านออกมา จนในที่สุดผมก็จับจุดได้


ผมต้องใช้ความอ่อนโยนเข้าหาเพราะช่วงเวลาที่ผมดูแลเขา แบมแบมไม่ได้แสดงอาการต่อต้านอะไรออกมาคงเพราะเขาคงโหยหาการดูแลแบบนี้หละมั้ง เมื่อแบมแบมเห็นว่าผมทำตัวดีๆไม่บังคับเขา แบมแบมเลยทำตัวดีตอบกลับมา ไม่ดื้อ ไม่ด่า ไม่ผลักไส ซึ่งนั่นก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีของผมแล้วหละ


“ไงมึง เห็นว่ามีเมียแล้วหรอ?”


ไอ้แจ็คสันที่ผลุบเข้ามาในห้องทำงานของผม กระชากผมหลุดออกจากภวังค์ มันเดินเข้ามาทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาภายในห้องแล้วยกเท้ามาพักไว้บนเข่าตัวเองก่อนจะเริ่มกระดิกเบาๆ


“เสือก”


“ขอกูเสือกซักหน่อย พอให้หายกระสันต์”


“ไม่มีงาน?”


“กูเป็นเจ้าของจะทำไรก็ได้ ช่างก่อน เห็นไอ้ยูคบอกมาว่ามึงมีเมีย จริงหรอว่ะ?”


ปากสว่างรองจากดวงอาทิตย์ก็มึงนี่หละไอ้หมอคิมยูคยอม


“.....”


“บอกมา อย่าให้กูต้องสืบเอง”


“เออ”


“แค่เนียะ ว่างๆพามาเจอพวกกูมั่ง อย่ามัวแต่หวงเก็บไว้ดูคนเดียวที่บ้าน แบ่งเพื่อนดูบ้าง”


“เมียกูไหมหละ”


“ก็เมียมึงไง เพื่อนเลยอยากเห็น นี่ถ้าไอ้พีกับไอ้คริสไม่ติดงานก็คงจะมาพร้อมกูแล้ว”


“.....”


“ตอนเย็นไปกินเหล้ากัน วันนี้กูว่าง”


“กูไม่ว่าง”


“ทำไมจะไปไหน? นี่กูอุตส่าห์มาหาเลยนะเว้ย!”


“ขอ?”


“ไม่ได้ขอแต่กูเสนอหน้า มึงต้องไปกับกูนะ! กูเหงานะเว้ย! เพื่อนฝูงไม่สนใจกูเลย”


ผมนั่งมองไอ้เพื่อนขาสั้นที่สลัดคราบมาเฟียมานั่งเตะขาบนอากาศไปมาเพราะแค่เพื่อนไม่สนใจ


“กูไม่ไป จะไปรับเมีย”


แบมแบมมีท่าทีว่าไม่สบายมาตั้งแต่เช้า ผมไม่อยากปล่อยให้กลับบ้านไปคนเดียว แถมถ้าปล่อยกลับไปคนเดียวก็ไม่แน่ใจว่ากลับไปที่บ้านผมหรือเปล่า ยิ่งดื้อๆอยู่ด้วย


“เฮอะ!”


“จะไปด้วยกันก็ได้ กูจะไปรับเขาที่ร้านอาหารพอดี”


“เออไป!!”


ผมส่ายหัวกับท่าทีเด็กน้อยของไอ้แจ็คสันก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ เมื่อมันเห็นว่าผมก้มหน้าทำงานมันเลยเลิกก่อกวนก่อนจะทิ้งตัวนอนราบไปกับโซฟาเพื่อรอเวลาผมเลิกงาน


ผม ไอ้แจ็คสันและยองแจเข้าไปที่ร้านด้วยกันในช่วงเย็น พอเข้าไปในร้านปรากฏว่าที่นั่งแทบจะเต็มไปเกือบทุกโต๊ะ ยังดีที่เหลืออยู่สองสามโต๊ะพอให้นั่ง ที่ชวนยองแจมาด้วยเพราะเห็นว่ายองแจชอบกินเค้กร้านนี้มากพอสมควรเห็นว่าแว่บมาซื้อไปกินทุกวัน


ผมบอกให้ทั้งสองคนไปนั่งที่ก่อน ก่อนที่จะแยกตัวออกมาแล้วเดินไปทางห้องครัวของร้าน แต่พอเดินผ่านประตูเข้าไปกลับไม่เจอแบมแบมอยู่ในนั้น พอดีกับมีพนักงานชายคนเดิมเดินกำลังเดินออกมา


“เดี๋ยว แบมไปไหน?”


“แบมฮยองเข้าไปพักในห้องสต๊าฟครับ เห็นว่าเวียนหัวตั้งแต่บ่ายแล้ว”


เวียนหัว?


“เอ่อ ผมขอตัวก่อนนะครับ”


ผมสาวเท้าเข้าไปในส่วนห้ามคนภายนอกเข้าของร้านทันทีหลังจากรู้ว่าแบมแบมป่วย แต่ผมไม่ได้สนใจข้อห้ามนั่นหรอก ผลักประตูห้องพักที่บ่งบอกว่าเป็นห้องสต๊าฟเข้าไปข้างใน พลันเห็นคนที่ผมกำลังตามหากำลังขดตัวนอนนิ่งอยู่บนโซฟาตัวเล็กที่ดูน่าจะนอนไม่สบายตัวนั่นอยู่ไม่ไกล


พอเดินเข้าไปใกล้ก็เห็นว่าสีหน้าของคนตัวเล็กที่ดูซีดเซียวและดูเหนื่อยอ่อน เมื่อเช้าเขายังดูดีอยู่เลยแล้วทำไมเป็นแบบนี้? ผมย่อตัวลงนั่งข้างๆโซฟาก่อนจะยื่นมือไปเช็คอุณภูมิบนหน้าผากมนที่มีเหงื่อซึมออกมาประปรายตามไรผม ทันทีที่มือของผมสัมผัสลงบนผิวเนียนใสนั่นคนป่วยที่กำลังหลับตาอยู่ก็ค่อยๆรู้สึกตัวเปิดเปลือกตาสีสวยนั่นขึ้นมาก่อนจะจ้องมองผมด้วยอาการสลึมสลือ


“เวียนหัวหรอ?” ผมใช้เกลี่ยใบหน้าเนียนที่ดูเหนื่อยอ่อนนั่นเบาๆ


ตัวก็ไม่ร้อนแต่ทำไมเหงื่อออกแบบนี้หละ?


“อืม”


“งั้นกลับบ้านกัน” ผมยื่นมือจะดึงตัวอีกคนให้ลุกขึ้นแต่แบมแบมกลับส่ายหัวปฏิเสธ


“......”


“ดื้อหรอ?”


“เปล่า แต่จินยองไม่อยู่ ไม่มีคนดูแล”


“เดี๋ยวจัดการให้ กลับบ้านกัน” ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาเพื่อโทรไปบอกคนติดตามที่รออยู่ด้านนอกให้เอารถทางหลังร้าน พร้อมกับสั่งให้โทรตามเจบีมาดูแลร้านรอเจ้าของร้านอีกคนกลับมา เมื่อสั่งการเสร็จผมเลยช้อนตัวแบมแบมขึ้นอุ้มซึ่งเจ้าตัวก็ยอมโดยดีแถมยังหลับตาพริ้มซบผมนิ่งไม่ต่อต้านอะไร คงจะไม่ไหวจริงๆไม่งั้นเขาคงจะดิ้นไปนานแล้ว


ผมส่งข้อความไปบอกไอ้แจ็คในขณะที่รถออกตัวมาได้ระยะหนึ่งและฝากมันไปส่งยองแจให้ด้วย ผมโดนมันส่งข้อความด่ากลับมานิดหน่อยแต่มันก็ตกลงยอมไปส่งยองแจให้ เมื่อจัดการธุระเสร็จผมเลยก้มลงมองคนในอ้อมแขนที่หลับสนิทไปแล้ว แบมแบมนอนหลับซุกผมนิ่งและดูเหมือนจะหลับลึกซะด้วย โดนผมขโมยจูบไปหลายทีก็ไม่มีท่าทีว่าจะตื่นขึ้นมา


เป็นอีกครั้งที่ผมพาแบมแบมเข้ามาในบ้านโดยที่เขายังหลับอยู่ ผมจัดการวางคนตัวนุ่มนิ่มลงบนเตียงนอน แบมแบมขยับตัวหาขยุกขยิกเพื่อมุมของตัวเองอยู่พักหนึ่งและเมื่อดูท่าว่าได้ที่แล้วการขยับตัวของเขาก็นิ่งไป ผมนั่งมองเขาซักพักเพื่อรอดูอาการ เหตุการณ์ดูปกติดีแบมแบมยังคงนอนหลับสนิทไม่มีอาการแปลกๆโผล่ออกมาตามที่ผมกังวล ผมเลยผละตัวออกไปจัดการอาบน้ำเปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยเพื่อลงไปทานข้าวข้างล่าง ผมจะปล่อยให้แบมแบมนอนพักผ่อนไปซักระยะแล้วค่อยขึ้นมาปลุก


ดูเหมือนว่าแบมแบมจะหลับลึกมากเกินไป ผมขึ้นมาปลุกเมื่อถึงเวลาที่พอสมควรที่จะตื่น แต่แบมแบมกลับไม่ยอมตื่น แถมยังส่งเสียงงุ้งงิ้งฟาดมือไล่ผมไม่ให้เข้าไปยุ่ง เมื่อทำอะไรไม่ได้ผมเลยทิ้งตัวลงนอนตามเขาไปโดยไม่ลืมที่จะดึงคนข้างๆเข้ามากอดเหมือนดั่งเช่นทุกคืน


[End MARKTUAN’s Part]





---------------------------
#มายมบ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.613K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6270 Janny-Wang30122 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 07:04
    เอ็นดูความตื่นเต้นของคุณต้วน5555
    #6,270
    0
  2. #6263 StandbyBam (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:13
    ไม่เคยได้เดินเลย สามีอุ้มตลอด
    #6,263
    0
  3. #6252 yahye (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 08:52
    เตรียมผ้าอ้อมกับชุดให้หลานรอแล้ววว
    #6,252
    0
  4. #6226 lek0868909108 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 02:40
    รักแต่เข้าหาไม่เป็น อ่อนโยนบ้างน้องก็อ่อนข้อให้แล้วว
    #6,226
    0
  5. #6184 lek0868909108 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 07:07

    รักเค้าแต่เข้าหาไมเป็นน

    #6,184
    0
  6. #6145 ทัศนีย์ สว่างจันทึก (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 14:39

    ว่าละมาร์คต้องรักน้องมาก่อน เอาใจช่วย

    #6,145
    0
  7. #6108 junekimsa93 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:36
    อารมณ์คนท้องงี้แหละสามีดูแลดี
    #6,108
    0
  8. #6072 0982135830 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 01:31
    พี่มาร์คน่ารัก

    แต่..คนขาสั้นนี้ยังไงๆยุน่ะ5555 ว้อยยจะแต่งให้เฮียดูดีกว่านี้น่อยก้ม่ด้5555 รู้สึกสงสารจค้นมาทันที55
    #6,072
    0
  9. #6058 ปีโป้ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 22:38

    แบมแพ้ท้องอะ

    #6,058
    0
  10. #6048 sophitkongkaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2562 / 15:59
    แพ้ท้องแน่ๆ
    #6,048
    0
  11. #6020 premmiii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:45
    น่ารักกกอีกแล้ว
    #6,020
    0
  12. #5987 YanisaCH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:23
    งืมมมมมม
    #5,987
    0
  13. #5947 K-muk (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 07:56
    พาน้องไปหาหมอได้แล้ววว
    #5,947
    0
  14. #5911 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 08:45
    น่ารักอ่า
    #5,911
    0
  15. #5846 uromtbb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 11:53
    ดูแลดีที่สุด
    #5,846
    0
  16. #5811 Pantawan Khaokaew (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:28
    ระยะเวลาไม่ถึงสองอาทิตย์จะแพ้ท้องแล้วเหรอ
    #5,811
    2
    • #5811-1 MB_FERN(จากตอนที่ 16)
      4 มีนาคม 2562 / 13:27
      น่าจะเเพ้ท้องเเต่4วันเเรกเเล้วพี่
      #5811-1
    • #5811-2 MB_FERN(จากตอนที่ 16)
      4 มีนาคม 2562 / 13:27
      น่าจะเเพ้ท้องเเต่4วัน เเรกเเล้วพี่
      #5811-2
  17. #5780 KattyGD (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 14:01
    ตกหลุมน้องมาก่อนนี่เอง
    #5,780
    0
  18. #5721 R_Jummar (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 13:21

    พาไปหาหมอเหอะว่าที่คุณพ่อ เรียกยูคยอมมาก็ได้ อิๆ
    #5,721
    0
  19. #5673 Pent SG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 14:24
    พาไปหาหมอเถอะ
    #5,673
    0
  20. #5619 ฺBeau (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 06:42
    คลื่นสงบซะจนน่ากลัวเลยยยยยย
    #5,619
    0
  21. #5575 Spices_smile (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:22
    ยอมหมดเเล้ว5555 มาร์คยอมเเล้ว
    #5,575
    0
  22. #5526 AOYSOZA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 00:48

    ดูแลแบมดีๆล่ะ ที่แท้ก้อตกหลุมรักเค้ามานานแล้ว พึ่งรู้ความจริง ไม่โกรธก้อได้

    #5,526
    0
  23. #5483 jy_jb (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:54
    ตอนแรกโมโหมาร์คนะ ที่ใช้วิธีเข้าหาน้องแบบผิดๆตั้งแต่แรก แต่พอมารู้ความในใจ อ่ะๆ ให้อภัยก็ได้!!!!
    #5,483
    0
  24. #5460 cream_sima (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:06

    คุณมาร์คแอบชอบน้องงงง

    #5,460
    0
  25. #5424 `Gyeommdefs. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 18:10
    คนซึนเอ้ยย
    #5,424
    0