[END]Mine นายเป็นของฉัน [MarkBam] [Mpreg]

ตอนที่ 13 : [Rw]12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,652 ครั้ง
    16 เม.ย. 60

12



กว่าจะมาถึงคอนโดของตัวเองก็เข้าสู่ช่วงเย็นของวันพอดี และด้วยความที่ไม่มีเงินติดตัวเลยซักวอน ผมเลยบอกโซเฟอร์ให้รอก่อนเพื่อที่จะขึ้นห้องไปเอาเงินที่เก็บไว้ในห้องมาจ่ายไปก่อน พอก้าวเท้าเข้าไปถึงช่วงตัวล็อบบี้ใต้คอนโด ผมเห็นจินยองกำลังวิ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว


“ไปไหนมา!! แบมหายไปไหนมา!!” จินยองตะโกนใส่หน้าผมทันทีที่เข้ามาใกล้พร้อมกับเข้ามากอดผมไว้แน่น ผมสัมผัสได้ว่าตัวของจินยองกำลังสั่นและเริ่มปล่อยโฮออกมา


“แบมขอโทษ พอดีเกิดปัญหานิดหน่อย”


“ฮึกๆ จินยองนึกว่าจะเป็นอะไรไปซะแล้ว ยองซูบอกว่าเห็นแบมขึ้นรถไปกับคนน่ากลัว ฮึก ไปไหนทำไมไม่บอก” น้ำเสียงอู้อี้ของเจ้าตัวยังคงพูดออกมาเรื่อยๆ ผมปล่อยให้จินยองกอดอยู่อย่างนั้นจนกว่าเขาจะคลายสะอื้น ก็นะผมมันตัวคนเดียวไปไหนมาไหนเลยไม่มีใครให้บอกมันเลยกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว แม้จินยองจะบอกผมหลายครั้งว่าให้บอกเขาบ้าง แต่ผมก็ลืมไปซะเกือบทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูจะฉุกละหุกไปหน่อยเลยทำให้เพื่อนของผมเป็นห่วงขนาดนี้


“แบมหิวแล้วอ่ะ” ท้องผมมันร้องขออาหารอยู่เรื่อยๆจนผมเริ่มจะทนไม่ไหว จินยองคงจะสัมผัสได้ถึงการสั่นไหวน้อยจากท้องของผมที่กำลังร้องอยู่เลยผละออกมา ใบหน้าสวยเปื้อนคราบน้ำตาจ้องหน้าผมแบบเหวอหน่อยๆเพราะอยู่ดีๆผมก็เปลี่ยนไปเรื่องใหม่ซะงั้น ก็คนมันหิวอ่ะค่อยง้อที่หลังได้ไหมหละ? แต่ก่อนที่จะขึ้นไปผมคงต้องยืมเงินจินยองไปจ่ายค่าแท็กซี่ซะก่อน ป่านนี้ลุงโซเฟอร์คงสวดด่าผมไปหลายบทแล้วหละ


ชั้นที่ห้าจากทั้งหมดสิบชั้นคือที่อยู่ของห้องผม ผมไม่ชอบอยู่สูงซักเท่าไร ชั้นห้านี่แหละพอดี สูงไม่มากแต่ก็มากพอให้ได้สัมผัสอากาศส่วนบนได้นิดหน่อย จินยองเดินตามผมมาติดๆ สายตาสื่อออกมาตลอดว่าต้องการคำอธิบายอย่างเร่งด่วน ผมเดินไปปลดล็อคประตูแล้วขยับตัวออกเพื่อให้จินยองเดินเข้าไปก่อน


พลั่ก!ปึง!!


!!!!!!


ขณะที่กำลังปิดประตูห้องจู่ๆบานประตูก็โดนกระชากออกอย่างแรง จนกระทบกับกำแพงเสียงดังลั่น


“อะไรหนะ!!” จินยองที่เดินเข้าไปก่อนและกำลังนั่งลงบนโซฟาเล็ก ดีดตัวขึ้นมาและเดินกลับไปหาแบมแบมอย่างรวดเร็ว

“....”


คุณต้วน!?


“ฉันอนุญาตให้นายออกมางั้นหรอแบมแบม?” เสียงทุ้มที่หลุดความเกรี้ยวกราดพูดออกมาแม่ว่าจะเขาจะดูอดกลั้นอารมณ์อย่างเต็มที่ ใบหน้าหล่อเหลานิ่งขรึมจนผมไม่กล้าแม้จะสบสายตา


“นายเป็นใคร!?” จินยองตะโกนใส่อีกฝ่ายลั่น พร้อมกับจะดึงแบมแบมให้มาหลบที่ด้านหลังของตัวเอง แต่มันกลับช้ากว่าอีกคนที่ดันว่องไวกว่า


ร่างเล็กของแบมแบมโดนดึงปลิวให้เข้าไปหาคนมาใหม่ทันที แขนแกร่งโอบรอบเอวบางแน่นจนแบมแบมจะเหยหน้าออกมาเพราะความเจ็บ


“ปล่อยแบมแบมนะ!!” จินยองเดินเข้ามาดึงแขนของราชสีห์หนุ่มเพื่อให้ปล่อยร่างเพื่อนของตน


“เจบี” สิ้นเสียงเรียก ก็มีบุคคลใหม่โผล่ออกมาแล้วเข้ามาดึงตัวจินยองออกไปทันที คนสนิทหนุ่มจับตัวของอีกฝ่ายไว้แน่นเพื่อไม่ให้หลุดออกไปสร้างความลำบากให้เจ้านายของตน


“เอาหละ บอกมาสิใครให้นายออกมา” เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย มาร์คต้วนจึงกลับมาสนใจคนตัวเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาทันที


“ผมออกมาเอง เราหมดธุระกันแล้ว แล้วผมจะอยู่ต่อทำไม?”


“หมดธุระ? หึ! ฉันว่ายังนะแบมแบม ระยะเวลาของธุระที่ว่านั่น ฉันว่ามันนานกว่านี้นะ”


“......”


“ที่ผ่านมานั่น เราเพิ่งจะเริ่มคุยกันเองแท้ๆ”


“!!!!”


เริ่มคุย! เริ่ม เขาใช้คำว่าเริ่มงั้นหรอ? เขาพูดเรื่องบ้าอะไร ประเด็นของเขากับของผมในตอนนี้ยังเป็นเรื่องเดียวกันอยู่รึเปล่า เริ่มในที่นี้ของเขาคือเริ่มอะไรกันแน่ ใช้หนี้หรอ? หรือว่า…


วูบบ!!


“อ๊ะ!” อาการหน้ามืดของผมมันกลับมาอีกแล้ว ดูท่าว่าครั้งนี้จะหนักกว่าครั้งก่อน ผมหลับตาลงแน่นพลันความวิงเวียนก็เข้าคิวมาโจมตีผมต่อ รู้สึกเหมือนโลกเริ่มโคลงเคลงทั้งๆที่ผมยังหลับตาอยู่ ยังดีที่เขายังกอดผมอยู่ ไม่งั้นในตอนนี้ผมคงลงไปนอนกองที่พื้นแล้วแน่ๆ


“เป็นอะไร?” ร่างสูงก้มมองคนในอ้อมแขนที่จู่ๆก็อุทานออกมาพร้อมกับหลับตาขมวดคิ้วแน่น มือเล็กๆทั้งสองข้างของเจ้าตัวกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นจนข้อนิ้วขาวไปหมด ใบหน้านวลที่เคยมีสีชมพูอ่อนด้วยสีเลือดจางๆในตอนนี้กลับเริ่มซีดลงเรื่อยๆ มาร์คต้วนยกมือข้างที่ว่างมาเกลี่ยบนใบหน้าซีดๆเพื่อเช็คอาการ


“เข้า เข้าไป..” ผมค่อยเปิดเปลือกตาเพื่อจะบอกให้เขาพาเข้าไปข้างใน แต่สายตายังไม่ทันได้จับภาพอะไรทั้งนั้น ความวิงเวียนมันบังคับให้ผมต้องหลับตาลงอีกครั้ง ภาพเบลอมัวเมื่อครู่มันยิ่งสร้างความรู้สึกไม่ดีให้ผมเพิ่มมากขึ้น อ่า ให้ตายสิ สมองมันเริ่มมึนงงเข้าไปเรื่อยๆจนผมไม่รู้สึกอะไรอีก


[End BamBam’s part]


“แบมแบม!!” จู่ๆร่างเล็กที่เขากอดอยู่ก็ทรุดฮวบลง ทำให้มาร์คต้วนต้องรีบช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นมาทันที เบาเห็นใบหน้าที่เคยสดใสในตอนนี้ใบหน้าเล็กกลับเข้าสู่สีซีดอย่างสมบูรณ์แบบ


จินยองที่ยืนมองภาพเหตุการณ์อยู่พลันร้องตะโกนออกมาอย่างตกใจเมื่อเห็นเพื่อนตัวเองทรุดลงไป ร่างเล็กที่ตกอยู่ภายใต้การจับกุมสะบัดตัวเร่าๆเพื่อให้หลุดออก


“ปล่อยซี่!! ไม่เห็นหรือไงว่าเพื่อนผมเป็นลมไปแล้วหนะ!”


จินยองยังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อ ร่างสูงที่อุ้มแบมแบมอยู่ได้สาวเท้าเดินเข้าไปในห้องทันที สายตาของเสือหนุ่มมองไปรอบๆเพื่อหาห้องนอนของคนตัวเล็ก เมื่อเขาเบนสายตาจนเจอที่หมายขายาวก็ก้าวตรงไปที่ห้องนั้นทันที เขาจัดการวางร่างเล็กตัวซีดลงบนเตียงอย่างเบาๆ ก่อนจะพูดเสียงดังออกไปหาคนที่อยู่ทางด้านนอก


“เจบีปล่อยเขา”


สิ้นเสียงของมาร์ค ก็มีเสียงตึงตังวิ่งเข้ามาทางเขาทันที จินยองวิ่งเข้ามาดูอาการของแบมแบมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผลุนผลันออกไปนอกห้องเพื่อหากล่องยา แล้ววิ่งกลับเขามาใหม่พร้อมกับถือกล่องยากลับมาด้วย จินยองจุ่มสำลีชุบแอมโมเนียไปจ่อที่จมูกของเพื่อนตัวเล็กของตนแล้วแกว่งไปมาเหนือจมูกเล็ก โดยที่มีอีกคนร่วมมองเหตุการณ์อยู่อย่างใกล้ชิด


แอมโมเนียแกว่งไปมาได้ไม่กี่นาที ร่างเล็กที่กำลังสลบไสลเริ่มขยับตัวพร้อมกับพลิกหน้าหนีจากสิ่งที่จ่ออยู่ตรงหน้า


“เอาออกไป” แต่ดูเหมือนจินยองจะไม่ได้ยินเสียงเบาๆที่เหมือนกับการกระซิบนั่น เจ้าตัวยังคงโบกก้อนสำลีตามจมูกของเพื่อนตัวเล็กไป


ฟึ่บ!


มือขาวของจินยองที่ถือสำลีกลับโดนกระชากให้ออกห่างจากตัวแบมแบมในทันที


“คุณทำอะไร! ไม่เห็นหรือไงว่าผมปฐมพยาบาลอยู่หนะ!!” จินยองตะโกนใส่ร่างสูงทันที


“ไม่ได้ยินหรือไงว่าแบมแบมบอกให้เอาออกไป” เมื่อได้ยินแบบนั้นจินยองก็นิ่งไปก่อนจะขยับหูเอียงเข้าไปหาริมฝีปากเล็กของเพื่อนของตัวเองที่พึมพำอะไรบางอย่างอยู่


“เอา เอาออกไป” ตามดังที่ร่างสูงพูด จินยองรู้สึกแปลกใจขนาดตัวเขานั่งอยู่ใกล้กว่าแท้ๆกลับไม่ได้ยิน คนที่นั่งไกลกว่าเขาได้ยินมันได้ยังไง?


เมื่อเห็นท่าทีว่าคนตัวเล็กคงกลับมามีสติ มาร์คต้วนจึงขยับเข้าไปหาแบมแบมโดยไม่สนใจเพื่อนของเจ้าตัวที่นั่งอยู่ข้างเตียง ก่อนจะช้อนตัวอุ้มคนบนเตียงขึ้นมาแล้วเดินออกไปโดยไม่เอ่ยคำใดๆกับจินยองแม้แต่น้อย


“นั่นคุณจะพาแบมแบมไปไหน?” คำถามของจินยองไม่ได้รับคำตอบกลับมา ร่างสูงยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ จนจินยองทนไม่ไหวแล้ววิ่งออกไปดักหน้าทันที


“คุณจะพาเพื่อนผมไปไหน?”


“หลบ”


“นั่นเพื่อนของผม แล้วคุณเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้!?”


“สามี” คำตอบที่จินยองได้รับทำเอาร่างเล็กตัวแข็งนิ่งสนิท ทั้งที่โดนอีกฝ่ายเดินผ่านไปนานแล้วแต่จินยองก็ยังอึ้งอยู่อย่างนั้น จนเมื่อสติกลับมาแล้วเห็นคนที่เคยจับตัวเขากำลังเดินออกตามเจ้านายของตัวเองไป


“นี่!”


เสียงเล็กๆของจินยองดึงขาของอีกฝ่ายที่กำลังก้าวออกไปให้หยุดชะงักทันที


“.....”


“เจ้านายของนาย พูดจริงหรอ?” คนสนิทของมาร์คต้วนหันกลับมามองหน้าเจ้าแมวจอมก่อกวน แล้วยกยิ้มขึ้นมา


“นายผมไม่เคยพูดเล่น” เมื่อตอบคำถามเสร็จเจบีก็เดินออกไปทันที โดยทิ้งจินยองให้จมอยู่กับคำถามมากมายที่เริ่มผุดขึ้นมาในสมองที่เจ้าตัวยังหาคำตอบไม่ได้อยู่ตรงนั้น




----------------------

#มายมบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.652K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6,275 ความคิดเห็น

  1. #6260 StandbyBam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2563 / 08:04
    ถนอมน้องหน่อยเส่ ทำยังกะที่ระบายอารมณ์
    #6,260
    0
  2. #6223 lek0868909108 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 20:35
    สามี นี่ถามน้องยังง
    #6,223
    0
  3. #6208 tanapornparn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 04:44
    มาร์คคคคเบาๆหน่อยเซ่
    #6,208
    0
  4. #6181 lek0868909108 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 06:48

    สามี สั้นๆเดี๋ยวววใจเย็นคุณต้วนน

    #6,181
    0
  5. #6105 junekimsa93 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 18:17
    พาแบมไปหาหมอ บอบช้ำหมดแล้ว
    #6,105
    0
  6. #6039 pepi0922jy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 16:08
    น้องงจินยองงง55555
    #6,039
    0
  7. #6017 premmiii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:39
    เจนยองงงงงงงง
    #6,017
    0
  8. #5984 YanisaCH (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:09
    สามี...
    #5,984
    0
  9. #5908 Spices_smile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 23:33
    อ่ยยยย มาร์คทำให้น้องเป็นลม!!
    #5,908
    0
  10. #5885 Myaiw (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 17:55
    ท้องหรือป่าวลูก
    #5,885
    0
  11. #5843 uromtbb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 11:06
    น้องมีน้องแน่ๆ
    #5,843
    0
  12. #5777 KattyGD (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 13:35
    ดูแลเมียดีๆหน่อย
    #5,777
    0
  13. #5753 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 21:41

    ตามติดมาก​ ตามเป็นเงา​ การงานไม่ทำเลยทีเดียว

    #5,753
    0
  14. #5670 Pent SG (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 12:48
    ท้องหรออ
    #5,670
    0
  15. #5616 ฺBeau (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 22:31
    น้องแบมมมม หนูจะมีเบบี้หรอลูกกกกก น้ำยาดีนักนะมาร์คต้วนนนน
    #5,616
    0
  16. #5572 Spices_smile (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:04
    โอ้ยน้อออออ
    #5,572
    0
  17. #5537 view_02 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 22:56
    ท้องเเน่นอนเลย
    #5,537
    0
  18. #5387 0849803120 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:26
    แบมหนูเป็นอะไร
    #5,387
    0
  19. #5365 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:58
    คุณต้วน ช่วยทำอะไร  พูดอะไรให้มันเคลียหน่อยได้มะ? เอาแต่ใจจริงๆ
    #5,365
    0
  20. #5349 MBLoveGot7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:53
    แบมเป็นอะไรลูก
    #5,349
    0
  21. #5223 ppploycb (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 00:51
    ท้องหรือป่าว
    #5,223
    0
  22. #5204 Kanyarat.s MT (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 11:42
    แกก็อ่อนโยนหน่อยดิมาร์ค
    #5,204
    0
  23. #5096 sai suju&tvxq5 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 15:29
    ว่าแล้วต้องมาตามน้อง หวงจริงๆคนเนี้ยอ่ะ
    #5,096
    0
  24. #5052 ATENNILE (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:00
    แกรักน้องมั้ยก็แสดงออกให้มันนุ่มนวลหน่อยอิมาร์ค
    #5,052
    0
  25. #5008 litterrabbitza (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 14:26
    ท้องรึเปล่าา
    #5,008
    0