Fic haikyuu!! All x OC Omegaverse

ตอนที่ 2 : เข้าชมรมกันเถอะ!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    5 พ.ค. 62

#Akaru


" นี่ๆ มาเข้าชมรมด้วยกันมั้ย " ฮินาคะคุงครับ..


" ขอบคุณที่ชวนนะ ฮินาตะคุง แต่ผมน่ะไม่ค่อยถูกกับพวกกีฬาสักเท่าไหร่ แฮะๆ " แถมหัวเราะแห้งให้ด้วยเลยอ่ะ ก่อนหน้านี้ก็ตายเพราะวอลเลย์บอลมานะครับ!!


" ฉันจะสอนให้เอง นะ นะ นะ มาเข้าชมรมด้วยกันเถอะนะ " อ่า ถ้าผมปฏิเสธก็ไม่ได้ช่วยอะไรสินะ


" เฮ้อ...ก็ได้ครับ " เห้อ ช่วยไม่ได้แฮะ



ฮินาตะคุงกับคาเงยามะคุงช่วยสอนผมหลายวันจนผมสามารถเล่นได้แล้ว ไม่เหนื่อยเหมือนเดิมแล้ว เพราะเจ้าคนแปลกนั่นรึเปล่านะ  ผมว่า ผมก็เล่นเก่งพอสมควรเลยนะ  ไม่ได้อวดแต่ก็คิดว่าใช่ล่ะ


จนตอนนี้คือวันที่ต้องส่งใบสมัครเข้าชมรม ผมโดนสองคนนี้ลากมา 


แอ๊ด 


ผมเปิดประตูโรงยิมเข้าไปก่อนจะมองหาคนในชมรม นั่นไงล่ะ


" มาส่งใบสมัครชมรมน่ะครับ " ผมเอง

" ของผมด้วยครับ " ฮินาตะคุง

" ของผมด้วย...เอ่อ ครับ " คาเงยามะคุง


หลังจากพวกผมส่งใบสมัครไปได้ไม่นานคณบดีก็เดินเข้ามาคุยกับ กัปตันชมรม คือไดจิซัง (เขาให้ผมเรียกงี้อ่ะ) 


แล้วเรื่องวุ่นวายก็เกิดขึ้น เมื่อคนข้างกายผมสองคนทะเลาะกันเรื่องการเสิร์ฟลูกกับรับลูก 


" ฉันรับลูกของนายได้น่า "


" นายเสิร์ฟลูกยังไม่ได้เลยเจ้าบ้า " 


" ได้ งั้นฉันจะทำให้ดู!!! " ฮินาตะคุง คาเงยามะคุง อย่าหาเรื่องให้ผมสิครับ แงงง  เรื่องราวก็จะซ้ำเดิมเหมือนในอนิเมะน่ะสิ  ไม่เอาน่า


ฟึ่บ ตู้ม!


ในขณะที่ฮินาคะคุงกำลังจะเสิร์ฟให้คาเงยามะคุงดูนั้น ผมก็เดินไปหยิบบอลที่ตกอยู่ใกล้ๆกับรุ่นพี่ปี3 กับปี2 นั้น  ก่อนจะโยนขึ้น และกระโดดเสิร์ฟไปเฉี่ยวหน้า2คนคู่หูตัวป่วนนั่น


" พอได้หรือยังล่ะครับทั้งสองคน อยากโดนไล่ไปอยู่นอกยิมกันหรือไงครับ เห็นไหมว่ามี คณบดีอยู่ด้วยน่ะ ไม่มีมารยาทเลยนะครับ เฮ้อ " แถมถอนหายใจไปอีกหนึ่งดอก


ฉึก ฉึก


" คารุจัง... โดนคารุจังด่านี่เจ็บจังเนอะคาเงยามะ "

" อืม...จุกเลยล่ะ "


หนอยแน่ะ มาเปลี่ยนชื่อผมไม่พอยังจะเติมท้ายว่าจังอีกหรอครับ!!!


ผมหันไปหาพวกรุ่นพี่ปี3 ปี2 กับคณบดี ก่อนจะก้มหัวลง กล่าวขอโทษที่เสียมารยาทเมื่อครู่


" อ่า ไม่เป็นไรหรอก คารุจังพาสองคนนั้นไปยืนรอแถวนั้นก่อนละกัน " ไดจิซัง!! เดี๋ยวเถอะครับ


" แหมๆ นายนี่คุมเจ้าสองคนนั้นได้ด้วยแฮะ คารุจังง~~ " อย่ามากวนนะครับ ทานากะซัง


" เอ้าๆ อย่าไปแกล้งคารุจังเขาสิ ไปเถอะคารุจัง " ซุกะวาระซังก็เอากับเขาด้วยหรอเนี่ย


ผมมองค้อนใส่ทั้งสามคนไปก่อนจะเดินไปลากคู่หูนรกไปยืนรอ


ความในใจของปี3 และ ปี2 

' คารุจังน่ารักจังเลยน้าาา '






ตอนนี้ผ่านช่วงเวลามรสุมมาแล้ว ไม่มีการแข่ง3-3 เหมือนในอนิเมะ เพราะสองตัวป่วนนั่นไม่ได้ก่อเรื่อง พวกผมจึงได้เข้าชมรมอย่างสุขใจ  และทำความรู้จักกับคนในชมรมจนหมดแล้ว


เวลาผ่านไปจนถึงเวลาที่2คนในชมรมจะปรากฏตัวแล้ว นั่นคือ นิชิโนยะซัง กับ อาซาฮิซังนั่นเอง  เย่ ดีใจกันเร็วทุกคน



คาเงยามะกำลังฝึกเสิร์ฟให้ลงขวดน้ำอยู่ ' นี่แหละ โดนแน่ๆ '

 

ปึง


" โอ๊ะ ดูสิคาเงยามะ ฉันรับได้ล่ะ " แหมฮินาตะคุง

" รับได้บ้านแกสิ โฮมรันไปนู่นแล้วโว้ยยย " 5555นั่นสิ


คาเงยามะคุงเสิร์ฟอีกครั้ง ก่อนจะ ' เยี่ยม คราวนี้แหละ โดนแน่ ' 


ตึง


สมบูรณ์แบบมาก นิชิโนยะซังวิ่งมาโยนเสื้อนอกไว้ตรงหน้าผมก่อนจะเข้าไปรับลูกเสิร์ฟของคาเงยามะคุง  ลูกเสริ์ฟนั่นถูกหยุดอย่างสมบูรณ์แบบ แถมยังส่งกลับไปให้เซตเตอร์ได้อีกต่างหาก


" อ่ะ นี่ครับ " ผมยื่นเสื้อให้นิชิโนยะซังก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย


" ขอบใจ นายนี่น่ารักดีนะ " เอ๋!!! อยู่ดีๆนิชิโนยะซังก็ยิ้มแปลกๆแถมยังมาพูดให้ผมเขินเล่นอีก อ..อะไรกัน!?


" โฮ้วววว..... นี่ๆคารุจังดูสิ เตี้ยกว่าพวกเราอีกแหละ "

ผมสูง160 ฮินาตะคุงสูง162 ส่วนนิชิโนยะซัง ผมจำได้ว่า159หรือเปล่านะ


" เอ่อ สูงเท่าไหร่หรอครับ " ผมเป็นคนถามเอง

" 159เซน!!! " ตอบอย่างมั่นใจมากเลยนะครับฮ่าๆ


" แล้วเป็นลิเบอโร่หรอครับ " ผมถามอีกนั่นแหละ

" ทำไมล่ะ ทำไมถึงคิดว่าฉันเป็นลิเบอโร่  เพราะฉันเตี้ยหรอ? " 


" เปล่าครับ เพราะว่ารุ่นพี่รับลูกได้ดีต่างหากล่ะครับ "

" ระ...รุ่นพี่!!! " ดีใจอะไรขนาดนั้นครับ นิชิโนยะซัง



" เออ ว่าแต่ ทำไมนายถึงรู้ล่ะว่าเขาเป็นรุ่นพี่น่ะคารุจัง " ฮินาตะคุงอย่ามาสงสัยอะไรมากได้ไหมครับ ผมลืมตัว

" เอ๋...เอ่อ...ก็....ก็.... อ๋อ เซ้นส์ไง เซ้นส์น่ะ " ยิ้มแห้งตามสไตล์ของผมเอง   [ แถเก่งงงง/ไรท์] [ไม่ยุ่งสิครับ/คารุ]


" โฮ่! นายนี่เซ้นส์ดีนะ ถูกต้องแล้ว ฉันชื่อ นิชิโนยะ ยู ปี2น่ะ "

" นิดหน่อยครับ แฮะแฮะ "


"อ้าว นิชิโนยะซังนี่นา" ทานากะซัง

"โย่ว ริวววววว" ผมปล่อยให้พวกเขาทำความรู้จักกับทักทายกันตามประสาคนไม่เจอกันนานน่ะนะ 


" แล้วอาซาฮิซังล่ะครับ " นิชิโนยะซัง....

" เอ่อ......" รุ่นพี่ปี3มองหน้ากันก่อนจะหันมามองนิชิโนยะซัง เป็นคำถามที่ตอบยากจริงนะครับ


" หนอยแน่!! เจ้านั่น!!! " ใจเย็นครับ

" นี่นิชิโนยะซังอย่าพูดอย่างนั้นกับคนที่เป็นรุ่นพี่สิ " ถูกต้องครับทานากะซัง


" ฉันไม่สน!! ถ้าอาซาฮิซังไม่เล่น ฉันก็จะไม่เล่น!! " ว่าจบแล้วนิชิโนยะซังก็วิ่งออกไปเลย


" เดี๋ยวผมไปคุยให้เองครับ " ผมบอก

" อ่า...ฝากหน่อยนะ คารุจัง " แน่ะ เดี๋ยวจะกลับมาคิดบัญชี ไดจิซัง


" นิชิโนยะซังครับ!! รอก่อนครับ!! " ผมตะโกนเรียกนิชิโนยะซังที่วิ่งอยู่ข้างหน้า เขาหันมามองก่อนจะลดจังหวะลงไปนั่งอยู่ตรงต้นไม้ต้นนึง


" มีอะไร จะมาตามฉันกลับชมรมหรอ ฉันไม่กลับหรอกนะ "

" ครับผมรู้  ผมชื่อ โยกิ อคารุ นะครับ " ผมแนะนำตัวไว้ก่อนจะได้คุยกันได้ คงต้องคุยกันอีกยาวเลยแหละ....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #10 Franne'e (@oawfa446) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:12

    ฮาเร็มชิมิชิมี๊ีีี *//*

    #10
    0
  2. #3 fuhiru (@parchat) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 14:51
    สนุกมากเลยคะ
    #3
    1