นายนักเลงกับนางสาวห้าว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 31 Views

  • 0 Comments

  • 4 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    0

    Overall
    31

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ทำไม"คุกกี้"ผู้นี้ถึงชอบได้ไปเป็นขี้ปากชาวบ้านเค้าเนี่ยก็แค่เรียนวิศวะ ก็แค่คบเพื่อนผู้ชาย แต่แล้ววันนึงนาย"แท็ป"ก็ทำให้ชีวิตชั้นเปลี่ยนไป จะมายุ่งกับชั้นทำไมขโมยจูบแรกของฉันไปยังไม่พออีกหรอ TT


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
คุกกี้ลูกตำรวจสาวอย่างฉันกับแท็ปลูกมาเฟียอย่างนาย จะแกล้ง จะแหย่ จะแค้น จะรัก กันได้ขนาดไหนใครมากกว่ากัน มาดูกัน!!!

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 21:53

บันทึกเป็น Favorite


เฮ้ออออออ ทำไมชั้นต้องมานั่งเรียนวิชาน่าเบื่อแบบนี้ด้วยวะเนี่ย  น่าเบื๊ออ น่าเบื่ออ ของีบหน่อยล่ะกันคริคริ

โอ๊ะ อะไรลอยมาโดนหัวว่ะ จู่ๆก็มีกระดาษที่ข้างในมียางลบ(เอาไว้ถ่วงกระดาษ) แต่พอชั้นหันหลังกลับไปก็ไม่มีวี่แววคที่ปามาเลย อย่าให้แม่รู้น่ะ เดี๋ยวจะจับฆ่าตัดคอให้หมดเลย ห้าววว แต่ตอนนี้ง่วงชะมัดเลย ของีบต่อละกัน

นี่!! เธอน่ะ”

“ฮะ”

ใครบังอาจมาเรียกตอนกำลังจะหลับเนี่ย ชั้นเงยหน้าขึ้นไปมองนที่ทำให้ชั้นตื่นจากภวังค์ของชั้น แล้วปรากฏว่าคนๆนั้นคือ...

“อาจารย์!!

“นี้ นางสาวคนันท์ธิตา ออกไปยืนข้างนอก”

“...ค่ะ อาจารย์”

พักกลางวัน

“เฮ้ คุกกี้ไปกินข้าวกันนน”

“เออ กูหิวล่ะเนี่ยย”              

“เออ พวกมึงไปก่อนเลยเดี๋ยวกูตามไป”

“แกๆๆ ดูดิมีผู้ชายมาตามไปกินข้าวถึงห้อง” “เออใช่ๆ ได้ข่าวทำให้ผู้ชายคนเมื่อกี้เลิกกับแฟนด้วยน่ะ” “แล้วดูดิเป็นผู้หญิงพูดกูมึงแถมคบแต่ผู้ชาย ชั้นเคยเข้าไปคุยด้วยน่ะแต่เมินชั้นเฉยเลยอะแก”

                เฮ้ออ เวลาซุบซิบใครเนี่ยเบาๆหน่อยน่ะค่ะ แล้วขอแก้ข่าวหน่อยเหอะคบเพื่อนผู้ชายแล้วมันไปหนักหัวใครม่ะ พูดกูมึงแล้วไงอ่ะมาตามถึงห้องแล้วไงก็เพือนป่าวว่ะแล้วที่สำคัญไม่เห็นเคยรู้เลยว่ามันเคยไปมีแฟน และที่ไม่คบผู้หญิงเนี่ยน่ะก็เพราะว่าผู้หญิงมันน่ารำคาญ เอาแต่พูดนู้นพูดนี้ เหมือนยัยคนที่นินทาชั้นเนี่ยที่ไม่คุยด้วยเพราะเอาแต่พูดเรื่องเครื่องสำอาง เรื่องแฟน ถามไหมว่าอยากรู้ป่ะ เอาแต่โม้อยู่นั้นแหละ(พูดเหมือนตัวเองไม่ใช่ผู้หญิงเลยเนอะ)

                ไปกินข้าวล่ะ(บ่นจน)เหนื่อย

 

 

 

“ข้าววันนี้อร่อยดีเนอะมึง”

“กูว่าก็เหมือนเดิมอ่ะแหละ แล้วมึงไอ้เสือมึงก็กินอยู่อย่างเดียวกินแต่ก๋วยเตี๋ยวจนหน้ามึงจะเป็นเส้นล่ะเนี่ย”

“มึงมีสิทธิอะไรมาว่ากูว่ะไอ้สิงโต”

“โอ๊ยยย พวกมึงอ่ะหยุดเลย เอาแต่เถียงกันน่ารำคาน”

                ชั้นพูดขึ้นก่อนที่พวกนี้จะเถียงกันไปมากกว่านี้ เอาแต่ทะเลาะกันชั้นอยู่กับพวกแกมาได้ไงเนี่ย ระหว่างที่ชั้นเดินไปเก็บจานข้าวผัดที่ยังเหลืออยู่นิดนึง(เพราะกินไม่หมด) ก็มีผู้ชายคนนึงมาเดินชนชั้นทำให้จานตกลงที่พื้นดังเพล้ง ชิบหายแล้วจานแตกแน่ๆแถมข้าวที่ชั้นกินเหลือก็กระจายเต็มพื้นอีก ชีวิตTT  ใครเดินชนชั้นว่ะเนี่ยขณะที่ชั้นกำลังจะเงยหน้าไปด่าผู้ชายคนนั้นแต่ก็ต้องชะงักเสียก่อนเพราะผู้ชายคนนั้นคือ...แท็ป นักเลงหัวโจกประจำมหาลัยแห่งนี้แถมได้ข่าวมาว่าเป็นลูก

มาเฟียด้วยแต่ หึ อย่าคิดว่าชั้นจะกลัว เพราะชั้นก็เป็นลูกตำรวจเหมือนกัน(แล้วมันเหมือนกันตรงไหน(วะ)เนี่ย)

“นี่นายเดินดูตาม้าตาเรือด้วยดิ เนี่ยเดินชนชั้นขอโทษสักคำก็ไม่มีแถมจานเค้าก็แตก ข้าวก็เลอะเต็มพื้นไปหมด”

“เธอนี้ใจกล้าน่ะเนี่ยกล้ามาบอกให้ลูกพี่เราขอโทษด้วย รู้ไหมว้เราเป็นใคร” นายที่เดินตามหลังนายแท็ปมาพูดขึ้น

“ชั้นไม่รู้หรอกนายคือใคร แต่นายนี้ใครๆก็รู้จักกัน” ชั้นพูดพร้อมชี้นิ้วไปที่หน้านายแท็ป

“ขอบใจที่รู้จักฉัน” นายแท็ปพูดขึ้นพร้อมทำหน้ากวนๆใส่

                น่าจับมาตบซ้าย ตบขวาจริงๆเลย

“นายแท็ป นายน่ะขอโทษชั้นเดี๋ยวนี้เลย แล้วที่จานแตกก็เพราะนายขอค่าเสียหายด้วย”

“นี้เธอ มันจะมากไปแล้วน่ะ” ลูกสะหมุนนายแท็ปทำท่าจะมาเอาเรื่องชั้นแต่โดยนายแท็ปเอามือขึ้นมาบังเป็น สัณญานว่าไม่ต้อง

“ก็ดีคราวนี้ส่งค่าจานกับขอโทษชั้นสะ”

                จู่ๆเค้า(นายแท็ป)ก็เดินเข้ามาแล้วเขาแขนแข็งแรงของเขามาโอบรอบเอวของชั้นแล้วดึงชั้นเข้าไปใกล้ๆ ด..เดี๋ยวเค้าจะทำอะไร  เค้าดึงชั้นเข้าไปใกล้จนชั้นได้ยินเสียงลมหายใจของเขาแล้วเค้าก็เอาริมฝีปากของเขาประทับกับริมฝีปากสีชมพูกุหลาบของชั้น จ..จู...จูบแรกของช้านนนนนน ม่ายยยยยยย

                อย่าลืมสิว่าเราอยู่ไหน อยู่โรงอาหารคนมองตรึมเลยค่ะ และที่สำคัญหน้าเหวออ้าปากกว้างกันทุกคนรวมถึงไอ้เสือ สิงโตแล้วก็ลูกสะหมุนของนายแท็ปไม่รู้มีแมลงวันตัวไหนบินเข้าปากใครไปบ้างแล้ว -_-

                หลังจากที่ชั้นตั้งสติได้ชั้นก็ให้มือเล็กๆทั้งสองของชั้นดันตรงหน้าอกเค้า เพื่อที่ชั้นจะได้หยุดออกจากพันธณาการนี้ แล้วมันก็สำเร็จเขายอมปล่อยชั้น ชั้นไม่รอช้าตบเข้าไปที่หน้าเค้าเต็มๆ

เพื้ย!!

“นี้นายทำอะไรอ่ะ”

“ก็ขอโทษเธอไง จูบแทนคำขอโทษไง”

                เหมือนว่าเค้าจะไม่ได้สถบสเทือนที่ชี้นตบไปเลยน่ะ

“ชั้นให้ขอโทษไม่ใช่ จ..จูบ”

“ก็เธอบอกให้ขอโทษ แต่ไม่ได้บอกว่าให้ขอโทษแบบไหน”

                ผมนี้ไปไม่ถูกเลยครับ แต่เดี๋ยว นั้นนายแท็ปเดินไปไหน

“ไว้เจอกันน่ะ นางสาวคนันท์ธิตา”

                นายนั้นมันรู้ชื่อชั้นได้ไง งั้น...แสดงว่าไอ้กระดาษเมื่อเช้าก็ฝีมือนายนั้นน่ะสิ โอ๊ยยยยย นึกแล้วมันน่าโมโห ไว้เจอกันครั้งหน้าเถอะนายไม่เหลือแน่

วันต่อมา

“ไอ้เสือ ไอ้สิงโตไปกินข้าวกัน”

                ชั้นมาชวนเพื่อนสนิทมิตรสหายสองหนุ่มของชั้น ไปกินข้าวแต่ระหว่างทางชั้นก็ปวด...ชิ้งฉ่องพอดีเลยอ่ะ

“เฮ้ยๆ พวกมึงไปกันก่อนเลย กูขอไปเข้าห้องน้ำก่อน”

“เออๆ เร็วล่ะ”

“กูไปก่อนน่ะ อั้นไม่ไหวแล้วโว้ยยยยย”

 

 

                เฮ้อออ โล่งงงงงง หลังจากที่ชั้นทำภารกิจของชั้นเสร็จชั้นก็เดินไปเปิดก๊อกน้ำเพื่อล่างมือ  เมื่อชั้นกำลังเดินผ่านประตูห้องน้ำหญิงก็ต้องชะงักเพราะชั้นเจอคนที่ไม่อยากจะเจอเข้า

นายแท็ป!!!

“นายอีกแล้วหร...”

                เขาไม่รอให้ชั้นพูดจบ เขาก็ดีงแขนข้างขวาของชั้นเข้าไปหาตัวเขาแล้วเขาก็ประทับริมฝีปากของเขามาที่ริมฝีปากของชั้นเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือจูบคราวนี้มันเต็มไปด้วยความเร้าร้อนและรุนแรงต่างจากครั้งแรก ดีนะที่ลูกน้องของเค้าไม่อยู่แถมห้องน้ำตรงนี้เวลานี้ไม่มีคนมาเข้าด้วย ที่นี่จึงมีแค่เราสองคนเท่านั้น...

                เขาถอนริมฝีปากออกหลังจากที่เค้าดื่มด่ำกับรสชาติของจูบจนเขาพอใจ

“นายเป็นบ้าอะไรของนายเนี่ย”

“...”

                ชั้นไม่เข้าใจทำไมชั้นไม่ขัดขืนเค้า เหมือนชั้นตอบรักเค้าอย่างเต็มที่ทำไมชั้นถึงไม่ขัดขืนเค้าล่ะ

“ชั้นรู้ว่าเธอคิดถึงจูบของชั้น”

                อะเฮือก เขารู้ได้ไงอ่ะ ไม่ใช่สิชั้นไม่ได้คิดถึงสักหน่อย จริงๆน่ะ

“ถ้านายไม่มีอะไรชั้นไปล่ะ”

                แล้วชั้นก็เดินออกมาจากตรงนั้น เค้าจะเห็นรึเปล่าน่ะ ถึงชั้นจะไม่ได้ส่องกระจกแต่ชั้นก็รู้น่ะว่าตอนนี้หน้าชั้นโคตรแดงอ่ะ หวังว่าเค้าจะไม่เห็นน่ะ แล้วความรู้สึกแปลกๆนี้อีกทำไมใจชั้นมันถึงเต้นแรงแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน นั้รึป่าวที่เค้าเรียกกันว่า รัก โอ๊ยยย นี้ชั้นคิดอะไรเนี่ยชั้นจะไปรักคนที่เพิ่งเจอกันสองครั้งได้ไง ไปกินข้าวดีกว่า

โรงอาหาร

“พวกมึงรอนานป่าว”

“นานดิ พวกกูคิดว่ามึงไปตกส้วมที่ไหนแล้วเนี่ย”

“เวอร์ไปนะมึง”

                นั้น นั้น นายแท็ปอีกแล้ว ทำไมชั้นถึงเจอเค้าอยู่เรื่อยเลยละ แถมแต่ละครั้งที่เจอกันเราก็ต้องจูบกันอีก

                เฮ้ยย ชิบหายเมื้อกี้เขาหันหน้ามาสบตากับชั้นพอดีแถมยังส่งรอยยิ้มเจ้าเร่ให้ชั้นอีกมันหมายความว่างายยย

“เฮ้ย พวกมึงรู้ยังว่ามหาลัยจะปอดสองอาทิตย์อ่ะวันนี้มาวันสุดท้ายแล้วพรุ้งนี้ก็ปิดไปสองอาทิตย์”ไอ้เสือพูดขึ้นมา

“จริงดิปิดไมว่ะ” ไอ้สิงโตถาม

“เห็นว่าจะปิดปรับปรุงมหาลัยนิดๆหน่อยๆว่ะ”

“เอองั้นก็ดีอะดิ” ชั้นพูดบ้าง 



เย้ เย้ พรุ้งนี้ไม่ต้องตื่นเช้าชั้นจะได้นอนดึกตื่นสายได้เย้ๆๆๆ

ไลน์

ใครไลน์มาหว่า

แท็ป:ไง

นายนี้อีกแล้วหรอแล้วมีไลน์ชั้นได้ไง ชั้นไม่รอช้ารีขถามกลับไปทันที

คุกกี้:นายมีไลน์ชั้นได้ไงอ่ะ

แท็ป:ไม่บอก

                ดูมันตอบสิค่ะ กวนบาทามากค่ะ

คุกกี้:แล้วนายมีไร

แท็ป:ไปเที่ยวกันที่สวนสนุกดรีมแลน

คุกกี้:ทำไมชั้นต้องไป

แท็ป:เพราะเธอไม่มีสิทธิ์ปฎิเสธชั้น

คุกกี้:ก็เรื่องของนายเถอะ

เช้าวันต่อมา

ก็อกๆๆ

“คุกกี้ ลูก คุกกี้”

“...”

“ตื่นได้แล้วลูก”

“....”

“คุกกี้”

“โอเคๆ  ตื่นแล้วๆ”

                ชั้นตื่นมาพร้อมชุดนอนลายซุปเปอร์ฮีโร่ ผมก็ยุ่ง ขี้ตายังติดอยู่ที่ตาเลยมั้งเนี่ยเมื่อคืนกว่าจะนอนตั้งตี1แล้วตอนนี้กี่โมงเนี่ย 7 โมง ชั้นเดินไปเปิดประตูให้แม่ แต่ก็ต้องช็อค

                นายแท็ป!!!  ชั้นรีบดึงเขาเข้าห้องปอดประตูดังปัง!แล้วก็ปล่อยให้แม่ยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ตรงนั้น

“นายมาอยู่นี้ได้ไง รู้ได้ไงว่าบ้านชั้นอยู่ไหน” ชั้นโคตรตกใจเลย แล้วกลับขึ้นไปอ่านสภาพชั้นตอนนี้

“มารับเธอไปเที่ยว แล้วบ้านเธอหนะหาไม่ยากหรอกแค่ส่งคนตามเธอไปก็จบ”

“นายมันร้ายจริงๆ”

“ร้ายแล้วรักป่ะล่ะ”

                ชั้นนี้ถึงกับสะดุ้งกับคำถามที่เค้าถามชั้น อาการนี้มาอีกล่ะไอ้อาการที่ใจเต้นแรงเนี่ย ชั้นเริ่มรู้สึกว่าใบหน้าของชั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง ชั้นต้องรีบเปลี่ยนเรื่อง

“ชั้นบอกนายแล้วไงว่าชั้นไม่ไป”

“เธอบอกว่าแล้วแต่ชั้น”

                อุ้ย ชั้นบอกเค้าไปอย่างงั้นหรอ จำไม่เห็นได้เลย

“แต่ไม่เป็นไรเธอจะจำได้หรือไม่ได้ก็เรื่องของเธอ”

“ชั้นไม่ไป”

                ทันทีที่ชั้นตอบเค้าก็ผลักชั้นให้ล้มไปที่เตียง แล้วก็ถามชั้นอีกที

“จะไปมั้ย”

                คราวนี้เขาดูจริงจังแต่ชั้นก็ยังยืนยันว่า

“ไม่”

                พอชั้นตอบเค้าไปว่าไม่เท่านั้นแหละ เค้าก็ดันให้ชั้นที่กำลังลุกขึ้นจากตียงให้นอนลงไปอีกครั้ง แล้วเค้าก็ไม่รอช้าให้ชั้นหายใจ เค้าดันหัวของชั้นขึ้นไปประกบริมฝีปากกับเค้าคราวที่แล้วว่ารุนแรงแล้วแต่ครั้งนี้มันรุนแรง เร้าร้อนและหวานช่ำยิ่งกว่าครั้งไหนๆร้อยเท่า ชั้นอยากจะดันเค้าออกไปแต่ชั้นทำไม่ได้ร่างกาย...เหมือนมันต้องการสิ่งที่เค้ากำลังทำ ตอนนี้ชั้นไม่มีเรี่ยวแรงจะหนีจากพันธณาการครั้งนี้ไปได้เลย

                หลังจากที่เค้าดื่มด่ำกับรสจูบจนพอใจ เค้าก็ค่อยไล่ลงมาที่คอ และในขณะเดียวกันมือข้างขวาของเค้าก็ค่อยๆเล่นซุกซนไปทั่วทั้งตัวของชั้น แล้วมือขวาของเค้าก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของฉันออก เริ่มจากเม็ดแรกจนเม็ดสุดท้ายแล้วแต่ชั้นก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน ชั้นจะทำไงดีล่ะ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปมันต้องไม่ดีแน่ แต่ชั้นไม่มีเรี่ยวแรงเลย ก็คงต้องปล่อยให้เป็นแบบนี้สิน่ะ เค้ายังคงดื่มด่ำกับรสจูบของชั้นต่อไป มือข้างขวาและซ้ายของเค้าค่อยๆถอดเสื้อนอนของชั้นออกซึ่งชั้นก็ไม่ได้ใส่ชุดชั้นในนอน แล้วเค้าก็คลำไปทั่วไปทั่วเรือนร่างของชั้นแล้วเค้าก็มาหยุดอยู่ที่หน้าอก เค้าเอาแต่เล่นซุกซนกับหน้าอกของชั้นทั้งขย้ำทั้งจับทั้งจูบจนชั้นมีเสียงโอดครวนออกมา

“อือ..” ดูเหมือนเค้าจะยิ่งได้ใจกับเสียงและสีหน้าของชั้น

“เธอจะไปมั้ย”เค้าถอนจูบแล้วถามชั้นอีกทีนึง

“อ..โอเค ชั้นยอมแล้ว” เจอขนาดนี้ใครยังจะกล้าปฏิเสธอีกจริงมั้ย

“ก็ดี เพราะถ้าเธอยังปฏิเสธชั้นอีก รับรองครั้งนี้เธอได้เสียเวอจิ้นแน่ๆ”

                ระหว่างที่เค้าพูดเค้าก็ลุกออกไปจะตัวชั้น ดีจังที่ชั้นเลือกคำตอบถูก ชั้นรีบไปหยิบเสื้อมาปิดเรือนร่างของชั้นแล้วรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำล่างหน้าล่างตัวและแต่งตัวทันที

แกร็ก(เสียงเปิดประตูห้องน้ำ)

“แต่งตัวน่ารักดีนี้”

                ชั้นว่ามันก็ดูธรรมดาน่ะ ชั้นใส่แค่เสื้อยืดยาวเทากับกางเกงยีนขาสั้นโดยการยัดเสื้อข้างหน้าเข้าไปในกางเกงแล้วปล่อยเสื้อข้างหลังไว้แบบเดิม

“ไปกันได้รึยัง”

“รีบเชียว”

“เออน่าเรื่องของชั้น”

                ระหว่างวันนั้นทั้งวันชั้นเอาแต่คิดเรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนอนของชั้นจนชั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ถ้าจะมีโจรมาลักพาตัวชั้นไปขายชั้นคงยังไม่รู้สึกตัวเลยมั้งว่าโดนอุ้มจะพาไปขายเนี่ย ผิดกับอีตานี้อย่างสิ้นเชิงที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“นี้เธอ”

“ชั้นไม่ได้ชื่อเธอชั้นชื่อคุกกี้”

“เออนั้นแหละ วันนี้เป็นไรดูเหม่อๆ”

“ก็...เอาแต่คิดเรื่องในห้องนอนน่ะแหละ”

“นี้หรือว่าเธออยากโดนทำต่อ”

“นายมันบ้าไปแล้ว”

“คุกกี้!!

                โอ๊ะ เสียงนี้...พ่อนี้ต้องไม่ดีแน่เลยถ้ารู้ว่าชั้นมาอยู่กับลูกมาเฟียอย่างนายแท็ปเนี่ย แล้วทำไมพ่อมาอยู่ที่นี่ได้เนี่ย

“คุกกี้นี้ใคร” พ่อชั้นไม่รอให้ชั้นได้พูด

“สวัสดีครับคุณพ่อ” เดี๋ยวน่ะ คุณพ่อ??

“นายเป็นใครมาอยู่กับลูกสาวชั้นได้ยังไง”

“ผมชื่อแท็ปครับ เป็นแฟนคุกกี้ครับ” ฮะ ชั้นไปเป็นแฟนกับนายตอนไหนมิทราบ แล้วชั้นอยากเป็นป่ะ

“นายเป็นลูกเต้าเหล่าใครนะห้ะ”

“ผมเป็นลูกคุณพ่อท็อปครับ เป็นหัวหน้ามาเฟียมังกรแดงครับ และผมเป็นผู้สืบทอดรุ่นที่5

เฮ้ยเดี๋ยวบอกกันงี้เลยอ๋อพ่อชั้นเป็นตำรวจน่ะกลัวๆหน่อยก็ได้ป่ะ

“อ๋องั้นหรอ ลูกพ่อท็อปนี้เองงั้นก็วางใจได้สิน่ะ ฝากดูแลลูกสาวชั้นดีๆด้วยล่ะ”

                เดี๋ยวๆๆๆๆ นี้ทึ่งกว่าอีก พ่อค่ะเค้าเป็นลูกมาเฟียน่ะ แล้วพ่อเป็นตำรวจปล่อยกันง่ายๆงี้เลยอ๋อ

“ครับแน่อนครับ ผมรักลูกสาวคุณพ่อมากน่ะครับ ผมจะไม่ทำให้คุกกี้เสียใจเด็ดขาดเลยครับ”

“อืมงั้นก็ดี ฝากด้วยน่ะ”

                อาการนี้มาอีกแล้วอาการที่หัวใจเต้นแรงจนแทบจะกระโดดออกมาจากอกเนี่ย แสดงว่าชั้นรักนายจริงๆน่ะหรอ นี้คือความรักจริงๆน่ะหรอ นี้เรื่องจริงใช่มั้ย ชั้นรักเค้างั้นหรอ ชั้นถามใจตัเองและคำตอบคือ ...ใช่ชั้นรักเค้า ทันใดนั้นเองน้ำใสๆที่ตาของชั้นก็ไหลออกมา

“นายรักชั้น จริงๆหรอ”

                เขาหันมามองหน้าชั้นแล้วก็ทำหน้าตกใจที่เห็นชั้นร้องไห้ เค้าเข้ามาปาดน้ำตาให้ชั้นพร้อมกับตอบคำถามของชั้น

“ใช่...ชั้นรักเธอ รักมาตั้งนานแล้ว แล้วก็จะรักแต่เธอตลอดไป”

“...”

“แล้วเธอล่ะรักชั้นมั้ย”

                ชั้นชะงักทันทีที่ได้ยินคำถาม ชั้นได้แต่เงียบเพราะมันเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ตรงคอทำให้ชั้นไม่สามารถพูดออกไปได้

“...” ชั้นเงียบอยู่พักนึงก่อนที่เคาจะพูดขึ้น

“ก็นั้นสิน่ะ ชั้นทั้งฝืนใจเธอ ทั้งยังบังคับเธออีก ใครมันจะไปรักล่ะ ถ้าเป็นชั้นชั้นก็คงไม่รัก”

                ม...ไม่ใช่น่ะ ชั้นอยากตอบออกไปแต่มันพูดไม่ออก ทำไมล่ะ พูดออกไปสิ พูดออกไปเร็วก่อนที่จะเสียเค้าไป พูดออกไปสิ

“งั้นชั้นไปน่ะ”

                ไม่ อย่าน่ะ อย่าไป ได้โปรด ชั้นรักนาย นายได้ยินชั้นมั้ย ชั้นรักนาย พูดออกไปสิ นั้นเค้ากำลังเดินไปแล้วน่ะ พูดสิพูดเร็ว พูดออกไปสิ พูดไป ชั้นรวบรวมความกล้ารวมกับความรู้สึกทั้งหมด ตะโกนออกไป

“ชั้นก็รักนาย!!!

                เขาชะงักทันทีหลังจากที่ได้ยิน

“ชั้นรักนาย!!!ทั้งที่นายทำกับชั้นไว้ตั้งเยอะ แต่ใช่ ชั้นรักนาย รักมาตลอดเพราะฉะนั้นอย่าไปเลยน่ะ”

                เค้าเดินมาทางชั้น เดิมเข้ามา ใกล้เรื่อยๆ จนตอนนี้มาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าชั้น

“อย่าไปไหนน่ะ อย่าทิ้งชั้นไป”

“ชั้นไม่ทิ้งเธอไปไหนหรอกน่า”

                เขาไม่รอช้าสวมกอดชั้นทันที ชั้น ชั้น ชั้นดีใจมากดีใจจนคิดว่าอยากหยุดเวลานี้ไว้ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

“เธอจะมาเป็นแฟนกับลูกมาเฟียคนนี้ได้ม่ะ”

“ลูกตำรวจสาวคนนี้ขอตอบตกลงค่ะ”

ขอให้ชีวิตคู่ของลูกตำรวจสาวกับนายลูกมาเฟียไปกันได้ดีด้วยน่ะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ bbea2 จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น