『 Fic Naruto/Boruto 』baby carrot ❝ เบิ้บมะมิ้เบรี่เบรี่มัช ❞

ตอนที่ 4 : bambi 4 ✿ uncle of Tsunagakure

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    19 พ.ย. 63


 

❥ enjoy reading


 


 

 

 

เทมาริกำลังหนักใจ

สำหรับคนเป็นแม่อย่างเธอก็พอจะรู้ว่าเด็กเล็กๆในช่วงวัยนี้จะติดพ่อกับแม่มากขนาดไหน

แต่งานหลายๆอย่างที่กำลังถาโถมเข้ามาราวกับจังหวะนรกนั้นทำเอาเธอหัวหมุนแบบไม่ทันตั้งตัว เล่นเอาคุณแม่ลูกสองอย่างเทมาริคิดหนัก คุณนายบ้านนารามีงานความสัมพันธ์ทางการทูตที่ต้องไปทำที่ตำหนักไดเมียวเป็นเวลาหลายวันและชิกาไดต้องไปทัศนศึกษาที่มิซึโนะคุนิ1อาทิตย์แถมช่วงนี้ชิกามารุก็มีงานเกี่ยวกับเรื่องระหว่างแคว้นท่วมหัวพอๆกับนารูโตะอย่าว่าแต่ดูแลลูกเล็กเลยขนาดข้าวเจ้าตัวยังลืมกินส่วนคุณย่าโยชิโนะของหลานๆก็ออกทริปกับชมรมผู้สูงวัยไปตั้งแต่เดือนที่แล้วยังไม่ได้กลับมาเลยด้วยซ้ำ

เจ้าหญิงแห่งทะเลทรายเทคะแนนพี่เลี้ยงเด็กในครั้งนี้ให้น้องชายของเธอทั้งสองคนเป็นตัวเลือกหลัก เทมาริได้ทำการติดต่อไปหาคาเสะคาเงะผู้เป็นน้องชายคนเล็กโดยตรงเกี่ยวกับการดูแลหลานวัยสองขวบครึ่งในสัปดาห์นี้และคำขอนั้นก็ถูกตอบรับอย่างเต็มใจโดยคันคุโร่ที่ดี๊ด๋าจนน่าหมั่นไส้ทั้งที่กำลังจะเกิดโศกนาฏกรรมพรากแม่พรากลูกเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์

แม้ใจจะไม่อยากห่างลูกเพียงใดแต่ตัวก็ต้องมาหยุดอยู่ที่สถานีรถไฟปลายทางคือซึนะงาคุเระโดยมีคันคุโร่ที่อาสานั่งรถไฟมารับเองกับมือถึงโคโนฮะ 

"น้องจะเป็นเด็กดี"เสียงเล็กเอ๊าะแอ๊ะของเด็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาจับแก้มคุณแม่ไปจุ๊บจนเปื้อนน้ำจิ้มทำให้คิ้วสวยได้รูปของเทมาริผ่อนคลายลงและเธอก็ยิ้มออกมาได้หลังจากกังวลจนแสดงออกผ่านสีหน้าอย่างชัดเจนมาตั้งนานสองนาน

"เจอกันสัปดาห์หน้านะคนเก่ง"เทมาริจับมือเล็กจิ๋วทั้งสองข้างของลูกสาวขึ้นเกลี่ยแล้วยิ้มหวานให้ก้อนตุ้ยนุ้ยตรงหน้าอย่างหมดมาดสาวโหดดุแล้วเลื่อนมือไปกระชับหมวกบักเก็ตสีมัสตาร์ดของชิคาริพลางหยิกแก้มกลมบ๊อกของลูกสาวอย่างหมั่นเขี้ยวแล้วจึงส่งชิคาริให้คันคุโร่ไป

"บ้ะบายมะมิ้"ชิคาริโบกมือลามารดาเล็กน้อยโดยอีกมือนึงก็ยังจับนิ้วชี้ของคุณน้าอยู่พร้อมกับยิ้มหวานโชว์ฟันหน้าสองซี่และเหงือกสีชมพูน่ารักให้โดยมีคุณแม่ที่ยืนโบกมือลาอยู่ที่ชานชลาเหมือนกัน

"ฮึบ"ชิคาริพยายามจะปืนเบาะนวมของเก้าอี้รถไฟห้องวีไอพีอย่างสุดความสามารถ ขาสั้นป้อมนั้นทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะไต่ส่งร่างจิ๋วๆของเธอขึ้นไปบนเบาะ

"ชิคาริจังระวังผ้าอ้อมค่ะ"คันคุโร่ดันก้นตุงๆของหนูน้อยให้ขึ้นไปนั่งดีๆพร้อมดึงกระโปรงลงมาปิดกางเกงฟักทองจิ๋วๆให้ด้วย 

บริการดีทุกระดับประทับใจ

"ขอบคุงค่า"เด็กน้อยกล่าวกับคุณน้าหนุ่มที่ทำสีหน้าปลื้มใจมองอยู่เนืองๆก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆชิคาริ

"กินหลอดได้อยู่ใช่มั้ย"คันคุโร่ถามหลานสาวตัวน้อยก่อนชิคาริจะหนักหน้าขึ้นลงแรงๆจนผมแกละสั่นตามแรงอย่างน่ารัก นักเชิดหุ่นแห่งทะเลทรายจึงเจาะกล่องน้ำผลไม้ที่แวะซื้อที่ตู้กดน้ำอัตโนมัติให้ร่างนุ้บนิ้บดูด

เมื่อหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน

ชิคารินอนหลับปุ๋ยอยู่บนเบาะกำมะหยี่ด้านคุณน้าคันคุโร่เมื่อเห็นว่าอีกชั่วโมงครึ่งกว่าจะถึงซึนะจึงปล่อยให้หลานสาวตัวจิ๋วนอนเก็บแรงไว้ไปวิ่งเล่นที่แคว้นทราย

 

 

 

 

"พี่สาวฉันกะจะให้เธอย้ายมาอยู่ซึนะรึไงกัน"คันคุโร่หิ้วกระเป๋าสีม่วงอ่อนใบโตราวกับขนบ้านทั้งหลังให้จูนินนายหนึ่งของซึนะพร้อมกับลากกระเป๋าเดินทางขนาดกลางที่มียัยจิ๋วนั่งตุ้บเกาะคันชักสำหรับลากอยู่บนกระเป๋า

ระหว่างที่เดินทางไปที่สำนักงานคาเสะคาเงะคันคุโร่ถูกจดจ้องด้วยสายตาคนรอบข้างมากมายด้วยความสงสัยว่ามือขวาที่ควบตำแหน่งพี่ชายของคาเสะคาเงะที่อุ้มเด็กเล็กมาด้วยนั่นคือใคร แต่พอได้ลองมองใบหน้าเล็กๆภายใต้หมวกและผ้าคลุมที่คุณน้าจัดหามาให้เพราะกลัวหลานร้อนก็ร้องอ๋อได้ทันทีเพราะดีเอ็นเอของเลดี้เทมารินั้นอยู่บนหน้าของเด็กน้อยทุกอย่างยกเว้นสีผมและสีตาที่ได้รับมาจากผู้เป็นบิดา

ร่างน้อยเดินเตาะแตะตามคันคุโร่ที่ไปจะรายงานภารกิจรับหลานกับกาอาระ ชิคาริเกาะขาน้าชายพร้อมแอบจ้องมองคุณน้าอีกคน ใบหน้าคมคายเรียบนิ่งแสนสุขุมพยักหน้ารับกับคันคุโร่แล้วเหลือบมามองก้อนจิ๋วหลิวผู้เป็นเลือดเนื้อเขื้อไขของพี่สาวตนที่เกาะแข้งเกาะขาของพี่ชายคนกลางอยู่ มือน้อยๆโบกไปมาทักทายคุณน้าผมแดง เมื่อเห็นว่าริมฝีปากบางเฉียบเริ่มยกยิ้มอ่อนขึ้นมายัยหนูจึงกระโดดจากข้างหลังคันคุโร่แล้ววิ่งดุ๊กๆไปหาน้ากาอาระที่แสนจะสุขุมอ้าแขนรอรับทันที

คันคุโร่รู้สึกเหมือนจะตกกระป๋อง..

 

 

 

ใบหน้าเรียบเฉยของชินกิมองเสี้ยวหน้าน่ารักที่ถูกคันคุโร่จับมาหย่อนไว้ในที่ประจำของเขากับเพื่อนโดยบอกเพียงสั้นๆว่าฝากไว้หน่อยเดี๋ยวกลับมาเอา ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือโชคร้ายที่วันนี้ที่อคาเดมี่ไม่มีการเรียนการสอน ทีมเด็กปั้นคาเสะคาเงะจึงได้รับบทเป็นพี่เลี้ยงจำเป็น ในตอนนี้คงจะมีแต่อารายะเท่านั้นที่เดินเข้าไปเล่นด้วยส่วนเพื่อนอีกสองคนอย่างชินกิและโยโดกำลังมองลูกสาวคนเล็กของเลดี้เทมาริด้วยท่าทีหยั่งเชิง

"เธอดื้อรึเปล่า"น้ำเสียงเรียบนิ่งของชินกิถามเจ้าก้อนที่นั่งคุยจุ๋งจิ๋งกับอารยะบนโซฟา ชินกิจำได้ว่าเจอก้อนเชอร์รี่ชิคาริครั้งล่าสุดแม่หนูนี่ยังเป็นเด็กน้อยตัวแดงๆอยู่เลย ลูกชายบุญธรรมของคาเสะคาเงะจึงแอบเรียกชิคาริในใจว่ายัยเชอร์รี่

"น้องมะดื้อสักกะจึ๋ง"ชิคาริว่าพร้อมชูนิ้วชี้เล็กป้อมขึ้นมาประกอบด้วยท่าทีน่าเอ็นดูโดยมีชินกิกอดอกพยักหน้ามองอย่างง่ายดายราวกับเชื่อคำพูดของก้อนปุ๊กปิ๊กแล้วหันกลับไปปักผ้าที่เป็นงานอดิเรกของตัวเองต่อโดยทิ้งให้โยโดนั่งท้าวคางมองอารายะกับชิคาริคุยงุ้งงิ้งกันอยู่สองคนหลังจากนั้นพ่อนักเชิดหุ่นลูกศิษย์ท่านคันคุโร่ก็หยิบช็อกโกแลตบาร์ของโปรดเพื่อนสาวออกมาพร้อมแกะห่อแล้วยื่นให้ยัยเด็กน้อยตัวจิ๋ว

เมื่อชิคาริกัดช็อกโกแลตไปได้หนึ่งคำสายตากลมโตก็ไปปะทะกับร่างพี่สาวผมบลอนด์ที่ท้าวคางมองเจ้าตัวอยู่ร่างปุ๊กปิ๊กจึงสไลด์ตัวลงมาจากโซฟาจนหน้าคว่ำดังแอ่กจนอารายะเลิกลั่กกับสายตาที่ชินกิมองมาว่าทำไมไม่ดูเด็กดีๆผนวกกับแม่คนหูดีอย่างโยโดที่หันหน้าหนีทันทีเพราะเธอไม่ชอบเสียงร้องไห้ของเด็กเล็ก พลังทำลายล้างของมันจะทำให้เธอปวดขมับตุ๊บๆอยู่ทุกรอบแต่เมื่อไม่ได้ยินเสียงกระจองอแงดังขึ้นสมาชิกในห้องก็แปลกใจพร้อมกับจับจ้องไปที่มนุษย์จิ๋วร่างกลมบ๊อกกำลังยันตัวขึ้นมิวายไม่ลืมก้มไปหยิบแท่งช็อกโกแลตที่ขึ้นมา

แปลกที่เด็กน้อยไม่เป่าปี่เหมือนเด็กคนอื่นอย่างที่คิด โยโดว่าในใจพร้อมกับเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นเมื่อลูกของเลดี้เทมาริเดินต๊อกแต๊กมาหาเธอแล้วแตะมือเล็กจิ๋วลงบนหน้าขาเรียวด้วยแววตาเป็นประกายพลางยื่นช็อกโกแลตใส้สตรอเบอร์รี่โยเกิร์ตของโปรดเธอมาให้

นอกจากอารายะก็มีโยโดนี่แหละที่โดนใบหน้าบ๊องแบ๊วนั่นซื้อแล้ว

 

 

 

 

มื้อเย็นของวันนี้มาจบลงที่ร้านปิ้งย่างแบบดั้งเดิม คันคุโร่ทำการสั่งไส้และเครื่องในต่างๆที่เป็นของโปรดปรานของน้องชายและหลานบุญธรรมและเนื้อซอสเทริยากิและชนิดต่างของอารายะกับโยโดที่เจ้าตัวสั่งกันเอง

"...จะรับอะไรเพิ่มมั้ยคะ"พนักงานชายถามหลังจากทวนรายการอาหารเสร็จสรรพพร้อมจุดเตา

"เอานมค่า"แล้วก็มีเสียงเล็กใสดังมาจากเก้าอี้เด็กพร้อมกับชูมือขึ้น

"เอาอะไรนะ"คันคุโร่หันไปถามอีกริบเพื่อความชัวร์

"โนมมมมมม"โถ่ของแบบนั้นในร้านปิ้งย่างแบบนี้มีที่ไหนเล่ายัยเปี๊ยก

"เอาน้ำแครอทครับ"ชินกิหันไปสั่งเครื่องอีกอย่างให้ยันหนูแทนก่อนทุกคนจะร่วมทานมื้อค่ำกันอย่างแฮปปี้โดยมีตัวสร้างบรรยากาศคือลูกสาวตัวจ้อยวัยช่างพูดของเลดี้เทมาริ

 

 

 

 

"เธออยากฟังนิทานเรื่องอะไร"คันคุโร่ผันตัวมาเป็นนักเล่านิทานมือทองอยู่ข้างเตียงลูกของพี่สาวโดยมีเจ้าตัวเล็กห่มผ้าห่มจนมิดคอจ้องมองมาตาแป๋ว

"ลูกหมูสามตัวเป็นไง"คันคุโร่ว่าพร้อมกับชูหนังสือนิทานเล่มไม่เล็กไม่ใหญ่มีสีสดใสขึ้นมา

"หนูตะรู้สึกผิดกับคูมหมูที่กินไปมื้อเย็นมั้ยอ่ะ"เด็กน้อยพูดถึงมื้อเย็นที่ได้ไปกินกับคุณน้าทั้งสองและพี่ชายพี่สาว

"มันจู โคะไว"เมื่อนิทานที่เสนอไปเรื่องแรกถูกปฏิเสธคุณน้าจำเป็นก็ไม่ยอมแพ้ชูหนังสืออีกเล่มขึ้นมาพลางมองนาฬิกาภายในห้องแล้วสั่นขาอย่างกังวล

"แต่..หนูชอบโมจิมากกว่า"เมื่อนิทายยังไม่ถูกใจยังหนูก็งอนจนแก้มกลมๆนั้นพองออกมา

"หนูน้อยหมวกแดงเป็นไง"เมื่อเรื่องที่สองไม่ได้ผลเขาจึงยกเล่มหนังสือยอดฮิตของเด็กๆจากการตีพิมพ์หลายครั้ง นิทานที่ยอดขายดีถล่มทลายเป็นbestseller ของสำนักพิมพ์เลยทีเดียว

"หนูไม่ชอบหมา"ชิคาริยู่ปากพร้อมกับเลื่อนผ้าห่มขึ้นมาปิดใบหน้าช่วงล่างเผยให้เห็นแค่ดวงตากลมโตแบบพี่สาวของเขาและนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มแบบพี่เขย

คิบะร้องไห้แล้วมั้ง

"ฮ่ะๆ อย่าพูดให้เพื่อนพ่อเธอได้ยินเชียว อินุซึกะ คิบะเฮี้ยนใช้ได้เลยนะ"คันคุโร่พยายามกลั้นขำจนน้ำตาเล็ดเอ่ยบอกยัยจิ๋ว

"เฮ้น!" ชิคาริพูดตามคุณน้าแม้จะไม่รู้ว่าความหมายมันคืออะไร ทำเอาคันคุโร่ขนลุกวาบเมื่อนึกได้ว่าสอนคำแปลกๆให้หลานอีกแล้ว

"โอ้ แม่เธอเอาฉันตายแน่"คันคุโร่บอกในหัวก็นึกถึงความทรงจำอันน่ากลัวเมื่อพี่สาวเขาว๊ากเพราะเขาเผลอพูดจาแปลกๆจนชิกาไดพูดตามทั้งวันแต่แล้วสายตาเจ้ากรรมดันเบนไปมองเข็มนาฬิกานั่นทำให้นักเชิดหุ่นมือทองลนลานทันที

แย่แล้ว!!!

'ฟุบ'

คันคุโร่เอาผ้าห่มห่อตัวหลานสาวจนเป็นเมี่ยงพร้อมกับอุ้มออกจากห้องนอนไปยังห้องนั่งเล่นทันทีขณะที่ผ่านห้องนอนชินกิที่ถูกเปิดค้างไว้โดยเจ้าของห้องทำให้เด็กชายมองมาด้วยสายตาประหลาดๆทันที

ท่านลุงคันคุโร่จะอุ้มยัยเชอร์รี่แหนมตุ้มจิ๋วไปไหนกัน

"ฟู่ว เหมือนว่าจะทันนะ"คันคุโร่ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมก้มมองหลานสาวตัวน้อยในอ้อมกอดที่หลับปุ๋ยไปแล้วแค่เขาอุ้มๆโยกๆระหว่างทางมาห้องนั่งเล่นทำให้เขารู้สึกว่านิทานของเขาเริ่มจะเป็นหมันอีกแล้วสิแล้วหันไปจดจ้องที่จอทีวีทันที

ความลับอีกอย่างที่ไม่ค่อยมีใครรู้ นอกจากสะสมหุ่นเชิดก็มีละครเย็นนี่แหละที่คันคุโร่ชอบดูเป็นชีวิตจิตใจ

"อือออออ"เมื่อคุณน้าวางหลานสาวลงบนโซฟาข้างๆกันเจ้าตัวก็ร้องออกมาทันทีทำให้คันคุโร่ต้องไปรับมาอุ้มโอ๋เอ๋ไปดูละครไปดูน่าตลกสิ้นดีแต่เพื่อหลานเล็กเขาทำได้ทุกอย่าง

ละครก็ต้องดู หลานก็ต้องเลี้ยง

 

 

ค่ำคืนอันหนาวเหน็บในดินแดนแห่งทะเลทราย ผู้นำแสนสุขุมแห่งซึนะคางุเระกลับมาถึงบ้านเป็นเวลาดึกหน่อยเพราะเขามัวเคลียร์เอกสารสำหรับอาทิตย์นี้ให้เสร็จเพื่อที่จะได้มีเวลาอยู่กับหลานสาวคนเล็กก่อนเธอจะกลับโคโนฮะ

เจ้าของใบหน้าองอาจแสนเย็นชาเดินผ่านห้องนั่งเล่นที่คันคุโร่ชอบมานั่งดูละครหลังข่าวอยู่ทุกเย็นและเขาก็พบกับพี่ชายที่นอนหลับอุตุทั้งที่ในมือยังมีรีโมททีวีถือค้างไว้อยู่ภายในจอก็ปรากฎภาพยนตร์เก่าๆที่ชอบเอามาฉายตอนดึกหลังละครจบเปิดค้างไว้แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมดันไปปะทะกับก้อนเล็กๆก้อนหนึ่งที่มีก้นเล็กๆโผล่พ้นออกมาภายใต้ผ้าม่านสีทึบเข้ากับเครื่องเรือนภายในบ้าน เมื่อคาเสะคาเงะคนปัจจุบันย่างกรายเข้าไปใกล้ๆก็ได้ยินเสียงสะอื้นเล็กๆของหลานสาวตัวน้อย มือหนาทำการแหวกผ้าม่านออกปรากฎภาพชิคารินั่งยองร้องไห้อยู่ หัวใจดวงแกร่งที่ผ่านเรื่องราวต่างๆมานับไม่ถ้วนกระตุก ดวงตาเรียวคมสั่นไหวเล็กน้อย

"ชิคาริ"คาเสะคาเงะวาดฝ่ามือไปโอบแผ่นหลังเล็กเท่าฝ่ามือพร้อมตบปุ๊ๆโดยที่เจ้าตัวยังนั่งยองขยี้ตาด้วยสองมือน้อยๆ

เขานี่โง่จริงๆ ไม่มีทางที่เด็กตัวเล็กขนาดนี้จะไม่คิดถึงพ่อกับแม่ แม้นี่จะผ่านไปแค่สิบกว่าชั่วโมงที่หลานตัวน้อยห่างจากอ้อมอกพี่สาวของเขา

"เธออยากคุยกับแม่มั้ย"เวลานี้แม้กาอาระจะไม่อยากโทรไปรบกวนพี่สาวที่กำลังทำงานอยู่แต่เขากลัวว่าหลานสาวของเขาจะงอแงมากกว่านี้หากไม่ดีขึ้นเขาก็พร้อมจะตีตั๋วรถไฟด่วนพาหลานกลับโคโนฮะทันทีพลางนึกถึงคราวชิกาไดแต่ทว่าเด็กชายนั้นถูกฝากเลี้ยงเพียงแค่ครึ่งชั่วโมงเพราะชิกามารุไปซื้อไข่ไม่ใช่ในสถานการณ์ที่ชวนทำให้เขาปวดใจแบบนี้

'หมับ'

"หนูโอเง ฮึก"มือเล็กป้อมคว้าหมับเข้าที่ชายชุดสีแดงเลือดหมูของน้าชายที่เตรียมจะผุดลุกไปหยิบโทรศัพท์"หนูไม่อยากกวนมะมิ้"

อา ชิคาริเข้าใจว่าพ่อกับแม่ทำงานหนักมาก

"ฮึก หนูตะเป็นเด็กดี"เด็กน้อยว่าขณะที่ชายผมแดงช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มพร้อมกับลูบหัวหลานสาวอย่างแผ่วเบาแล้วย่างกรายเข้าห้องนอนของเขาไป

และคืนนั้นกาอาระก็มีหมอนข้างจิ๋วอันใหม่ทำให้หลับสบายทั้งน้าทั้งหลานโดยทิ้งคันคุโร่นอนคอหักบนโซฟาต่อไป

 

 

 

✎ Talk with writer

มีคนโดนทิ้งให้นอนตายหน้าทีวีค่ะช่วยด้วยสงสัยพรุ่งนี้ต้องไปร้านหมอนวดเพราะปวดคอ

 

น้องร้องไห้คิดถึงแม่ ไม่ใช่แค่น้ากาอาระที่ปวดใจแล้วค่ะ คุณพี่ท่านนี้ก็ปวดใจด้วย//กุมอก

 

 

 

✿ p r i m r o s e ✿

30 • 06 • 2020

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

38 ความคิดเห็น

  1. #28 Achum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 23:56
    น้อนนน ไม่ร้องนะคะ ทางนี้ปวดใจแอแงงงง ตอนหน้ากลับมาน่ารักมุ้บมิ้บอีกน้าาาา
    #28
    0
  2. #20 mixyz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:20
    น่าร๊ากกกกกกก ไม่ไหวแล้วววววว
    #20
    1
    • #20-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      18 กรกฎาคม 2563 / 14:56
      ขอบคุณที่ชอนนะคะ เลิ้ปป
      #20-1
  3. #18 puyfay_xoxo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 22:42
    น้องงงงง มันนุ่มนิ่มไปหมดเลย ใจบางไม่ไหวแล้วววว
    #18
    1
    • #18-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      15 กรกฎาคม 2563 / 20:08
      น้องงอแงงงง
      #18-1
  4. #16 -NatJeeRa- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 15:43
    แง้น้อนน ไม่ร้องนะคะ ไม่ร้องงงง กอดเร้วกอด ๆ //จะรอนะคะ สู้ ๆ ! ><
    #16
    1
    • #16-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      15 กรกฎาคม 2563 / 20:07
      น้องจะฮึบบบบ
      #16-1
  5. #15 JARU18 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 23:29
    น้องลูกกกกก โอ๋ๆนะคะ ไม่ร้องนะลูก
    #15
    1
    • #15-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:48
      น้องกำทิชชู่แน่น!
      #15-1
  6. #14 p_fpi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 22:20

    โอ้ย~มันเป็นน่ารักมากอะนุ่มนิ่มไปหมดทั้งน้าทั้งหลาน

    #14
    1
    • #14-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:48
      คุณน้ามาสายหวาน5555555
      #14-1
  7. #13 NamikoMeiko_AaM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:26
    ทิ้งคันคุโร่คอหักบนโซฟา5555//ขำจุดนี้อ่ะ>[]<
    #13
    2
    • #13-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:48
      นางมาเพื่อขายขำค่ะแงงง5555555555
      #13-1
    • #13-2 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:49
      วันต่อมาต้องไปร้านหมอนวดเพราะปวดคอค่ะ55555555555555
      #13-2
  8. #12 55384 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 20:06
    อะ อัก นะ นะ หนูลูกดาเมจมันชั่งรุนแรง
    #12
    1
    • #12-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:47
      ทางนี้ถึงกับสูดยาดม/คร่อก
      #12-1
  9. #10 Ploy Parita (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:35
    น้องน่ารัก
    #10
    1
    • #10-1 p r i m r o s e(จากตอนที่ 4)
      1 กรกฎาคม 2563 / 05:46
      ขอบคุณที่เอ็นดูน้องนะค้า
      #10-1