Mr. Giant bear

ตอนที่ 1 : หนี (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

     ก๊อกๆๆๆๆ คุณหนูครับวันนี้มีการดูตัวศึกษาเรียนรู้นิสัยของกันและกันเพื่อที่จะได้เข้าพิธีหมั้นในอีก 3 วัน และคุณย่าได้เชิญว่าที่คู่หมั้นของคุณหนูมาทานข้าวที่บ้านครับ" ชายใส่สูทดำเคาะประตูแล้วเปิดเข้ามายืนอยู่ที่ข้างๆเตียงของฉันแล้วสาธยายเรื่องที่ฉันต้องไปทำในวันนี้และมันจะมีอะไรไปมากกว่าเรียนละ เห้อออออ เอ๊ะ !! ฉันลืมตาตื่นอย่างตกใจแล้วอุทานขึ้น "อะไรนะ !!!" ตามที่บอกเลยครับคุณหนู" แล้วธีโอก็ส่งยิ้มอย่างสดใสมาให้แล้วพูดต่อว่าลุกไปอาบน้ำแต่งตัวครับคุณหนู ฉันได้แต่ทำท่าอืดอาดลีลาแต่สุดท้ายฉันก็ต้องรีบลุกอย่างรวดเร็วเพราะสายตาของธีโอที่มองฉันอย่างกับว่าถ้าไม่รีบจะโดนทำโทษซึ่งฉันยังไม่อยากโดน T^T 
     หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วฉันก็ได้เดินไปหาคุณแม่ที่เป็นคนจัดทุกอย่างไว้ให้ฉันท่านเดินมาหาฉันแล้วบอกว่า มานั่งก่อนสิลูกพี่มอนต์เค้ารออยู่เดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างๆคนที่จะมาหมั้นกับฉันดูท่าทางเค้าเป็นคนสุขุม เยือกเย็น ตาสีฟ้าน้ำทะเลหน้าตาสวยคมอย่างกับผู้หญิงสวยกว่าฉันอีกมั้งเนี่ยยย T^T แต่เอาเถอะเค้าจะนิสัยยังไงเนี่ยยยย 
เอาละอัลมอนต์นี่ไอริเป็นว่าที่คู่หมั้นจ๊ะ คุณย่าที่นั่งร่วมวงข้าวเริ่มแนะนำตัวและหันหน้ามาทางฉันแล้วพูดต่อว่า "ไอรินี่พี่อัลมอนต์" หนูทราบแล้วค่ะ " ฉันพูดตัดบทคุณย่าขึ้นมาเพราะฉันไม่พอใจกับการที่จะให้ฉันไปหมั้นกับไอ้หล่อนิสัยเป็นยังไงไม่รู้เนี่ยนะไม่รู้ละฉันไม่หมั้นและในขณะที่ฉันพูดจบประโยคแล้วกำลังนั่งคิดอะไรอยู่ไอ้หมอนั้นก็กระซิบกับฉันเบาๆว่า"ไร้มารยาท" ฉันสตั้นไปหลายวิ แล้วมองหน้าหมอนั้นแต่ฉันก็ไม่ได้ตอบกลับอะไรไปแล้วทานข้าวต่อปล่อยให้ทั้งสองครอบครัวคุยกันต่ออย่างสนุกสนานหลังจากทานข้าวเสร็จฉันก็ขอตัวออกมาเดินเล่นข้างนอก
"ไงอยากแต่งงานกับฉันจนตัวสั่นเลยสิท่า" ฉันหันกลับไปมองหน้าแล้วนิ่งดูว่าจะพูดอะไรต่อ "อะไรฉันพูดถูกใช่ม่ะ" เค้าพูดพร้อมทำหน้าเหยียดๆใส่ฉันแบบนี้มันต้องสวนแล้วววว อิแม่จะไม่อยู่เฉยจ๊ะ "หึ แล้วอะไรทำให้นายคิดว่าฉันจะอยากแต่งงานกับคนอย่างนายหน้าตาก็พอใช้ได้อยู่หรอกนะแต่นิสัยแบบนี้......" ฉันมองตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วทำมองบน "หึ ดูเหมือนว่าที่เทอจะได้แต่งงานกับฉันมันเป็นเพราะว่าพ่อกับแม่เทอต้องการที่จะใช้ครอบครัวฉันในการเกาะกินหนะสิก็คงจะแบบนั้นนะ" ฉันมองหน้าแล้วเดินเข้าไปในบ้านแล้วตัดสินใจว่าจะพูดไปตอนนนี้ดีมั้ย แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะทำมันรอให้ครอบครัวไอ้หมอนี่กลับหมดก่อนแล้วค่อยคุยละกัน

0 ความคิดเห็น