ยืมร่างเธอแล้วทำตามใจอยาก

ตอนที่ 8 : หากวันหนึ่ง....

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    19 ต.ค. 62

วันต่อมาจินจื่อเซวียนยังคงเอาอาหารมาป้อนให้เวินฉิงเช่นเคยแต่วันนี้จินจื่อเซวียนไม่ได้นั่งอยู่กับเวินฉิงชายผู้นั้นไปเดินเล่นในเมืองหลันหลิงผู้เดียวซึ่งปกติแล้วไม่มีทางเป็นไปได้เพราะจะต้องมีคนตามตนเองมาตลอดถ้าไม่ใช่เหมียนเหมียนคนที่เดินเล่นกับเค้าในช่วงหลายเดือนมานี้ก็คือเวินฉิง....

"นี่ๆคุณชายท่านนั้นสนใจซื้อปิ่นปักผมไปให้คนรักหรือไม่ขอรับ"

เด็กหนุ่มเจ้าของร้านตะโกนเรียกเค้า

"อืม...น่าสนใจนะ"

จินจื่อเซวียนเดินเข้าไปในร้านเครื่องประดับ

"คุณชายจะซื้อไปให้ภรรยารึขอรับ"

เด็กหนุ่มคนนั้นเดินมาประจบเค้า

"อืม...แม่นางผู้นั้นยังไม่ใช่ภรรยาของข้าหรอก"

"งั้นข้าแนะนำปิ่นปักผมตัวนี้นะขอรับคุณชาย"

เด็กหนุ่มเดินไปหยิบปิ่นปักผมเล่มหนึ่งมาจากในตู้ที่ลึกที่สุดของร้าน


ปิ่นทองที่ประดับด้วยทับทิมรูปร่างสวยงามถูกหยิบออกมา

"ปิ่นอันนี้เมื่อก่อนข้าเคยซื้อมาคิดว่าจะนำไปให้คนรักแต่นางกลับไปแต่งงานกับคนอื่นที่รวยกว่าแทนข้าเลยเก็บปิ่นเล่มนี้ไว้ในตู้ที่ลึกที่สุดจะได้ไม่ต้องนึกถึงเรื่องนั้นแต่ข้ารู้สึกได้ว่าคุณชายน่าจะได้มีความรักที่ดีกับคนรักของท่านข้าเลยอยากจะแนะนำปิ่นเล่มนี้กับท่าน"

เด็กหนุ่ม กล่าว

"งั้นข้าซื้อปิ่นเล่มนี้เลยแล้วกันเจ้าจะได้ไม่ต้องนึกถึงคนรักเก่าของเจ้าด้วย"

จินจื่อเซวียนกล่าว

"ปิ่นเล่มนี้ราคา10ตำลึงเงินขอรับ"

"เจ้าเอาไป2ตำลึงทองนะ"

จินจื่อเซวียนยื่นเงิน2ตำลึงทองให้เด็กหนุ่มผู้นั้น

"เดี่ยวข้าจะใส่กล่องให้คุณชายนะขอรับ"

เด็กหนุ่มพูดแล้วนำปิ่นปักผมเล่มนั้นไปใส่กล่องแล้วยื่นให้กับจินจื่อเซวียน

เมื่อซื้อของที่ต้องการเสร็จแล้วจินจื่อเซวียนก็เดินกลับจินหลินไถ

จินจื่อเซวียนเดินเข้าไปในห้องของเวินฉิงแล้วพบว่าเธอยังคงนั่งอ่านตำราแพทย์อยู่เหมือนเดิม

"นี่เจ้าจะขยันเกินไปแล้วนะป่วยก็ยังอ่านตำราแพทย์อยู่อีก"

จินจื่อเซวียนพูด

"แล้วท่านเข้ามาทำไม"

"ข้าเอาของมาให้เจ้า"

จินจื่อเซวียนวางกล่องปิ่นปักผมไว้ข้างตัวเวินฉิง

"มันคืออะไร?"

"เปิดดูเองสิ"

เวินฉิงเปิดดูแล้วพบว่าด้านในเป็นปิ่นปักผมรูปร่างสวยงาม

'สวยจัง'

เธอคิดพลางยิ้มออกมา

"ชอบรึ?"

จินจื่อเซวียน ถาม

"ชอบ"

"ชอบปิ่นปักผมหรือชอบข้ามากกว่า"

"ช...ชอบท่านมากกว่า"

เวินฉิงตอบเบาๆ

"งั้นหรอ~"

จินจื่อเซวียนยื่นหน้าไปหอมแก้มเวินฉิง

"ค...คุณชายจิน!!"

เวินฉิงหน้าแดง

"อะไรรึ~"

"ท่านนี่มัน..."

ณ.อวิ๋นเมิ่ง

"เจ้าจินจื่อเซวียนให้ตายเถอะเจียงเฉิงเจ้าจะห้ามข้าทำไม"

เว่ยอิงนั่งอยู่ข้างเจียงเยี่ยนหลี่

"คนมองเยอะจะตายเจ้าไม่อายแต่ข้าอายผู้อื่นเจ้าน่ะสร้างแต่ปัญหาแม่นางเวินป่วยอยู่เจ้าก็ไปทำให้นางต้องวิ่งออกมาห้ามเจ้ากับ

จินจื่อเซวียน"

เจียงเฉิงตอบ

"น่าๆไม่เป็นไรแต่อาเซี่ยนเจ้าก็ไม่ควรทำแบบนั้นนะ"

เจียงเยี่ยนหลี่พูด

"โถ่ท่านพี่ก็เจ้านกยูงนั่นต่อว่าท่านพี่นิ"

'แม่นางเวิน....'

เจียงเฉิงนึกถึงแม่นางผู้นั้นผู้ที่เค้าแอบรักแต่บัดนี้กลับต้องแต่งงานกับจินจื่อเซวียนคู่หมั้นเก่าของพี่สาวเค้า

"นี่เจียงเฉิงเจ้าพูดถึงแต่แม่นางเวินอย่าบอกนะว่าเจ้าชอบนาง"

"จะบ้าหรอเว่ยอู๋เซี่ยน"

เจียงเฉิงตบที่ไหล่เว่ยอู๋เซี่ยนเบาๆ

"โอ้ยนี่ข้าเจ็บอยู่นะ!!"

"เจ็บแล้วทำไมล่ะ"

"พอได้แล้วๆมากินแกงรากบัวกัน"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น