ยืมร่างเธอแล้วทำตามใจอยาก

ตอนที่ 3 : เริ่มเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    14 ต.ค. 62

ยามซื่อวันต่อมา

เวินฉิงจินจื่อเซวียนเหมียนเหมียนนั่งเรียนอยู่ด้วยกัน

การเรียนและกฏส่วนใหญ่ไม่เคร่งครัดเหมือน

อวิ๋นเซิ่นปู้จื้อฉู่

การเรียนส่วนใหญ่จะเรียนเกี่ยวกับการเข้าสังคมการแพทย์และเรื่องจำเป็นต่างๆเริ่มเรียนยามซื่อจนถึงยามอู่เรียนครึ่งชั่วยามแล้วพักหลังจากนั้นจะฝึกวรยุทรยามเว่ยถึงยามโหย่ว

"นี่แม่นางเวินไปฝึกยิงธนูกันมั้ยเจ้าคะ"

เหมียนเหมียนทักเวินฉิงที่กำลังนั่งมองศิษย์ตระกูลจินฝึกวรยุทรกัน

"อื้อก็ดีเหมือนกัน"

เวินฉิงตอบ

ฟิ้ววววว.......ปึก!

ธนูที่เวินฉิงยิงออกไปถึงจะไม่ตรงเป้ามากแต่ก็ถือว่าเก่งพอตัว

"แม่นางเวินฉิงยิงธนูเก่งจังเจ้าคะ"

เหมียนเหมียนกล่าว

"ไม่หรอก"

เวินฉิงตอบกลับ

"ระวัง!!!"

ธนูของศิษย์ตระกูลจินผู้หนึ่งกำลังพุ่งไปที่เวินฉิง

ทันใดนั้นจินจื่อเซวียนรีบวิ่งไปดึงเวินฉิงมากอดไว้จากด้านหลังสายตาของศิษย์ตระกูลจินรวมถึงเหมียนเหมียนด้วยจับจ้องที่ทั้งคู่

"แหมๆข้าไม่มาซะนานมีภรรยาแล้วรึ

จินจื่อเซวียน"

เสียงของชายผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของ

จินจื่อเซวียนดังขึ้น

"จินจื่อซวินทำไมจะมาไม่บอกข้า"

"ข้าต้องบอกด้วยรึว่าแต่ไม่คิดจะปล่อยภรรยาที่กอดอยู่เลยรึจินจื่อเซวียน"

จินจื่อซวินมองไปที่หญิงตระกูลเวินที่กำลังหน้าแดงจากการที่โดนกอดอยู่

คำพูดของเค้าทำให้จินจื่อเซวียนรีบปล่อยเวินฉิงทันที

"นางไม่ใช่ภรรยาข้าแม่นางเวินแค่กำลังจะโดนธนูยิงใส่ข้าเลยดึงนางมากอดไว้"

จินจื่อเซวียนพูด

"แต่แม่นาเวินผู้นี้ก็เป็นหมอไม่ใช่รึทำไม่ไม่รักษาตนเองหรือว่า....ไม่มีปัญญารักษาตนเองกัน"

จินจื่อซวินใช่มือเชยคางเวินฉิงขึ้น

"ค...คุณชายจินจื่อซวิน"

ทันใดนั้นมือของจินจื่อเซวียนปัดมือของจินจื่อซวินที่เชยคางเวินฉิงอยู่

แล้วจินจื่อเซวียนก็ต่อยหน้าของของลูกพี่ลูกน้องตนทันที

ทั้งคู่ชกต่อยกันแบบจะให้ตายไปข้างนึง

"ทั้งคู่หยุดเถิด"

เวินฉิงพูดห้าม

"ถ้าหากข้าทำให้คุณชายจินจื่อซวินไม่พอใจข้าต้องขอโทษด้วย"

เวินฉิงพูดพร้อมกับโค้งขอโทษต่อจินจื่อซวิน

"เกิดอะไรขึ้น"

ฮูหยินจินเดินมามองลูกของตนที่มีแผลที่ใบหน้ากับหลานของตนที่สถาพก็ไม่ต่างกัน

"คือ....คุณชายจินจื่อซวินมาพูดจาไม่ดีใส่แม่นางเวินคุณชายจินจื่อเซวียนเลยโกรธแล้วชกต่อยกันแต่ดีที่....แม่นางเวินมาห้ามไว้ให้"

เหมียนเหมียนรีบตอบให้

"หึ!แต่ดีรึจินจื่อซวินรีบขอโทษเวินฉิงเดี่ยวนี้!!"

ฮูหยินจินพูดสั่งให้หลานของตนทำตามที่พูด

"ต...แต่ท่านป้าข้า!..."

จินจื่อซวินพยายามหาข้ออ้าง

"อะไร?จะอ้างอะไรอีก"

"หึ!"

จินจื่อซวินโค้งขอโทษเวินฉิงอย่างไม่เต็มใจนัก

"ข้าจะกลับแล้ว"

พอพูดจบจินจื่อซวินก็กระทืบเท้าเดินออกไป

"อาฉิงน้าขอโทษแทนจินจื่อซวินด้วยอย่าไปใส่ใจเค้าเลยหนา"

ฮูหยินจินพูดอย่างอ่อนโยน

"ท่านน้าจินเจ้าคะข้าไม่ถือสาเค้าหรอกแต่ว่าคุณชายจินจื่อเซวียน...."

เวินฉิงมองไปที่รอยช้ำที่ปากของชายผู้นั้น

"คุณชายจินเดี่ยวข้าจะไปเอาผ้าชุบน้ำมาประคบเย็นให้ท่านนะท่านไปรอในห้องท่านเลยก็ได้"

พอพูดจบเวินฉิงก็เดินไปหยิบผ้ากับถังน้ำเย็นมาแล้วเดินไปที่ห้องของจินจื่อเซวียน

เธอเคาะประตูเป็นเชิงบอกว่าจะเข้าไป

"เข้ามา"

จินจื่อเซวียนตะโกนบอกจากในห้อง

เวินฉิงเปิดประตูไปแล้วมองดูชายที่นั่งอยู่ตรงหน้าตนกับรอยช้ำปูดบวมที่มุมปากและตา

เวินฉิงปิดประตูเดินไปนั่งลงข้างๆจินจื่อเซวียนใช้ผ้าชุบน้ำเย็นบิดให้พอหมาด

"ท่านช่วยหันหน้ามาหาข้าหน่อย"

เวินฉิงพูด

จินจื่อเซวียนก็ทำตามคำนางเค้าหันหน้าให้

หญิงสาวใช้ผ้าชุบน้ำเย็นผืนนั้นพับให้จับง่ายแล้วประคบลงที่แผลช้ำที่มุมปากของ

จินจื่อเซวียน

"โอ้ย!นี่เจ้าเบาๆหน่อยสิข้าเจ็บนะ"

จินจื่อเซวียนพูดด้วยความเจ็บ

"ข้าก็เบาได้แค่นี้แหละท่านใครใช้ให้ท่านไปชกต่อยกับผู้อื่นล่ะ"

เวินฉิงพูดประชดใส่

"ก็เจ้านั่นทำตัวไม่ดีกับเจ้านิ"

"เค้าทำตัวไม่ดีกับข้าแล้วทำไมล่ะท่าน"

"ก็ข้าช......"

จินจื่อเซวียนมีท่าทางเหมือนจะพูดอะไรแต่กลับไม่พูดออกไป

"ท่านมีอะไรกับข้า??"

เวินฉิงถามในขณะที่ประคบแผลกับทายาให้อยู่

"ป...เปล่าไม่มี"

"เสร็จแล้วล่ะข้าไปก่อนนะท่าน"

เวินฉิงพูดพร้อมกับเดินออกไป

'ใครจะไปกล้าบอกล่ะว่าจู่ๆข้าก็ชอบเจ้าน่ะ'

จินจื่อเซวียนคิดในขณะที่มองหญิงสาวผู้นั้นเดินออกไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 LUICFER (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 21:23
    ตอนแรกนึกส่าคูอาเฉิงไม่เป็นไรเอานี้ก้ได้
    #11
    0
  2. #3 ออม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 07:49

    ชอบบบบบบบ

    #3
    0