[ FIC BTS ] YOONMIN FOREVER♡. #ฟอเรฟยุนมิน

ตอนที่ 3 : [ CHAPTER : 3 ] BEST OF ME 3 ♡.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 พ.ย. 60

[ CH 3 ] BEST OF ME 3 ♡. [ ✔ ] 













 ----- 3 ----- 






















 ....สมองมันไม่สั่งการเเล้วได้เเต่ขาวโพลนไปหมด ปากพะงาบๆเหมือนจะพูดเเต่พูดไม่ออก.. "คุณท้อง" เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน ผมหันไปสบตากับคนข้างกายที่ตอนนี้วิญญาญหลุดออกจากร่างเรียบร้อยเเล้ว 


































 บนรถไม่มีใครพูดอะไรออกมา ผมเลยถือโอกาสนี้หยิบยาบำรุงร่างกายต่างๆที่คุณหมอเจคให้มาทาน มันเยอะมากเลยครับ ; _ ; 












 ผ่านไป 1 เดือน





















 ตอนนี้ผมท้องได้ 2 เดือนกว่าๆเเล้วครับ หน้าท้องเริ่มนูนออกมาเรื่อยๆเเต่ไม่ได้ใหญ่มาก ผมกับพี่ยุนกิจะชอบชวนกันคุยกับลูกอยู่เสมอ เจ้าตัวเล็ดูท่าทางชอบใจคุณพ่อมาก เลยถีบเข้าเต็มเเรง จนผมจุก 














 "อย่าเเกล้งเเม่เขาสิครับคนดีของพ่อ" 
"เเม่เขาเหนื่อยนะรู้ไหม?" 
"แหม ฟังเเต่พ่อทีกับเเม่ไม่เคยฟังหรอก" 
"ไปว่าลูกเดี๋ยวก็โดนอีกหรอก"
 "ชิ!"


























































       เขาว่ากันว่าความสุขมักจะผ่านไปเร็วเสมอ วันนี้เขารู้สึกเเปลกๆเลยตื่นเช้ากว่าปกติ
 อาบน้ำเเล้วลงมาทำอาหารให้พี่ยุนกิเหมือนทุกๆวัน เเต่จะเเปลกกว่าก็ตรงที่อีกฝ่ายลงมาเช่นกัน ปกติพี่ยุนกิถ้าไม่มีเหตุสำคัญเขาไม่ลงมาหรอก









"พี่ยุนกิลงมาเร็วจัง" 
"อืม นอนไม่ค่อยหลับอะ" 
"เดี๋ยวจีมไปตักข้าวมาให้ครับ" 
"ไม่ต้องๆเดี๋ยวพี่ทำเองมินไปนั่งเลย" 
"ดุจังเล๊ยยย" 
"ดุได้มากกว่านี้อีกนะ" 
"ไปตักข้าวเถอะครับ ผมกลัวพี่จะเล่นมุขไม่ฮาพาผมกับลูกเครียดอีก" 
"เราก็เกินไป มันไม่ฮาขนาดนั้นเลยหรอ" "ครับ..." 









 เมื่อทำธุระของตัวเองเสร็จเรียบร้อยทั้งสอง เลยมาดูหนังกันหน้าทีวี 

















 "เป็นไรอ้วนมาวอเเวทั้งวัน" 
"...มินรู้สึกแปลกๆเหมือนมินจะเสียอะไรไป" "หืม?" 
"มินรู้สึกใจไม่ดีเลยเหมือนพรุ่งนี้..." 
"พรุ่งนี้???"  




























"พี่..."
































"....จะหายไป" 













 "พี่ไม่ไปไหนหรอกน่า" 






"...พี่สัญญากับมินสิว่าจะไม่หายไปไหน" 
"อืมพี่สัญญา" คนพี่ว่าก่อนจะกดจูบไปบนหน้าผากของคนน้อง เเล้วพาคุณเเม่คนเก่งขึ้นไปนอนบนห้องดีๆ











"พี่กิหลับหรือยัง" 
"ยังทำไม?" 
"มิน...เอ่อ...จับมือมินไว้..ได้ไหม" 
"อืม นอนได้เเล้วนะคนเก่ง ฝันดีครับ" 
"ฝันดีเช่นกันครับพี่กิ" 
"พี่รักเรานะ" 
"ผมก็รักพี่ครับ" 












    และเเล้ววันนี้ก็มาถึงวันที่จีมินต้องจดจำมันไปตลอดชีวิต 








 "ครับจีมินพูดครับ" 
















 "!!!" 












"...คะ..ครับ..ผมจะรีบไป!!" 








    ถึงโรงพยาบาลจีมินก็ร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เมื่อทราบว่าคนรักของตนรถเเหกโค้งตอนที่จะไปทำงาน กระจกข้างรถเเตกมาโดนอีกฝ่ายอย่างจัง คนที่เห็นเหตุการณ์โทรเรียกรถพยาบาล เเละคำที่ยุนกิพูดออกมาก่อนที่จะขาดสติคือ 










..

 จีมิน...พี่ฝากลูกด้วยนะ 















 "คนไหนญาติคนไข้ครับ" 



"...ผะ..ผมครับผมฮึกเป็นเเฟนเขา" 















 "คือ.."





























"เสียใจด้วยนะครับหมอพยายามสุดความสามารถเเล้ว.." 












   ได้ยินคำนั้นจีมินเเทบล้มทั้งยืน เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่ที่คอจนพูดไม่ออก น้ำตาที่กลั้นเอาไว้พร้อมใจกันไหลออกมาทั้งหมด 























 พัง 












 พังหมดเเล้วชีวิตของเขา










ทำไมวันนั้นเราถึงไม่พูดคุยกัน 








ทำไมกันนะ... 









 ตอนเช้าจีมินได้ทำอาหารให้ยุนกิทานตามปกติที่เจ้าตัวทำ เเปลกตรงที่ว่าทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันเลยหลังจากบอกฝันดีกันในยามค่ำคืน โดยที่จีมินไม่รู้เลยว่าเขาจะเสียคนรักไปเเบบที่กู้ไม่กลับตลอดการ... 














 "จีมิน!" เสียงของคุณหมอที่คุ้นเคยทำให้จีมินร้องออกมาหนักกว่าเดิม 


 "ฮืออ..พี่เจค...พี่ยุนกิเขาไม่ ฮึกอยู่กับมินเเล้วพี่เจค" 

"...ไม่ร้องนะจีมินไม่ดีกับลูกนะ" 
"ฮึก" 















 จีมินพยายามทำใจอยู่หลายชั่วโมงกว่าจะเข้าไปหายุนกิเป็นครั้งสุดท้ายได้ 










 "พี่ยุนกิ....ฮึก" 




 "ไหนสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันไง" 



 "พี่สัญญา...ฮึก..กับมินไม่ใช่หรอว่าจะอยู่กับมินฮึก...พี่ผิดสัญญา" 

"ลุกขึ้นมาสิฮึก..ลุกขึ้นมาทวงสัญญาฮึก...


"ไหนพี่บอกเราจะเลี้ยงลูกด้วยกันฮึก...พี่ผิดสัญญาผม ผมเกลียดคนผิดสัญญาที่สุด ฮืออ"




 "ลุกขึ้นมาสิ! มิน ยุนกิ!!" 


 "ผมเกลียดคนผิดสัญญา!!! ได้ยินไหม! ผมเกลียดคนผิดสัญญา!! ผมฮึก....ผมเกลียดพี่!!!!!"  






























































งานศพของยุนกิไม่ได้จัดใหญ่โตอะไรมากเพราะจีมินไม่ค่อยรู้จักใครสักเท่าไหร่ 






































 "พี่ยุนกิ" 
"ผม....ไม่ได้โกรธพี่หรอกนะที่ผิดสัญญาเเต่ผมโกรธตัวเองที่ไม่พูดกับพี่วันนั้นเป็นยังไงละสุดท้าย...พี่ก็ไปแบบไม่ลา"






 เเค่เพียงเขาพูดสักนิด 








 เราคงได้อยู่ด้วยกัน 








 นานกว่านี้..... 













 "ผมขอให้พี่ไปสู่ภพภูมิที่ดี" 
"ผมหวังว่าสักวันนึงเราจะต้องกลับมาคู่กัน" 
"ผมรักพี่นะครับพี่ยุนกิ" 











   น้ำตาไหลผ่านเเก้มเนียนช้าๆ ไม่มีเเม้เสียงสะอื้น เเต่กลับมีรอยยิ้มของความสุข พร้อมกับคำว่ารักซ้ำๆอยู่อย่างนั้น 
เหตุการณ์นี้ทำให้จีมินนึกถึงเพลง Best of me ที่พี่ยุนกิชอบมากๆ โดยเฉพาะท่อนสุดท้าย







 When you say that you love me
 ยังคงเดินบนสุดฟ้าไกล 
เเค่เธอเล่าความในใจ 
 Just one more time When you say that you love me 
เเค่ต้องการคำๆนั้นไป 
เเค่เธอนั้นยังเหมือนเดิมไป 
Just one more time 






 ถึงเเม้มันจะไม่ใช่เพลงเศร้าเเต่การที่เรานึกถึงเขาเรามีความสุขถ้าเขารับรู้ได้ก็อบอุ่นใจ เนื้อเพลงสื่อความหมายว่าเราจะไม่ทิ้งกันไปไหน จะอยู่ด้วยกันจนถึงลมหายใจสุดท้ายของชีวิต.... 
















เเต่กับจีมินมันคงจะไม่มีวันนั้น... 















 ถึงจีมินจะไม่ได้อยู่กับคนที่รักอย่างพี่ยุนกิ 










 เเต่...


















ความรักของเราจะคงอยู่ตราบนานเท่านาน 















 ไม่สิ 




















 ตลอดไป ;) 










 THE END. 1





TBC.










 TAKL. 

 จบเเล้วเด้อมีภาคต่ออีก 2 ภาค 
อย่าเพิ่งขว้างรองเท้าใส่ไรท์นะ! 
เราเเค่อยากลองเเต่ง BAD END ดูบ้าง5555555 
นี่มาลงไวเพราะคอมเมนท์เด้อออ เห็นเเล้วใจอ่อนเลยมาลงไว
 คอมเม้นท์เยอะก็มาไว ก็นะคนมันบ้ายอ *^* ไปละ ชรุ้บฟ์ๆ รวักส์♡. 

 ชอบก็ฝาก เฟบ เเละ 

สกรีมเเท็ก >> #ฟอเรฟยุนมิน 
 ได้ที่ TW : nh_tt30121995 นะคะะะ 
รักทุกคนเยยยยยยย จุ้ปฟ์♡♡♡. 

 ขอบคุณเนื้อเพลงของพี่กิ๊ฟด้วยนะคะถ้าไม่มีพี่น้องคงต้องเเบดเอนบ่ได้เด้อ

 https://youtu.be/hk4zBTNV_Uk 

 ไปฟังคะ ของเค้าดีจริงนะเออ♡. 
ไปจริงๆละ บรัยย~~~








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Nam.cr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 20:17
    ง่ะ สงสารจีมฮื่อๆๆๆ ไม่น่าเลยพี่กิ แต่เราว่าอาจเป็นแผนไรบางอย่าง(รึป่าว) เก็บเกิบใส่เหมือนเดิม เค้าไม่ขว้างไรท์หรอก
    #5
    0