[ FIC BTS ] YOONMIN FOREVER♡. #ฟอเรฟยุนมิน

ตอนที่ 2 : [ CHAPTER : 2 ] BEST OF ME 2 ♡.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    30 ต.ค. 60

[ CH 2 ] BEST OF ME 2 ♡. [ ✔ ]





























----- 2 -----
























วันรุ่งขึ้น



































  ผมลืมตาขึ้นมาในตอนเช้าหรือเวลาประจำที่ผมตื่น เพดานที่นี่เป็นสีขาวไม่ใช่สีฟ้าอ่อนเหมือนเคย
เเสดงว่าผมไม่ได้อยู่ห้องตัวเอง เอ๊ะ! 
แล้วผมอยู่ห้องใครอะ ._.
ผมลองมองไปรอบๆเห็นห้องที่เเต่งเเนวชาวร๊อค
เอ่อออ....ก็ไม่เชิงหรอกมั้ง ไม่ใช่เลยเเหละ =___=
ผนังสี ดำ เทา ขาว ตัดกันได้อย่างลงตัวต่างกับสิ่งของที่สีออกเเนวฉูดฉาดเด่นไปทั่วห้อง รวมๆเเล้วห้องนี้กลมกลืนกันมากทีเดียว นับว่าเป็นห้องที่เหมือนกับสถาปนิกมืออาชีพมาออกเเบบให้เลยเเหละเเล้วมันก็ถูกใจปาร์ค จีมินคนนี้มากๆด้วย








ผมพยายามลุกให้เบาที่สุดเพราะกลัวอีกฝ่ายจะตื่น ใช่เเล้วมันก็เหมือนนิยายทั่วๆไปคือเขาตื่นก่อนเเล้ว





"ไปไหนจีมิน"
 










อีกฝ่ายเอื้อมมือมาจับมือจีมินไว้
ทั้งๆที่ยังไม่ลืมตา 

























"จีมจะไปอาบน้ำครับพี่ยุนกิปล่อยจีมนะ"
"เดี๋ยวค่อยอาบก็ได้"
"งื้อออไม่เอาจีมจะไปอาบน้ำ"
"หลุกไหวรึเปล่าหนะ??"
"ไหวครับ"
"เเน่ใจนะ??"
"ครับยังไงจีมก็ไหว"











ฟึบ! 














"โอ้ย!"
"ไหนบอกไหวไงเด็กดื้อ!"
"พี่จะพาไปอาบน้ำ"
"...เอางั้นหรอ"
"อืม"






















    พวกเราสองคนเริ่มคบหาดูใจกันตั้งเเต่ผมอายุ 15 จนตอนนี้ผมอายุ 18 เเล้วก็เต๊าะตั้งเเต่อายุ 15 ยัน 18 -////-
    บอกเลยว่า คุก คุก คุก!!  หมั่นไส้คนตรงหน้ามากเลยอ่ะเเจ้งตำรวจข้อหาพรากผู้เยาว์ดีไหมอะ 
มีมุขเสี่ยวตล๊อดดด เล่นเเป็กตลอดด้วยชิ! 




































ผ่านไป  2 เดือน































"พี่กิ"
"หืม?"
"จีมหิวอะ"
"อยากกินอะไรอะ"
"...ทุเรียน"
"จีมอยากกินทุเรียนนนน"
"พี่จะไปหาจากไหนละ"
"นั่นสิ เเต่จีมอยากกินน้าาาถ้าจีมไม่กินจีมต่องตายเเน่ๆเลยยยยย"
"เวอร์ตลอดด" พี่ยุนกิว่าพร้อมผลักหัวผมเบาๆ
"นะนะนะนะนะ"
"ก็ได้ๆ"
"เย่รักพี่ยุนกิที่สุดเลยยยย"
"ให้มันจริง"
"คร้าบบบบ"









































  สุดท้ายผมก็ได้กินทุเรียนดังใจหวัง เเต่พี่กิเนี่ยสิเอาเเต่บอกว่าเหม็นเเล้วเดินไปเข้าห้องน้ำ เหม็นตรงไหนอ่ะ - " -
พูดงี้ตบกันเปล่าห้ะ!อีพี่กิ!!
































"พี่ยุนกิทานไหมฮะจีมจะเก็บไว้ให้"
"ไม่เอาอ่ะเหม็น"
"กินหน่อยนะๆๆๆๆๆ"
"ไม่เอามันเหม็น"
"อ่าาไม่กินก็ไม่กินถ้าจีมกินกินหมดอย่ามาถามหาละกัน!"
"ถ้าหมดก็กินจีมเเทนไง"
"..คนบ้าา!!! -////-"






















































  สภาพของคนหื่นเมื่อกี้สิ้นฤทธิ์เรียบร้อยฮะ รมณ์เสียมากบอกเลย กินไปไม่กี่คำก็ต้องเอาไปเก็บเพราะจู่ๆพี่เเกก็วิ่งไปอ้วก ไม่อยากกินก็บอกกันดีๆเด้! ดีนะไม่อ้วกใส่ทุเรียนไม่งั้นจะไม่คุยด้วยสัก 8 ล้านวันเลย























"พี่กิไปโรงพยาบาลกันเหอะ"
"ทำไมอะ"
"พี่เเปลกๆนะช่วงนี้"
"มินจะไปด้วยเพราะช่วงนี้มินรู้สึกเเปลกๆเหมือนกัน เหนื่อยง๊ายง่าย"


































สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้บทสนทนาตรงนี้ดูจริงจังมากขึ้น เเต่พอประโยคตอบกลับมาก็ทำให้จีมินต้องชะงัก




































"ท้องป่ะครับ"
"...."
"...พะ...พูดบ้าอะไรมินเป็นผู้ชายโว้ยย!"
"บร้ะ! ถ้าน้ำยามันดีก็ท้องได้เหมือนกันโว้ย"
"ไปเเต่งตัวดีๆเลยนะอีพี่กิ!!!!"
"จ้าๆ"




























ยังมายิ้มกวนตีนให้อีก ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้มีพระคุณ กูชูนิ้วกลางใส่หน้าเเม่งเเล้วโว้ย เเม่งงงงงงงงง ไอ่คลบ้า ไอ่คลผีทะเล!





































 เเต่...เรื่องท้องนี่มัน..
ผมคิดพลางเอามือลูบท้องไปด้วย ถ้ามีสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆอยู่ในนี้มันจะเป็นยังไงนะ? เดี๋ยวๆ นายเป็นผู้ชายนายท้องไม่ได้ปาร์ค จีมิน! 
























"ป่ะจีมิน..อ้าวทำไมเอามือลูบท้องงั้นอะ"
"...เปล่าครับไปกันเถอะ"
































@โรงพยาบาล Jk




























"สวัสดีครับหมอเจต"'
"...เจตพ่องกูเจคไอ่สัสก้า!"
"ครับๆคุณเจต"
"เอาที่มึงสบายใจเลย"
"พูดไรเกรงใจเสือกาวด์ที่มึงใส่อยู่ด้วยครับคุณเจค"
"จ้า"
"ว่าเเต่มานี่มึงมีไร"
"กูว่าช่วงนี้กูเเปลกๆเมียกูด้วย"
"...เมีย?"
"เออ"
"มีเมียไม่บอกเพื่อนฟูงใช่สิ้"
"ไม่จำเป็น"
"ไหนเมียมึงอ่ะกูตรวจเมียมึงก่อน"
"กูจะอยู่ตรงนี้จนกว่ามึงจะตรวจเสร็จ"
"ไอ่สัสกูไม่ทำไรเมียมึงหรอก"
"กูไม่เชื่อ"
"กูก็มีจรรยาบรรหมอไหมคับ"
"เออ"











"ชื่ออะไรครับ"
"จีมินครับ"
"อายุกี่ปีครับ?"
"18 ครับ"
"..."
"แปปนะครับ"
"ครับคุณหมอ"
"ไอ่กิ...."
"ไร"
"คุกเเน่นอนมึง"
"...ไอ่สัส"
"คุก คุก คุก เดี๋ยวกูสั่งชาเย็นไปให้เเทนโอเลี้ยงนะเพื่อน"
"พ่อง! สรุปเมียกูเป็นไร"
"เออแปปดิครับ"






















  ผมโดนถามไปเรื่อยๆ ผมก็ตอบไปตามความเป็นจริงตามอาการที่ผมเป็นอยู่
































"ไม่มีไข้ ไม่เจ็บคอ หายใจติดๆขัดๆ เหนื่อยง่าย..."
"อืมม...ช่วงนี้ชอบทานอะไรเเปลกๆไหมครับ"














"ก็...มีบ้างฮะอย่างข้าวผัดชมพู่ เเฮะๆมันเเปลกใช่ไหมฮะ ._. "
"เเล้วอยากทานของเปรี้ยวบ้างไหมครับ"
"มีบ้างครับ"
"ตอนนี้อยากทานอะไรบ้าง?"
"...มะยมผมอยากทานมากๆฮะ"
"ชัดเลย"
"สรุปผมเป็นอะไรฮะหมอ??"
"ไอ้กิมานั่งนี่เเล้วฟังกูดีๆนะ"
"ว่ามา"











































































































"ยินดีด้วยนะครับ"


























































































"คุณท้อง"














"!!!!"








TBC.






TAKL.


โฮ๊ะๆ น้ำยาดีจริงๆคะ555555555555
เราเว้นมันส์มากเลยจนโทรศัพท์ค้าง
มันเกิ๊นไม่มีอะไรละ บรัยค่าา

ฝากสกรีมเเท้กทีทวิต >> @nh_tt30121995
แท็ก  >> ฟอเรฟยุนมิน
รวักส์♡.



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 JINJUTA_CNM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 19:16
    ไรท์รออยู่นร้าาา^ ^
    #4
    0
  2. #3 -PARKCHUN- (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 19:15
    เกลียดการเว้นยาวมันทำให้ลุ้นแบบไม่มีอะไรต้องลุ้นแต่ก็ลุ้นเอ๊ะงงๆ 5555555 คุกแน่นอนค่ะพี่กิ เปงงัยนำ้ยามันดีเกินพีคเลยมั้ยล่ะคะ 5555555 รอน้าาาาาาาา
    #3
    0