[ Fic Conan ] Bourbon and Merlot Secret Love

ตอนที่ 8 : Chapter 8 Conspire

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

‘ทาจิบานะ คาสึฮิโกะ’

ประธานบริษัทนำเข้าชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์


 

“เธอมีแผนว่ายังไงแมร์โล”ยินเอ่ยถามขณะที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงของบาร์

ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งอยู่ในบาร์ซึ่งเป็นสถานที่นัดรวมตัวกันของสมาชิกในองค์กรเพื่อวางแผนสำหรับการล่าเหยื่อรายแรก

“ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ความจริงงานนี้พวกนายจัดการวางแผนกันเองก็ได้นี่ไม่เห็นต้องให้ถึงมือฉันเลย”หญิงสาวนั่งกอดอกไขว่ห้างอยู่บนโซฟาข้างๆเธอคือ เบอร์เบิ้นที่กำลังนั่งพิงพนักโซฟานั่งรอฟังแผนของเธออยู่

“ฉันต้องการให้งานนี้สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์โดยไม่มีข้อผิดพลาดอะไรทั้งนั้น”ยินพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“แปลว่าพวกนายคงทำงานพลาดบ่อยสินะ ในระหว่างที่ฉันไม่อยู่เนี่ย”ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงเชิงหยอกล้อ

“ก็ไม่ถึงกับพลาดหรอกแต่ว่าก็ต้องถึงกับใช้แผนสองแผนสามถึงจะสำเร็จ”เบลม็อทที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาอีกตัวพูดแก้ต่าง แต่ความจริงนั้นเธอรู้อยู่แก่ใจว่าทำไมพวกเธอถึงได้ทำงานพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะว่ามีพวกตัวขัดขวางมาคอยทำให้งานของเธอปั่นป่วนไปหมด


 

ไหนจะเจ้าพวก FBI....


 

แล้วไหนจะ.....พ่อกระสุนเงินสุดที่รักอีก


 

“แล้วแบบนี้จะไม่เป็นจุดสนใจของพวกตำรวจหรือไง การทำงานพลาดซ้ำหลายครั้งก็อาจจะทำให้พวกตำรวจตามดมกลิ่นเราก็ได้นะ”หญิงสาวว่า

“ไม่มีทางเป็นแบบนั้นหรอก”ชายหนุ่มผมเงินพูดด้วยท่าทีมั่นใจ

“หึ ให้มันจริงล่ะกัน ทีนี้ก็มาฟังแผนฉันได้แล้ว”

แมร์โลรีบกลับเข้าเรื่องก่อนที่การถกเถียงของเธอกับยินจะออกทะเลไปมากกว่านี้

“เท่าที่ฉันกับเบอร์เบิ้นตามสืบเรื่องของเขามา ตอนนี้เขากำลังมีปัญหากับรองประธานบริษัทเรื่องรายได้การนำเข้าสินค้า ส่วนเรื่องครอบครัวก็กำลังมีปัญหากับภรรยาเรื่องการหย่า”ร่างบางอธิบายถึงข้อมูลที่เธอไปตามสืบมาได้ซึ่งต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์มาประกอบกับข้อมูลที่เบลม็อทให้มา แต่โชคดีที่เธอมีคู่หูอย่างเบอร์เบิ้นทำให้การรวบรวมข้อมูลเป็นไปอย่างรวดเร็วกว่าที่คิด

“เราจะใช้ความสัมพันธ์จากคนรอบตัวเขามาเป็นเหตุจูงใจในการฆ่าครั้งนี้“

“ทำไมต้องทำอะไรยุ่งยากซับซ้อนด้วยล่ะครับ”วอดก้าเอ่ยถาม เขาก็เคยได้ยินมาบ้างเรื่องความสามารถในการวางแผนที่เก่งกาจของหญิงสาวตรงหน้าแต่ก็ไม่คิดว่าจะมีอะไรซับซ้อนถึงขนาดนี้

“หึๆๆ นายนี่ก็ถนัดแต่ทำตามคำสั่งจริงๆนะ...วอดก้า”หญิงสาวหัวเราะในลำคอ ก่อนที่จะหยิบแก้วค็อกเทลขึ้นมาจรดริมฝีปาก

“......”วอดก้าจึงได้แต่ปิดปากเงียบ

“เพื่อไม่ให้มีหลักฐานสาวถึงพวกเราได้ยังไงล่ะ”อามุโร่อธิบายแทน

“ยิน ยังไงนายก็ช่วยนัดพบประธานบริษัทคนนั้นให้หน่อยล่ะจะได้หาทางฆ่ามันได้ง่ายขึ้น”ร่างบางพูดต่อ

“ทำอะไรยุ่งยาก แค่เอาปืนจ่อหัวมันก็จบแล้ว”ยินบ่น

“เอาสิ ถ้านายอยากจะเหลือหลักฐานให้พวกตำรวจมันตามดมกลิ่นน่ะนะ”

“.....”

“การตายอย่างไม่มีที่มาที่ไปอาจจะทำให้ตำรวจสงสัยแต่ถ้ามีเหตุจูงใจแล้วก็...หาแพะรับบาปสักตัวล่ะก็...ทุกอย่างก็ถือว่าจบจริงมั้ยที่ผ่านมาเราก็ทำแบบนั้นไม่ใช่เหรอ แต่ว่าแผนการที่ผ่านมาของพวกนายมันพลาดเพราะมีตัวขัดขวางใช่มั้ยล่ะ”ร่างบางเลิกคิ้วถามและยกยิ้มมุมปาก

“ชิ ตามใจก็แล้วกันแต่อย่าให้พลาดล่ะ”ยินสบถอย่างหัวเสีย เพราะสิ่งที่หญิงสาวพูดมานั้นเป็นความจริงถ้าไม่มีตัวขัดขวางแผนการของพวกเขาก็คงสำเร็จไปได้ด้วยดีแท้ๆ

“วางใจเถอะ ฉันไม่ทำอะไรโง่ๆให้ตัวเองพลาดซ้ำสองซ้ำสามหรอก”ร่างบางพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ไม่มีนักวางกับดักคนไหนวางแผนให้ตัวเองตกหลุมพรางที่ทำไว้เองหรอกครับ”อามุโร่เสริม

“ตายจริง เข้าใจกันดีจังเลยนะ”เบลม็อทพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า

“ก็...เป็นคู่หูกันนี่ครับ”อามุโร่พูดพลางเหลือบมองหญิงสาวข้างกาย

“นั่นสินะ พอคู่หูเก่ากลับมานายก็เขี่ยฉันทิ้งอย่างไม่ไยดีเลยนะ เบอร์เบิ้น”เบลม็อทพูดด้วยท่าทางน้อยอกน้อยใจแต่อามุโร่รู้ว่าหญิงสาวผมบลอนด์ยาวตรงหน้าแค่กำลังสนุกอยู่เท่านั้น

“.....”

“นายกล้ามากนะที่เขี่ยดาราสาวสวยอย่างฉันทิ้ง คงเห็นฉันเป็นแค่ตัวสำรองสินะ”

“เธอกำลังอินกับบทละครที่ตัวเองเล่นอยู่หรือเปล่า เบลม็อท”เจ้าของดวงตาสีม่วงอมเทาจ้องมองท่าทางการแสดงของดาราสาวแห่งอเมริกาอย่างนึกขัน

“ก็มันช่วยไม่ได้นี่ครับ ยังไงซะการที่ผมกับคุณต้องมาทำงานด้วยกันมันก็เป็นคำสั่งของบอสซึ่งมันแตกต่างกับที่ผมทำงานกับแมร์โลเพราะพวกเราทำงานด้วยกันด้วยความเต็มใจ”

แมร์โลลอบมองท่าทางที่มั่นใจในคำพูดของตนของชายหนุ่มผมบลอนด์พลางยกยิ้มมุมปากที่เบอร์เบิ้นพูดมามันก็ถูก ถ้าเธอไม่ถูกส่งไปทำงานที่อเมริกาเบลม็อทก็คงไม่ได้มาทำงานคู่กับเบอร์เบิ้นหรอกและเธอคิดว่าการที่ตัวเองขอกลับมาทำงานคู่กับเบอร์เบิ้นมันก็เป็นเรื่องที่สมควรแล้วเพราะคงไม่มีใครเข้าใจความคิดของเธอได้เท่ากับเบอร์เบิ้นและชายหนุ่มเองก็คงคิดแบบเดียวกันก็พวกเขาสองคนเป็นคนเจ้าความลับไม่ต่างจากเบลม็อทเลยนี่นาขนาดยินยังไม่รู้เลยว่าตอนนี้พวกเขากำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนยกเว้นเบลม็อทที่เคยทำงานกับเบอร์เบิ้นมาก่อนหน้านี้

“อ่อ...เหรอย่ะ เดี๋ยวนี้ชักจะได้ใจใหญ่แล้วนะนายน่ะ”หญิงสาวเจ้าของนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลพูดด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้เต็มที่

“.....”

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระได้แล้ว”ชายหนุ่มผมเงินที่นั่งอยู่บนเก้าอี้สูงของบาร์โพล่งขึ้นมาอย่างนึกรำคาญ ทำไมเขาต้องมานั่งดูฉากละครรักน้ำเน่าของสามคนนนี้ด้วยน่าคลื่นไส้ชะมัด

“แล้วเธอวางแผนจะฆ่ามันยังไง แมร์โล”

“ไม่ต้องห่วงหรอกยิน ฉันคิดแผนไว้แล้ว แล้วก็ไม่ต้องให้คนของนายสอดมือเข้ามายุ่งด้วยแค่ฉันกับเบอร์เบิ้นสองคนก็เกินพอแล้วถ้ายกโขยงกันไปเดี๋ยวเหยื่อก็ตื่นกันพอดีน่ะสิ”

“ครั้งนี้เธอจะลงมือเองงั้นเหรอ”

“ใช่...หวังว่าคงจะไม่มีปัญหานะ”

“เฮอะ อยากจะทำอะไรก็เชิญแต่หาทางฆ่ามันให้ได้ก็แล้วกันถ้ามันรอดไปได้เรื่ององค์กรต้องเป็นข่าวใหญ่แน่”ยินพูดก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้สูง

“แน่นอน...เพราะแบบนั้นถึงต้องรีบลงมือก่อนยังไงล่ะ”

“แล้วก็....เบอร์เบิ้น”

ร่างสูงเจ้าของชื่อหันไปมองหน้าอีกฝ่าย

“หวังว่าแกคงจะเป็นแค่คู่หูของแมร์โลเท่านั้นนะ...อย่าได้นึกสะเออะเลื่อนฐานะของตัวเองขึ้นมาล่ะ”ยินจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม

“อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันนะว่าจะได้เป็นแค่นั้นหรือเปล่า”อามุโร่พูดอย่างสบายอารมณ์ไม่นึกเกรงกลัวว่าร่างสูงตรงหน้าจะเอาปืนมาจ่อหัว

“นี่แก...!”

“พอเถอะน่า เรื่องฉันกับเบอร์เบิ้นจะเป็นยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับนายนะ ยิน”แมร์โลพูดแทรกเพื่อยุติการถกเถียงของทั้งคู่

ยินมีท่าทีไม่พอใจกับคำพูดของหญิงสาวแต่ก็ไม่ได้แสดงออกอะไรมากนัก

“อีก 3 วัน....”

“.....”

“ภารกิจนี้จะเริ่มในอีก 3 วันเตรียมตัวไว้ก็แล้วกัน”

“นายเองก็จัดการนัดพบประธานคนนั้นให้ดีล่ะ”

ยินหันมามองพวกเธอครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเดินออกจากบาร์ไปพร้อมกับวอดก้าที่เดินตามหลัง

หลังจากที่ยินออกไปจากบาร์แล้วก็เหลือเพียงแค่แมร์โล เบอร์เบิ้นและเบลม็อทเท่านั้น

“คงจะจบแค่นี้สินะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะช่วยไปส่งหน่อยสิเบอร์เบิ้น”ร่างบางลุกขึ้นจากโซฟาและหันมาบอกร่างสูงที่นั่งอยู่

“อ่า...ได้สิ”

หญิงสาวเดินนำออกไปนอกบาร์แต่ก่อนที่ชายหนุ่มจะเดินตามออกไปนั้นเบลม็อทก็เรียกเขาเอาไว้เสียก่อน

“Hey Bourbon...”

อามุโร่หันตามเสียงเรียกก็พบว่าเบลม็อทกำลังจ้องมองเขาอยู่ด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

“You might just be a partner with Merlot, right?”

ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปาก ทำไมทุกคนชอบถามคำถามนี้กับพวกเขาจังเลยนะ แต่ก็แน่ล่ะท่าทางการกระทำของพวกเขามันดูไม่เหมือนคู่หูทั่วไปไม่แปลกที่พวกยินจะนึกระแวงตั้งแต่ที่แมร์โลขอมาทำงานกับเขาหลังจากสิ้นสุดคำสั่งการเฝ้าจับตามองของบอส คนอื่นๆในองค์กรก็คงจะนึกสงสัยแต่ก็คงไม่กล้าถามอะไรมาก แมร์โลนอกจากจะเป็นคนโปรดของบอสแล้วก็ยังถือว่าเป็นมือซ้ายของรัมอีกด้วย ซึ่งทุกคนมองว่าทุกการกระทำของเธอย่อมมีเหตุผลเสมอและคงเห็นว่าเป็นเรื่องทั่วไปก็เลยไม่ได้สนใจอะไรมากนักแต่ไม่ใช่กับพวกยินและเบลม็อท

“Of course, you wonder what?”

“Nothing...”

“.......”

“Don't forget to be attracted to the red wine from France”


 

อามุโร่ไม่ตอบอะไรได้แต่เพียงยกยิ้มและเดินออกจากบาร์ไป


 

คงไม่ทันแล้วล่ะครับ... อามุโร่คิดในใจ

 

เมื่อเดินออกมาข้างนอกก็เห็นว่าหญิงสาวผมสีส้มอ่อนกำลังยืนรอเขาอยู่ข้างรถ RX-7

“คุยอะไรกับเบลม็อทงั้นเหรอ”

“เรื่องเดิมๆน่ะไม่ต้องสนใจหรอก”

ร่างสูงตอบก่อนที่ทั้งคู่จะขึ้นรถและขับออกไปตามท้องถนน


 


 


 


 


 


 

“เอาล่ะ อย่าลืมเอาการบ้านมาส่งครูนะจ๊ะ เลิกเรียนได้”เสียงหวานสั่งก่อนที่นักเรียนทุกคนจะพากันเก็บข้าวของและแยกย้ายกันออกจากห้อง ในขณะที่ร่างบางกำลังเตรียมตัวจะเดินออกจากห้องเช่นกันก็ถูกรันเรียกเอาไว้เสียก่อน

“เอ่อ...อาจารย์คะ?”

“หืม? มีอะไรเหรอคะ คุณรัน”

“คือว่า...วันนี้อาจารย์จะไปร้านปัวโรต์มั้ยคะ”

“อืม...วันนี้อาจารย์ก็ไม่มีธุระอะไรนะ ก็กะว่าจะไปอยู่ มีอะไรงั้นเหรอจ๊ะ”

“อ่อ คือหนูอยากชวนอาจารย์ไปด้วยกันน่ะค่ะ”

“ได้สิจ๊ะ”

“จริงๆ ไม่ต้องถามก็ได้นะรัน อาจารย์เขาก็ไปเกือบทุกวันอยู่แล้ว...ไปดื่มกาแฟฝีมือคุณอามุโร่ไงล่ะ คิกๆๆ”โซโนโกะว่าพลางหัวเราะคิกคักกับเพื่อนสาวของเธอซึ่งรันก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆ


 


 

“นี่ วันนี้เราไปหาอะไรกินที่ร้านปัวโรต์กันดีมั้ย”เด็กชายร่างท้วมเสนอขณะเดินเกาะกลุ่มกลับบ้านกับเพื่อนๆ

“เก็นตะคุง คงจะหิวสินะครับ”เด็กชายหน้าตกกระพูดอย่างรู้ทัน

“แฮะๆๆ ก็นิดหน่อยอะนะ”เก็นตะลูบหัวแก้เขิน

“ไปด้วยกันนะไอจัง”อายูมิหันมาชวนเด็กหญิงผมน้ำตาลที่เดินอยู่ข้างๆ

“ไม่ล่ะ ฉันขอผ่านดีกว่าคุณโยชิดะ จะรีบกลับไปทำการบ้านให้เสร็จน่ะ”


 

เชื่อเขาเลย..... โคนันคิด


 

“อ้าวนั่นพวกพี่รันนี่นา”

สายตาของเด็กแว่นเหลือบไปเห็นร่างของสองสาวม.ปลายและอาจารย์สาวกำลังเดินไปทางเดียวกัน

“พี่รันคร้าบ”

“อ้าว โคนันคุง”รันหันมามองกลุ่มเด็กๆนักสืบเยาวชนกำลังวิ่งตรงมาทางพวกเธอ

“จะไปร้านปัวโรต์เหมือนกันเหรอจ๊ะ”

“ใช่ครับ สวัสดีครับอาจารย์นานามิ”โคนันหันไปทักทายหญิงสาวผมสีส้มอ่อนตามด้วยเสียงทักทายจากเด็กๆกลุ่มนักสืบ

“สวัสดีครับ/ค่ะ”

“สวัสดีจ๊ะทุกคน”หญิงสาวยิ้มรับ


 

เฮือก!!!


 

ไฮบาระเบิกตากว้างจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา


 

ทำไม....ถึงมาอยู่ที่นี่

 

แมร์โล....


 

เด็กสาวเขยิบเข้าไปใกล้โคนันและเกาะแขนเขาแน่นโดยอัตโนมัติ ความรู้สึกกลัวหวนกลับคืนมาอีกครั้งกลิ่นไอขององค์กรที่เธอรู้สึกได้จากตัวผู้หญิงคนนี้

“เฮ้ เป็นอะไรไปน่ะ ไฮบาระ”โคนันกระซิบถาม

ตอนนี้หน้าไฮบาระถอดสีและเกาะแขนเขาแน่น

 

ต้องรีบไปจากที่นี่.....


 

นี่คือสิ่งเดียวที่ไฮบาระคิดได้ตอนนี้เธอปล่อยมือจากแขนของเด็กแว่นและรีบวิ่งกลับบ้านทันทีโดยไม่รอใหัเด็กชายถามอะไรต่อ โคนันมองตามด้วยความแปลกใจ


 

เป็นอะไรของเขากันนะ.....


 

เดี๋ยวจะต้องไปถามให้รู้เรื่อง....


 

แต่ว่า....ท่าทางแบบนั้นของไฮบาระมักจะเป็นตอนที่พบกับพวกสมาชิกองค์กรชุดดำไม่ใช่เหรอ?


 

หรือว่า.....!?


 

พวกมันอาจจะอยู่แถวนี้.......


 

โคนันคิดได้ดังนั้นก็หันซ้ายหันขวาแต่ก็ไม่พบคนมีพิรุธหรือน่าสงสัยอะไร จนกระทั่งรันเรียกเขาให้ไปรวมตัวกับคนอื่นๆเพื่อไปร้านปัวโรต์

“จะว่าไปเด็กคนที่วิ่งออกไปเมื่อกี้นี้ใครเหรอ”นานามิถาม

“อ่อ หมายถึงไอจังสินะคะเธอบอกว่าจะรีบกลับไปทำการบ้านน่ะค่ะก็เลยไม่ไปกับพวกเรา”อายูมิตอบ

“งั้นเหรอ...”

หญิงสาวครุ่นคิดนึกถึงร่างของเด็กสาวผมสั้นสีน้ำตาลที่วิ่งออกไปโดยที่เธอไม่ทันจะทักทายด้วยซ้ำและเธอก็รู้สึกเหมือนว่าเด็กคนนั้นคล้ายกับใครบางคน


 

คงจะไม่ใช่หรอกมั้ง.....


 

จะเป็นไปได้ยังไงกัน.....


 

—————————————————————

อัพแล้วค่าาา ช่วงนี้ก็มาพักรักเพื่อออกรบกันก่อนนะคะ 5555 ไรท์คิดว่ามันอาจจะยาวไปเรื่องภารกิจก็เลยจะขอไว้ต่อตอนหน้าค่ะ ส่วนภาษาอังกฤษผิดถูกยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ ไรท์เองก็ไม่แน่ใจว่าถูกร้อยเปอร์เซ็นต์หรือเปล่าเพราะไรท์ใช้กูเกิ้ลทรานสเลตแปลเอา 555 ฝากติดตามและเม้นท์เป็นกำลังใจกันด้วยนะคะ


 

 


 


 


 


 


 

 


 


 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #95 icesupicha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 02:27

    เจอกันแล้วว

    #95
    0
  2. #22 JessicaBelle (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:20
    รอจ้าาา
    #22
    0
  3. #21 waikawai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:41

    สนุกมากเลย
    #21
    0
  4. #20 pwwww (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:58
    สนุกมากค่ะ รอตอนต่อไปน้าา
    #20
    0