[ Fic Conan ] Bourbon and Merlot Secret Love

ตอนที่ 37 : Chapter 37 RUM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 332
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    27 พ.ย. 63


ในห้องพักของคอนโดหรูเมืองเบกะ แสงไฟจากตึกสูงในยามราตรีสะท้อนผ่านเข้ามาทางหน้าต่าง หญิงสาวเรือนผมสีส้มอ่อนผู้เป็นเจ้าของห้องกำลังนอนเอนพิงกายกับโซฟาตัวยาว นัยน์ตาสีม่วงอมเทาเหลือบสายตามองสมาร์ตโฟนของตนที่วางอยู่บนโต๊ะ เธอกำลังรอการติดต่อจากใครบางคน


 

เบอร์เบิ้นบอกกับเธอว่าเขาจะจัดการเรื่องของอากาอิเองถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด นั่นแปลว่าอากาอิยังไม่ตายเขาจะเป็นคนจับหมอนั่นส่งให้องค์กรเอง แมร์โลก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่พวกเขาคิดไว้ถูกต้อง แต่คนอย่างอากาอิคงไม่มีทางยอมรับง่ายๆแน่ที่เธอสงสัยคือเบอร์เบิ้นจะใช้วิธีอะไรทำให้อากาอิโผล่หางออกมา


 

ตอนนี้เธอก็คงได้แต่รอผลสรุปจากอีกฝ่ายว่าจะเป็นยังไง แต่ในระหว่างนั้นแมร์โลก็ไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า ในเมื่อเบอร์เบิ้นมีเรื่องที่ต้องการจะสืบ เธอเองก็มีเหมือนกัน


 

ในระหว่างนั้นเธอตามสืบเรื่องของเซระ มาสึมิ เด็กสาวที่น่าจะมีความเกี่ยวข้องกับอากาอิ ชูอิจิ...


 

มือบางหยิบเอกสารบนโต๊ะขึ้น ไล่สายตาอ่านเนื้อหาในเอกสาร ทั้งหมดเป็นข้อมูลที่เธอไปสืบมาได้เกี่ยวกับเซระ มาสึมิ


 

ในข้อมูลบอกว่าเซระ มาสึมิ อาศัยอยู่ที่อเมริกาอยู่ช่วงหนึ่ง ก่อนจะย้ายมาอยู่ที่ญี่ปุ่น ทางด้านครอบครัวมีพี่ชาย 2 คนเป็นสามพี่น้องซึ่งแยกใช้กันคนละนามสกุล เธอใช้นามสกุลเซระของแม่ ในขณะที่พี่ชายคนรองก็ใช้นามสกุลเซระจนถึงม.ปลายแล้วจึงเปลี่ยนไปใช้นามสกุลอื่น ก่อนหน้านั้นนามสกุลที่เธอและพี่ชายคนรองใช้อยู่ก็คือ อากาอิ


 

ริมฝีปากบางยกยิ้มมุมปาก สิ่งที่เธอคาดการณ์ไว้ไม่ผิด เซระ มาสึมิมีส่วนเกี่ยวข้องกับอากาอิ ชูอิจิจริงๆ


 

     แถมเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดเสียด้วย...


 

      เท่านี้สิ่งที่เธอสงสัยก็ถูกไขกระจ่างแล้ว...


 

  เหลือเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น...ที่ยังเป็นปัญหาคาใจเธออยู่


 

   ตัวตนที่แท้จริงของโอกิยะ สึบารุคือใครกันแน่?


 

            แต่อีกไม่นานก็คงจะได้รู้กัน...


 

แมร์โลปรายตามองโทรศัพท์ของตนอีกครั้ง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีการติดต่อจากเบอร์เบิ้น


 

หวังว่าคงจะไม่ได้โดน FBI เล่นตลกวางแผนตลบหลังหรอกนะ...


 

หญิงสาวลุกขึ้นจากโซฟาตัวยาวเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าต่างที่สะท้อนให้เห็นวิวด้านนอก ใบหน้าสวยหวานสะท้อนกับกระจกใส แววตาของเธอแสดงออกถึงความกังวลอย่างชัดเจน แมร์โลก็ได้แต่หวังว่าเบอร์เบิ้นจะไม่เป็นอะไร


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

“สมบูรณ์แบบ ปลอมตัวเองก็ได้แล้วนี่นาไม่จำเป็นต้องให้ฉันกลับมาเช็คให้ทุกอาทิตย์แล้ว”ภรรยาเจ้าของบ้านคุโด้เอ่ยชม ขณะยืนซ้อนหลังมองดูชายหนุ่มเรือนผมสีพีชในกระจก

“ขอโทษที่รบกวนนะครับ”สึบารุพูด

“แต่สำหรับฉันก็คงหมดข้ออ้างที่จะมาพบคุณแล้วล่ะ”ยูกิโกะพูดด้วยท่าทีเขินอาย


 

จนโดนโคนันทำสีหน้าเอือมๆใส่


 


 


 

“ชะ...ชู”

“นี่ คุณอากาอิจริงๆเหรอครับ”


 

เมื่อสึบารุเดินออกมาจากห้อง ก็ทำเอาโจดี้กับคาเมลตกตะลึง ไม่คิดเลยว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าก็คือ อากาอิ ชูอิจิ ที่แสนจะสุขุมนุ่มลึกคนนั้น


 

“ใช่สิ เสียงก็ยังเหมือนเดิมนี่ แต่ว่า...”ชายหนุ่มหยุดพูดไปครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนไปใช้โชคเกอร์เปลี่ยนเสียงที่อยู่บริเวณลำคอ


 

“พอใช้เครื่องเปลี่ยนเสียงนี้ก็จะกลายเป็นโอกิยะ สึบารุ”


 

“หา!?”

“เสียงเปลี่ยนไปแล้ว...”


 

เจ้าหน้าที่ FBI ทั้งสองก็ยังคงอยู่ในตกตะลึงไม่หาย แค่เครื่องเปลี่ยนเสียงกับการแปลงโฉมก็ทำให้ FBI หนุ่มที่แสนสุขุมเยือกเย็นกลายเป็นนักศึกษาปริญญาโทผู้แสนสุภาพ อบอุ่นไปได้ ราวกับคนละคน


 

“ทั้งหมดนี่ต้องขอบคุณด็อกเตอร์อากาสะที่เป็นคนผลิตเครื่องเปลี่ยนเสียงรูปโชคเกอร์นี่ และคุณยูกิโกะยอดฝีมือในการแปลงโฉม แล้วก็หนุ่มน้อยที่เป็นคนวางแผนทุกอย่าง อย่างเอโดงาวะ โคนันคุง”สึบารุพูดพลางหันไปยกยิ้มกับนักสืบตัวน้อย

“เอ่อ...ว่าแต่ว่าคุณกับชูเกี่ยวข้องกันยังไงเหรอคะ?”โจดี้หันไปถามหญิงสาวเจ้าของบ้านอย่างสงสัย

“อะ...เอ่อ...คือว่า...”

“เขาเป็นญาติห่างๆของผมเองแหละครับ”โคนันรีบพูดแทรก เมื่อเห็นท่าทีอ้ำๆอึ้งๆของแม่ตนเอง

“....”

“จริงๆแล้วคุณอากาอิอยากอยู่อพาร์ตเมนต์ที่ไม่สะดุดตาคนนัก แต่อพาร์ตเมนต์ที่นั่นถูกไฟไหม้เสียก่อน ผมก็เลยแนะนำบ้านที่ไม่มีใครอยู่ของคุณป้ายูกิโกะ...เอ๊ย! ให้มาอยู่บ้านคุณพี่สาวน่ะครับ”โคนันอธิบาย แต่ก็ได้รับสายตาทิ่มแทงจากผู้เป็นแม่จึงรีบเปลี่ยนคำพูด

“แล้ว...ถ้าคุโด้ ชินอิจิ ลูกชายของคุณกลับมาแล้วเจอคนแปลกหน้าอยู่ในบ้านเขาจะไม่ตกใจเหรอคะ?”

“พอดีฉันบอกลูกชายไว้แล้วน่ะค่ะ”

“จริงสิ...คุณยูกิโกะครับ นี่ก็ใกล้เที่ยวบินที่จะไป LA ออกแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”สึบารุถาม พลางก้มมองที่นาฬิกาข้อมือของตน

“อะ...! จริงด้วยสิ งั้นฉันคงต้องขอตัวก่อนละค่ะ”ยูกิโกะว่า ขณะก้มมองนาฬิกาข้อมือของตนเองบ้าง


 

เธอพูดคุยกับโคนันอีกเล็กน้อยและร่ำลาทุกคนก่อนจะออกไป


 


 


 

ขณะนี้ทุกคนกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น และเริ่มปรึกษากันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน อากาอิในคราบของสึบารุก็เล่าความจริงเกี่ยวกับเรื่องการแกล้งตายของเขา


 

“แล้วทำไมถึงไม่บอกพวกเราด้วยล่ะ?”โจดี้ว่า ขนาดเจมส์ที่เป็นหัวหน้ายังรู้เรื่องนี้ด้วย ถึงแม้จะโดยบังเอิญก็เถอะ

“เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าจะหลอกศัตรูให้ตายใจก็ต้องหลอกพวกเดียวกันเองให้ได้เสียก่อน อีกอย่าง...ถ้าฉันบอกพวกเธอว่าฉันยังไม่ตายความลับก็แตกกันพอดีน่ะสิ เพราะพวกมันก็เริ่มจับตาดูพวกเธอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“นั่นมันก็...”โจดี้หมดคำจะเถียง

“แต่ว่า...กับผู้ชายคนนั้นการที่จะบอกสถานการณ์ให้เขารู้ก็จำเป็นจะต้องเดิมพันที่เสี่ยงอันตรายสักหน่อย”สึบารุจับปลายคางพลางครุ่นคิด

“ผู้ชายคนนั้น...หมายถึงเบอร์เบิ้นเหรอครับ?”คาเมลถาม

“อืม...คิดไว้แล้วว่าผู้ชายคนนั้นจะต้องมาที่นี่แน่ๆ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นอย่างที่พ่อหนุ่มน้อยคาดไว้ว่าเขาจะพาพรรคพวกมาด้วย รู้สึกว่า...ความแค้น ที่เขามีต่อฉันมันจะลึกกว่าที่ฉันคาดเอาไว้นะเนี่ย”

“ความแค้นที่ว่านั่น...หมายถึงที่ชูคุยกับเบอร์เบิ้นผ่านทางโทรศัพท์น่ะเหรอ?”โจดี้ถาม

“อืม...ใช่”

“ว่าแต่ว่า...ทั้งที่คุณอากาอิปลอมตัวเนียนขนาดนี้ทำไมเบอร์เบิ้นถึงได้สงสัยในตัวคุณได้ล่ะครับ?”FBI ร่างใหญ่ตั้งข้อสงสัย

“นั่นอาจจะมาจากความผิดพลาดของฉันเองก็ได้”

“หืม?”


 

ทุกคนนึกแปลกใจกับคำตอบของอากาอิไม่เว้นแม้แต่โคนัน


 

“เพราะว่าฉันไปยุ่มย่ามกับผู้หญิงของหมอนั่นมากเกินไปน่ะสิ”

“ผู้หญิงของหมอนั่น...หมายถึงแมร์โลเหรอ?”

“ใช่แล้ว...อีกอย่างเธอคนนั้นก็คงจะรับรู้ได้ถึงตัวตนของฉันตั้งแต่แรกแล้วด้วยซ้ำ”

“ถึงอย่างนั้นคุณก็ยังเข้าใกล้เธองั้นเหรอครับ?”โคนันถาม


 

ทั้งๆที่รู้ว่าอันตรายแต่ก็ยังทำอีกนะ...คุณอากาอิ


 

“ฉันแค่อยากจะเช็คอะไรบางอย่างให้แน่ใจน่ะ”

“จะว่าไปสองคนนั้นก็เป็นคู่หูที่อันตรายเหมือนกันนะ”โจดี้ว่า

“หึ...นั่นสินะ ถ้าเป็นคู่หูร่วมงานกันธรรมดาก็คงจะดีหรอก แต่ดูจากท่าทางของเบอร์เบิ้นแล้วคงไม่ใช่...”สึบารุเหยียดยิ้ม

“สองคนนั้นก็คงเล่นละครต่อหน้าทุกคนนั่นแหละครับ เพราะตอนนี้พวกเขาก็กำลังตบตาทุกคนว่าเป็นคนรักกัน”โคนันว่า

“เล่นละครงั้นเหรอ...? ถ้างั้นเธอไม่คิดเหรอว่าละครฉากนี้มันจะดูสมจริงไปหน่อย”


 

นักสืบตัวน้อยชะงักไปครู่หนึ่ง


 

    ถ้าไม่ใช่เล่นละคร...แล้วมันคืออะไรกันล่ะ?


 

“ระหว่างสองคนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าหรอกนะว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ยากจะคาดเดาได้เหมือนกัน”

“นายคงไม่บอกว่าสองคนนั้นเป็นคนรักกันจริงๆหรอกนะ”FBIสาวพูด


 

“ไม่รู้สิ ความสัมพันธ์ของคนเรามันก็มักจะซับซ้อนเสมอนี่นา แต่ที่มั่นใจได้ก็คือเบอร์เบิ้นจะไม่เป็นไรและแฝงตัวอยู่กับพวกมันไปได้เรื่อยๆ”


 


 

ทุกคนนึกสงสัยว่าอากาอิไปเอาความมั่นใจแบบนั้นมาจากไหน แต่ก่อนที่จะได้ถามอะไรต่อพวกเขากลับได้ยินเสียงกดกริ่งหน้าประตูบ้าน โคนันจึงอาสาไปเปิดประตูให้


 

“อะ...นี่พวกนายมีธุระอะไรเหรอ?”โคนันมีสีหน้าแปลกใจ เมื่อเปิดประตูมาก็พบกับเด็กๆขบวนการนักสืบเยาวชนทั้งสาม

“แล้วทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?”เก็นตะถาม


 

“โคนันคุง อย่ามัวยืนคุยกันอยู่ข้างนอกเลยนะให้พวกเขาเข้ามาเถอะ”สึบารุที่เดินตามหลังมาพูดขึ้น


 

โคนันจึงเปิดประตูให้เด็กๆทั้งสามเข้ามาในบ้าน


 

“ว่าแต่แกงกะหรี่เมื่อคราวก่อนยังเหลืออยู่มั้ยครับ?”เก็นตะถาม

“อืม...ยังเหลืออยู่สิ”


 

คำตอบของสึบารุทำเอาโจดี้กับคาเมลถึงกับอึ้ง เผลอทำหน้าแปลกๆใส่


 

“ชูเนี่ย...ทำอาหารเป็นด้วยเหรอ?”โจดี้ถาม

“ให้คุณยูกิโกะสอนให้น่ะ มันช่วยประหยัดค่าอาหารแล้วก็แก้เบื่อได้ดีมากเลยล่ะ”

“เหรอ...”


 


 


 

ที่ขบวนการนักสืบเยาวชนมาหาสึบารุในวันนี้ก็เพื่อให้เขาช่วยแก้ปัญหาของปริศนาที่ด็อกเตอร์อากาสะคิดขึ้น เมื่อพวกเด็กๆเล่าถึงลักษณะของปริศนาจบ โคนันและสึบารุกลับยกยิ้มมุมปากเพราะพวกเขาสามารถไขปริศนาที่ว่านั้นได้แล้วสึบารุจึงให้โจดี้และคาเมลเป็นผู้ไขปริศนานี้ พวกเขาพูดคุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนที่ผู้ใหญ่ทั้งสามจะปล่อยให้เด็กๆพูดคุยกันในห้องนั่งเล่นไป ส่วนพวกตนนั้นก็ย้ายมาอยู่ในครัวแทน


 


 


 

“จะว่าไป...ทำไมเบอร์เบิ้นถึงคิดจะจับชูส่งให้องค์กรล่ะเนี่ย? ถ้าชูเปิดปากพูดความลับของเขาก็แย่น่ะสิ”โจดี้ว่า ขณะนั่งจิบกาแฟที่สึบารุชงให้

“เขาคงคิดว่าถ้าเกิดจับตัวพวกเธอเป็นตัวประกันได้ ฉันก็คงจะปิดปากเงียบล่ะมั้ง”

“....”

“แล้วแก้ได้หรือยังล่ะ ปริศนาของด็อกเตอร์อากาสะน่ะ”

“เอ๊ะ...?”


 

ทำยังไงโจดี้และคาเมลก็ยังคงไม่เข้าใจปริศนานั้นอยู่ดี สึบารุจึงเฉลยปริศนาให้พวกเขาฟัง


 

“ว่าแต่...ทั้งๆที่คุณหลีกเลี่ยงการถูกสะกดรอยตามแท้ๆ ทำไมถึงเรียกพวกเรามาที่นี่ล่ะ คงไม่ใช่แค่จะโชว์ให้ดูว่าคุณปลอมตัวเก่งแค่ไหนหรอกนะ”FBI สาวพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

“อ่อ...เมื่อเช้านี้มิซึนาชิ เรย์นะ เขาส่งเมลมาน่ะ”สึบารุเกริ่นเข้าเรื่อง

“เอ๋!!!”โจดี้และคาเมลร้องออกมาอย่างตกใจ


 

ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่าต้องมีข้อมูลสำคัญอะไรอีกน่ะสิ...


 

“ถ้าอย่างนั้นแปลว่าพวกมันยังไม่รู้เรื่องที่คุณอากาอิยังมีชีวิตอยู่สินะครับ”คาเมลพูด

“อ่า...ก็น่าจะใช่ แต่..ถึงจะบอกว่าส่งเมลแต่ก็เป็นอักษรอัลฟาเบตแค่สามตัว”

“หรือจะเป็นตัวย่อของอะไรสักอย่าง”

“ไม่ใช่หรอก มันเป็นตัวอักษรจากชื่อเหล้าที่เรารู้จักกันดี R U M รัม เป็นโค้ดเนมของพวกองค์กรชุดดำ”สึบารุพูด มือหนาก็ชูโทรศัพท์ที่หน้าจอแสดงให้เห็นถึงเมลที่มิซึนาชิ เรย์นะส่งมาให้กับเพื่อนทั้งสองดู

“รัม...”

“ตอนที่ฉันอยู่ในองค์กรก็เคยได้ยินชื่อโค้ดเนมนี้มาสอง-สามครั้งเหมือนกัน รู้สึกว่าจะเป็นคนสนิทของบอสด้วย”

“แต่ว่าข้อมูลนี้พวกเราไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะ”โจดี้พูด

“การที่เขาส่งมาแค่คำสั้นๆแค่นี้ก็แสดงว่ามันเป็นเมลที่ถูกพิมพ์ส่งมาอย่างเร่งด่วนมาก คงไม่มีเวลาบอกให้เธอรู้หรอกยังไงก็ตามเรื่องที่ตัวการใหญ่เริ่มเคลื่อนไหวช่วยบอกให้เจมส์รู้ด้วยล่ะ”


 

โคนันที่ฟังบทสนทนาผ่านหูฟังที่ติดไว้ข้างหู ก็เผลอขมวดคิ้ว


 

              คนสนิทของบอสงั้นเหรอ...


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

“แล้วยังไง สรุปว่าโอกิยะ สึบารุ ไม่ใช่อากาอิ ชูอิจิตามที่เราคิดไว้เหรอ?”หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีส้มอ่อนเอ่ยถามขณะใช้มือเท้าคางกับแผงประตูรถ RX-7

“อ่า...ดูเหมือนว่าพวกเราจะคาดการณ์ทุกอย่างผิดไปนะ”อามุโร่ว่า

 

เมื่อคืนหลังจากที่กลับจากบ้านคุโด้แล้ว เขาก็ไม่ได้ติดต่อไปหาแมร์โลเลย ทั้งๆที่สัญญาเอาไว้ว่าจะรายงานผลเรื่องนี้ให้เธอทราบด้วย แต่เพราะความหงุดหงิดที่นอกจากทุกอย่างจะผิดพลาดไม่เป็นไปตามที่เขาคิดแล้ว เขายังโมโหเมื่อนึกถึงบทสนทนาผ่านทางโทรศัพท์ของเขากับอากาอิเมื่อตอนนั้น ทำให้วันต่อมาแมร์โลโกรธเขาเสียยกใหญ่คิดว่าเขาจะเป็นอะไรไป เพราะขาดการติดต่อไป เขาได้แต่เกลี้ยกล่อมให้เธอใจเย็นลงและให้เธอฟังคำอธิบาย

“หึ...”แมร์โลมีท่าทีไม่สบอารมณ์เล็กน้อย


 

   พลาดงั้นเหรอ...ที่ผ่านมาพวกเขาไม่เคยคาดการณ์อะไรผิดพลาด


 

อามุโร่เหลือบสายตามองร่างบางเล็กน้อย เขารู้ดีว่าเธอไม่ชอบใจนักกับความผิดพลาดครั้งนี้


 

“เธอดูท่าทางหงุดหงิดนะ”

“จะไม่ให้ฉันหงุดหงิดได้ยังไงล่ะ ที่ผ่านมาเราเคยพลาดเรื่องแบบนี้งั้นเหรอ?”

 

           ทั้งๆที่มั่นใจเรื่องตัวตนของหมอนั่นแท้ๆ...


 

“เอาเถอะ ยังไงก็ถือเสียว่าหมอนั่นตายไปแล้วจริงๆนั่นแหละ แล้วทางเธอล่ะเป็นยังไงบ้าง ช่วงที่ฉันไปสืบเรื่องของอากาอิเธอคงไม่อยู่เฉยหรอกนะ”อามุโร่ถามอย่างรู้ทัน

“อ่า...ตอนนี้ก็คลายความสงสัยเรื่องเด็กที่ชื่อเซระ มาสึมิไปได้แล้วล่ะนะ เด็กนั่นเป็นน้องสาวของอากาอิน่ะ”

“น้องสาวเหรอ...”

“จริงๆก็ไม่ได้เกินความคาดหมายอะไรฉันนักหรอกก็กะไว้อยู่แล้วล่ะว่าสองคนนั้นต้องมีส่วนเกี่ยวข้องกัน ที่สืบเรื่องนี้ก็แค่อยากจะคลายความสงสัยของตัวเองเท่านั้นเอง ที่มีปัญหาน่ะมันทางนายต่างหากได้ยินว่าเรื่องคราวนี้นายให้เบลม็อทช่วยด้วยไม่ใช่เหรอ ไม่กลัวว่าแม่นั่นจะเอาเรื่องนี้ไปรายงานเบื้องบนเหรอ?”แมร์โลถาม

“....”

“แล้วไหนจะเรื่องที่นายไปหาเรื่องพวก FBI นั่นอีก”

“ดูท่าทางเธอจะกังวลยิ่งกว่าฉันอีกนะ แมร์โล”

“เบอร์เบิ้น...”หญิงสาวกดเสียงต่ำ


 

    คนที่จะเดือดร้อนคราวนี้เป็นตัวเองแท้ๆ ยังทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวได้อีกนะ...


 

“ไม่ต้องห่วงหรอก เบลม็อทไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ ที่สำคัญถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็คงต้องขอยืมแรงผู้หญิงคนนั้นหน่อยล่ะนะ”ชายหนุ่มผมบลอนด์เหยียดยิ้ม

“มั่นใจเหลือเกินนะ”

“แน่นอน...”

 

อามุโร่มั่นใจว่าเบลม็อทไม่มีทางรายงานเรื่องนี้ให้เบื้องบนทราบหรือบอกให้ใครรู้ เพื่อหาเรื่องเดือดร้อนให้ตัวเองแน่...


 

           เพราะเขาคือคนที่กุมความลับระหว่างเธอกับบอสอยู่...


 

ถ้าเขาตายหรือหายตัวไป ความลับ ของเบลม็อทก็จะถูกแพร่งพรายให้คนในองค์กรรู้กันทั่ว...


 


 

“แต่ว่า...หลังจากนี้คงจะทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้อีกแล้วนะ”แมร์โลเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“หืม?”

“ฉันก็เคยเตือนนายไปหลายรอบแล้วนะ เรื่องที่ยินระแวงนายน่ะ”หญิงสาวหันมามองหน้าอีกฝ่าย

“อ่อ...เรื่องนั้นน่ะเหรอ?”

“ดูเหมือนว่าช่วงนี้เองยินจะจับตาดูคนรอบตัวเป็นพิเศษ”

“เข้าใจแล้วล่ะ แค่ไม่ทำให้หมอนั่นระแวงก็พอสินะ”อามุโร่พูด


 

แมร์โลหรี่ตามองอย่างใช้ความคิด


 

ตอนนี้สาเหตุที่ทำให้ซีลวาเนทำงานพลาดยังไม่คลี่คลาย ยินก็เลยระแวงคนรอบตัวไปหมดเพราะหมอนั่นคิดว่ามีหนูสกปรกแฝงตัวอยู่ในองค์กร ถ้าทำอะไรพลาดไปนิดเดียวก็หมายถึงชีวิต...


 

           อีกอย่างหนึ่ง...เธอรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของ ใครอีกคนหนึ่ง...


 

                  คนที่ได้ชื่อว่าเป็น มือขวาของรัม...


 


 


 


 


 


 


 


 

“ถ้าอย่างนั้นเรื่องสมาชิกอีกคนของพวกมันฉันจะรายงานเจมส์เองนะ”โจดี้พูด


 

หลังจากที่พวกเด็กๆขบวนการนักสืบเยาวชนกลับไปแล้ว โคนันและเจ้าหน้าที่ FBI ก็มาร่วมปรึกษาหารือกันอีกครั้ง


 

“อืม...ฝากด้วยล่ะ”สึบารุพยักหน้ารับ

“คุณอากาอิครับ ไม่มีข้อมูลของรัมมากกว่านี้เหรอครับ?”นักสืบหนุ่มในร่างเด็กประถมถามอย่างร้อนใจ

“ฉันก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากนักหรอก แต่ถ้าจำไม่ผิดแมร์โลเองก็เป็นหนึ่งในคนสนิทของรัมด้วย”

“หา!!!”


 

ผู้รับฟังคนอื่นต่างร้องออกมาด้วยความตกใจ


 

“เธอคนนั้นด้วยเหรอ...?”เด็กชายพึมพำ

“ยิ่งถ้าเป็นแบบนั้นคุณอากาอิก็ไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับเธอนะครับ”คาเมลเตือนด้วยความหวังดี

“ฉันเข้าใจดีแต่พวกนายไม่ต้องห่วงหรอก ฉันระวังตัวอยู่แล้ว”ชายหนุ่มผมสีพีชพูด หวังให้ทุกคนคลายความกังวล

“จริงสิ...คุณอากาอิครับ คุณรู้จักคนในองค์กรที่มีโค้ดเนมว่า ซีลวาเน มั้ยครับ?”โคนันที่เพิ่งฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ถามต่อ

ซีลวาเน...เธอกำลังหมายถึงมือสังหารขององค์กรที่จะลอบสังหาร ส.ส.ทาคิซาวะ ตอนนั้นใช่มั้ย?”โจดี้ถาม

“ใช่ครับ”

ซีลวาเน เหรอ...อืม รู้จักดีเลยล่ะ”สึบารุว่า พลางยกยิ้มมุมปาก


 

     เขาไม่มีทางลืมผู้หญิงคนนั้นอย่างแน่นอน...


 

————————————————————————————————————


 

ขอโทษนะคะที่หายไปนาน ตอนนี้ก็จะเข้าสู่จุดพีคอีกจุดนึงของเรื่องแล้วนะคะฝากติดตามกันต่อไปด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #108 Ing crazy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 31 มีนาคม 2564 / 17:50
    ยังรอออออ
    #108
    0
  2. #107 icesupicha (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 06:33

    เอ๋ ทำไมรู้จักดีน๊าาา มีความสัมพันธ์อะไรกันเอ่ยยย ให้สร้อยเขาด้วยนี่นา

    #107
    2
    • #107-1 Arwen(จากตอนที่ 37)
      25 มกราคม 2564 / 19:45
      ขอบคุณนะคะ ที่มาเม้นทุกตอนเลย รู้สึกมีกำลังใจขึ้นมากเลยค่ะ 😊
      #107-1
    • #107-2 icesupicha(จากตอนที่ 37)
      13 เมษายน 2564 / 01:00
      เราส่งกำลังใจให้นักเขียนทุกคนค่ะ
      #107-2
  3. #92 124ploy (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 19:43
    ติดตามนะคะ เข้าออกdek-dทุกวันว่าไรท์จะมาอัพรึยังทุดวันเลยค่า
    #92
    1
    • #92-1 Arwen(จากตอนที่ 37)
      29 พฤศจิกายน 2563 / 19:49
      ขอบคุณมากนะคะ ขอให้รอติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ
      #92-1
  4. #91 seirin (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 21:44
    ค่าา ดีใจมากเลยที่มาต่อ ติดตามค่ะ^^
    #91
    0
  5. #90 ALVIS??’• (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 21:02

    รอนะคะ💕
    #90
    0
  6. #89 tfplmnp3 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 20:51

    ไรท์กลับมาแล้วววววว
    #89
    1
    • #89-1 Arwen(จากตอนที่ 37)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 20:59
      กลับมาแล้วค่า 😊😊
      #89-1