[ Fic Conan ] Bourbon and Merlot Secret Love

ตอนที่ 26 : Chapter 26 Unexpected event

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 506
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    26 ธ.ค. 62


ตอนนี้ซีลวาเนต้องคิดว่าเธอควรทำยังไงถึงจะหลุดจาก FBI พวกนี้ได้ เธอนั่งอยู่ในรถเก๋งคันหนึ่งโดยมี FBI นั่งประกบซ้ายขวา เพื่อป้องกันไม่ให้เธอหนีได้ง่ายๆ แต่ความจริงแล้วเธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนัก เพราะตอนนี้เธอบาดเจ็บที่ไหล่ขวาเพราะถูกยิงจากการสู้กันเมื่อหลายชั่วโมงก่อน


 

ย้อนกลับไปเมื่อ 3 ชั่วโมงก่อน...


 

หลังจากที่ซีลวาเนรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ เธอก็รีบวิ่งตามเงาสีดำที่เห็นไป เธอวิ่งไล่ตามร่างของใครบางคน จนร่างนั้นยืนหยุดนิ่งและหันมาประจันหน้ากับเธอ

    

นัยน์ตาสีเฮเซลจ้องมองตราสัญลักษณ์ตรงอกเสื้อของชายตรงหน้า

  

                 FBI ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่...


 

ซีลวาเนชักปืนเล็งไปยังผู้ชายตรงหน้า ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมพวก FBI มาอยู่ที่นี่ แต่คงต้องรีบบอกเรื่องนี้กับพวกยิน


 

ปัง!!!


 

ยังไม่ทันที่เธอจะได้ทำอะไรเสียงปืนก็ดังจากอีกมุมหนึ่ง เธอรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาทันทีที่ไหล่ขวาสักพักก็มีเลือดไหลซึมออกมา แถมปืนในมือก็ถูกปัดออก FBI อีกคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามาเอาปืนเล็งที่หัวเธอ ซีลวาเนได้แต่ยืนนิ่ง


 

                 เธอกำลังถูกพวก FBI ล้อม...


 

และดูเหมือนเครื่องมือสื่อสารของเธอก็ถูกทำลายทำให้ไม่สามารถติดต่อกับใครในองค์กรได้ จนสุดท้ายเธอก็ถูกจับยัดเข้ามาในรถคันหนึ่ง FBI ที่นั่งข้างเธอกำลังโทรศัพท์รายงานใครบางคนที่คาดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าของพวก FBI

 

   ให้ตายสิ!!! ทำไมเธอต้องมาอยู่ในสภาพแบบนี้...


 

ถ้าหากเป็นเวลาปกติเธอก็คงสามารถจัดการคนพวกนี้ได้ แต่ในสถานการณ์ที่คาดไม่ถึงแบบนี้แถมอีกฝ่ายยังมีหลายคน ไม่แปลกเลยที่เธอจะพลาดท่าเสียทีให้กับพวก FBI


 

          ที่สำคัญพวก FBI มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...


 

   หวังว่าจะมีใครในองค์กรสังเกตเห็นถึงความผิดปกตินะ...


 


 


 


 


 

“มันเกิดบ้าอะไรขึ้น ไอ้พวก FBI พวกนั้นมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!!!”ยินว่าอย่างหัวเสีย

เรื่องที่พวก FBI มาอยู่ที่นี่ก็ว่าน่าตกใจแล้ว แต่ที่สำคัญพวกมันยังจับตัวคนขององค์กรไปอีก แล้วคนนั้นกลับเป็นซีลวาเน คนของเขาเสียอีก


 

วอดก้าเหลือบมองท่าทีลูกพี่ของตนที่ดูจะเกรี้ยวกราดมากกว่าปกติ ถ้าชักปืนมายิงได้คงทำไปแล้ว

สมาชิกองค์กรทุกคนในตอนนี้จึงต้องพับเก็บแผนลอบสังหารและรีบไปช่วยซีลวาเนก่อน ถึงแม้จะรู้ว่าซีลวาเนไม่ใช่คนที่ขายความลับองค์กรแต่ยังไงเธอก็เป็นคนสำคัญขององค์กร ถ้าเธอตกไปอยู่ในมือของพวก FBI เรื่องคงวุ่นวายยิ่งกว่าที่คีร์โดนจับแน่ๆ


 


 


 


 

“พวก FBI นี่ก็เลือกจับได้ถูกคนซะจริงเลยนะ”อามุโร่พูดขึ้น ขณะกำลังขับรถเพื่อตามหารถของ FBl ที่จับตัวซีลวาเนไป

“นายหมายความว่ายังไง?”แมร์โลถาม

“ก็คนที่พวกนั้นเลือกจับไปเป็นคนสำคัญของยิน ป่านนี้ยินคงโมโหเลือดขึ้นหน้าแล้วมั้ง”

“ก็คงจะเป็นอย่างนั้นนะ ตอนนี้รีบหาทางช่วยซีลวาเนก่อนจะดีกว่า”

 

       ถ้า FBI ได้ตัวซีลวาเนไปคงเป็นเรื่องยุ่งแน่...


 

“ตอนนี้ฉันกำลังไล่ตามรถของพวก FBI อยู่”เสียงของเบลม็อทรายงานผ่านอุปกรณ์สื่อสาร

“ตอนนี้อยู่ตรงไหน?”นานามิถามกลับ

“ถนน... เกือบถึงทางแยก...”

พอรู้เป้าหมายร่างบางก็รีบบอกให้เบอร์เบิ้นขับรถไปตามทางที่เธอบอกทันที


 


 


 

ตอนนี้ซีลวาเนต้องรีบหาทางรอดไปจากตรงนี้ให้ได้ก่อน หางตาของเธอเหลือบไปเห็นมอเตอร์ไซค์ฮาร์เล่ย์ของใครบางคนผ่านกระจกมองหลัง


 

              เบลม็อทงั้นเหรอ...


 

                 คงรู้แล้วสินะ...


 

เธอที่ถูกจับใส่กุญแจมือทำให้ทำอะไรได้ไม่ถนัดนักแต่ถ้ามีตัวช่วยบ้างการที่จะหนีไปจากตรงนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอแล้ว


 

มอเตอร์ไซค์ฮาร์เล่ย์คันนั้นเร่งความเร็วให้มาอยู่ขนาบข้างกับรถ หญิงสาวผมบลอนด์ชักปืนขึ้นมายิงทะลุกระจกรถ กระสุนเจาะเข้าศีรษะ FBI ที่นั่งประกบเธอ FBI ที่ทำหน้าที่ขับรถตกใจลนลานจนเสียสมาธิในการควบคุมรถทำให้รถส่ายไปส่ายมา ซีลวาเนรีบใช้จังหวะนี้จัดการกับ FBI ที่นั่งประกบเธออีกคนหนึ่ง ทำลายกุญแจมือและใช้ปืนพกที่แย่งมาจาก FBI ทุบกระจกรถให้กว้างขึ้นและลอดตัวหาจังหวะกระโดดไปซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์ของเบลม็อท

 

หญิงสาวผมแพลตินัมบลอนด์เมื่อเห็นว่าซีลวาเนออกมาจากรถคันนั้นได้แล้ว เธอก็รีบเร่งความเร็วแซงหน้ารถของพวก FBI


 

FBI ที่เพิ่งได้สติกลับมาควบคุมรถได้รีบเร่งความเร็วเพื่อตามมอเตอร์ไซค์คันข้างหน้าให้ทันแต่ไม่ทันไรก็มีรถสปอร์ตสีขาวคันหนึ่งวิ่งปาดหน้ารถ ทำให้เขาเสียการควบคุมรถอีกครั้งแต่เขาก็พยายามขับรถตามมอเตอร์ไซค์คันหน้าให้ทัน แต่รถสปอร์ตสีขาวคันนั้นก็ยังคงขับปาดซ้ายปาดขวาทำให้เขาเสียจังหวะหลายครั้ง จนกระทั่งรถมาถึงทางแยกดูเหมือนว่าพวกมันจะสับขาหลอกทำให้เขาเสียจังหวะไม่สามารถที่จะตามพวกมันให้ทันได้ เมื่อเห็นว่าหมดโอกาสที่จะไล่ตามแล้วเขาจึงรีบโทรไปรายงานเรื่องนี้ให้โจดี้ที่รออยู่ทราบทันที


 


 


 


 

“ว่าไงนะ!!! ถูกพวกมันชิงตัวกลับไปเหรอ”โจดี้มีท่าทีตื่นตระหนกไม่น้อย หลังจากที่ลูกน้องโทรมารายงาน

โคนันที่นิ่งฟังอยู่ก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ


 

  นี่ พวกมันใช้วิธีไหนกันถึงได้มาชิงตัวคนของตัวเองกลับไปได้...


 

ดูท่าทางพวกมันจะวางแผนเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี...


 

                      น่าเจ็บใจนัก...!!!


 

เด็กชายได้แต่ยืนกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ สุดท้ายเขาก็พลาดอีกจนได้ เขาพลาดโอกาสที่จะได้เบาะแสสำคัญของพวกองค์กรชุดดำไปอีกแล้ว ไฮบาระได้แต่มองท่าทีของเด็กชายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เธอรู้อยู่แล้วว่าการที่จะได้ตัวสมาชิกองค์กรชุดดำมาไว้ในมือนั้นเป็นเรื่องยาก พวกมันไม่มีทางยอมให้ความลับขององค์กรถูกแพร่งพรายออกไปเป็นอันขาด เพราะฉะนั้นพวกมันถึงได้รีบมาชิงคนของตัวเองกลับไป


 

  หมาป่าสีดำพวกนั้นไม่มีทางยอมให้เพื่อนของพวกมันพลัดหลงฝูงออกมาแน่....


 


 


 


 


 


 


 

“เฮอะ เธอทำงานประสาอะไรถึงได้โดน FBI จับได้กัน”อนิซว่า ขณะยืนกอดอกมองหญิงสาวผมบลอด์ทองนั่งนิ่งให้แมร์โลช่วยทำแผลให้

“คนที่ไม่ได้ลงมือลงแรงทำอะไรอย่างเธอมีสิทธิ์มาว่าฉันด้วยเหรอ?”ซีลวาเนถามกลับ


 

อนิซไม่ใช่คนที่มีส่วนร่วมในแผนการนี้ตั้งแต่แรกแต่เจ้าตัวก็ยังอยากจะมาดูการลอบสังหารครั้งนี้ด้วย ซึ่งยินก็ไม่ขัดอะไร แต่เพราะงานในครั้งนี้เกิดเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงอย่างการที่พวก FBI เข้ามาแทรกแซงภารกิจ ทำให้แผนทุกอย่างเละเทะไปหมด ยินเองก็มีท่าทีหงุดหงิดไม่ใช่น้อย แต่แทนที่ซีลวาเนจะได้อยู่อย่างสงบ เธอกลับต้องมานั่งฟังคนนอกแผนเหน็บแนมเธออีก


 

“หึ...ถ้าเป็นฉันก็คงไม่ทำอะไรโง่ๆให้พวก FBI จับได้หรอก”

“ภารกิจครั้งนี้น่าจะให้ฉันทำมากกว่า เธอเองก็ทำงานเสียชื่อ มือสังหาร หมดเลยนะ ซีลวาเน”เคียนติพูด

“พอได้แล้ว...”ยินตัดบทด้วยน้ำเสียงเย็นชา


 

ทุกคนจึงได้แต่นิ่งเงียบจนแมร์โลทำแผลให้กับซีลวาเนเสร็จ


 

“ที่น่าสงสัยยิ่งไปกว่านั้นทำไมพวก FBI ถึงโผล่มาขวางงานของพวกเราได้”เบลม็อทเริ่มตั้งข้อสงสัย

“จะว่าไปก็จริงนะครับ พวก FBI มันรู้เรื่องที่พวกเราลอบฆ่าทาคิซาวะได้ยังไง”วอดก้าเสริม


 

เบอร์เบิ้นกับแมร์โลได้แต่นิ่งเงียบเพราะพวกเขาก็พอจะเดาสาเหตุออกว่าทำไมถึงเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดนี้ขึ้น ส่วนคีร์เองเธอก็รู้อยู่แก่ใจดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้เป็นเพราะอะไร แต่เพราะแบบนั้นเธอถึงต้องระวังตัวเองให้มากกว่าเดิมเพราะจากเหตุการณ์นี้อาจจะทำให้ซีลวาเนเริ่มสงสัยในตัวเธอ


 

“ชิงตัวซีลวาเนกลับมาได้ก็ดีแล้ว ช่างหัวพวกมันก่อนเถอะ ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นจะทำยังไงกับทาคิซาวะ”ยินพูดจากเหตุการณ์ที่ซีลวาเนถูกชิงตัวทำให้พวกเขาพลาดโอกาสที่จะฆ่าทาคิซาวะ มาโคโตะ

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะจัดการเองก็แล้วกัน เพราะถ้าใช้แผนเดิมฉันว่ามันคงรู้ทันเราแน่ๆ”เบลม็อทเสนอ

“แล้วเธอจะใช้วิธีไหนจัดการมันกันล่ะ อย่าบอกนะว่าจะใช้วิธีปลอมตัวแล้วเข้าไปลอบฆ่ามันน่ะ”อนิซถาม

“It’s a secret”เบลม็อทเอานิ้วชี้แนบริมฝีปาก เป็นการบอกเป็นนัยว่าไม่ให้อนิซมากไปกว่านี้


 

หญิงสาวเจ้าของนัยน์ตาสีอเมทิสต์ได้แต่ชักสีหน้าไม่พอใจ ก่อนที่จะพุ่งเป้าไปที่ประเด็นอื่น

“แต่จะว่าไปไม่มีใครนึกสงสัยเลยเหรอ ว่าทำไมพวก FBI ถึงโผล่มาได้”

“แล้วเธอคิดว่ายังไง”ชายหนุ่มผมสีเงินถาม เขาเองก็นึกสงสัยอยู่แต่ว่าในตอนั้นเขาสนใจเรื่องซีลวาเนมากกว่าจึงไม่ได้คิดอะไร

“คิดว่าในบรรดาพวกเราคงจะมีพวกหนูสกปรกแฝงตัวอยู่น่ะสิ”หญิงสาวว่าก่อนจะปรายตามองสมาชิกองค์กรคนอื่น

“เรื่องระแวงคนอื่นนี่ฉันยกให้เธอจริงๆเลยนะ อนิซ”นานามิพูด

“หึ...แล้วเธอไม่นึกสงสัยหรือไง”

“จะสงสัยใครก็ต้องมีหลักฐานก่อนสิ ไม่ใช่พูดส่งเดช”

“ดูเธอจะเป็นเดือดเป็นร้อนจังเลยนะ หรือว่าพยามยามปกป้องใครอยู่”อนิซพูด พร้อมกับเหลือบตามองชายหนุ่มผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ข้างแมร์โล

“อย่ามาพูดจาไร้สาระ ฉันก็แค่ไม่ชอบนิสัยขี้ระแวงของเธอก็เท่านั้น”


 

“เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันก่อนได้มั้ย ตอนนี้ฉันอยากกลับไปพักผ่อนแล้ว”ซีลวาเนพูดตัดบท

ตอนนี้เธอรู้สึกอ่อนเพลียจากอาการบาดเจ็บ ถึงแม้จะไม่ใช่บาดแผลร้ายแรงแต่ก็ทำให้เธอเสียเลือดไปมาก ยินที่เห็นใบหน้าที่เริ่มซีดเซียวของหญิงสาวยินก็รีบพยุงร่างบางขึ้นให้ไปนั่งบนรถของเขา พร้อมทั้งสั่งให้คนอื่นแยกย้าย แต่ก่อนที่จะแยกย้ายอนิซได้พูดบางอย่างกับแมร์โลให้ได้ยินกันแค่สองคน ทำให้ร่างบางผมสีส้มอ่อนชะงักไปเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ได้อะไร เพียงแต่เดินแยกตัวออกมาและบอกให้เบอร์เบิ้นไปส่งเธอที่คอนโดเท่านั้น


 

ตลอดทางแมร์โลได้แต่นั่งเงียบไม่พูดอะไร สายตาเอาแต่จ้องมองไปข้างนอกกระจกรถจนอามุโร่ได้แต่นึกสงสัยว่าเธอคงโดนอนิซพูดแทงใจดำอะไรมาอีก จนมาถึงคอนโดชายหนุ่มก็มาส่งเธอถึงบนห้องตามเคย แต่หญิงสาวก็ยังคงนิ่งเงียบจนร่างสูงหมดความอดทน

“แมร์โล มีอะไรหรือเปล่า?”

“ผู้หญิงคนนั้น พูดเรื่อง เมื่อตอนนั้น อีกแล้ว”ร่างบางพูดเสียงแผ่ว แต่เพราะอยู่กันแค่สองคนทำให้ร่างสูงได้ยินคำพูดชัดเจน

“เรื่องแค่นี้คงไม่ทำให้เธอนิ่งเงียบมาได้ตลอดทางหรอกมั้ง”อามุโร่พูดเสียงอ่อนก่อนจะดึงร่างบางให้เข้ามาซบอกตน

“ฉันกลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำให้ ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย”แมร์โลกอดร่างสูงแน่น เธอนึกถึงคำพูดตอนที่อนิซพูดกับเธอได้ดี


 

‘ฉันว่าเธอน่าจะระวังตัวไว้ให้ดีหน่อยนะ’

‘....’

‘เพราะว่าคู่หูของเธอก็น่าสงสัยไม่ต่างกัน’

‘....’

‘เธอก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าถ้าฉันสงสัยใครแล้วก็จะไม่ปล่อยไปง่ายๆ’

‘นี่ เธอ...’

‘ระวังอย่าให้ฉันต้องทำแบบเดียวกับ คู่หูคนเก่า ของเธอนะ คราวนี้เธอจะได้รู้ถึงความเจ็บปวดของการไว้ใจคนผิดว่ามันเป็นยังไง’


 

“เพราะอนิซทำให้เธอนึกถึงอดีตที่ไม่อยากจำขึ้นมาได้ใช่มั้ยล่ะ?”

“อืม...”ร่างบางตอบรับเสียงแผ่ว

“....”

“เพราะความหวาดระแวงของยัยนั่นทำให้ หมอนั่น ต้องตายอย่างไร้เหตุผล”

“เธอไม่เชื่อว่า หมอนั่น เป็นสายลับแฝงตัวเข้ามาเหรอ?”

“แค่ความหวาดระแวงของคนที่คิดจะทำความดีเอาหน้านายคิดว่าฉันจะเชื่อหรือไง”


 

หมอนั่น เป็นคู่หูคนสำคัญของเธอคนหนึ่งแต่จู่ๆก็ถูกฆ่าตายอย่างไร้เหตุผลนั่นเป็นสิ่งที่เธอยอมรับไม่ได้และนึกแค้นอนิซมาตลอด ความจริงแล้วสาเหตุที่ทำให้เธอมีความหลังฝังใจกับอดีตไม่ได้มีเพียงแค่นี้ แต่ก็โชคดีที่เบอร์เบิ้นเข้ามาหาเธอทำให้เธอเปิดใจอีกครั้งหนึ่ง เพราะฉะนั้นเธอถึงไม่อยากเสียใครไปอย่างไร้เหตุผลอีกแล้ว


 

“ฉันรู้...ว่าเธอไม่มีทางยอมรับเรื่องการตายของ เบรนเดส ได้ แต่ฉันอยากให้เธอจำเอาไว้ว่าเธอยังมีฉันอยู่”ร่างสูงพูดหวังปลอบประโลมอีกฝ่าย แต่ก็เพราะเรื่องการตายของ เบรนเดส ทำให้แมร์โลเริ่มเปิดใจให้เขาและทำให้ความสัมพันธ์ที่แสนคลุมเครือของพวกเขาเริ่มต้นขึ้น


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

                               


 


 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #66 Trafalgar_nami (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:24

    รออ่านนร้า
    #66
    0
  2. #65 Nim_eaa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 10:48

    ฮืออออออ ปมเต็มไปหมดดด
    #65
    0
  3. #64 seirin (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 06:45
    (╥╯﹏╰╥)ง งืออออ สงสารแมร์โลอ่า .... สนุกมากค่ะ ติดตามตลอด เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #64
    0