[ Fic Conan ] Bourbon and Merlot Secret Love

ตอนที่ 25 : Chapter 25 Assassination (Part II)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    30 มี.ค. 63

“ท่านครับ นี่ก็ใกล้เวลาที่จะให้สัมภาษณ์กับสื่อแล้วนะครับ”บอดี้การ์ดชุดดำคนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับก้มมองนาฬิกาเพื่อเช็คเวลา

“อืม ไปสิ”ชายวัยกลางคนในชุดสูทสีเข้มพูด พร้อมกับลุกขึ้นจากโซฟาเพื่อเตรียมตัวขึ้นรถไปให้สัมภาษณ์กับนักข่าวยังสถานที่นัดหมาย

 

ทาคิซาวะ มาโคโตะ เป็น ส.ส ที่ลงสมัครรับเลือกตั้งในปีนี้ เขาเป็นที่จับตามองมากที่สุดในช่วงนี้ เนื่องจากผลงานนโยบายของเขาที่เป็นที่ยอมรับของประชาชนและอุปนิสัยที่ตรงไปตรงมา รักความยุติธรรมทำให้ผู้คนต่างยกย่องและชื่นชมเขา แต่ในขณะเดียวกันทั้งอุปนิสัยและความสามารถของเขากลับกลายเป็นดาบสองคม เพราะมีคนจำนวนไม่น้อยที่หวังอยากจะกำจัดเขา

 

องค์กรชุดดำก็เป็นหนึ่งในนั้น สำหรับองค์กรแล้วทาคิซาวะเป็นก้างชิ้นโตที่ขัดขวางการทำงานขององค์กร หากไม่รีบกำจัดเขาก็กลัวว่าจะเป็นภัยกับองค์กรเข้าสักวัน

 

 

“ท่านครับ ผมว่าช่วงนี้ท่านควรระวังตัวให้มากนะครับ”บอดี้การ์ดคนสนิทพูดขึ้น ขณะนั่งอยู่ในรถ

“มีอะไรงั้นเหรอ?”ทาคิซาวะเอ่ยถามอย่างนึกแปลกใจ

ปกติบอดี้การ์ดของเขามักจะไม่ค่อยพูดอะไรทำนองนี้สักเท่าไหร่นัก

“ผมคิดว่าช่วงนี้มีคนปองร้ายท่านอยู่มากนะครับ”

“ฮะๆๆ ช่างมันเถอะ เรื่องคนที่ปองร้ายฉันน่ะมันก็มีอยู่ตลอดนั้นแหละ มีคนรักก็ต้องมีคนเกลียดเป็นเรื่องธรรมดา”ชายวัยกลางคนพูดอย่างไม่ใส่ใจนัก เรื่องคนที่ปองร้ายเขาใช่ว่าจะเคยเจอเป็นครั้งแรก เขาเจอเรื่องแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วน เพราะก็มีคนหลายกลุ่มที่ไม่ชอบแนวคิดของเขาสักเท่าไหร่นัก แต่เขาก็ไม่คิดที่จะสนใจ หากเอาแต่สนใจพวกที่คิดแต่จะต่อต้าน ก็คงไม่เป็นอันทำอะไรกันพอดี

 

“แล้ว พวกมัน ละครับ?”

คำถามจากบอดี้การ์ดทำให้ทาคิซาวะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ เขาลืมไปได้ยังไงกันว่ายังมีกลุ่มคนสีดำที่ซ่อนเร้นในเงามืดกำลังต้องการกำจัดเขา

 

“หึ ฉันเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกมันจะทำได้ถึงแค่ไหน”

 

อยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกหมาป่าสีดำที่ซ่อนอยู่ในเงามืดพวกนั้นจะหาโอกาสไหนมาจัดการกับเหยื่อ...

 

 

 

 

 

“อาจารย์โจดี้ครับ แน่ใจนะครับว่าเป็นที่นี่น่ะ”เด็กแว่นพูดพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆสถานที่ที่เขายืนอยู่

 

สวนสาธารณะไฮโด้....

 

“ใช่ มีอะไรงั้นเหรอ Cool Kid”

“เอ่อ...ผมจำได้ว่าเมื่อคราวก่อน...”

“อ่อ จริงด้วยสินะ เมื่อคราวก่อนก็มีเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นนี่นา”FBI สาวเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

เมื่อคราวก่อนเองก็มีเหตุการณ์ที่พวกองค์กรชุดดำคิดจะลอบสังหารนักการเมือง จนทำให้พวกเธอได้สายเบ็ดเส้นสำคัญที่จะคอยสาวถึงองค์กร นับว่าเป็นโชคดีอย่างหนึ่งของ FBI แต่คราวนี้คงจะหวังพึ่งปาฏิหาริย์ไม่ได้แล้ว เพราะสถานการณ์ในครั้งนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง

 

พวกมันคงคิดวางแผนกันมาเป็นอย่างดี...

 

เพราะมี ผู้หญิงคนนั้น อยู่.....

 

นี่คือปัญหาของโคนันว่าเขาจะรับมือกับแผนการของ พวกมัน ยังไง เพราะมีแมร์โลอยู่ ความเป็นไปได้ที่เธอจะคิดแผนซ้อนแผนไว้ก็มีโอกาสสูง แต่พวกองค์กรก็คงใช้วิธีการซุ่มยิงแน่นอน เพราะคุณเรย์นะเองก็ยืนยันเรื่องแผนการของพวกมันเรียบร้อยแล้ว

ก่อนอื่นเขาต้องหาสถานที่ที่พวกมันอาจจะใช้เป็นจุดซุ่มยิงเสียก่อน เด็กชายไม่รอช้ารีบใช้แว่นตาจุลทรรศน์ อุปกรณ์ที่ด็อกเตอร์อากาสะประดิษฐ์ให้มองหาจุดเป้าหมายในระยะไกล

 

บริเวณนี้มีตึกสูงอยู่หลายตึก...

 

แต่จุดที่เหมาะกับการซุ่มยิงมีเพียง 3 ตึก...

 

ยังไงก็คงต้องรีบจัดการ....

 

ถึงแม้จะเป็นวิธีที่ไม่ได้ซับซ้อนอะไรนัก...แต่นี่ก็เป็นวิธีเดียวที่เขาคิดออกในตอนนี้...

 

“อาจารย์โจดี้ครับ ผมมีเรื่องให้ช่วยหน่อย”โคนันรีบหันไปบอก FBI สาว

“อืม...ได้สิ”หญิงสาวพยักหน้ารับ ตอนนี้เธอคิดว่าหนุ่มน้อยตรงหน้าคงมีวิธีการอะไรดีๆบ้าง

 

 

 

 

 

“เป็นอะไรหรือเปล่า เบอร์เบิ้น”แมร์โลเอ่ยถามขณะที่นั่งอยู่บนรถ ตอนนี้เธอและเบอร์เบิ้นกำลังเฝ้าจับตามองท่าทีของทาคิซาวะ แต่เธอกลับเห็นว่าชายหนุ่มผมบลอนด์มีท่าทางเคร่งเครียดกว่าปกติ

“ก็แค่คิดว่างานนี้คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ”เบอร์เบิ้นพูดขณะที่สายตาก็จับจ้องไปยังรถคันข้างหน้า เขาพูดในสิ่งตรงข้ามกับความคิดในหัว ตอนนี้เขาเพียงแต่หวังว่าอยากให้ใครสักคนมาช่วยหยุดแผนการครั้งนี้

“หึ นั่นสินะ ยังไงซะเป้าหมายสุดท้ายนี้ก็คงไม่อยากให้พลาดหรอก”

“คราวนี้ก็คงมีแผนสำรองสินะ”

“นายไม่เชื่อฝีมือของซีลวาเนหรือไง?”หญิงสาวแกล้งหยอก

“เปล่า...ฉันก็แค่ถามเผื่อไว้เท่านั้นเอง”

หญิงสาวไม่ตอบอะไรได้แต่จับจ้องไปยังรถคันหน้า ตอนนี้เธอสนใจเพียงแค่การทำงานของตนเองให้เสร็จเท่านั้นที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของ มือสังหาร อย่างซีลวาเนเท่านั้น

รถ RX-7 ขับตามรถด้านหน้าอยู่ห่างๆมาได้สักพักก็มาถึงสวนสาธารณะไฮโด้

 

“ตกลงสนามล่าในครั้งนี้ก็คือที่นี่สินะ”อามุโร่ถาม

ตอนนี้เขาและแมร์โลกำลังอยู่ตรงที่จอดรถของสวนสาธารณะ

“อืม ยืนยันเป้าหมาย เหยื่อถึงสนามล่าแล้วนะ ยิน”ร่างบางพยักหน้ารับก่อนที่จะรายงานกับยินผ่านอุปกรณ์สื่อสารที่ติดไว้ข้างหู

‘อ่า...เธอรอดูท่าทีของมันไปก่อน’

“เข้าใจแล้ว”

‘ฉันมาถึงจุดที่ใช้ซุ่มยิงพอดี ฉันขอเตรียมตัวเลยก็แล้วกัน’เสียงของซีลวาเนตอบกลับมา

“อืม เธอเตรียมตัวได้เลย”

‘ได้...’

 

 

 

 

 

 

“เธอแน่ใจเรื่องกำหนดการให้สัมภาษณ์ของทาคิซาวะใช่มั้ย คีร์”หญิงสาวผมสีบลอนด์ทองเอ่ยถาม ขณะที่เตรียมปืนไรเฟิลให้พร้อม

“อืม...แน่นอนสิ เธอไม่เชื่อใจฉันหรือไง”คีร์แกล้งถาม เธอเข้าใจว่าตอนนี้ซีลวาเนเริ่มระแวงในตัวเธอจากบทสนทนาในโทรศัพท์ ไหนจะเรื่องที่ซีลวาเนคุยกับเธอบนรถอีก

“ฉันก็แค่ถามเพื่อความมั่นใจจะได้ไม่มีอะไรผิดพลาด เธอเองก็รีบไปหาคนของสถานีเถอะใกล้จะได้เวลาแล้ว”

“อืม...”คีร์พยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป

 

ซีลวาเนเดินขึ้นมาบนตึกสูง เพื่อหาชั้นที่เหมาะกับระยะซุ่มยิงเป้าหมายเมื่อได้จุดที่พอใจแล้วเธอก็เตรียมตัวสำหรับการล่าเหยื่อ แต่หางตาก็เหลือบไปเห็นเงาสีดำของอะไรบางอย่าง เธอจึงเริ่มคิดว่าตอนนี้มีบางอย่างผิดปกติ

“หยุดนะ!!! นั่นใคร...”

 

 

 

 

 


“วิธีนี้มันจะได้ผลจริงๆเหรอ? Cool Kid”โจดี้เอ่ยถาม

“ก็คงต้องลองเสี่ยงดูนั่นแหละครับ เเพราะผมเองก็ไม่รู้ว่าพวกมันจะมาไม้ไหน”

“นี่ เรื่องที่จะใช้แผนซุ่มยิงน่ะเป็นเรื่องจริงเหรอ?”ไฮบาระเอ่ยถามขึ้น

“อืม...คุณเรย์นะบอกมาน่ะ ทำไมเหรอ?”โคนันถาม หวังว่าคงจะไม่มีอะไรเหนือความคาดหมายอีกหรอกนะ

“แล้วคุณเรย์นะได้บอกเรื่องสไนเปอร์ที่ซุ่มยิงในครั้งนี้หรือเปล่า?”

“แล้วสไนเปอร์ขององค์กรไม่ใช่คนที่ชื่อกอร์นกับเคียนติหรอกเหรอ?”

“สองคนนั้นก็ใช่ แต่ฉันคงจะไม่เคยบอกนายสินะว่าสไนเปอร์ขององค์กรยังมีอีกคนหนึ่ง”

“ว่าไงนะ!”

“คนคนนี้มีฝีมือเก่งกาจมากกว่าสองคนนั้นซะอีก เก่งกาจจนถึงขนาดที่ได้ฉายาว่า มือสังหาร

“แล้วทำไมเธอถึงไม่บอกให้เร็วกว่านี้ล่ะ”โคนันเริ่มร้อนรน

“เพราะฉันเพิ่งจะนึกขึ้นได้น่ะสิ เพราะปกติแล้วฉันก็ไม่ค่อยสนใจเรื่องของผู้หญิงคนนั้นสักเท่าไหร่”

“ผู้หญิงเหรอ?แล้วโค้ดเนมล่ะ”

ซีลวาเน คือโค้ดเนมของผู้หญิงคนนั้น”

ซีลวาเน งั้นเหรอ?”FBI สาวพึมพำ เรียกความสนใจของเด็กชาย

“มีอะไรเหรอครับ? อาจารย์โจดี้”

“รู้สึกเหมือนว่าฉันเคยได้ยินชื่อนี้จากไหนมาก่อนนะ”โจดี้พยายามนึก เธอเคยได้ยินชื่อนี้มาจากใครบางคน

“....”

“....”

“ชู...”

“เอ๊ะ?”โคนันเลิกคิ้วแปลกใจ

“ฉันนึกออกแล้วล่ะ...ฉันเคยได้ยินชื่อนี้มาจากชูน่ะ”โจดี้พูด

 

ตอนที่อากาอิออกมาจากองค์กรแล้วเขาก็ได้ข้อมูลสำคัญหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือเรื่องสมาชิกองค์กรที่มีโค้ดเนมว่า ซีลวาเน ชูบอกว่ารู้จักกับเธอเพราะเคยทำงานด้วยกันหลายครั้งที่สำคัญเธอยังเป็นคนโปรดของยินอีกด้วย พวก FBI คนอื่นก็ไม่ได้คิดอะไร คิดแต่เพียงว่าผู้หญิงคนนี้อาจจะเป็นคนสำคัญขององค์กรพอๆกับเบลม็อท แต่เธอรู้สึกว่าสำหรับชูแล้วมันกลับมีอะไรมากกว่านั้น ทั้งท่าทางและน้ำเสียงตอนที่พูดถึงผู้หญิงคนนั้นดูอ่อนลงจนเธอสังเกตได้ เธอเองก็ไม่รู้ว่าระหว่างที่ชูแฝงตัวอยู่ในองค์กรมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้างแต่กับผู้หญิงคนนี้คงจะมีอะไรที่ไม่ธรรมดา

 

พอคิดมาถึงตรงนี้โจดี้กลับมีสีหน้าเศร้าลงจนโคนันจับสังเกตได้

 

“มีอะไรหรือเปล่าครับ...อาจารย์โจดี้”

“อ่อ...เปล่าจ๊ะ”หญิงสาวหลุดจากภวังค์ก่อนจะยิ้มกลบเกลื่อน

“คุณคงจะรู้อะไรมาสินะ”ไฮบาระถามอย่างจับผิด

“ฉันก็คงไม่รู้มากเท่าเธอหรอก”โจดี้พูด ขณะเดียวกันเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น

เมื่อดูสายเรียกเข้าก็พบว่าเป็นเจ้าหน้าที่ FBI ที่เธอขอให้ไปช่วยทำตามแผนของ Cool Kid นั่นเอง

“ฮัลโหล เป็นไงบ้าง”

‘ตอนนี้เราจับคนของพวกมันได้คนหนึ่งครับ’ปลายสายรายงาน

“ดีมากรีบคุมตัวมาเลย”

‘ครับ’

 

“ดูเหมือนเราจะได้ตัวพวกมันมาคนหนึ่งนะ”โจดี้พูดหลังจากที่วางสาย

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลยครับ ทีนี้เราจะได้เค้นความจริงจากพวกมันได้สักที”โคนันเหยียดยิ้ม

ไฮบาระได้แต่ยืนมองท่าทีของเด็กชายอยู่เงียบๆ เธอรู้ดีว่าทุกอย่างมันไม่ได้ง่ายอย่างที่เอโดงาวะคุงคิดเลยสักนิดเดียว

 

 

 

 



 

 

อีกด้านเบอร์เบิ้นและแมร์โลเองก็เฝ้าจับตาดูท่าทีของทาคิซาวะเพื่อรอให้สไนเปอร์ขององค์กรเป็นผู้ลงมือ แต่แล้วจู่ๆเสียงของเคียนติก็ดังขึ้นผ่านอุปกรณ์สื่อสาร เธอมีน้ำเสียงที่ร้อนรนจนสองหนุ่มสาวนึกแปลกใจ

“มีอะไรเคียนติ”แมร์โลถาม

‘จะอะไรซะอีกล่ะ ตอนนี้ซีลวาเนถูกพวก FBI จับตัวไปแล้ว’

“ว่าไงนะ!”ร่างบางอุทานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกไม่แพ้กัน พร้อมกับหันไปมองหน้าเบอร์เบิ้น

 

พวก FBI มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...

 

เกิดอะไรขึ้นกันแน่....

 

 

ทันใดนั้นเองหญิงสาวก็เห็นร่างของใครบางคนวิ่งผ่านหน้ารถของพวกเธอไปด้วยท่าทีเร่งรีบ

 

โคนันคุง....

 

แมร์โลและเบอร์เบิ้นหันมามองหน้ากันอย่างรู้ความหมาย เรื่องที่เกิดขึ้นคงไม่พ้นฝีมือของคุณนักสืบตัวน้อยแน่

“เปลี่ยนแผนกันก่อน ยังไงตอนนี้ก็ต้องรีบช่วยซีลวาเนก่อน”หญิงสาวพูดผ่านอุปกรณ์สื่อสาร

‘มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว’เสียงเข้มของยินดังแทรกขึ้น

ตอนนี้พวกเธอคงต้องพักเรื่องลอบสังหารทาคิซาวะไว้ก่อนและรีบชิงตัวซีลวาเนกลับมาจากพวก FBI ให้เร็วที่สุด เบอร์เบิ้นรีบออกรถตามไปสมทบกับสมาชิกคนอื่น

 

คงวางแผนอะไรไว้สินะคุณนักสืบตัวน้อย...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Attachment.png

 

Attachment_1.png
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

118 ความคิดเห็น

  1. #63 정화_pc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2562 / 17:37

    รอออออ

    #63
    0
  2. #62 038488575 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 17:59
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมา
    #62
    0
  3. #61 Samino48 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 08:05

    มาเร็วๆน้าาาา
    #61
    0