มหากาพย์ AOV : เส้นทางสู่บัลลังก์

ตอนที่ 1 : มอทอส กษัตริย์นักรบผู้เกรียงไกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 พ.ย. 60

ณ สถานที่แห่งหนึง สงครามที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ดิ ไอเซน กำลัง

เดือดระอุ มันเป็นมากกว่าสงคราม สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ มันคือตัวตัดสินอนาคตของ

ทั้ง 2 ฝ่าย กษัตริย์ มอทอส เริ่มนำทัพนักรบของ แคสเซิ่ล ออฟ ดาวน์ เข้า

โจมตีทัพ เดอะ ฟอลเลน กองทัพปีศาจของ มาลอค ผู้ทะเยอทะยานจะยึด

ครองเมืองหลวงของ แคสเซิ่ล ออฟ ดาวน์ 

"มาลอคคคค!!!!"

มอทอสกู่ร้องพร้อมชักดาบยักษ์ของเขาออกมา อีกด้านมาลอคแสยะยิ้มออก

มาอย่างน่ากลัว

"อย่าให้ต้องมีการสูญเสียไปมากกว่านี้เลย.... เจ้ากับข้า มันต้องจบลงวันนี้!!"

มอทอสพุ่งเข้าหามาลอค สงครามนี้มันยืดเยื้อเกินไป ถ้ายังคงรบกันแบบนี้อีก

ม่นาน แคสเซิ่ล ออฟ ดาวน์ ต้องพ่ายเป็นแน่ ไม่นานทั้ง 2 ก็เข้าปะทะกัน มอ

ทอสใช้ดาบของเขาตวัดเข้าหาตัวมาลอคอย่างรวดเร็ว แต่ว่ามาลอคก็สามารถ

ปัดการโจมตีได้ทุกครั้ง 3 ชั่วโมงผ่านไปแล้วการต่อสู้ของทั้งสองก็ยังไม่จบลง

จนมอทอสเริ่มอ่อนแรงลง เขาเหนื่อยมามากในสงครามที่ใช้ระยะเวลานาน

กว่า 5 เดือนนี้ เมื่อมาลอคได้โอกาสก็เริ่มโจมตีกลับ มอทอสกลายมาเป็นฝ่าย

ตั้งรับแทน จากนั้นไม่นานนักมาลอคก็เริ่มดูดพลังวิญญาณของมอทอสออกมา

จากร่างเขา นั่นยิ่งทำให้ร่างกายของมอทอสยิ่งอ่อนแรงลงไปอีกมาก 

อีกด้านนึง เธนได้นำทัพเสริมจาก เมืองท่าคิลกรอธ มาสมทบ ทหารม้าคนนึง

พุ่งตรงมาหาเธนพร้อมรายงานสถานการณ์ปัจจุบันให้เธนทราบ 

"ขอองค์เทพโปรดเมตตา.."

เธนสวดภาวนาและเร่งฝีเท้าทัพเสริมให้เร็วยิ่งขึ้น 

ในขณะเดียวกัน มอทอสที่กำลังจะพลาดท่าก็ได้ถูกช่วยเอาไว้โดย ชาย-หญิง

ปริศนาคู่หนึ่ง

"ก..แก!!!"

มาลอคเริ่มอ่อนแรงลง ตอนนี้ใครบางคนกำลังใช้ท่อนกระบองไล่ฟาดเขา

โดยที่เขาไม่สามารถปัดการคโจมตีได้เลย ในที่สุดมาลอคจึงต้องบินหนีไป

"ชิ บินหนีงั้นหรอเจี๊ยก!!"

ผู้ใช้กระบองหงุดหงิด เขามองขึ้นไปที่มาลอคและแสยะยิ้มออกมา

"งั้นฝากเธอด้วยละกันนะเจี๊ยก หึๆ"

เมื่อพูดจบมาลอคก็ถูกโจมตีจากด้านบนจนเขาตกลงสู่พื้นอย่างรวดเร็ว ด้าน

บนของมาลอคปรากฎร่างของหญิงสาว 6 ปีก มีออร่าสีทองรอบตัวบินอยู่

"มาลอค.. เจ้าช่างอ่อนแอและโง่เขลา เจ้าคิดว่าเจ้าจะต่อต้านข้าได้งั้น
หรือ..."

"ก..แก.. แกเป็นใคร?!!!?"

มาลอคโต้กลับ

"นี่แกกล้าพูดแบบนั้นกับเทพสงครามเลยหรอเจี๊ยก ไม่เจียมตัวเลยนะ หึๆ"

ผู้ใช้กระบองเดินมาหามาลอคและตั้งท่าเตรียมโจมตี มาลอคนั้นอ่อนแรง

เต็มทีเขาเข้าใจสถานการณ์ดีว่าหากสู้ต่อไป ทัพของเขาต้องพินาศเป็นแน่ 

เมื่อมาลอคนึกได้ดังนั้นเขาจึงประกาศยอมแพ้สงครามและถอยทัพไป ในตอน

นั้นเองมอทอสได้สติและฟื้นขึ้นมาในอ้อมแขนหญิงสาว 6 ปีก เขามองเห็นทัพ

เสริมของเธนไล่ถล่ม เดอะ ฟอลเลน อย่่างบ้าคลั่ง เขาเห็นลิงตัวหนึ่งถือ

กระบองสีทองอร่ามไล่หวด เดอะ ฟอลเลน ในบริเวณนั้นจนไม่เหลือตัวไหนมี

ชีวิตรอดเหลืออยู่เลย

มอทอสมองไปที่หญิง 6 ปีก เธอวางเขาลงช้าๆ

"ขออภัยที่ข้าแนะนำตัวช้า ข้าคือฑูตจากวิหารแสง เทพีแห่งสงคราม ลอเรียล"

ลอเรียลแนะนำตัวต่อกษัตริย์มอทอส

"ฮ่ะฮ่า ส่วนข้า ซุน หงอ คง ราชาวานร ผู้ติดตามแห่งเทพีขอรับ"

ลิงตัวที่มอทอสเห็น ตีลังกากระโดดมาคุกเข่าเคารพมอทอส เธนเดินเข้ามาหา

มอทอสและเริ่มรายงานสถานการณ์

"กระหม่อมขออภัยฝ่าบาท ทัพเสริมของกระหม่อมมาช้า แต่ว่า ตอนนี้พวกมา
ลอคกว่าครึ่งได้ถอยทัพออกไปแล้ว คาดว่าอีกไม่นานคงประกาศยอมแพ้"

และเป็นไปตามคาด ไม่นานจากนั้นก็มีสานส์ขอสงบศึกจากมาลอคส่งมาหา 

แคสเซิ่ล ออฟ ดาวน์ 

"ถ้าไม่เป็นการล่วงเกินท่านเทพี ได้โปรดให้ข้าได้ต้อนรับท่านที่เมืองหลวงเถิด"

มอทอสมองไปที่ลอเรียล 

"งั้นข้าขอรบกวนท่านด้วยนะ ท่านราชา.."

จากนั้นกองทัพของมอทอสก็เดินทางกลับสู่ แคสเซิ่ล ออฟ ดาวน์ พร้อมกับ

ฑูตจากวิหารแสง 2 องค์.... เมื่อกองทัพเดินทางมาถึง เหล่าประชาชนต่างกู่

ร้องดีใจ และซาบซึ้งในราชาของพวกเขา

"แม่ฮะ พ่อกลับมาแล้ว!"

เซนิส เจ้าชายองค์น้อยหน้าเปื้อนยิ้มด้วยความสุขเรียกมารดาของเขามาดู

ขบวนทัพ เมื่อกองทัพเข้าสู่ท้องพระโรง เมื่อลงจากหลังม้ามอทอสโผเข้ากอด

ลูกและเมียของเขาอย่างเต็มใจเหมือนกับว่าเขาจะไม่ได้ทำมันอีก เธนเดินไป

หา แอสทริด นักรบหญิงประจำกองทัพของเขาที่รอการกลับมาของเขาอยู่

"ไง"

"ไง.."

ทั้งสองกล่าวทักทายกันเพียงแค่คำเดียว แต่ในหนึ่งคำนั้นแฝงไปด้วยความ

หมายมากมาย ทั้งความเป็นห่วง ความคิดถึง ถูกสื่อออกมาในคำๆเดียว เหล่า

ทหารต่างแยกย้ายกันกลับไปหาครอบครัว เช่นเดียวเหล่าผู้ที่ต้องเสียบุคคล

อันเป็นที่รักของพวกเขาไปในสงครามครั้งนี้ ต่างก็โศกเศร้าอาลัยและซาบซึ้ง

ในความหาญกล้าของเหล่าวีรชน ทั้งลอเรียลและหงอคง ต่างก็พากันเขาพัก

ในสถานรับรองที่มอทอสเตรียมไว้ต้อนรับพวกเขา ในใจของลอเรียลนั้นยังคง

คิดถึงการเสนอสนธิสัญญาของวิหารแสงแก่กษัตริย์มอทอสในวันพรุ่งนี้จนนาง

หลับไป....

ในวันต่อมา เซนิสที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวนอย่างสนุกสนานกับเหล่าเด็กรับใช้

"เจ้าตามข้าไม่ทันหรอก"

เซนิสวิ่งออกไปที่ลานกว้างหน้าวัง เขาวิ่งไปจนถึงสถานที่แห่งหนึ่งที่เขาเองก็

ไม่รู้ว่าห้องนั้นมีไว้ทำอะไร เขามองลอดหน้าเข้าไปเห็นบิดาของตนนั่งประชุม

อยู่ที่โต๊ะด้านใน โดยมีเธน ลอเรียล หงอคง และอาร์ดูอินนั่งอยู่ภายใน

"นี่ท่านกำลังจะบอกว่าให้ข้ายอมสวามิภักดิ์งั้นหรือ"

มอทอสกล่าวขึ้นมาอย่างแข็งกร้าว

"สามหาวนักนะ ไอ้ราชาบ้า เจี๊ยก"

หงอคงลุกขึ้นยืนชี้หน้ามอทอส 

"เจ้าเองก็กำลังหมิ่นกษัตริย์ของเราอยู่เช่นกัน เจ้าลิงไร้หัวนอนปลายเท้า"

อาร์ดูอินเองก็ลุกขึ้นทุบโต๊ะและมองไปที่หงอคงอย่างน่ากลัว ก่อนที่้เรื่องจะ

บานปลายไปมากกว่านี้ ลอเรียลจึงเอ่ยขึ้นมา

"ช้าก่อนท่านราชา ข้ามิได้กล่าวเช่นนั้น ข้าเพียงแต่เสนอให้ประชาชนของ
ท่านนับถือบูชาเทพและเทพีแห่งวิหารแสง แลกกับการที่ทางเราจะเป็นพันธมิตรแก่กันแลกัน แค่นั้นเอง"

มอทอสยังคงมององค์เทพีด้วยตาแข็งกร้าว

"ถ้านั่นเป็นเจตนาจริงๆของพวกท่านก็ดี แต่ทว่า คำว่าบูชาของพวกท่านมันคือการปกครองและเป็นจ้าวชีวิตของประชาชนข้า นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ข้าขอปฏิเสธข้อเสนอนี้ ข้าเห็นตัวอย่างของเมืองที่ยอมทำตามข้อตกลงนี่มาแล้ว ฮอร์นฮิล อดีตเมืองขุมทองที่เคยรบกับมาลอค แรกเริ่มเดิมที ฮอร์นฮิลนั้น อุดมสมบูรณ์และเศรษฐกิจที่รุ่งเรืองมาก่อน แต่พอพวกท่านเข้ามา ฮอร์นฮิลก็กลับกลายมาเป็นเมืองแห้งแล้งแทบจะทันที"

มอทอสลุกขึ้นยืน ในมือของเขาถือใบสนธิสัญญาเอาไว้

"ข้าขอขอบคุณพวกท่านที่ให้การช่วยเหลือแก่ข้าในการรบ แต่ข้อเสนอนี้ ข้าคงรับไว้ไม่ได้จริงๆ.."

เขายื่นใบสัญญาคืนแก่องค์เทพี ลอเรียลรับมันคืนมาและเดินออกจากห้อง

ประชุมไป ด้านหน้านางเห็นเซนิสที่แอบดูอยู่ นางมองไปที่เด็กชายแล้ว

ครุ่นคิดบางอย่างอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นนางและหงอคงจึงเดินทางกลับวิหารแสง

ไป เมื่อมอทอสเดินออกมาเห็นเซนิส เขาก็เข้าไปทักทายลูกชายทันที

"เซนิส บุตรแห่งข้า แม่เจ้าเป็นอย่างไรบ้างล่ะหลังรู้ตัวว่าตั้งท้องแฝดมา 6 เดือนแล้ว ฮ่ะๆ"

มอทอสมองไปในตาของบุตรชาย ภายในนั้นเขามองเห็นบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่ 

สักวันเซนิสคงจะเป็นกษัตริย์ผู้เกรียงไกรเฉกเช่นเขา 

"ท่านแม่ตกใจมากเลยล่ะ 55555"

เด็กชายหัวเราะ

"แล้วเจ้าล่ะ อยากได้น้องสาวรึว่าน้องชายล่ะ"

"ข้าอยากได้น้องชายไว้เล่นด้วย เย่ๆๆ"

เด็กน้อยวัย 8 ปีผู้ไร้เดียงสา เดินกลับตำหนักกับพระบิดา โดยที่ตัวเขานั้นไม่มี

ทางรู้ได้เลยว่าจากนี้จะมีเรื่องร้ายแรงบางอย่างเกิดขึ้น........



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น

  1. #4 Slayer_-_Yamato (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2560 / 23:15
    นึกภาพซานนิสองค์ชายตอนเด็กแล้วจะเป็นลมหัวใจวายมากค่ะ ตั้ลล๊าคคคค โอ๊ยยยย นุ่งนิสต้องนุ่มนิ่มหน้าฟัดหน้ากอดมั่กค่ะ!!!~~~ #screaming loud
    #4
    2
    • #4-1 AtomSoHandsome(จากตอนที่ 1)
      14 พฤศจิกายน 2560 / 23:22
      เริ่มอยากวาดแฟนอาร์ตมาลงละ 5555
      #4-1
    • #4-2 Slayer_-_Yamato(จากตอนที่ 1)
      14 พฤศจิกายน 2560 / 23:33
      คือดีย์ค่ะะะ ร่วมด้วยเราจะช่วยวาดด้วยค่ะ ความตั้ลลั้คสนุ่งนิสเราจะไม่ทนนนน
      #4-2