Game of Creation(ประกาศิตเทพมารแสวงพ่าย)

ตอนที่ 32 : EP.30 บทสรุปของยกแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    27 ก.ย. 58



Game of Creation ภาค ประกาศิตเทพมารแสวงพ่าย


EP.30 บทสรุปของยกแรก

 

             หอสูงเจ็ดชั้นตั้งตระหง่านเหนืออาคารบ้านเรือนโดยรอบ เป็นสมบัติของเล่าเอี๋ยนอดีตเชื้อพระวงศ์ในรัชสมัยพระเจ้าฮั่นเต้ ยามนี้ถูกใช้เป็นที่พำนักของคนกลุ่มหนึ่งซึ่งกำลังสู้ศึกอยู่กับพยัคฆ์ดำตัวร้าย หนึ่งคนหนึ่งสัตว์ประมือกันไปหลายกระบวนท่าก็ยังไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบ หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วยามฝ่ายมนุษย์ก็เริ่มรุกไล่บ่อยครั้ง แม้พยัคฆ์ดำจะมีพลังของมิวแทนท์แต่มันก็ยังเป็นสัตว์อยู่ดี มิหนำซ้ำถูกโปรแกรมให้ใช้พลังได้ไม่เต็มที่จึงกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบในที่สุด ซึ่งมันไม่ได้คิดจะล่าถอยเอาตัวรอดแม้แต่น้อย

            โฮกกก! เสียงคำรามอันทรงพลังกลายเป็นคลื่นแผ่ขยายในวงกว้าง ชายผู้ประมือกับพยัคฆ์ร้ายพนมมือท่องพระสูตรตอบโต้ พลังฝีมือของเขานับได้ว่าไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย สมณะหนุ่มวาดฝ่ามือซัดพลังสีขาวพิสุทธิ์ประกายทองออกไป พลังอันร้ายกาจผสานรวมกลายเป็นยอดศาสตราเล่มหนึ่ง ซึ่งมีลักษณะคล้ายธรรมจักรทองเก้าแฉก พลังปราณรุนแรงผลักดันเจ้าพยัคฆ์ดำจนกระเด็นไปไกล มันคำรามขู่ด้วยความแค้นเคือง

           “พลังหกส่วนยังไม่อาจสังหารมันได้ เจ้าเดรัจฉานตัวนี้นับได้ว่าร้ายกาจเหลือเชื่อ แต่ผู้ที่ฝึกสอนมันยิ่งร้ายกาจจนน่ากลัว” สมณะผู้นั้นกล่าวระหว่างปรับลมปราณ “หากไม่เอาจริงคงยากที่จะเอาชนะ”

            คิดดังนั้นจึงโคจรพลังปราณรัศมีใจพระพุทธ ซึ่งเปล่งอานุภาพสีสันสวยงามขาวแกมทอง ธรรมจักรปราณเก้าแฉกหมุนวนต่อเนื่อง เศษไม้มากมายหลุดออกจากตัวอาคาร แล้วหลอมรวมจนกลายเป็นพระพุทธรูปองค์หนึ่ง ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นสูงแล้วตบลงใส่เสือดำตัวยักษ์สุดแรง

            ฝ่ามือเทพยูไล(ฉบับวัดม้าขาว) ปฐมแสงธรรม!

           เปรี้ยง! ร่างของเจ้าพยัคฆ์ดำถูกกระแทกอย่างแรงด้วยพลังมหาศาล มันทรุดตัวลงนอนกับพื้นมิอาจทรงตัวยืนหยัดขึ้นอีกครั้ง เลือดสีแดงฉานกระเซ็นออกจากบาดแผลทั่วร่าง แม้จะยังเหลือลมหายใจแต่หากโดนซ้ำอีกฝ่ามือ สัตว์อย่างมันไม่มีทางรอดชีวิตได้แน่

          “เพื่อตอบแทนบุญคุณ อาตมาจำต้องละศีลข้อปาณา”

           เปรี้ยง! เพลงฝ่ามืออันร้ายกาจถูกซัดลงอีกครั้ง ทว่ากลับถูกนิ้วชี้และนิ้วกลางของใครบางคนต้านรับเอาไวได้ พลังปราณสีทองสุกสกาวถูกพลังปราณสีฟ้ากดดันอย่างคู่คี่สูสี สมณะหนุ่มยังคงตั้งสติมั่นใช้มืออีกข้างซัดเข้าใส่ ผู้มาเยือนเองก็ไม่ยอมน้อยหน้ารวมพลังปราณกระบี่สีฟ้าเข้ารับ หนึ่งหยางหนึ่งหยินปะทะกันเกิดแรงผลักมหาศาล ในที่สุดแล้วคนทั้งคู่ก็ต้องแยกจากกัน ทว่าสมณะหนุ่มกลับถอยหลังไปถึงสามก้าว ส่วนทางผู้มาเยือนนั้นแม้พื้นจะแตกเป็นวงกว้าง ก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมพร้อมด้วยสายตาท้าทาย

          “ประสกคงจะเป็นผู้นำของย่านการค้าใหม่”

           “แล้วเจ้าล่ะเป็นใคร?” ซันซั่งเทียนกล่าวถาม

           “อาตมามีสมณะนามว่า เส้าเจ๋อ เป็นผู้สืบทอดฝ่ามือเทพยูไลฉบับวัดม้าขาว สามกระบวนท่าแรก”น้ำเสียงราวเรียบสงบนิ่งกล่าวตอบ

           “ฝ่ามือเทพยูไล!” เจ้าของดวงตาสีมรกตกล่าวทวนคำด้วยความสนใจ “บรรพชิตคู่ควรกับทางธรรม แล้วทำไมต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวกับทางโลกล่ะ”

          “เพื่อตอบแทนบุญคุณ สามสิบปีก่อนขันทีและขุนนางเปิดศึกช่วงชิงอำนาจ วัดม้าขาวเราเองก็แตกออกเป็นสองฝ่าย เคล็ดฝ่ามือเทพถูกแบ่งเป็นสองส่วน ต่างคนต่างตีความคนละอย่างจนได้ยอดวิชาสองสาย คือฝ่ามือเทพยูไลรัศมีใจพระพุทธ กับฝ่ามือเทพยูไลเพลิงน้ำแข็ง เมื่อขันทีเป็นใหญ่ฝ่ายอาตมาจึงต้องเร้นกายหนีภัยพาล สกุลสุมาได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือถึงได้รอดมาได้ ยามนี้ขันทีดับสูญราชสำนักล่มสลาย พวกเราจึงกลับมาฟื้นฟูวัดม้าขาวขึ้นมาใหม่”

           “แล้วเจ้าเด็กนั่นล่ะ!”ซันซั่งเทียนเปรยขึ้น พร้อมกับมองสำรวจโดยรอบ ก่อนจะยิ้มบางๆเมื่อเห็นเสื้อตัวหนึ่งวางอยู่หน้าฐานพระ เจ้าของดวงตาสีมรกตสาวเท้าเข้าไปตรวจสอบ แล้วจึงโยนเสื้อนั้นลงพื้นเมื่อแน่ใจอะไรบางอย่าง“แผนลวงสินะ”

              “ถูกแล้ว” สมณะเส้าเจ๋อกล่าว ก่อนจะซัดพลังที่ลอบโคจรเอาไว้เมื่อตอนเล่าเรื่องโจมตีทีเผลอ ตามมาด้วยเสียงระเบิดโครมครามยกใหญ่ ร่างของบรรพชิตหนุ่มพุ่งออกจากหอสูงเจ็ดชั้น พลันใช้วิชาตัวเบาไต่อากาศหนีไปให้ไกลที่สุด

            “นี่มัน!”ซันซั่งเทียนเบิกตากว้างเมื่อได้กลิ่นดินปืนฉุนเตะจมูก

            ตูม! เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทไปทั้งเมืองเตียงอัน หอสูงชั้นเกิดประกายเพลิงลุกโชนสูงเสียดฟ้า หลังคาและเศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วทุกสารทิศ อึดใจเดียวต่อมาก็พังทลายลงอย่างรวดเร็ว ผู้ที่พบเห็นต่างส่งเสียงฮือฮากับเหตุการณ์สะท้านฟ้าสะเทือนครั้งนี้ บริเวณถนนตะวันออกยามนี้มีขบวนรถม้าบรรทุกเกวียนหลายสิบคัน กำลังเคลื่อนขบวนตามเส้นทางมุ่งออกนอกเมือง บนม้าเทียมเกวียนคันหนึ่งมีใครบางคนกำลังแง้มผ้าม่านมองเปลวไฟอยู่ไกลๆ

           “เรื่องที่ให้ไปจัดการเป็นยังไงบ้าง” เสียงหนึ่งกล่าวขึ้นลอยๆ

           “สมบัติทั้งหมดในคฤหาสน์ป่าไผ่รุ้ง ถูกพวกเรานำออกมาหมดแล้ว มันมหาศาลน่าดูทีเดียว” เสียงของสตรีนางหนึ่งตอบ ระหว่างกำลังนั่งทาเล็บให้เป็นสีแดงสด

          “แล้วท่านล่ะ เรื่องที่ให้จัดการเสร็จไปถึงไหนแล้ว” เด็กหนุ่มหันไปถามอีกคนที่นั่งอยู่ด้วย

          “ทั้งวัดหยกครามและวัดม้าขาวตอบรับเป็นฝ่ายเดียวกับเราแล้ว”ชายฉกรรจ์รูปร่างสูงใหญ่ผิวสีเข้มตอบ ก่อนจะหยิบเอกสารบางอย่างส่งให้เขาอ่าน

          “ลำบากพวกท่านไม่น้อย ไว้กลับถึงโฮโนข้ามีรางวัลอย่างงามจะมอบให้พวกท่าน” เด็กหนุ่มกล่าวชื่นชม แต่สายตาของเขายังมองไปยังเปลวเพลิงที่แลเห็นแต่ไกลไม่วางตา

           “ย่านการค้าใหม่ล่มสลายลงแล้ว เงินทองทั้งหมดของพวกมันเราก็ชิงมาหมดแล้ว คฤหาสน์ป่าไผ่รุ้งอะไรนั่นพวกเราก็ทำลายให้ ยังจะกลัวอะไรอีก?” ชายผิวสีกล่าวถาม

          “ข้ากลัวว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่”

          “พูดเป็นเล่นน่า ดินปืนพวกนั้นข้าสอนคนของเจ้าสร้างขึ้นมาเองกับมือ ในที่ๆข้าจากมามันร้ายแรงมาก หากทุกอย่างเป็นไปตามแผนใครมันจะรอดกลับมาได้” หญิงสาวคนดังกล่าวโพล่งขึ้นด้วยความขัดใจ “ถึงจะรอดก็คงปางตาย แถมทรัพย์สมบัติก็สูญหายหมด พวกเจ้าตระกูลต่างๆก็ยอมสวามิภักดิ์กับเราหมดสิ้น ใครที่ขัดขืนเราก็จับเป็นตัวประกัน ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจ”

          “ข้าก็หวังเช่นนั้น”เขากล่าวตอบ

          “งั้นข้าไปล่ะ มีอะไรก็เรียกแล้วกัน” กล่าวจบนางก็สะบัดมือ พลันเกิดการบิดเบี้ยวของบรรยากาศ ก่อเกิดรูหนอนขนาดพอดีคนขึ้น นางพลิกกายเข้าไปภายในแล้วไปปรากฏบนหลังม้าสีดำตัวหนึ่ง ซึ่งมีเชือกเส้นยาวลากร่างของใครบางคนไถลไปตามพื้นดิน...ชายคนนี้ละม้ายคล้ายกับซันซีหลางอย่างกับแกะ ด้านชายหนุ่มผิวสีเองก็ค่อยๆเลือนหายไปคล้ายกับล่องหนได้ คงเหลือไว้แต่เพียงเด็กหนุ่มผู้วางแผนการทั้งหมดอย่างรัดกุม

            ข้าสังหรณ์ใจเหลือเกิน ว่าจะได้พบกับเขาอีก...




             หลายวันต่อมาข่าวการล่มสลายของหอสูงเจ็ดชั้น และการหายตัวไปของผู้นำย่านการค้าใหม่ ก็ได้แพร่สะพัดไปทั่วเมืองเตียงอันในเวลาอันรวดเร็ว เจ้าตระกูลเยี่ยหวนถือโอกาสที่กุยแกไปเยี่ยมอาการของตงโยว่และผู้ภักดิ์ดีคนอื่นๆ เข้าควบคุมและยึดอำนาจย่านการค้าเอาไว้ทั้งหมด กุยแกจึงใช้กำลังพลมนุษย์ดัดแปลง 100 นาย ที่ซันซั่งเทียนให้ไว้พาผู้ที่ยังไม่เปลี่ยนฝ่ายหนีออกจากเมือง โดยไม่ลืมที่จะเผาเรือนโอสถกับบ่อนพนันจนสิ้นซาก เพื่อปิดทางทำมาหากินที่สำคัญๆ แล้วจึงเดินทางมุ่งหน้าสู่เมืองฮูโต๋ฐานสำคัญอีกแห่งที่ได้เตรียมไว้

           จากนั้นเยี่ยหวนได้ตั้งตนเป็นผู้นำคนใหม่ แล้วให้บุตรชายเยี่ยจิ้นกว่างกับพรรคพวกตามไล่ล่าพวกกุยแก ส่วนตัวเองและผู้ร่วมก่อการก็ได้ทำการปรับราคาสินค้าตามใจชอบ จนบรรดาพ่อค้าแม่ขายประสบกับปัญหามากมาย สินค้าเองก็ด้อยคุณภาพลงมาก ย่านการค้าอื่นๆจึงค่อยๆฟื้นฟูตัวเองขึ้นมาทีละน้อยๆ นับว่าแผนของเด็กหนุ่มผู้นั้นร้ายกาจอย่างยิ่ง

           เด็กหนุ่มแซ่สุมา...

           แม้เยี่ยจิ้นกว่างจะนำกำลังพลหลายร้อยออกไล่ติดตาม แต่ด้วยมันสมองของกุยแกกับฝีมือของมนุษย์ดัดแปลงทั้งหลาย ก็ทำให้พวกเขาเอาตัวรอดมาได้หลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งเวลาผ่านไปนับเดือนจึงค่อยบรรลุถึงเมืองฮูโต๋ ทายาทบ้านตระกูลเยี่ยได้แต่กัดฟันกรอดเมื่อเห็นกลุ่มของศัตรูเข้าไปภายในตัวเมือง ก่อนจะตัดสินใจยกพลกลับเพราะไม่ต้องการมีเรื่องกับขุนพลรักษาเมือง ที่ไม่ได้มีพันธะสัญญาต่อกันในทุกๆทาง

             บนยอดสุดของซุ้มประตูเมืองมีเงาร่างของใครบางคนยืนมองเหตุการณ์อยู่ ดวงตาสีมรกตเรืองรองวูบไหวด้วยความรู้สึกอันยากจะอธิบาย

            --“รอบนี้ติดกับฝ่ายนั้นเข้าเต็มเปาเลยสินะ”--

           “แต่ก็สะใจดีจะตายแถมยังสนุกสุดๆไปเลย ผมเชื่อว่าคราวหน้าเจ้าหนุ่มคนนั้นคงมีเรื่องตื่นเต้นให้เราดูอีกเยอะเลย” ซันซั่งเทียนยิ้มเจ้าเล่ห์

            --“ย่านการค้าโดนยึดอำนาจ ทรัพย์สมบัติถูกปล้นไปหมด แผนการเป็นยอดพ่อค้าไม่หยุดนิ่งรึไง!”--

          “นายก็รู้ดีนี่ ว่าที่ฮูโต๋แห่งนี้สมบัติกับเสบียงมีมากกว่าเตียงอันตั้งเยอะ ผมเชื่อว่ากุยแกคงจัดการเองได้ทุกอย่าง” เขาบอกกล่าวราวกับตัดสินใจบางอย่าง

           --“อย่าบอกนะว่าจะหาเรื่องอื่นทำอีก?”--

           “เปล่าก็แค่พักยก เอาเวลามาสร้างฐานอำนาจดีๆ ปั้นคนมีฝีมือจริงๆจังๆขึ้นมาก่อน ถึงตอนนั้นเราค่อยกลับมาเล่นบทพ่อค้ากันใหม่ คงจะดีกว่าตอนนี้เป็นไหนๆที่ใช้งานใครก็ไม่ได้ดั่งใจสักคน” ซันซั่งเทียนหันไปมองพยัคฆ์ดำที่ยามนี้นอนหมอบนิ่ง ท่าทางน้อยอกน้อยใจที่โดนดุมากทีเดียว

           --“แล้วนายคิดจะทำอะไรก่อน”--

           “ซีหลางไม่น่าห่วงเท่าไหร่ เขามีเลือดผมอยู่ฟื้นตัวไวอยู่แล้ว ไว้ใกล้ตายจริงๆค่อยใช้ก้าวพริบตาไปช่วยก็ยังทัน ดีเสียอีกถ้าปล่อยไว้แบบนี้เพราะความแค้นและความอับอายที่เขาได้รับ จะช่วยให้เขาบรรลุยอดวิชาได้เร็วขึ้นก่อนพวกเราจะไปรับเขากลับมา สิ่งสำคัญตอนนี้คือผมต้องหาพี่น้องดีๆเก่งๆมาช่วยเขาสักหน่อย ขาดอีกตั้ง 9 คนแน่ะ” ซันซั่งเทียนยิ้มเจ้าเล่ห์คิดแผนการของตนต่อ

          วันนี้ผมจะปล่อยนายไปก่อนเด็กหนุ่มแซ่สุมา...รอให้ฝีมือนายสุกงอมหอมหวานมากกว่านี้ก่อน แล้วเราจะได้เจอกันอีกครั้งแน่!

 

            ***มีใครจำ ชายหญิงที่คุยกับเด็กแซ่สุมาบนม้าเทียมเกวียนได้มั่งครับ ฮ่าๆ

         ***นับจากพรุ่งนี้เไป คงจะลงแค่วันละ 1 ตอนนะครับ เอาเวลาไปเตรียมเรื่องหลักที่เอาจริงเอาจัง เพราะผมกะจะลงให้อ่านวันที่ 1 นี้แล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,707 ความคิดเห็น

  1. #3478 critic1 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 22:30
    พระเอกสนุกตรงไหนของมันฟร่ะของโดนปล้นบ้านโดนเผาโดนหยามสุดๆแถมยังมาโดนระเบิดอีกไม่คิดเอะใจบ้าไรเลยว่าระเบิดมาจากไหนแถมช่วงหลังนี่ชักจะออกนอกจุดหมายปลายทางออกไปทะเลจนเรียกไม่ได้ยินละไม่ตามหาชิ้นส่วนแล้วรึแล้วความสามารถที่เคยมีหายไปไหนที่รู้ว่าพวกอนาคตอยู่ใกล้ๆอ่ะนี่มาเหยียบหน้าถึงที่พระเอกยังมึนไม่รู้เรื่องไรเลยขัดใจๆๆ
    #3,478
    1
    • #3478-1 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      7 ตุลาคม 2558 / 00:02
      ชี้แจงไปหลายครั้งแล้วครับ ความสามารถทุกอย่างเป็นแบบเรียกใช้งาน(ไม่เรียกใช้ไม่เกิดผล)
      ส่วนเรื่องรวบรวมจารึกก็ยังคงมีปกติ เพียงแต่ตัวเอกไม่ได้รีบร้อน เลือกที่จะเล่นสนุกกับประวัติศาสตร์ไปเรื่อยๆ
      พอเจอพวกมิวแทนท์ก็ค่อยจัดการ เพราะในยุคโลกอนาคตมันไม่ได้มีอะไรน่าพิสมัยสักเท่าไหร่
      อยู่ในยุคอดีตที่อากาศดีและธรรมชาติยังคงสวยงามก็ดีไปอีกแบบ พอรวบรวมครบจะเดินทางสู่อนาคต
      ก็เลือกช่วงเวลาที่ยานระเบิด ก็เท่ากับไปบรรจบกับจุดเริ่มต้น คนที่เก่งเกินไปมักจะแสวงหาความสุขและคู่ต่อสู้ที่เหมาะสม ตัวเอกมีพลังที่จะสร้างทรัพย์สินเงินทอง การถูกปล้นครั้งสองครั้งไม่ได้มีผลกระทบอะไรเลย
      #3478-1
  2. #3349 ๏ปลิงหลงทาง๏ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 08:50
    #3,349
    1
    • #3349-1 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      29 กันยายน 2558 / 09:47
      ขอบคุณมากครับ ไว้จะรวบยอดแก้ทีเดียว
      #3349-1
  3. #3330 สิ้นเสียงปักษา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 15:58
    ผู้หญิงที่ทำให้เกิดรูหนอน ใช่คนที่โผล่มาตอนแรกมั้ย? แต่เสียดายทุกอย่างที่ทำมา หายไปไม่ว่าดันไปตกเป็นของศัตรูอีก ซีหลางอดทนไว้นะ บรรลุยอดวิชาไวๆ ท่านพ่อแพ้เขามา 1 ยกแล้วต้องแก้แค้นให้สาสม
    #3,330
    0
  4. #3317 diggy (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 กันยายน 2558 / 01:04
    Ver. นี้ยุคสามก๊ก น่าจะมันกว่าอันที่แล้วแบบว่าอันที่แล้วแอบติดขัดนิดๆที่ฝ่ายตรงข้ามเป็น ถังไท่จง มันเชียฝั่งพระเอกไม่สุดรู้สึกขัดๆว่าถังไท่จงเนี่ยแหละจักรพรรดิผู้สร้างยุคทองคำแห่งราชวงศ์ถังที่รุ่งเรืองที่สุดของจีนเลยพอพระเอกไปไล่ตบกบาลมันเลยขัดๆ แต่Verนี้แหละยุค3ก๊ก มันไม่มีใครเด่นชัดต่อให้พระเอกตบกลิ้งทุกคนครองแผ่นดินเองก็ยังไม่ติดขัด แต่สุมาอี้เนี่ยอายุตามท้องเรื่องน่าจะประมาณ11-12น่าจะยังไม่เป็นเด็กหนุ่มนะคับ

    ปล.นิยาย verที่แล้วไม่น่าลบเลยคครับ บางอารมณ์อยากอ่านverนั้นซ้ำ มันให้คนละอารมณ์เหมือนคนละเรื่องแต่มีตัวละครเดียวกันเฉยๆ
    #3,317
    1
    • #3317-1 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      28 กันยายน 2558 / 02:18
      อย่างไรเสียนี่ก็คือนิยาย
      เพราะฉะนั้นบางครั้งเรื่องอายุของตัวละครและประวัติศาสตร์
      ที่นำมาใช้จึงมีการบิดไปจากประวัติศาสตร์จริงพอสมควร

      ***ผมชี้แจงไว้หน้าแนะนำนิยายตั้งแต่ต้นแล้วครับผม

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 กันยายน 2558 / 02:19
      #3317-1
  5. #3316 Dark-Rome-O (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 19:31
    งง อ่านะ
    คือพลังอะไรมันนักไม่รู้ตัวเอก
    รับรู้มิวแทนเอ่ย
    จับโกหกเอ่ย
    แต่คือศูนย์ เหรอ งงมาก
    #3,316
    2
    • #3316-1 นะบันเรอ(จากตอนที่ 32)
      27 กันยายน 2558 / 19:57
      ตัวพระเอกกลืนความสามาีถจากแก่นกลางทำให้มันเรียนรู้และใช้พลังพิเศษได้แทบทุกอย่าง ครับ...
      #3316-1
    • #3316-2 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      27 กันยายน 2558 / 22:37
      แสดงว่าท่านไม่เคยอ่านฉบับก่อนรีไรท์
      มิวแทนท์ ของเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจาก DNA กลายพันธ์ุวิวัฒนาการ
      แต่เกิดจากการฝังชิ้นส่วนจารึกแรกกำเนิด (อารยธรรมจากดวงดาวที่หายไปจากจักรวาลอย่างลึกลับ)
      ซึ่งรัฐบาลโลก (เอเลี่ยนจากดวงดาวอันไกลโพ้น)เข้ามายึดโลกและใช้มนุษย์เป็นหนูทดลอง
      ทำให้เกิดยุคสมัยของมิวแทนท์ ตัวเอกมี DNA ที่สอดคล้องกับ จารึกส่วนกลาง
      พลังของแกนกลางคือสามารถดูดกลืนชิ้นอื่นๆได้ โดยมีเป้าหมายเพื่อนกลับมาเป็นจารึกแผ่นเต็มอีกครั้ง
      พลังพิเศษเลยหลากหลายมากครับ นอกจากแกนกลางแล้วแบบอื่นต้องเรียกใช้พลังเอา ไม่มีใช้อัตนโนมัติ

      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 27 กันยายน 2558 / 22:38
      #3316-2
  6. #3315 slzyzero (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 17:03
    สนุกครับ 
    #3,315
    0
  7. #3313 Rinray (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 15:05
    เยี่ยหวนหนอเยี่ยหวน เกิดกี่ชาติก้อโดนประหาร...........
    ปล.รอได้วันล่ะ 1 ตอน - -
    #3,313
    0
  8. #3312 คมดาบพิรุณ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 15:04
    เอะใหนบอกว่าว่าถ้ามีพวกรัฐบาลโลกอยู่ใกล้จะรับรู้ทันที นี้มันเหยียบจมูกยังไม่รู้เลย ไกอาโครตโม้อ่า หนำซ้ำพวกนั้นใช่พลังด้วยซ้ำ 
    แล้วพลังวัตรร้อยปีทำไมกากอ่า พลังวัตร 50 ปีก็ครองยุทธภพแล้วครับ
    แล้วใหนบอกฟังเสียงระยะสามกิโลได้ ฟังออกอีกว่าใครโกหก แบบนั้นไม่สมควรจะติดกับดักนะ 
    เนื้อเรื่องสนุกอ่า ดีกว่ารอบก่อนเยอะ แต่ตอนนี้มันขัดแย้งกันเยอะเกินไป พลังจากตอนต้นเรื่องคล้ายกับพลังขี้โม้ที่ไว้คุยอวดเท่านั้น 
    เข้าใจนะครับว่ากลัวจบเร็ว ไม่ต้องกลัวครับมันจบโครตยากจากที่ผมอ่าน แกนหลักอีก 98 ชิ้นผมว่าลงทุกวันวันละตอน สักสองปีคงจบ ใหนจะยุคสมัยสามก๊กอีกไม่ต้องห่วงเลยมีอีกเยอะ กว่าตระกูลสุมาจะครองแพ่นดิน
    ส่วนเรื่องที่ขาดไม่รู้ในรอบนี้จะมีหรือเปล่าคือ ความรัก จะสมหวังไม่สมหวังใส่มาเหอะครับ อย่างน้อยก็บอกว่าตัวเอกยังคงเป็นมนุษย์ 
    เรื่องสุดท้าย ช่วยบอกหน่อยครับว่าจะอิงประวัติศาสตร์ หรือแก้ประวัติศาสตร์  ทางที่ดีขอแนะนำให้แก้ไปเลยนิยายแฟนตาซีเนอะ ไม่ใช่กำลังภายใน ย้อนอดีต หรือสัปยุทธ

    นิยายสนุกมากครับ อีกไม่นานคงกลับไปครองอันดับหนึ่งเหมือนเดิม
    #3,312
    2
    • #3312-1 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      27 กันยายน 2558 / 22:40
      พวกที่จะรับรู้ได้ คือพวกครอบครองจารึกส่วนหลัก 108 ชิ้นครับ
      ในตัวพระเอกมี 8 ครับ พวกจารึกส่วนรองๆ ไม่มีผลตรวจจับพลังของแกนกลาง
      #3312-1
    • #3312-2 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      27 กันยายน 2558 / 22:42
      นอกจากพลังของจารึกแกนกลางแล้ว พลังจารึกแบบอื่นต้องเรียกใช้พลังเอา ไม่มีการใช้อัตโนมัติครับ
      #3312-2
  9. #3311 skylord (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 13:54
    จัดปายๆ ข้าจะรอท่านปั่นงาน วันละตอนก็ยังดี หึๆๆๆๆ ดีกว่าไม่ได้ อิอิอิอิอิ สู้ๆคับ ระวังสุขภาพด้วยน้า
    #3,311
    0
  10. #3310 mak663 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 12:17
    แพ้ก็ดี
    #3,310
    0
  11. #3308 lady Jusa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 11:44
    แค้นๆๆๆๆ เจ้าเด็กน้อยแซ่สุมา แค้นนี้ข้ารอชำระ! ชิ คิดว่าตัวเองแน่มาจากไหนยะ เจอฝ่ามือตบเกรียนแตกของอิฉันสักเปรี้ยงไหมล่ะ เดี๋ยวได้ปลิวเป็นดาวลูกไก่บนฟ้าแน่นอน
    #3,308
    0
  12. #3307 แว่นตาดำ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 10:49
    ผมอยากให้พระเอกจริงจังมากกว่านี้ไม่ไช่เล่นอยู่ตลอดจุดยืนไม่มี
    #3,307
    1
    • #3307-1 เพลงพิภพ(จากตอนที่ 32)
      27 กันยายน 2558 / 10:53
      ถ้่าตัวเอกจริงจัง เรื่องจบเร็วแน่ครับ ฮา
      #3307-1
  13. #3306 ทาคาโตะ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 10:34
    ขอบคุณนะครับไรเตอร์ สนุกมากเลยครับ ^_^
    #3,306
    0
  14. #515 lnwsaa (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 16:58
    เอาแล้วววว ดราม่าอีกแล้ววววววววววววววววว
    #515
    0
  15. #509 หมูโหด (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 15:24
    ขอบคุณครับ สนุกมากเลย
    #509
    0
  16. #508 ทาคาโตะ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 13:42
    ขอบคุณครับที่มาต่อ อธิบายซะผมจินตนาการแทบไม่ทัน มันส์มากมายเลยครับ ขอบคุณๆๆ ^_^
    #508
    0
  17. #507 รามิเรส (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 13:05
    ขอบคุนคับ
    #507
    0
  18. #506 miss Iu (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:36
    มาต่อไว้ๆน้า วีต้าพรุน(เข้มข้น)มาก
    #506
    0
  19. #505 j-teana (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:24
    555 สนุกมาก มาต่อไวๆนะ
    #505
    0
  20. #504 ไม่ทราบว่าเปงคัย (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 11:14
    สนุกมากครับ
    #504
    0
  21. #503 uาeต้uไม้ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 11:00
    เหอๆๆๆๆรอออต่อไป
    #503
    0
  22. #502 WonderFul Life (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:59
    อุต๊ะ !! อดีตเกมเมอร์ แน่นอน !! คุมได้ขนาดนนี้
    #502
    0
  23. #501 Zodass (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:52
    สนุกมากครับ
    #501
    0
  24. #500 Cocoz (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:49
    ขอบคุณครับ
    #500
    0
  25. #499 lordofnook (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:33
    มันส์มากขอรับกระผม
    #499
    0
  26. #498 mak663 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:09
    อีกยาว
    #498
    0