Game of Creation(ประกาศิตเทพมารแสวงพ่าย)

ตอนที่ 14 : EP.12 ฐานบัญชาการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,648
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    7 ก.ย. 58




Game of Creation ภาค ประกาศิตเทพมารแสวงพ่าย


EP.12 ฐานบัญชาการ 

 

               สงครามครั้งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น เป็นศึกระหว่างตั๋งโต๊ะกับพันธมิตรกวนตงทั้ง 18 หัวเมือง ซึ่งมีหัวหอกสำคัญคืออ้วนเสี้ยว โจโฉ กองซุนจ้าง ซุนเกี๋ยงและเจ้าเมืองต่างๆ ข้างฝ่ายตั๋งโต๊ะผู้กุมอำนาจราชสำนักก็มี ทองทัพอันเกรียงไกรของเสเหลียง นอกจากนี้ยังมีขุนศึกที่เก่งกาจมากมายไม่ว่าจะเป็น ลิโป้ เตียวเลี้ยว ฮัวหยง ลิฉุย กุยกี และคนอื่นๆ เชื่อได้ว่าศึกครั้งนี้คงสะท้านฟ้าสะเทือนยิ่งกว่าครั้งปราบกบฏเตียวก๊กเป็นแน่ สิ่งที่ขาดไม่ได้ในการรบทัพจับศึกย่อมต้องเป็นเสบียงและทรัพย์สิน เหล่าพ่อค้าคหบดีจำเป็นต้องเลือกฝ่าย ไม่เช่นนั้นอาจถูกปล้นสะดมเอาได้ง่ายๆ

              มีพ่อค้าคหบดีหลายคนใช้โอกาสเช่นนี้ ทำธุรกิจการค้าในช่วงสงครามจนร่ำรวยมหาศาล ทั้งยังผูกมิตรกับขุนพลผู้มีอำนาจวาสนาสูงเพื่อเป็นหลักคุ้มภัย เจ้าตระกูลเยี่ยหวนเองก็เช่นกันเขาเลือกที่จะอิงแอบตั๋งโต๊ะ แต่ก็มีลักลอบส่งมอบเสบียงและเงินทองช่วยอ้วนเสี้ยว ซึ่งเป็นการเหยียบเรือสองแคมหากผิดพลาดมาย่อมต้องพินาศหมดสิ้น แต่ด้วยอุบายและกลยุทธ์ของกุยแก ทำให้เยี่ยหวนเอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง

             เวลาว่างกุนซือหนุ่มมักจะเก็บตัวอยู่ในห้องหนังสือ ที่รวบรวมพิชิตยุทธ์ของยุคต่างๆเอาไว้อย่างพร้อมสรรพ แต่ดูเหมือนว่าวันนี้เขาไม่ค่อยจะมีสมาธิมากนัก สาเหตุสำคัญก็มาจากเสียงถอนหายใจอย่างต่อเนื่องของซันซั่งเทียน ที่รู้สึกเบื่อจนไม่มีกะใจจะทำอะไรแม้ว่าเมื่อเช้าจะลากบุตรชายคนโปรดของเยี่ยหวนขึ้นไปห้อยต่องแต่งอยู่บนปลายไม้ก็ตามที การฆ่าคนนะมันง่ายสำหรับเขาและมันก็ไม่สนุกเท่าไหร่ จะออกล่าพวกโจรผู้ร้ายก็ไม่ใช่ธุระอะไรของเขา เมื่อคืนขากลับจากงานเลี้ยงก็ดูพลังชีวิตทหารคนละปีสองปีจนตอนนี้มีพลังงานสำรองราวๆ 5,000 ปี

             “ถ้าท่านไม่มีอะไรทำจริงๆจนถึงขั้นนี้ล่ะก็  เหตุใดไม่จัดการตั๋งโต๊ะแล้วตั้งตนกุมอำนาจราชสำนักเองซะล่ะ จะได้สวมบททรราชย์สรรหาเรื่องสนุกได้ตามใจ” กุยแกเอ่ยขึ้นด้วยน้ำแสงปราศจากความจริงจัง

            “คุณเป็นคนฉลาดกุยแก น่าจะรู้ว่าผมชอบอยู่ตรงกลางระหว่างขาวและดำ ขืนทำแบบนั้นพวกที่คิดกอบกู้บ้านเมืองก็กระอักเลือดตายกันพอดี แล้วอีกอย่างไอ้งานบริหารราชการแผ่นดินนั่นนะ แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว”

            “ลองไปเป็นขุนพลสร้างชื่อให้เกริกไกรดีไหม? ฉายาของท่านคงยิ่งกว่าเทพนักรบลิโป้แน่นอน” คราวนี้กุนซือหนุ่มยกมือตบโต๊ะเสียงดัง เปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเย้าแหย่ทีเล่นทีจริง

            “นี่ยิ่งแล้วใหญ่ สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดก็คือทำตามคำสั่งคนอื่น” เขาตอบห้วนๆ “เลิกเล่นได้แล้ว บอกมาดีกว่าว่ามีอะไรคลายเบื่อได้บ้าง”

             “ขอรับ ข้าคิดว่าท่านควรทำการค้า ทั้งบริหารสมองแถมยังได้รู้จักกับคนมากมาย มีคนเข้าหาเยอะแยะหลากหลายอุปนิสัย ทั้งมาดีและร้ายท่านจะได้มีอะไรให้ทำฆ่าเวลาล่าเหยื่อ อีกอย่างวรยุทธ์ท่านก็ออกจะสูงส่ง ถ้ายอมสร้างขบวนการนักฆ่าหรือกลุ่มมือดีที่ยอมอุทิศชีวิตให้ สักสิบคนร้อยคนย่อมสามารถสร้างเรื่องสะท้านฟ้าทั้งในทางที่ดีและร้ายได้อย่างน่าชม แถมยังช่วยสืบหาข่าวเรื่องราวต่างๆทั่วแผ่นดินให้ด้วย พอมีเรื่องน่าสนุกที่ไหน ท่านจะได้ไปมีเอี่ยวด้วยทุกทีไงล่ะขอรับ”กุยแกร่ายยาว

            “หืม...ก็น่าสนใจดี”ซันซั่งเทียนกรอกตาครุ่นคิด “คุณคิดจะใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ด้วยสินะ”

            “เป็นเช่นนั้นจริงขอรับ”กุยแกยอมรับ “ด้วยความสามารถของท่าน แม้เงินไม่กี่ตำลึงก็สามารถแปรเป็นทุนรอนก้อนใหญ่ได้ การวางตัวเป็นกลางไม่เข้าฝ่ายใดถือได้ว่าอันตราย แต่อย่างท่านคงผ่านไปได้ง่ายๆ เมื่อเงินทองและอิทธิพลจนเหล่าขุนศึกผู้มีอำนาจกริ่งเกรง การจะทำการใดๆย่อมง่ายขึ้น เมื่อข้าพร้อมทำเรื่องสนุกท่านย่อมช่วยหนุนเสริมอยู่ห่างๆได้อย่างดี”

            “เข้าใจวางแผน ไม่เสียทีที่ผมสนใจ”

            “แต่เพื่อการนั้น ท่านจะอยู่ภายใต้หน้ากากอันแสนลึกลับเหมือนที่ผ่านมาไม่ได้” น้ำเสียงของกุยแกหนักแน่นจริงจัง สายตามุ่งมั่นสบกับดวงตาสีมรกตคล้ายกับร้องขอบางสิ่ง

          “อยากให้ผมเล่นบทบุคคลสองหน้า หลายฐานะสินะ”ซันซั่งเทียนเปรยขึ้น

           “หากไม่ทำอย่างนั้น ผู้คนย่อมรู้ว่าเจ้าของกิจการคือใคร ข้าเกรงว่าจะก่อเกิดเรื่องรำคานใจท่านเกิดขึ้นในภายหลัง”

           “ท่าทางน่าสนุก งั้นตกลงตามนี้ก็แล้วกัน”ซันซั่งเทียนพูดขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นยืน ดวงตาสีมรกตวูบไหวชั่วขณะคล้ายตัดสินใจกระทำบางอย่าง “รบกวนคุณช่วยหาทำเลที่ตั้งร้านสวยๆภายในเมืองเตียงอันให้หน่อย เรื่องซื้อขายเดี๋ยวผมจัดการเอง”

           “ข้าจะรีบจัดการให้เร็วที่สุด ส่วนเรื่องเงินทุนจะให้หยิบยืมจากเยี่ยกวนก่อนดีไหม?”

           “ไม่จำเป็น ผมจัดการเอง”เขาเปรยแผ่วเบาระหว่างสาวเท้าออกจากห้อง “เรื่องนี้รู้กันสองคนเข้าใจนะ”

           “รับทราบ” กุยแกรับคำ ก่อนที่จะก้มหน้าลงวางแผนการก้าวต่อไป

           เมื่อออกมาจากห้องหนังสือแล้ว ซันซั่งเทียนก็กลับเข้าห้องพักของตนเองที่ทางเจ้าบ้านเตรียมไว้ให้ตั้งแต่วันแรกๆ เมื่อตรวจเช็คแล้วว่าไม่มีใครอยู่รอบๆห้องชายหนุ่มก็ลงมือทำบางสิ่งบางอย่าง AI สมองกลประจำตัวเองก็เผยตัวตัวออกมาจากสภาพล่องหน ยามนี้ว่าที่พ่อค้ารายใหม่กำลังให้ความสนใจกับโมเดลตึกจำลองชิ้นหนึ่ง มีลักษณะเป็นตึกแฝดทรงสูงตรงกลางคือลูกทรงกลมซึ่งถูกยึดไว้ด้วยส่วนต่อของตึกแฝดที่ขนาบข้าง มันสวยเหมือนจริงเกินกว่าที่จะเป็นเพียงโมเดล ชายหนุ่มวางมันลงบนโต๊ะแล้วหันไปพูดคุยกับไกอา

          “อย่าให้ใครเข้ามาได้ล่ะ ผมจะไปหาของสักครู่”

         --“เข้าใจล่ะ รีบไปรีบกลับล่ะ”--

          “เรียกใช้จารึกแห่งการการย่อขยาย” ขาดคำร่างของเขาก็ถูกย่อส่วนลงเล็กจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า ซันซั่งเทียนตรงเข้าไปหาประตูของตัวอาคารตึกแฝดฝั่งซ้ายมือ ที่ยามนี้สูงใหญ่ราวกับตึก 100 ชั้น เมื่อมาถึงประตูเขาก็จัดการวางมือทาบที่แสกนฝ่ามือตามด้วยที่แสกนม่านดวงตา เพื่อตรวจสอบความถูกต้อง ทันทีที่ไฟเขียวขึ้นประตูก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ

          --“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ นายน้อย”--

         “สวัสดีครับ วิโอล่า ไม่ได้เจอกันเสียนานนะครับ รบกวนช่วยส่งผมแผนกเสื้อผ้า ชั้น 72 ที” เขาออกคำสั่ง

        --“รับทราบค่ะ ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะคะ”--

         ชั่วพริบตานั้นเองประกายแสงสว่างจ้าวูบหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นทรงกลมที่เขาเหยียบอยู่ นั่นคือสิ่งประดิษฐ์ของโลกอนาคตโดยอารยะธรรม GOD ที่มนุษย์ยุคนั้นรู้จักในนาม ประตูอาร์ค หรือการเคลื่อนย้ายมวลสารซึ่งใช้สำหรับส่งมนุษย์หรือสิ่งของไปในที่ๆต้องการ

          ฟุ่บ! ร่างของซันซั่งเทียนปรากฏขึ้นที่พื้นทรงกลมสีดำแทบเงินสลักด้วยลวดลายภาษาแปลกๆ ชายหนุ่มเซเล็กน้อยเพราะไม่ค่อยคุ้นชินกับการเดินทางในลักษณะนี้ ยามนี้เขายืนอยู่หน้าประตูทางเข้า ทันทีที่ก้าวเท้าออกจากวงกลมเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

          --“นายน้อยยย  หายไปไหนมาครับ กระผมไม่เจอนายน้อยมาตั้งนานนับตั้งแต่ที่นายน้อยให้ช่วยชัดหาเสื้อผ้าที่จะใช้ใส่ไปเล่นงานพวกรัฐบาลโลก 7ปีได้แล้วมั้ง กระผมคิดถึงๆ”--

           “เงียบไปเลย อเล็กซ์ ผมมีอะไรให้ทำเยอะแยะ ไม่ได้ว่างมากขนาดที่จะต้องมานั่งลองชุดอยู่กับนายทุกวัน”

           --“ใจร้ายเหลือเกิน กระซิกๆ กระผมรึอุตสาห์เฝ้านั่งนับวันนับเดือนรอที่จะได้เห็นนายน้อยแท้ๆ ตั้งแต่ที่นายน้อยทำการกบฏต่อรัฐสภาโลก แล้วยึดเอาที่นี่เป็นฐานบัญชาการ ผมก็สุดแสนจะอ้างว้างเดียวดาย เพราะผู้คนทั้งหมดถูกนายน้อยกินเรียบ”--

           “พอๆ เลิกพูดได้แล้วผมหงุดหงิด  ผมต้องการชุดในแบบจีนโบราณที่เข้ากับตัวผม ด่วนที่สุด”

            --“ได้ขอรับ กระผมจะจัดการให้อย่างดี ไม่มีที่ติแน่นอน”--

            สิ้นเสียงอเล็กซ์ประตูก็เปิดอ้าออก ซันซั่งเทียนเดินเข้าไปภายในพร้อมกับนั่งลงบนโซฟาสุดหรูที่ตั้งอยู่ด้านหน้า ก่อนที่จะมีหุ่นทรงกลมสูงประมาณเอวลอยเข้ามาหา ในแขนกลของมันถือถาดที่มีน้ำส้มคั้นอย่างดีสีสด พร้อมด้วยเลเยอร์เค้กมะพร้าวก้อนใหญ่เข้ามาเสิร์ฟ ทันทีที่อาหารวางบนโต๊ะแก้วหน้าโซฟา เจ้าหุ่นตัวเดิมก็หยิบซ่อมและมีดออกมาจากตัวก่อนจะวางไว้ให้

             --“ทานให้อร่อยนะครับนายน้อย ขอเวลาผมสักประเดี๋ยวจะเริ่มทำการออกแบบชุดให้ ไม่ทราบว่าต้องการแฟชั่นในช่วงไหนครับ?”--

            “สมัยสามก๊ก แต่ช่วยดัดแปลงให้สวยเท่ทันสมัยด้วยล่ะ”

          --“เชื่อมือ อเล็กซ์คนนี้ได้เลย ผมเกิดจากการจำลองสมองของดีไซเนอร์ระดับโลก 10 คนเชียวนะครับ เรื่องแค่นี้หายห่วง จะใช้เนื้อผ้าที่ดีที่สุด อ้อ ก่อนอื่นขอวัดตัวก่อนนะครับ”--

           กล่าวจบบรรดาหุ่นยนต์คล้ายมนุษย์ก็เดินออกมาจากด้านในของห้อง พร้อมกับเข้าประกบหน้าหลังของชายหนุ่ม จากนั้นลงมือแสกนร่างวัดส่วนเว้าส่วนโค้งทั้งหมดนานร่วมสิบนาที ทันทีที่พวกมันแยกย้ายกันกลับ ซันซั่งเทียนก็ทิ้งร่างลงนอนบนโซฟามือก็กดหน้าจอคำสั่งโฮโลแกรมที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า เพื่อเลือกหาซีรี่ห์ของยุคศตวรรษที่ 20-21 ดูฆ่าเวลา

         “จัดมาสักสามสี่ชุดนะอเล็กซ์ พวกสีกับเนื้อผ้าที่ผมชอบคงจำได้นะ”

           พูดเพียงแค่นั้นเขาก็ค่อยๆหลับตาลง เพื่อให้ระบบปฏิบัติการณ์โลกเสมือนทำงาน เขาจะได้เข้าไปโลดแล่นอยู่ในโลกของซีรี่ห์เรื่องดังกล่าว

          “หวังว่าครั้งนี้ผมคงไม่เผลอฆ่าพระเอกตายตั้งแต่ต้นเรื่อง เพราะความงี่เง่า,หลงผู้หญิงและบ้าคุณธรรมอีกนะ”

         เขาบ่นกับตัวเองเบาๆ ก่อนที่จะหลับไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,707 ความคิดเห็น

  1. #3203 นายตัวร้าย (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กันยายน 2558 / 10:26
    มีพวกอุปกรณ์ไฮเทคก็สะดวกสบายดีแฮะ
    #3,203
    0
  2. #3149 woohoo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 22:10
    รอบก่อนว่าเขียนสนุกแล้วนะ



    รีไรท์รอบนี้สนุกกว่าเก่าแหะ
    #3,149
    0
  3. #3114 ไพรกาฬ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 21:14
    ซ่อม --> ส้อม ซีรี่ห์ --> ซีรี่ย์
    #3,114
    0
  4. #3101 xzerox2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 18:48
    สนุกครับผม
    #3,101
    0
  5. #3100 Tamil shadow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 12:33
       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl
     

       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl


       Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl   Flghtlngl 

     

      
    #3,100
    0
  6. #3099 loliz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 12:01
    ฮ่วย พี่แก มาเอาผ้าที่บ้านเฉย
    #3,099
    0
  7. #3098 -~+*. JoHanNa.*+~- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 03:01
    "มีเรื่องสนุกที่ไหนท่านจะได้มีเอี่ยวด้วย" พูดได้ถูกใจ เอาไป 10 กะโหลก 5555555
    #3,098
    0
  8. #3096 slzyzero (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กันยายน 2558 / 01:27
    สนุกครับ รอติดตาม
    #3,096
    0
  9. #3094 Cocoz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 22:46
    สนุกมากครับ 
    #3,094
    0
  10. #3093 mak663 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 22:18
    สั้นจัง

    #3,093
    0
  11. #3092 Rinray (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 22:17
    พก Ps 100 มาเล่นด้วยเหรอเฮีย - -
    #3,092
    0
  12. #3091 ouploy741 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 กันยายน 2558 / 22:17
    สนุกมากครับบบ
    #3,091
    0
  13. #133 My.sister (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2558 / 01:11
    ว้าวๆๆๆ เลี้ยงเสือด้วยยย อยากเลี้ยงบ้างงงงงงง
    #133
    0
  14. #122 ultraman (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 22:31
    ย่อหน้าแรก

    "เสียวหัวเราะ=เสียงหัวเราะ"

    "18 ปี=อายุ 18 ปี"



    ย่อหน้า 3

    "ได้ถึงรู้สึก=ได้ถึงความรู้สึก"

    "ถะนุถนอม=ทะนุถนอม"

    "ดาวงดวง=ดวงดาว"



    ย่อหน้า 8

    "ซั่งซั่งเทียน=ซันซั่งเทียน



    ย่อหน้า 9

    "แสดงแลพนัก=แสดงและนัก"



    ต่อไปนี้ไม่ได้นับย่อหน้านะครับ



    กระเรียนสะยายปีก=สยายปีก

    คนผมแดงกล่าวโทษ=กล่าวขอโทษ

    ความยิ่งทะนง=หยื่งทะนง

    แพ้แล้=แพ้แล้ว



    ขอบคุณมากครับสำหรับเรื่องสนุกๆ จะรอตอนต่อไปนะครับ
    #122
    1
    • #122-1 ApocalypseSage(จากตอนที่ 14)
      19 พฤษภาคม 2558 / 22:37
      ขอบคุณมากครับ จะแก้ให้เลย
      #122-1
  15. #121 fa_Prisar (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 22:26
    เจ้ามองมัน=เจ้าของมัน สนุกกกกกขอยาวๆกว่านี้ได้มั้ย~ ฮิฮิ
    #121
    1
    • #121-1 ApocalypseSage(จากตอนที่ 14)
      19 พฤษภาคม 2558 / 22:28
      รออะไรเข้าที่เข้าทางก่อน ตอนนี้รอฟังเสียงตอบรับอยู่ ฮ่าๆ
      #121-1
  16. #120 รามิเรส (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 22:02
    ขอบคุนคับ
    #120
    0
  17. #119 mak663 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 21:08
    อะไรอยากรู้
    #119
    0
  18. #117 WonderFul Life (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 20:00
    สนุกม๊ากกกกกก //// สงสัยจะงว่าถ่ายทอดพลังอะไรให้ หลงเอ๋อ แล้วหลงเอ๋อจะกลายเป็นผู้มีพลังพิเศษ เลยรึป่าว ?
    #117
    0
  19. #116 Rinray (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:57
    Oh see you
    #116
    0
  20. #115 Beer Sukrit Papakho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:56
    ชอบๆๆๆๆๆ มาต่อไวๆ นะไรต์ สู้ๆ
    #115
    0
  21. #114 Zodass (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:56
    สนุกมากครับ
    #114
    0
  22. #113 Natdanai Wichapong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:51
    ขอบคุณครับ
    #113
    0
  23. #112 KUMA1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:45
    คำเดียวครับสนุกมาก
    #112
    0
  24. #111 Poowadeh Suwannarat (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:37
    สนุกครับรออ่าน
    #111
    0