ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 9 : บทที่ 2.4 ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,888
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

สีดายืนขึ้นทั้งน้ำตาคลอเบ้า ให้ตายสิ! แล้วเธอจะร้องไห้ทำไมเนี่ย มันน่าน้อยใจขนาดนั้นเลยหรือไงนะ? หญิงสาวคิดต่อว่าตัวเองในใจพลางยกหลังมือปาดน้ำตาลวกๆ ธเนศมองคนใจร้อนพลางส่ายหัว ดึงทิชชูจากกล่องส่งให้น้อง

“ไม่ต้องร้อง พี่รู้ว่าจาหวังดี” แม้น้องจะไม่ค่อยชอบหน้าเขา แต่เขาก็รู้ว่าเด็กข้างบ้านคนนี้ไม่มีพิษภัยใดๆ แกออกจะเป็นเด็กสาวที่จิตใจดีด้วยซ้ำไป

“นั่งลงเถอะ”

สีดาสะอื้นจนใบหน้าและลำคอแดงจัด ค่อยๆ นั่งลงที่เดิมพลางใช้กระดาษทิชชูเช็ดน้ำตา ไม่กล้ามองหน้าธเนศอีกแล้ว มีแต่เขาที่จ้องน้องน้อยด้วยความสงสาร พลันสายตาสะดุดเข้ากับรอยแดงตรงข้อมือเธอ ก็ไม่รีรอที่จะไปหาหยูกยามาทาให้

“จะไปไหน” เมื่อเขาลุกเธอจึงลุกตาม ถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงเครือสั่น ธเนศหันกลับมาด้วยรู้ว่าเธอกลัวเรื่องใด ใบหน้าคมเข้มยิ้มบางๆ ตอบกลับมาว่า

“พี่จะไปเอายา ไม่ต้องกลัวนะ...พี่ไม่ไปหาพ่อหรอก”

หญิงสาวคลายใจ มองดูฝ่ายชายหายขึ้นไปชั้นบน และเมื่ออยู่ลำพังน้ำตาก็ไหลรินลงมาอีกครั้ง คิดไม่ตกกับเรื่องที่กำลังจะเกิดในอนาคต เธอจะทำยังไงดี? เหตุการณ์เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น เขาล่วงเกินกันถึงขั้นไหน...

ธเนศกลับลงมาอีกครั้งพร้อมหลอดยา เดินมานั่งใกล้ๆ สีดาซึ่งเธอก็ไม่หลบ และไม่มีทีท่ารังเกียจอีกแล้ว เพราะนาทีนี้หมดแรงจะแผลงฤทธิ์ใส่เขา

“เจ็บมากไหม” ดวงตาคู่หม่นมองข้อมือน้องแล้วเจ็บแทน ค่อยๆ ยื่นมือไปจับมาวางไว้บนตักตัวเอง สีดาพยักหน้าน้ำตาร่วงเผาะ

“แสบ” เธอบอกอาการ

“อือ พี่ขอโทษนะจา”

เขาป้ายยาลงบนข้อมือน้อยทั้งสองข้าง ทุกการกระทำของธเนศเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างท่วมท้น และสีดาก็สัมผัสได้ว่าชายหนุ่มเสียใจเพียงไร

“พี่แดนไม่ต้องรับผิดชอบหรอกค่ะ จาไม่เป็นอะไรจริงๆ”

เพราะใจเย็นลงแล้ว สีดาจึงกลับมาพูดดีๆ กับธเนศบ้าง เขาก้มหน้าทายาไม่พูดตอบสักคำกระทั่งเสร็จสิ้นจึงวางหลอดยาไว้บนโต๊ะ

“ตรงนั้นของเธอ เจ็บมากไหม” ธเนศคิดอยู่นานว่าจะเอ่ยถามอย่างไรไม่ให้เสียมารยาท แต่เรื่องนี้ควรพูดตรงไปตรงมา ขืนอ้อมค้อมกันไปมีแต่จะยืดเยื้อ หากความแสนตรงจากเขาทำให้หญิงสาวอายจนใบหน้าแดงจัด รีบก้มหลบตาอย่างรวดเร็ว

“พี่จำไม่ได้เลยว่าทำอะไรลงไป จาจำได้บ้างไหม” ด้วยรู้ว่าน้องอาย จึงหันหัวเรือมาเป็นถามอ้อมๆ ดีกว่า แล้วก็ได้ผลเพราะสีดาค่อยๆ เงยหน้าคุยกับเขา

“จาสลบค่ะ” เธอตอบเสียงแผ่ว

“สลบเลยเหรอ? เฮ้ย! พี่ทำอะไรกันแน่”

ธเนศไม่รู้ตัวว่ารุนแรงกับหล่อนเพียงไร สรุปว่าทั้งคู่ก็จำอะไรไม่ได้ พานให้เขากลัดกลุ้มใจทวีคูณ

“จา พี่ไม่ได้อยากหยาบคายกับเธอสักนิด แต่พี่จำเป็นต้องถาม”

ใบหูทั้งคู่แดงจัดอัตโนมัติ และเป็นสีดาเองที่เผลอจ้องตาธเนศที่เปี่ยมไปด้วยพลังบางอย่างซึ่งเธอไม่เคยพบพานมาก่อน อยู่ๆ หัวใจก็เต้นแรงทั้งยังเสียดแทงเจ้าของอย่างบ้าคลั่ง เธอมือสั่นใจคอไม่ดีจนเหงื่อค่อยๆ ซึมออกมา

“ตรงนั้นของเธอ...” หญิงสาวอ้าปากค้างยามเขาเริ่มถาม ธเนศพูดแค่นั้นก็ไม่กล้าพูดต่อให้จบ เขาเองก็ไม่เคยคุยเรื่องพรรค์นี้กับใครนอกจากเลอชิตาคนเดียว

“เจ็บค่ะ จาเจ็บ”

ไม่รอให้เขาพูดจบเธอก็รีบชิงบอกอาการก่อน ชายหนุ่มพยักหน้าเพราะมั่นใจว่าได้ล่วงเกินน้องไปแล้ว ความตึงเครียดกัดกินหัวใจทั้งคู่อีกครั้ง ธเนศตัดสินใจพูดกับสีดาตรงๆ

“พี่ต้องรับผิดชอบนะ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว”

“รับผิดชอบแบบไหนคะ” เธอถามเขาด้วยน้ำเสียงค่อนข้างลนลาน ธเนศคิดไม่ตก แต่พยายามคิดจนปวดหัวจัด

“อันดับแรกเลย พี่อยากถามเรื่องส่วนตัวของเราก่อน” สายตาเขาหลุดคำถามออกมาโดยไม่รู้ตัว ความหนักใจเหล่านั้นทำให้สีดาพอจะคาดเดาได้

“จาไม่เคยมีอะไรกับใครค่ะ ไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อน”


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น