ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 63 : บทที่ 12.2 พ่อของลูก แต่ไม่ใช่สามี (ของเธอ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    30 ต.ค. 62

ด้านธเนศได้ยินเสียงนั้นอย่างชัดเจน หัวใจเขาเต้นแรงเพียงน้ำเสียงของสีดาแว่วเข้ามาในหูทั้งสองข้าง แล้วมันยังคงดังอยู่เช่นนั้นซ้ำๆ ไม่ไปไหน พานให้ความคิดถึงที่ถูกกักเก็บเอาไว้ตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง เขากดโทรออกหารามฤทธิ์โดยไม่ลังเล

“ครับพี่” รามฤทธิ์เดินกลับมาที่ห้อง ในขณะที่ยังยกโทรศัพท์แนบหู

พี่อยากเห็นหน้าเดซี่ เปิดกล้องให้พี่เห็นแกหน่อยสิ

อันที่จริงเขาอยากเห็น อาของหนูน้อยมากกว่า เมื่อได้ยินเสียงแล้วเขาก็โลภมากต้องการอย่างอื่นด้วย รามฤทธิ์หนักใจเพราะสีดาปิดห้องเตรียมให้นมลูกแล้ว

“แม่มันให้นมอยู่ครับ” เขาตอบแบบไม่เต็มเสียงนัก

พาเมียมาอยู่ที่บ้านด้วยเหรอถามด้วยความไม่รู้จริงๆ

“ครับ” รามฤทธิ์ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร บางครั้งเขาก็อยากบอกธเนศตรงๆ ว่าเด็กน้อยคนนี้เป็นลูกของพี่กับไอ้จา หากบุพการีและน้องสาวคงไม่ยอมเด็ดขาด

อือ ไม่เป็นไร งั้นพี่ไม่กวนแล้วน้ำเสียงธเนศผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด

แล้วทางนั้นเป็นยังไงกันบ้าง พี่พจน์ พี่เดือน...แล้วจาสบายดีใช่ไหม

รามฤทธิ์ยิ้มออกเมื่อธเนศทำเป็นอ้อมโลกมาเรื่องนี้ อันที่จริงอยากถามเรื่องไอ้จาสิท่า? แต่ก็คงไม่กล้าแน่ๆ

“พ่อกับแม่สบายดี ส่วนไอ้จา...” รามฤทธิ์นิ่งไป ด้วยไม่รู้จะโกหกอย่างไร บอกว่าเรียนงั้นเหรอ? เขาควรพูดอย่างนั้นใช่ไหม

จาไปเรียนทุกครั้งหรือเปล่าธเนศเป็นคนถามขึ้นมาก่อน สุดท้ายรามฤทธิ์จึงตัดสินใจ โกหก

“มันขยันพี่แดน เรียนจนโทรมไปหมด”

อันที่จริงเลี้ยงยายหนูจนโทรมต่างหาก ต้องคอยตื่นให้นม เปลี่ยนผ้าอ้อม ดูลูกแทบจะตลอดทั้งคืน พอพระอาทิตย์ขึ้นกำลังจะได้หลับยายหนูก็ตื่นตาแป๋ว โชคดีที่เดือนอาสาจัดการในช่วงเช้าให้ เพราะอยากให้สีดาได้พักผ่อน

“พี่แดน ผมอยากให้พี่เป็นพ่อทูนหัวเดซี่” ธเนศนึ่งไปชั่วอึดใจยามได้ยิน คำขอที่ไม่คิดว่าจะมีใครมาพูดกับเขา จึงเดินกลับมานั่งบนโซฟาภายในห้องพัก ถามกลับอีกฝ่ายด้วยความใคร่รู้

ทำไมถึงเป็นพี่ล่ะ

“เพราะพี่เหมาะที่จะเป็นพ่อ อีกอย่างพี่ก็ตั้งชื่อให้แกด้วย” หัวใจเขาเต้นแรงอีกครั้ง แม้จะไม่ได้เป็นพ่อแท้ๆ กับเขา แต่ก็มีคนอยากให้เขาเป็น พ่อ

แล้วไอ้พ่อทูนหัว ต้องทำตัวยังไงเหรอธเนศเริ่มสนใจ พานให้รามฤทธิ์กระตือรือร้น

พี่ก็ทำตัวให้เหมือนพ่อของเดซี่เลย อยู่ทางนั้นก็รอดูรูปลูกนะครับ ผมจะส่งให้ทุกวัน รับรองว่าพี่จะได้เห็นพัฒนาการ ลูกสาวตัวน้อยแน่นอน และรามฤทธิ์ก็ทำตามอย่างที่ให้สัญญาไว้จริงๆ เขาขยันส่งรูปส่งคลิปวีดีโอเด็กหญิงให้ธเนศทุกวัน และถ้าวันไหนเขาลืมส่งธเนศก็จะเข้ามาทวงเอง หนูน้อยเดซี่กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตธเนศไปแล้ว

สีดามักถ่ายรูปบุตรสาวไว้ทุกอิริยาบถ เธอจับกล้องที่ธเนศให้เป็นของขวัญติดตัวแทบตลอด ถ่ายเก็บไว้ดูความเติบโตทุกเดือนไม่ว่าจะเป็น มือ เท้า หรือความสูงของยายหนู...นอกจากนี้ยังจดรายละเอียดการขับถ่าย ช่วงเวลาที่กินนม และพัฒนาการในด้านต่างๆ ตลอดทุกวัน...

กระทั่งเด็กหญิงธนิดาเข้าสู่วัย 4 เดือน จากที่ตากับยายและลุงเดี่ยวทั้งรักทั้งหลงกันอยู่แล้ว พอโตขึ้นมาเริ่มยิ้ม เริ่มส่งเสียงอ้อแอ้ และโผหาอ้อมกอดของคนสนิทยิ่งทำให้ทุกคนไม่เป็นอันทำอะไร วันๆ นั่งถ่ายแต่รูปหลาน และส่งต่อกันภายในบ้าน

สีดาหวงลูกยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ ครั้นบุพการีจะขอพามานอนในห้อง โดยให้ปั๊มนมใส่ขวดไว้ให้เธอก็ไม่ยอม สีดาติดลูกยิ่งกว่าอะไรในโลกนี้ เธอจะอยู่อย่างไรถ้าไม่มียายหนูนอนอยู่ใกล้ๆ แค่คิดสีดาก็น้ำตาไหลแล้ว เธอคงทำใจไม่ได้ถ้าวันนั้นต้องมาถึง

“ไอ้จา ถ้าเกิดแกป่วย ไม่สบายหรือไอจนตัวงอ ลูกของแกก็ต้องมานอนกับพี่ หรือไม่ก็ห้องตากับยายอยู่ดี ปล่อยๆ มามั่งสิวะ” คนหวงลูกมองค้อนลุงเดี่ยว ก่อนปรายตามองตากับยายที่มีสีหน้าจ๋อยทั้งคู่

“แต่จาคิดถึงนี่ จาพะวงถ้าไม่ได้นอนกับเดซี่” เธอมองลูกสาวที่อยู่ในอ้อมกอดพี่ชาย วงหน้างามที่ไร้การตบแต่งสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่เป็นไร พ่อเข้าใจ” พจน์ว่าอย่างนั้น ก่อนหันมาเล่นกับหลาน

“ว่าไงลูก ตาไปทำงานก่อนนะ มาให้ตาชื่นใจหน่อยมา”

รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น