ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 5 : บทที่ 1.5 พี่ชายข้างบ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,682
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    15 ก.ย. 62

สีดาไม่เคยขึ้นชั้นสองของบ้านหลังนี้มาก่อน แต่วันนี้ด้วยความที่เป็นห่วงเขาเธอจึงค่อยๆ ย่องขึ้นบันไดมา ดวงตากลมวาวกวาดมองไปรอบๆ ปรากฏว่าทุกอย่างคล้ายกันกับบ้านของเธอ แต่การตบแต่งแตกต่างกันไป บ้านหลังนี้ดูเรียบง่ายไม่มีข้าวของวางเกลื่อนกลาดเหมือนบ้านข้างๆ หญิงสาวใจเต้นแรงยามเห็นประตูห้องแรกเปิดอ้า ค่อยๆ ก้าวขาไปแอบดูแต่ไม่ยักกะเห็นใครในนั้น

“พี่แดนคะ” สีดาเรียกอีกครั้ง แต่เขายังไร้การตอบสนอง

หรือจะฆ่าตัวตายวะ ไม่นะ!’

หญิงสาวคิดในใจ พร้อมกันนั้นยังออกแรงขาวิ่งเข้ามาในห้องเขาอย่างรวดเร็ว ปรากฏว่าเห็นร่างหนานอนคว่ำหน้าอยู่ข้างเตียง ทั้งกลิ่นเหล้ายังคลุ้งเต็มห้อง

“พี่แดน!” สีดาถลาลงมาจับเขาเขย่าดูอาการ พยายามรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีพลิกร่างใหญ่ให้นอนหงาย เห็นแผลถลอกอยู่บนใบหน้าคมสัน ธเนศรู้สึกตัวค่อยๆ ลืมตาตื่น แววตาเขามัวพร่าเห็นคนตรงหน้าเป็นภรรยาที่เพิ่งหย่ากันมาหมาดๆ

“พี่แดนไม่ได้ฆ่าตัวตายใช่ไหม” สีดารู้สึกสงสารที่เขามีสภาพซมซานเช่นนี้

“พุก...” หญิงสาวส่ายหัวทันที

“นี่จาเองค่ะ ไม่ใช่พี่พุกนะ”

สีดาพูดเสียงดังฟังชัดเพื่อให้เขามีสติ แต่เปล่าเลย...พี่ชายข้างบ้านยังคงมองเธอตาเยิ้มก่อนลนลานรั้งร่างบางลงมากอดแน่น สีดาตกใจยามใบหน้าแนบแผงอกอุ่น พยายามดันเขาออกห่าง แต่แรงธเนศนั้นมหาศาล

“ผมยอมแล้ว เราจะย้ายไปอยู่ที่อื่นกัน พุกอยากมีชีวิตแบบไหนผมตามใจพุกหมดเลย” เขายังคงพร่ำเพ้อถึงอดีตภรรยา ก่อนน้ำตาจะรินไหลและค่อยๆ คลายอ้อมกอด สีดารู้สึกสงสารแต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ นอกจากโทรตามรามฤทธิ์ให้มาช่วยอุ้มธเนศขึ้นมานอนบนเตียง

“สภาพแบบนี้ หมามันยังไม่แดกเลย” หลังจากวางร่างหนาลงบนเตียงรามฤทธิ์ก็ได้แต่ส่ายหัวระอา

“พูดให้มันดีๆ หน่อยสิ หยาบคายจริง” น้องสาวท้วงใบหน้างอเง้า

“เออ วันนี้ปล่อยไปก่อน” ร่างสูงโปร่งทำท่าจะกลับ แต่สีดารั้งแขนไว้

“เดี๋ยวสิพี่เดี่ยว” เขาหยุดทันทีที่น้องเรียก

“อะไร” รามฤทธิ์ถามเสียงเรียบ พลางจ้องตาสีดาด้วยความสงสัย หญิงสาวทำท่าหนักใจ

“พี่แดนจะไม่ฆ่าตัวตายใช่ไหม” คราวนี้รามฤทธิ์นิ่งไปสักพัก ก่อนส่ายหัว

“ไม่หรอก” เขาว่า

“ไม่เหรอ?” เธอถามทวน

“อือ ไม่รู้สิ รักพี่พุกมากด้วย บางทีอาจจะอยากตาย หรืออาจจะไม่ตายเพราะรักตัวเองมากกว่า”

“อ้าว!” สีดาไม่เข้าใจพี่ชาย เอาแต่จ้องหน้าเขาด้วยความหมั่นไส้

“เป็นห่วงนักทำไมไม่นอนเฝ้าเลยล่ะ” ชายหนุ่มเสนอ พลางหัวเราะเสียงดัง

“จะบ้าเหรอ? ก็ถ้าพี่แดนฆ่าตัวตายคงได้เฮี้ยนแน่ๆ จาไม่อยากให้ข้างบ้านมีผี”

เธอตอบพี่ชาย ก่อนหันหลังเดินออกจากห้องชายหนุ่ม อันที่จริงสีดาเป็นห่วงธเนศด้วยใจจริง หัวใจเธอยังคงเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งทั้งๆ ที่ไม่ได้อยู่ในอ้อมกอดเขาแล้ว ทำไมตื่นเต้นล่ะ ทำไม! ทำไม!

 

เหล้าอาจจะหกใส่เสื้อธเนศก็ได้ เพราะบัดนี้กลิ่นนั้นยังฝังติดอยู่บนเสื้อของสีดา หญิงสาวกลับมาถึงบ้านได้ก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า โดยที่ม่านตายังนึกถึงความแข็งแรงที่เขากกกอดไว้แน่น

เฮ้ย! จะคิดทำไม หยุดเดี๋ยวนี้นะ

หญิงสาวส่ายหัวไม่อยากจะนึกถึงมัน แต่ใจกลับเต้นแรงทุกครั้งยามหลับตาแล้วเผลอรู้สึกกับอ้อมกอดของพี่แดน เธอใจง่ายไปหน่อยเพราะไม่เคยถูกผู้ชายคนไหนกอดนอกจากพ่อและพี่เดี่ยว ซึ่งพี่แดนเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้ถูกเนื้อต้องตัวเธอถึงขั้นกอด แม้เขาจะไม่รู้ตัวก็ตาม...

 

เช้าวันต่อมาสีดาออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมง เธอเดินผ่านหน้าบ้านธเนศปรากฏว่าทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เมื่อคืนรถสุดหวงของเขาคงนอนตากน้ำค้างสินะ ทาโร่ที่เดินตามมาส่งร่างบางกระดิกหางไปมา ก่อนเดินอ้อมมาด้านหน้าแล้วนั่งลง

“ว่าไงทาโร่ ห้ามตามพี่นะ ในหมู่บ้านรถเยอะเดี๋ยวโดนรถชน”

สีดายิ้มหวานให้ทาโร่ ก่อนวางมือทาบบนหัวมัน เจ้าสุนัขทรงสง่าร้องอิ๋งๆ เป็นการออดอ้อน ก่อนจะเห่าตอบรับแล้วเดินอ้อมมานั่งด้านหลัง มองดูเจ้าของเดินต่อไปจนลับสายตาจึงจะยอมกลับเข้ามาในบ้าน

วันนี้ทั้งวันสีดาเอาแต่คิดไม่ตกเรื่องพี่ชายข้างบ้าน เมื่อเช้าเธอได้ยินพ่อกับแม่คุยกันถึงเรื่องอุบัติเหตุ ว่าแผลที่เธอเห็นบนใบหน้าพี่แดน เกิดขึ้นจากการที่พี่พุกขับรถเฉี่ยวเมื่อวานตอนไปทำเรื่องหย่า

“ไอ้จา วันนี้มาเร็วๆ หน่อยนะ”

สีดาสะดุ้งเมื่อเพื่อนเดินมาตบบ่า ดรีมนัดแนะให้เธอมาถึงที่บ้านก่อนหนึ่งทุ่มตรง เพราะจะได้เริ่มติว ซึ่งหญิงสาวก็ตอบรับและให้สัญญาว่าจะไปให้ไวที่สุด


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น