ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 48 : บทที่ 9.5 ภาพจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    17 ต.ค. 62

สีดาก้มหน้ากินข้าวเงียบๆ เธอต้องทำเหมือนไม่เป็นอะไรทั้งที่ในใจร้องไห้ตลอดเวลา กลืนข้าวแทบไม่ลงคอด้วยซ้ำ ร่างกายเธอบอบช้ำพานให้เจ็บระบมราวกับถูกทุบถูกทำร้ายมา และหลังจากที่ทุกคนกินอิ่มหมดแล้วพจน์จึงเปิดเรื่องสำคัญทันที

“แดนจะไม่อยู่แล้ว บ้านข้างๆ อาจขายหรือปล่อยให้เช่า”

แค่ได้ยินชื่อเขาสีดาก็น้ำตาคลอ หากไม่มีใครเห็นนอกจากเดือนที่แอบสังเกตลูกสาวอยู่เงียบๆ นางกำมือแน่นพยายามข่มความเจ็บปวดยามเห็นลูกสาวกำลังทรมาน

“ส่วนหนี้สินที่พ่อต้องจ่ายแดนเดือนละหนึ่งหมื่นบาท แดนจะไม่เอายกหนี้สินให้พ่อทั้งหมด แต่พ่อทำไม่ได้...สุดท้ายแดนจึงบอกให้เราช่วยดูแลบ้านให้เขา แลกกับการที่พ่อต้องโอนเงินใช้หนี้แค่เดือนละห้าพันบาทเท่านั้น”

“พี่แดนจะไปนานไหมพ่อ” รามฤทธิ์ถามด้วยน้ำเสียงสลด ซึ่งถ้าทุกคนมองมายังสีดาจะรู้ทันทีว่าเธอคนนี้ สลดกว่ามากมาย

“อาจจะปีหรือสองปี” สีดาทนฟังไม่ได้ เธอน้ำตาไหลพรากในขณะที่เดือนพยายามเบี่ยงเบนความสนใจจากสามีและลูกชายทันที

“ดีแล้ว แดนเป็นคนดีเราก็ต้องตอบแทนเขา อะไรช่วยได้ก็ช่วยนะพ่อ ส่วนเรื่องเงินโอนให้หนึ่งหมื่นบาทเหมือนเดิมเถอะ แม่ไม่อยากเอาเปรียบเขา”

“อือ พ่อก็คิดอย่างนั้น เรื่องบ้านของแดนเราช่วยกันดูแลได้อยู่แล้ว”

พจน์ออกความเห็น รามฤทธิ์จึงถามขึ้นว่า

“แล้วถ้ากลับมาพี่แดนจะไม่มาอยู่ที่นี่แล้วเหรอพ่อ”

สีดากำมือแน่น ทั้งยังกัดฟันสุดแรงพยายามข่มความเจ็บปวดในใจ

“เห็นว่าจะกลับไปอยู่กับแม่ แต่เอาจริงๆ นะ พ่อภาวนาให้แดนเจอใครสักคนที่พร้อมจะใช้ชีวิตคู่กับเขา พ่อเห็นครอบครัวแดนพังพ่อก็ไม่สบายใจ หวังว่าไปเรียนคราวนี้แดนคงจะเจอคนคนนั้น คนที่พร้อมจะใช้ชีวิตกับเขาอีกครั้ง”

สีดายืนขึ้นทันที เธอมองบุพการีก่อนจะขออนุญาตขึ้นมาบนห้องเพราะปวดหัวจัด และยังอ้างว่าท้องไส้ไม่ค่อยจะดี ซึ่งเดือนก็สมทบบุตรสาวอีกแรง

“ใช่ๆ จามันปวดท้องตั้งแต่เช้าแล้ว เหมือนจะมีไข้อีกด้วย ไปเลยลูก ขึ้นไปพักเถอะ” สีดาสบตาแม่ ส่งคำขอบคุณไปยังท่าน

“งั้นกินยาแล้วรีบนอนล่ะ เออ! เกือบลืม พี่แดนเขาฝากของไว้ให้เราด้วย”

สีดาหายใจไม่ทั่วท้อง น้ำตาเตรียมจะไหลอีกระลอกแต่ยังฝืนกลั้นไว้

“ของให้จาเหรอคะ?” เธอชี้ตัวเองราวกับไม่เชื่อ

“อือ เห็นว่าให้เนื่องในโอกาสที่เอนทรานซ์ติด”

 

สีดาเดินขึ้นมาบนห้องในสภาพซากศพเคลื่อนไหวได้ ซึ่งเธอก็แทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเหลือแรงให้เดินมาจนถึงที่แห่งนี้ได้อย่างไร มารู้ตัวอีกทีก็ยืนมองถุงใบใหญ่ที่วางอยู่บนโต๊ะทำการบ้านแล้ว

ดวงตาบวมเป่งมองสิ่งของที่ธเนศให้ไว้ด้วยความสะเทือนใจ ค่อยๆ นั่งลงบนเก้าอี้แล้วจับถุงตรงหน้าเปิดดู ปรากฏว่าในนั้นเป็นกล่องกล้องถ่ายรูป พร้อมกับโฟโต้อัลบั้มอีกหนึ่งเล่มที่มีความหนาราวๆ 150 หน้า และทุกหน้าก็ล้วนแล้วแต่เป็นรูปของเธอทั้งหมด

ภาพสีดาในอิริยาบถต่างๆ ขณะฝึกถ่ายรูปถูกเก็บไว้ในอัลบั้มนี้หมดแล้ว พานให้หญิงสาวนึกถึงคืนวันดีๆ ที่เคยได้ใช้ร่วมกับชายหนุ่ม เขาตามใจเธอด้วยการพามาฝึกถ่ายภาพทุกอาทิตย์ เราเล่นกันอย่างสนุกสนานจนอยากให้วันวานเหล่านั้นย้อนกลับมาอีก และครั้งนี้เธอจะไม่มีทางปล่อยพี่แดนไปแล้ว...ไม่มีทาง

“ฮึกๆ” แม้จะมองไม่ค่อยเห็นเพราะภาพตรงหน้าช่างมัวพร่า เจือไปด้วยธารน้ำตาแต่เธอก็ยังอยากจะดูทุกๆ หน้าที่ธเนศทำให้ กระทั่งมาหยุดอยู่ที่ภาพคู่ของเรา

“ฮือออ จาขอโทษนะคะ” สีดายกมือลูบใบหน้าเขาผ่านรูปคู่ รอยยิ้มที่แสนอบอุ่น ผู้ชายที่เป็นสุภาพบุรุษที่สุดในชีวิตเธอ ณ ตอนนี้ไม่มีเขาคนนั้นอีกแล้ว


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #491 WongkaewKanchana (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 01:59

    สงสารทั้งแดนและจา
    #491
    0
  2. #186 Jarussee1212 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 14:30
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-02.png จะสงสารใครดี
    #186
    1
    • #186-1 Hasiff601(จากตอนที่ 48)
      12 เมษายน 2563 / 12:17

      สงสารคนอ่านเหอะน้ำตาไหลไม่หยุดเเล้วนิ้
      #186-1