ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 47 : บทที่ 9.4 ภาพจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    15 ต.ค. 62

แต่แล้วอยู่ๆ ธเนศก็มีสายโทรเข้ามา ซึ่งเป็นสายสำคัญจากทางมหาวิทยาลัยที่เขาต้องรับ จึงเงยหน้าสบตาสีดาหมายจะให้เธอ เงียบก่อน หากหญิงสาวเข้าใจผิดคิดว่าเขา ไล่ให้ลงจากรถ จึงรีบยกสองมือปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนหันมาเปิดประตูแล้วเดินจากไป เป็นเหตุให้ธเนศตกใจมองตามอีกฝ่ายด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์ เขาเลือกแล้วที่จะปล่อยให้เธอเดินตามทางที่ต้องการ ก่อนกดรับสายที่โทรเข้ามาทันที

สีดาเหมือนคนไม่มีจิตวิญญาณ เธอทุกข์ทรมานเมื่อรู้ว่าชีวิตต่อจากนี้จะไม่มีเขาอีกแล้ว โลกทั้งใบมืดหม่นมองไปทางไหนก็โศกเศร้าราวกับโลกจะแตก แต่แล้วก็มีอีกหนึ่งชีวิตที่เป็นห่วงสีดาจับใจ หลังจากที่รถของธเนศเคลื่อนตัวออกมาจากบ้านเจ้าทาโร่ก็วิ่งตามมาตลอด เพราะสีดาไม่ได้กลับไปขังมันไว้ในบ้าน 

“โฮ่ง โฮ่ง”

เสียงทาโร่ที่เห่าอยู่เบื้องหน้าทำให้สีดายิ้มทั้งน้ำตา มันวิ่งเข้ามายืนสองขาโถมอยู่บนร่างเจ้าของ พยายามเลียหน้าแสดงความห่วงใย และอยากเช็ดคราบความเศร้าให้อีกฝ่ายด้วยความภักดี

“ฮือออ” สีดายอบตัวกอดสุนัขของเธอแน่น ซึ่งทาโร่ก็รู้หน้าที่ยืนนิ่งๆ ปล่อยให้เจ้านายระบายความเศร้าออกมา โดยไม่งอแงหรือวิ่งหนีเหมือนที่เคยทำ

 

“แม่ ไอ้จากับหมาของมันไปไหน” รามฤทธิ์ถามถึงน้องสาวกับหมาของเธอ เพราะหายไปตั้งแต่บ่ายแล้ว จนบัดนี้ใกล้ค่ำเต็มทีทั้งคู่ก็ยังไม่กลับ

“เห็นว่าไปบ้านแดน” มารดาตอบพลางยกกับข้าวมาวางเรียงราย กระทั่งพจน์ลงมาจากชั้นบน ได้ยินทุกคนพูดถึงสีดาจึงหันมาสั่งรามฤทธิ์

“โทรตามน้องที จะได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา อีกอย่างพ่อมีเรื่องจะพูดด้วย”

หากยังไม่ทันที่จะหยิบโทรศัพท์สีดาก็เดินเข้ามาเสียก่อน ทุกคนมองวงหน้าหม่นหมองของหญิงสาวด้วยความสงสัย เดือนมั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เฝ้าภาวนาขอไม่ให้เกิดขึ้นมาตลอดไม่มีทางเป็นจริง ลูกสาวเธอกับธเนศ...

“ตาทำไมบวมขนาดนี้ ไปไหนมา”

รามฤทธิ์เป็นห่วงน้องสาว ถึงกับต้องลุกมาดูให้หายข้องใจ หากสีดาไม่พูดไม่จา เธอเดินผ่านโต๊ะกินข้าวหมายจะขึ้นไปบนห้องหากพจน์เรียกบุตรสาวไว้

“จาไม่หิว” เธอตอบเสียงเครือ หากน้ำตาไม่ไหลสักหยด

“ไม่หิวก็ต้องอยู่ พ่อมีเรื่องจะบอก”

เพราะนั่นเป็นคำสั่งเธอจึงต้องทำตามอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ แต่พจน์จะพูดเรื่องสำคัญหลังสิ้นสุดมือเย็นเท่านั้น เท่ากับว่าสีดาต้องกล้ำกลืนฝืนกินอาหารมื้อนี้ด้วย

เดือนสงสารลูกจึงตักข้าวให้น้อยๆ แม้เธอจะไม่รู้ว่าทั้งคู่เลยเถิดกันไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้มารดาที่อาบน้ำร้อนมาก่อนปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้ สีดาชอบอ้างว่าไปนอนบ้านดรีมบ่อยๆ ซึ่งวันนี้เดือนตัดสินใจโทรไปถามดรีมมา ปรากฏว่าลูกสาวไม่เคยไปนอนค้างที่นั่นมานานแล้ว

กอปรกับที่เธอชอบใช้ลูกให้นำอาหารไปให้ธเนศในตอนเย็นด้วย ปกติสีดาจะขี้เกียจทำ ไม่เคยอยากไป ไม่ชอบยุ่งวุ่นวายกับชายหนุ่ม หากพักหลังมาสีดามักร้องหาอาหารเย็นด้วยตัวเอง และจะหายไปนานเกือบชั่วโมงกว่าจะกลับมาที่บ้าน


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น