ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 35 : บทที่ 7.3 เพราะรักจึงปล่อยไป I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,957
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    5 ต.ค. 62

ที่จริงแล้วตั้งแต่คบกันมาสีดากับธเนศมีปัญหากันตลอด เถียงกันได้ทุกวี่ทุกวันไม่เว้นแม้กระทั่งเรื่องความฝันของสีดา...ธเนศต่อว่าเธอเรื่องความฝันที่อยากจะเปิดร้านชาบู เขาอยากให้เธอมองถึงอนาคตไกลๆ และหางานทำเป็นหลักเป็นแหล่ง ไม่ใช่คิดแต่จะเปิดร้านชาบูที่ไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นไหม? และสิ่งที่เขาพูดก็ทำให้หญิงสาวสะเทือนใจ แต่สีดาก็พยายามกดเก็บเอาไว้จนกลายเป็นความเสียใจที่พร้อมจะระเบิดตลอดเวลา

ธเนศเดินมาหาหญิงสาวที่บ้าน มองดูเธอนั่งร้องไห้กับเจ้าทาโร่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะไล่มันไปให้พ้นทาง สีดาเงยหน้าค้อนเขาทั้งน้ำตา กระทั่งร่างหนายอบตัวลงโดยคุกเข่าข้างหนึ่งไว้บนพื้น

“ไม่ต้องมาง้อ จาไม่หายโกรธหรอกนะ” เธอพูดทั้งๆ ที่ยังสะอื้นรุนแรง

“ไม่ได้มาง้อ เอาหนังสือมาคืน” เขายื่นหนังสือส่งให้ หากอีกฝ่ายไม่รับ เธอเหลือบมองของในมือเขาทั้งน้ำตา

ธเนศมองแผลที่เข่าน้องแล้วหลับตาด้วยความเจ็บปวด ตัดสินใจหย่อนก้นนั่งลงกับพื้นก่อนหยิบอุปกรณ์ทำแผลขึ้นมาจากกล่องปฐมพยาบาลที่ถือติดมือมาด้วย เพราะรู้ว่าเธอเกิดอุบัติเหตุจากการ แอบดูอยู่ข้างบ้าน

“เดี๋ยวพี่ทำแผลให้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง หากอีกคนยังโกรธเป็นไฟ

“ไม่ต้องมายุ่งกับเด็กโง่อย่างจา” เธอยังประชดประชัน กระทั่งเขาเผลอสบตา แววตาธเนศออกคำสั่งและกำลังดุเธออย่างจริงจัง พานให้คนพยศค่อยๆ อ่อนลง

“เหยียดมา...” เขาสั่งแต่เธอไม่ทำตาม สุดท้ายก็ต้องจับขาทั้งสองข้างให้อยู่ในท่าเหยียดยาว แล้วลงมือทำแผลให้เงียบๆ ซึ่งเจ้าทาโร่ก็เปิดทางให้เจ้านายทั้งสอง มันนอนหมอบมองสีดากับธเนศอยู่ใกล้ๆ

เขาล้างแผลด้วยน้ำเกลือแล้วใช้สำลีเช็ดรอบๆ เพื่อทำความสะอาด ทุกการกระทำของเขาเต็มไปด้วยความห่วงใย หากเธอเสียใจไปแล้ว...และก็คงไม่มีทางกลับมาเป็นปกติง่ายๆ อย่างแน่นอน ซึ่งหลังจากทำแผลเสร็จ สีดาก็หยิบหนังสือที่กองอยู่ข้างลำตัวขึ้นมากอดไว้ ค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นยืนก่อนหมุนตัวเดินเข้าบ้านโดยไม่พูดไม่จากับธเนศสักคำ

“ฮึกๆ” เมื่อบานประตูปิดลงน้ำตาก็ไหลเป็นทาง ด้วยยังคงสะเทือนใจกับคำต่อว่าของเขา กอปรกับเรื่องเล็กเรื่องน้อยที่เคยทะเลาะกันประดังประเดเข้ามารวมอยู่ในใจ ตอนนี้สีดารู้สึกไม่ปลอดภัยที่จะคบหากับธเนศอีกต่อไปแล้ว...

 

หลังจากวันนั้นมาทั้งสองก็เหมือนคนเลิกราดีๆ นี่เอง สีดาไม่ไปบ้านเขาอีกเลย ส่วนหน้าที่ส่งอาหารก็เป็นแม่ที่เดินเอาไปให้ ด้านธเนศก็หมกตัวอยู่แต่ในบ้านเพราะถึงเทศกาลออกข้อสอบ แต่ก็ยังขับรถไปฟิตเนสทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์เหมือนเช่นเคย ส่วนวันศุกร์กลางคืนเขาก็ทำตัวปกติด้วยการมาสังสรรค์กับพจน์

“จามันไม่ลงมากินข้าวเหรอพ่อ” รามฤทธิ์ถามบิดาขณะนั่งรวมวงกินข้าว ธเนศนั่งนิ่งราวกับไม่รู้สึกรู้สาใดๆ ทั้งที่ในใจเป็นห่วงเธอเหลือเกิน

“มันเครียด ช่วงนี้พ่อเห็นอ่านหนังสือหักโหมทุกวัน” พจน์ว่าอย่างนั้น

“พ่อก็อย่าไปกดดันน้องมากสิ สงสารไอ้จามัน”

ขณะนั้นมารดายกถ้วยต้มยำวางให้หนุ่มๆ ที่กำลังเอร็ดอร่อยกับการกิน ท่านยิ้มหวานยามเห็นธเนศมาที่บ้านวันนี้ ถามด้วยความเป็นห่วงว่า

“แล้วทำไมผอมจังเลยแดน ทำงานหนักเหรอ” ธเนศยิ้มพอเป็นพิธี พลางสั่นหน้าปฏิเสธเดือน

“ปกติครับ อาจจะเพราะไม่ได้โกนหนวดเคราหรือเปล่า หน้าผมเลยดูตอบ”

อันที่จริงเขาเป็นไข้ใจเสียมากกว่า คิดถึงลูกสาวบ้านนี้ทุกวันจนเก็บเอามาฝันซ้ำๆ ว่าหล่อนกลับคืนมาสู่อ้อมกอด

ด้านสีดาก็เอาแต่เก็บตัวอ่านหนังสือทั้งวันทั้งคืน ครั้นว่างจากตำราเรียนธเนศจะเป็นคนแรกที่โผล่เข้ามาในหัวสมองอันน้อยนิด เธอคิดถึงเขาทุกวัน อยากกอดอยากหอมชายหนุ่มเหมือนที่เคยทำ แต่ด้วยความเจ็บปวดจากเรื่องวันนั้นทำให้สีดาเลือกแล้วว่าจะยุติความสัมพันธ์กับเขา


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น