ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 31 : บทที่ 6.4 หน้าที่ของคนรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    3 ต.ค. 62


สีดากับเจ้าทาโร่ออกมาส่งบุพการีในเวลาสองทุ่มครึ่ง เธอกอดท่านทั้งสองด้วยหัวใจที่โหวงเหวงชอบกล อยากไปด้วยก็อยากแต่ติดที่ว่าต้องอยู่เรียนหนังสือน่ะซี

“ทาโร่เอ๊ย อย่าออกไปเที่ยวตอนเผลอล่ะ จาก็ดูน้องดีๆ ผูกไว้หลังบ้าน...”

แม่สั่งยาวเหยียดเกี่ยวกับเจ้าทาโร่ เพราะท่านห่วงสุนัขตัวนี้เหมือนลูกอีกคน เอาจริงๆ แม่ไม่ค่อยได้พูดอะไรเกี่ยวกับเธอเท่าไหร่นัก ส่วนใหญ่จะหนักไปทางหมาเสียมากกว่า ส่วนพ่อก็บ่นก่อนไปตามประสา แอบดุเล็กน้อยที่เธอทำโทรศัพท์พัง และให้เงินมาเปลี่ยนหน้าจอเพราะไปถึงโน่นจะได้วีดีโอคอลคุยกับยาย

“เอาไปเปลี่ยนซะนะ” ท่านยื่นเงินให้แต่บุตรสาวไม่รับ

“หนูไม่เอาหรอกพ่อ” สีดาประมวลผลในหัว สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจโกหก

“หนูไปเปลี่ยนมาแล้ว เอาเงินเก็บบวกกับเงินที่ไปทำงานร้านเจ๊แหม่ม พ่อเก็บไว้เถอะนะ” พจน์อึ้งเล็กน้อย สบสายตาภรรยาที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

“ดีมากลูก เรียนผูกก็ต้องเรียนแก้นะจา”

แม่กอดลูกสาวพลางหอมแก้มซ้ายขวา

และขณะที่ทั้งสองกำลังจะขึ้นรถเพื่อออกเดินทาง รถของบ้านข้างๆ ก็ขับมาประจันหน้าเสียก่อน ธเนศจอดรถไว้หน้าบ้านตัวเอง แล้วรีบลงมาบอกลาพี่ทั้งสอง ซึ่งสีดาก็เอาแต่มองหน้าเขา ในขณะที่เขาแทบไม่สนใจเธออีกแล้ว

“แดน พี่ฝากบ้านฝากจาแล้วก็เจ้าทาโร่ด้วยนะ”

เจ้าทาโร่ดีใจยามเห็นธเนศ มันยืนสองขาบนตัวเขา ซึ่งชายหนุ่มก็ลูบหัวมันด้วยความรักและเอ็นดู ก่อนจะเงยหน้าปรายตามองสีดา

“ดูหมาง่ายกว่าดูคนครับ เอาเป็นว่าผมจะจัดการให้ เดินทางปลอดภัยครับ”

ปกติธเนศก็ชอบพูดหยอกทำนองนี้อยู่แล้ว ซึ่งที่ผ่านมาสีดาก็เมินเฉยไม่ได้ใส่ใจอะไร หากคราวนี้ไม่ใช่! เธอน้ำตาเอ่อหลังจากจบประโยคนั้น ซึ่งพ่อกับแม่ก็หัวเราะร่าแทบไม่ได้หันมามองบุตรสาวด้วยซ้ำ มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าน้องกำลัง ร้องไห้

สีดาหันหลังปาดน้ำตา ในขณะที่พ่อแม่เตรียมจะขึ้นรถอีกครั้ง เธอจึงหันกลับมาบอกลาท่านด้วยการสวมกอด ธเนศมองภาพความอบอุ่นแล้วยิ้มส่งท่านทั้งสอง กระทั่งยานพาหนะค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปจนไกลลับสายตา

สีดายืนละล้าละลังทำตัวไม่ถูก จนเขาหันกลับมามองเธอจึงก้าวขาเตรียมจะเข้าบ้าน หากธเนศไม่ปล่อยน้องไปอีกแล้ว เขาจัดการดึงปลอกคอเจ้าทาโร่เข้าไปในบ้านของเธอ ซึ่งมันก็ยอมโอนอ่อนเดินหน้าอย่างง่ายดาย

“พี่แดน...”

สีดาตกใจที่เขาลากหมาของเธอเข้าบ้านหน้าตาเฉย แถมยังปิดรั้วมิดชิดอีกด้วย

“มากับพี่” เขาหันมาสั่ง ก่อนจะเดินนำหน้าไปยังบ้านของตน หากสีดายังยืนนิ่ง

“ทำไมต้องไปด้วย” เธอตะโกนตามหลัง จนร่างหนาหยุดฝีเท้าแล้วค่อยๆ หมุนตัวกลับมา สบสายตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นของหล่อน

“ถอดแหวนออกให้แล้ว ก็ต้องรับผิดชอบหน่อยสิ เด็กบ้าอะไรนิสัยเอาแต่ใจ”

เด็กบ้างั้นเหรอ นี่เขากำลังว่าเธอใช่ไหม?  ธเนศเห็นหล่อนยืนอึ้งเขาจึงหวนกลับมาหา ใบหน้าชายหนุ่มเต็มไปด้วยความจริงจัง หัวคิ้วขมวดจัดเพราะกำลังคิดหนักเรื่องของยายตัวดี ใช่ว่าเขาไม่แคร์ ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรที่ต้องปล่อยน้องลงรถไปในสภาพนั้น

“เอาเป็นว่าพี่จะพยายาม พี่ไม่รู้ว่าจะทำได้มากแค่ไหนแต่พี่ก็อยากลองมันเพื่อจา พี่อยากทำหน้าที่คนรัก อยากลองเป็นคนที่จาอยู่ด้วยแล้วสบายใจไม่ใช่อึดอัดแบบที่ผ่านมา” สีดาน้ำตารื้นยามเขาพูดประโยคยาวๆ นั่น พร้อมกันนั้นเจ้าทาโร่ก็ยืนมองนายของมันผ่านช่องรั้ว เอียงหัวไปมาราวกับรับรู้เรื่องราวทั้งหมด

“ผลสุดท้ายมันจะเป็นยังไงพี่ยอมรับได้หมด จาจะไปจากพี่พี่ก็ไม่ว่าอะไร แต่เราน่าจะลองดูไม่ใช่เหรอ ไหนๆ ก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว งั้นก็ลองเป็นแบบที่เราอยากให้เป็นไม่ดีกว่าเหรอ” สีดาลังเลใจในคำสารภาพของเขา หากหัวใจของเธอเลือกแล้วที่จะเชื่อมั่น...หัวใจของเธอตกหลุมรักพี่แดนจนกู่ไม่กลับ และเธอก็ไม่เคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อนกระทั่งเป็นเขา...

“งั้นจาจะลองเปลี่ยนตัวเองด้วยค่ะ จาจะเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เอาแต่ใจน้อยลง แต่ยังอ้อนพี่แดนเหมือนเดิม” เธอยิ้มทะเล้นส่งให้ ธเนศทนไม่ไหวกระชากหล่อนเข้ามาในบ้านของเขา สีดาตาเบิกโพลงแต่ก็ยอมปลิวไปตามแรงกระชากนั้น กระทั่งเข้ามาในเขตบ้านไฟยังไม่ทันเปิดด้วยซ้ำ ชายหนุ่มก็ตะโบมจูบร่างบางอย่างหิวกระหาย เกี่ยวลิ้นกดลึกราวคนอดอยากปากแห้ง พานให้สีดาทำตัวไม่ถูก


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #475 Nootyty (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 10:08
    อ่ออออออย
    #475
    0
  2. #22 baitongmua (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 16:35

    สงสารทั้งสองคนเลย
    #22
    0