ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 24 : บทที่ 5.3 อาจารย์แดน(เป็น)ของจา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    28 ก.ย. 62

“ไอ้จา สายอีกแล้วนะ! 

สีดาลืมตาผึง เด้งตัวขึ้นจากที่นอนเหมือนผีดิบฟื้นคืนชีพ น้ำเสียงรามฤทธิ์ที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาท ทำให้เธอหันไปมองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนัง ปรากฏว่า...

“เชี่ยยย แปดโมง!

หลังจากได้สติสีดาก็สวมวิญญาณนักกรีฑาเหรียญทอง เธอวิ่งไปวิ่งมาระหว่างห้องนอนกับห้องน้ำที่อยู่ด้านนอก สวมชุดนักเรียนลวกๆ โดยที่ไม่รู้ว่าติดกระดุมเหลื่อมล้ำมาตั้งแต่แรก ผมเผ้ารุงรังประหนึ่งว่ากลับมาเป็นเด็กอนุบาลอีกครั้ง ร่างบางวิ่งตึงๆ ลงมาจากชั้นสองเห็นแม่กำลังเก็บโต๊ะกินข้าวจึงพุ่งตัวเข้ามากอด ท่านสั่นหน้าระอากับนิสัยนอนตื่นสายของบุตรสาว

“จะกินข้าวไหมลูก” แม่ถามขณะเตรียมเดินเข้าครัว

“กินไม่ได้แล้วน่ะซี ไม่งั้นได้ถึงโรงเรียนเที่ยงแน่ๆ เลย หนูไปนะ”

สีดาหอมแก้มแม่ซ้ายขวา แล้วพรวดพราดออกจากประตูบ้านโดยลืม กระเป๋านักเรียน

ใช่! เธอเป็นนักเรียนที่ลืมกระเป๋านักเรียน

 

เจ้าทาโร่เห็นเจ้านายสุดที่รักก็กระดิกหางรออย่างรู้หน้าที่ หากนาทีนี้สีดาไม่มีเวลาเหลือให้เล่นหรือร่ำลาหมาตัวโปรด เธอวิ่งผ่านหน้ามันไปด้วยความไวชนิดที่ว่า หมายังเอียงคอฉงน และขณะที่เธอปิดรั้วบ้านเสร็จ ธเนศก็กำลังจะขับรถออกไปทำงานพอดี เขาบีบแตรสั้นๆ เมื่อเห็นรายนั้นตั้งท่าจะวิ่งผ่านหน้าไป พานให้คนรีบร้อนเบรกกะทันหัน

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ธเนศเห็นสีดาในสภาพแบบนี้ เพราะเธอน่ะมันคุณนายนอนตื่นสายขนานแท้ แถมเมื่อก่อนยังงอแงไม่ยอมไปโรงเรียนอีกด้วย ซึ่งพี่พจน์กับนายเดี่ยวก็ดัดนิสัยน้องสาวด้วยการไม่ปลุก และก็ไม่รอที่จะไปส่ง แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลใดๆ ทั้งสิ้นเพราะสีดายังคงสวมวิญญาณนักวิ่งอาทิตย์ละ 4 ครั้งเป็นอย่างน้อย

“ให้พี่ไปส่งไหม” เขาเปิดกระจกถามเด็กสาวกระโปรงแดง ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนสีดาคงไม่อยากไปกับเขา ส่วนหนึ่งเพราะเกรงใจพี่พุกที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาด้วย รายนั้นหน้ายิ้มแต่ตาแข็งพานให้คนอาศัยไม่สบายใจ

“จาสายอีกแล้วค่ะ” สีดาทำหน้าคล้ายจะร้องไห้ แต่ธเนศกลับหลุดขำ

 

บนรถเก๋งของอาจารย์หนุ่มรูปงาม เขาขับรถออกจากหมู่บ้านโดยมีตุ๊กตาหน้ารถเป็นเด็กสาววัย 18 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่สีดาได้นั่งด้านหน้าเคียงคู่กับเขา เพราะปกติที่ตรงนี้จะเป็นของเลอชิตา กว่าพี่แดนจะไปทำงานก็ต้องแวะส่งพี่พุกก่อนทุกเช้า และหลังเลิกงานเขาก็จะแวะรับแฟนสาวกลับมาบ้านพร้อมกัน แต่สองปีหลังเห็นจะได้ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไป เมื่อพี่พุกลาออกจากการเป็นสาวแบงก์เพราะพี่แดนตัดสินใจให้เธอมาเป็นแม่บ้านคอยดูแลเขา

แต่กระนั้นทุกๆ เช้าทั้งคู่ก็ยังคงนั่งรถไปด้วยกัน เพราะพี่พุกต้องติดรถชายหนุ่มมาลงบ้านแม่ของเธอ ซึ่งเป็นทางผ่านไปมหาวิทยาลัยที่พี่แดนทำงานอยู่

“ทำไมตื่นสายอีกแล้ว” เขาเริ่มบ่นตามประสา ซึ่งสีดารีบหันมามอง

“เล่นโทรศัพท์จนถึงตีสี่เลยค่ะ แถมโทรศัพท์แบตหมดอีก” เธอพูดความจริงกับเขา

“พี่ไม่น่ารีบให้เลย”

เขาตอบพลางเลี้ยวรถออกจากหมู่บ้าน และเมื่อออกมายังท้องถนนเส้นใหญ่ ปรากฏว่ารถติดแน่นขนัดจนแทบไม่มีลู่ทางให้ขยับไปไหนได้ สีดาถอนหายใจพิงหลังแนบเบาะรถ เมื่อเห็นการจราจรในเช้าวันจันทร์เป็นอัมพาต

“จาถึงโรงเรียนเที่ยงแน่เลย”

“ไม่หรอก พี่มีนิเทศเด็กตอนสิบเอ็ดโมง เธอต้องถึงก่อน”

“นิเทศเด็กเหรอคะ? คืออะไร”

หันมาถามด้วยความสงสัย ซึ่งธเนศก็หลุดยิ้ม นึกเอ็นดูที่หล่อนชวนเขาคุยเรื่องอื่น ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยอยากจะสนทนาพาทีกันสักเท่าไหร่

“ปกติไม่ชวนพี่คุยนี่” เขาสบตาอีกฝ่ายที่ดูอึ้งยิ่งกว่าเจอผี

“ไม่ชอบพี่มากเลยเหรอ พี่น่าเบื่อขนาดนั้นเลย?” น้ำเสียงธเนศสูงขึ้นเล็กน้อย

“จาขอโทษค่า” ใบหน้าน้องสลดลง ทั้งแววตายังหลุบหนีเพราะละอายแก่ใจ

“ไม่เป็นไรหรอก พี่คงน่าเบื่อจริงๆ แถมยังขี้บ่นและชอบดุเธออีก”

ใช่! เมื่อก่อนธเนศจุ้นจ้านกับชีวิตสีดาประหนึ่งว่าเป็นพี่ชายแท้ๆ เขาชี้นิ้วและทำตาดุใส่ทุกครั้งที่เธอทำบางอย่างขวางหูขวางตา แถมยังไล่ล่าไม่เลิกถ้าหล่อนไม่ยอมทำตามที่เขาตักเตือน และถ้าสุดท้ายเธอยังดื้อรั้นไม่ทำตามละก็...เขาจะหันไปฟ้องพจน์ให้จัดการขั้นเด็ดขาด ซึ่งสีดาเคยโดนพ่อตีก้นจนเป็นแผลเพราะธเนศมาแล้วเมื่อตอนอยู่ชั้นมัธยมต้นปีที่ 3


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น