ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 22 : บทที่ 5.1 อาจารย์แดน(เป็น)ของจา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,475
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    27 ก.ย. 62


อ้อมกอดเขาอุ่นเหลือเกิน

สีดาคิดในใจขณะถูกร่างหนาโอบกอดไว้หลวมๆ ธเนศขยับตัวเธอเข้ามาอีกนิดเพื่อไม่ให้ฝนสาดเรา อันที่จริงจะใช้คำว่า เรา ก็ไม่ถูก เพราะบัดนี้แผ่นหลังเขาโชกไปด้วยน้ำ ส่วนร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดเริ่มหายใจติดขัด

กลิ่นพี่แดน

ความอบอุ่นของพี่แดน และ

เสียงลมหายใจของเขาที่เธอได้ยินมันชัดเจน...

“พี่แดน จาไม่หนาวแล้วค่ะ”

เธอเงยหน้าพูดกับเขา สุ้มเสียงสีดาแผ่วเบาจนธเนศแทบจะไม่ได้ยิน แต่ก็ก้มลงมามองก่อนพยักหน้าแล้วปล่อยอ้อมแขนทันที

“รออีกสักพักนะ เดี๋ยวก็หยุดตกแล้ว” เขาย้ายมายืนเคียงข้างเธอ สีดาเห็นแผ่นหลังเขาเปียกลู่แนบเสื้อก็ตกใจ

“พี่แดนเปียกแล้ว” เธอพูดขณะที่มองแผ่นหลังธเนศ เขายิ้มพลางส่ายหัว

“พี่ไม่เป็นไร พี่เป็นผู้ชายแข็งแรงกว่าจาอยู่แล้ว”

ก็จริงสีดาคิดในใจแล้วปล่อยให้เขาเยียวยาตัวเอง

หลังจากสิ้นสุดประโยคนั้นทั้งคู่ก็นิ่งกันไป ต่างคนต่างอยู่ในโลกของตัวเองแต่ยังคงยืนใกล้ๆ กัน ธเนศยกมือยีผมเพื่อสลัดน้ำออก ส่วนสีดาแอบมองเขาจากหางตา ทว่าไม่กล้าชวนคุยเท่าไหร่นัก

“ทำไมถึงไม่อยากเปลี่ยนชื่อแล้วล่ะ” อยู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา

“ก็...ขี้เกียจไงคะ ต้องไปทำเรื่องอะไรเยอะแยะ” สีดาเอาความขี้เกียจมาบังหน้า

“ดีแล้ว ชื่อนี้เพราะดีไม่ต้องเปลี่ยนหรอก”

พูดได้แค่นั้นก็ต่างคนต่างเงียบกันไปอีกครั้ง สีดาใจเต้นโครมครามยามหลุบตามองพื้น เธอสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากเขา ไม่หรอก! อันที่จริงไม่ใช่พี่แดนคนเดียวที่แปลกไป เธอก็ด้วย...หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นเราทั้งคู่ต่างก็ไม่มีใครกลับมาเป็นเหมือนเดิม

โดยปกติเธอจะชอบหลบหน้าเขา หรือไม่สบอารมณ์ยามอีกฝ่ายพูดจาสอนสั่ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกแล้ว ถ้าเลือกได้เธออยากฟังเขาพูดต่อไปเรื่อยๆ อยากมองหน้าเขาเวลาเล่าเรื่องต่างๆ และอยากให้เขามารับแบบนี้ทุกวัน จะดีแค่ไหนกันถ้าเธอได้...

คบกับพี่แดน

“ฝนหยุดแล้ว ไปเถอะ”

คราวนี้เขาไม่ได้จูงมือเธอ แต่เลือกที่จะดันหลังบางให้ออกตัวเดินไปก่อนโดยที่เขาจะเป็นฝ่ายระวังหลังให้ ตลอดทางสีดาเอาแต่คิดเรื่องความรู้สึกบ้าๆ ของตัวเอง เพราะเกิดเรื่องวันนั้นใช่ไหมเขาถึงพยายามมาดูแลเธอแบบนี้

“พี่แดนคะ มาคุยกันหน่อยซี” สีดาหยุดเดินหันมายังด้านหลัง ธเนศพยักหน้าเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น “ว่าไง”

“คือว่า พี่แดนจะมารับจาทุกคืนเลยเหรอ”

เธอถามด้วยความ คาดหวังภาวนาให้เขาตอบว่าใช่ แต่ความเป็นจริงแล้วธเนศส่ายหัวปฏิเสธ

“ไม่มาแล้ว วันนี้คืนสุดท้าย”

ธเนศพูดตามจริง และความจริงจากปากเขาทำให้หญิงสาวตระหนักได้ว่าไม่ควรคิดเกินเลยอีก เธอไม่ใช่คนสำคัญที่เขาจะเฝ้าดูแล เฝ้าเป็นห่วงเหมือนเมียเขาสักหน่อย ความเงียบเข้าครอบงำคนทั้งคู่อีกครั้ง กระทั่งถึงบ้านในเวลาเกือบตีหนึ่ง

“รอพี่เดี๋ยวนะ”

ธเนศให้หล่อนยืนรออยู่หน้าบ้าน สีดามองเขาเปิดรั้วเข้าไปด้านใน และหยิบถุงออกมาจากรถเก๋ง ธเนศยื่นถุงนั้นส่งให้สีดา เธอมองของในมือเขาด้วยแววตาสำรวจตรวจตรา หากยังไม่กล้ารับมาถือไว้ นี่มันอะไรกัน...

“พี่ซื้อให้ รับไปสิ”


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น