ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 21 : บทที่ 4.6 หัวใจต่อต้านแต่ (หน้าด้าน) คิดถึงเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,904
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

ธเนศยืนมองหญิงสาวจากข้างร้านข้าวต้ม เขายิ้มกว้างส่งให้น้องพลางเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาเธอก่อน สีดาทำตัวไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น

“เอ่อ...” หญิงสาวใจเต้นแรงพูดจาแทบไม่ออก เธอยื่นหมวกกันน็อกคืนพี่วิน

“ขอโทษนะคะ ไม่ไปแล้ว”

ให้หลังมอเตอร์ไซค์รับจ้างขับกลับไป ที่ตรงนั้นก็เหลือเพียงธเนศและสีดา ชายหนุ่มมองวงหน้างามที่ดูเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด เธอมัดผมลวกๆ ตามแบบที่ชอบแถมยังสวมเสื้อผ้าที่สบายตัวพร้อมรับมือกับงานหนัก

“เหนื่อยไหม” เขาถามสั้นๆ ซึ่งรายนั้นรีบพยักหน้า

“เข้าใจพ่อกับแม่แล้วค่ะว่าหาเงินเลี้ยงลูกลำบากแค่ไหน จาจะไม่ขี้เกียจเรียนอีกแล้ว” เธอตอบแบบอารมณ์ดี พลอยให้คนฟังยิ้มตามไปด้วย

“กลับบ้านเถอะ พี่มารับ” เขาว่าอย่างนั้น

“แล้วรถล่ะพี่แดน จอดอยู่ที่ไหนคะ” สีดามองรอบๆ แต่ไม่พบรถของเขา

“รถเสีย พี่เลยเดินมารับ”

 

เวลาเที่ยงคืนครึ่ง ร่างชายหญิงคู่หนึ่งเดินเรียบเรียงเคียงคู่กันเข้ามาในซอยที่สองข้างทางเต็มไปด้วยบ้านคน มีเพียงแสงไฟของหลวงจากท้องถนนส่องให้ความสว่างเท่านั้น ตลอดทางทั้งสองไม่พูดไม่จากันสักคำ มีเพียงเสียงฝีเท้าและเสียงลมพัดผ่านที่พัดโชยมาไม่ขาดสาย

แต่ธเนศจะเป็นฝ่ายลอบมองใบหน้าด้านข้างของสีดา พลางคิดในใจว่า เราทั้งคู่ไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อีก และตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นเขาก็ไม่แตะเหล้าและของมึนเมาชนิดไหนอีกเลย เป็นเพราะมันที่ทำให้เขา ขาดสติ พลาดพลั้งทำลายชีวิตอันสดใสของสีดา

“ทำไมพี่แดนยังมาล่ะคะ” เป็นเธอที่ทลายความเงียบขึ้นมาก่อน

ทั้งสองหยุดเดินค่อยๆ หันหน้าเข้าหากัน ตาประสานตาบ่งบอกความรู้สึกพิเศษที่ก่อตัวขึ้นภายในใจ หากถ้าพูดออกไปคงดูไม่ดีกับเรา ทำให้ทั้งสองเลือกที่จะเก็บงำเอาไว้กับตัวเอง   

“เพราะพี่ต้องมาน่ะสิ” เขาตอบพลางยิ้มบางๆ

เพราะต้องมางั้นเหรอ นี่เขาพูดเหมือนเมื่อวานเปี๊ยบเลย

สีดาคิดในใจเช่นนั้น แต่ก็พยักหน้ารับรู้ก่อนหันกลับมาตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อ คราวนี้ธเนศเป็นฝ่ายเดินตามหลังน้อง เขามองทุกความเคลื่อนไหวและทุกอิริยาบถของเธออย่างเพลิดเพลิน กระทั่งฝนค่อยๆ โปรยลงมา

“วิ่งเร็ว” คราวนี้เขาจูงมือเธอพากันออกวิ่งท่ามกลางสายฝนที่เริ่มตกหนัก และก็กลายเป็นสีดาที่มองแผ่นหลังหนาบ้าง เธออุ่นใจทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้เขา มันไม่หลงเหลือความอึดอัดแบบวันวานอีกแล้ว

ธเนศถือวิสาสะโอบเอวบาง เพื่อต้องการให้น้องวิ่งอยู่ในระดับเดียวกัน ซึ่งสีดาก็ไม่ได้ร้องห้ามหรือปฏิเสธความหวังดีจากเขา กระทั่งทั้งสองวิ่งมาถึงหน้าร้านสะดวกซื้อที่ปิดไปแล้ว อาศัยหลบฝนที่ตกหนักจากหลังคาที่ยื่นออกมา

“ก็นึกว่าจะไม่ตก พี่เลยไม่ได้พกร่มติดมาด้วย” เขาหันมาพูดกับเธอที่ยืนตัวสั่นงกๆ สีดายิ้มเจื่อนยกสองมือกอดตัวเองแน่น

“หนาวเหรอ” เขาถามขึ้นพานให้เธอหันมาสบตา ริมฝีปากสีดาสั่นอย่างเห็นได้ชัด ทั้งใบหน้าของเธอยังซีดจัด เพราะอากาศเป็นมลพิษที่มาพร้อมกันทั้งลมทั้งฝน

“ให้พี่กอดได้ไหม” เพราะ อ้อมกอดอุ่น เป็นสิ่งเดียวที่จะทำให้เธอหายจากความหนาวเหน็บได้ สีดาจ้องธเนศตาค้างในขณะที่เขาหันหน้าเข้าหาเธออย่างรวดเร็ว รอยยิ้มของเขาทำให้เธอประสาทเสียอีกแล้ว!

ยิ้มทำไม อย่ายิ้มนะสีดาได้แต่ต่อว่าเขาในใจ หากความเป็นจริงทำได้แค่โอนอ่อนตามความรู้สึก เสียงหัวใจอนุญาตเสียงดังฟังชัดว่า ยอมให้เขากอด

ยอมแล้ว...ยอมหมดทั้งตัวและหัวใจ


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น