ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 20 : บทที่ 4.5 หัวใจต่อต้านแต่ (หน้าด้าน) คิดถึงเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,052
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

“กลับมาแล้วค่า”

หลังจากยืนทำใจอยู่นานอาการสะอึกก็หายไป สีดากลับเข้ามาในบ้านพร้อมขานบอกทุกคนด้วยน้ำเสียงสดใส ธเนศส่งยิ้มให้น้องเหมือนทุกครั้ง และปกติสีดาก็จะยิ้มตอบเป็นมารยาท แต่วันนี้ไม่ใช่! เธอเขินอายหลุบตาลงแทบจะทันที

“มากินข้าวเถอะ เดี๋ยวก็ออกไปทำงานสายพอดี” พจน์เอ่ยเรียกบุตรสาว

“ไม่ทันแล้วพ่อ นี่จาเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้า กว่าจะเดินไปถึงอีก”

“เออ งั้นก็รีบไปเปลี่ยนซะ มัวยืนบื้ออยู่ได้”

รามฤทธิ์ต่อว่าน้องสาว พานให้สีดาที่ถูกเอ็ดโกรธจนหน้าเปลี่ยนสี นาทีนี้เธออยากจะกดหัวพี่ชายตัวดีจุ่มน้ำต้มยำเพราะกล้ามาว่าเธอต่อหน้าพี่แดน ด้านธเนศมีสีหน้าปกติ ไม่ได้ยิ้มหรือขำขันสิ่งที่รามฤทธิ์พูด กระทั่งสีดาหายขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า...

“ทุกคนเชื่อไหม ผมว่าไอ้จามันต้องมีแฟน” รามฤทธิ์เป็นคนเปิดเรื่อง

“แม่ก็ว่าอยู่ แต่งตัวสวยแถมยังฉีดน้ำหอมซะฉุน” แม่เดือนออกความเห็นบ้าง

“ห้ามมีเด็ดขาด เรียนจบทำงานค่อยมี” และนั่นเป็นน้ำเสียงประกาศิตจากประมุขของบ้าน

ซึ่งหลังจบประโยคนั้น ธเนศก็กลืนข้าวไม่ลงรีบหันมาหยิบน้ำดื่มจนหมดแก้ว และไม่นานหญิงสาวก็เดินลงมาจากชั้นบน เธอแต่งตัวสบายๆ เพียงเสื้อยืดกับกางเกงวอร์มผ้าร่ม

“เลิกแล้วโทรมา เดี๋ยวพ่อไปรับ” พจน์บอกบุตรสาว หากสีดาส่ายหัว

“มันดึก พ่อนอนไปเลยค่ะ เดี๋ยวจาโบกรถกลับเอง”

เธอพูดพลางเดินผ่านทุกคนไปยังประตู พยายามที่จะไม่มองพี่ชายข้างบ้าน แม้หางตาจะเห็นรางๆ ว่าเขาจ้องมาที่เธอก็เถอะ หากยังไม่ทันจะเดินออกไปมารดาก็พูดขึ้นว่า

“รีบกลับบ้านมานอนล่ะ พรุ่งนี้พ่อกับแม่จะพาไปเปลี่ยนชื่อที่อำเภอแต่เช้า”

มือที่จับกลอนประตูตกลู่แนบลำตัว สีดาตัวแข็งทื่อด้วยความละอายใจที่คิดจะทำลายสิ่งที่ท่านทั้งสองรัก และอยากจะรักษามันไว้ในชีวิต

“หนูไม่เปลี่ยนแล้ว ขี้เกียจ...”

ทุกคนมองหน้ากันในระหว่างที่สีดาเปิดประตูเดินออกไปแล้ว รามฤทธิ์ยิ้มหน้าบานเมื่อน้องสาวยอมใช้ชื่อเดิม เขาไม่อยากให้น้องเปลี่ยนเพราะชื่อนี้มันดีจริงๆ สำหรับคนเป็นพี่ที่หวงแหนทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของน้อง

 ธเนศอิ่มเอมใจยามเห็นรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าทุกคน เขารักครอบครัวสมานันท์เสมือนญาติพี่น้อง เพราะฉะนั้นยามทุกคนเกิดความทุกข์เขาจึงรู้สึกเป็นทุกข์ไปด้วย และยามเห็นรอยยิ้มจากความสุข เขาก็ย่อมเป็นสุขด้วยเช่นกัน

 

สีดาเข้างานตรงเวลา เธอขยันขันแข็งเหมือนเมื่อวานจนเจ๊แหม่มชอบอกชอบใจ ไม่ว่าใครจะใช้ให้ไปไหนเธอก็ไปทันทีโดยไม่ทีท่าเกี่ยงงาน หากตลอดเวลาที่เดินไปช้าๆ ในหัวของสีดามีแต่ธเนศ

รอยยิ้มของพี่แดน

ใบหน้าของพี่แดน

น้ำเสียงของพี่แดน

ทุกสิ่งที่อยู่ในสมองทำให้เธอ คิดถึงคนที่หัวใจกำลังต่อต้าน และเมื่อคิดถึงเขาเธอยิ่งมีพลังในการทำงาน กระทั่งใกล้เวลาปิดร้านหญิงสาวจึงวิ่งเข้ามาหาพ่อครัวเพื่อสั่งกับข้าว

“ผัดหัวไชโป๊วไส่ไข่หนึ่งถุงค่ะ”

 

วันนี้สีดาได้เงินค่าแรงมากถึง 600 บาทรวมทิปด้วย เธอยิ้มปลื้มอกปลื้มใจกับฝีมือการหาเงินของตัวเอง หากเธอไม่ลืมที่จะจ่ายค่ากับข้าว 50 บาท

“ไม่เป็นไร เจ๊ให้” แต่เจ๊แหม่มไม่รับค่าผัดหัวไชโป๊ว นางยัดเยียดให้สีดาเอากลับไปกินที่บ้าน ซึ่งหญิงสาวก็ยกมือไหว้ขอบคุณทันที

หลังจากเก็บร้านเสร็จสรรพ หญิงสาวจึงออกมายืนด้านหน้ามองซ้ายขวาหารถของธเนศแต่ไม่มีรถเก๋งสีขาวสักคัน ก็แค่แอบหวังว่าเขาจะมาเหมือนเมื่อคืน

สีดาโบกมือเรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่บังเอิญผ่านมาพอดี เธอบอกพิกัดพร้อมรับหมวกกันน็อกมาจากอีกฝ่าย หากเพียงเงยหน้ายังไม่ทันจะได้สวมหมวก ภาพใครบางคนที่ปรากฏแก่สายตาก็ทำให้เวลาหยุดหมุน

ธเนศยืนมองหญิงสาวจากข้างร้านข้าวต้ม เขายิ้มกว้างส่งให้น้องพลางเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหาเธอก่อน สีดาทำตัวไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น