ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 19 : บทที่ 4.4 หัวใจต่อต้านแต่ (หน้าด้าน) คิดถึงเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    23 ก.ย. 62


ธเนศกลับถึงบ้านเกือบหกโมงเย็น เขาอยู่จนลูกศิษย์ซื้อกล้องก่อนพากันมาหัดถ่ายภาพต่อที่มหาวิทยาลัย เขามีความสุขและเป็นตัวของตัวเองยามจับกล้องและได้สอนเด็กๆ พวกนี้ ซึ่งทุกคนต่างก็ให้ความเคารพอาจารย์แดนกันทุกรุ่น ด้วยอุปนิสัยที่ค่อนข้างดุ และเอาจริงเอาจังของเขาทำให้ไม่มีใครกล้าหือ กล้าขาดเรียนกันสักราย

ธเนศนำกับข้าวฝีมือมารดามาให้บ้านข้างๆ เจ้าทาโร่เห็นชายหนุ่มก็รีบกระโจนยืนสองขาออดอ้อน มันพยายามจะเลียหน้าเขาแต่ไม่สามารถทำได้

“นั่งลงทาโร่ ห้ามยืน มันเปื้อน” เขาชี้นิ้วสั่งซึ่งมันรีบทำตามอย่างรวดเร็ว

“เออ! ให้มันว่านอนสอนง่ายหน่อย รออยู่ตรงนี้ เดี๋ยวจะไปหาขนมมาให้กิน” 

ว่าแล้วธเนศก็ถอดรองเท้าเดินเข้ามาในบ้าน เขาได้กลิ่นอาหารลอยคลุ้งออกมาจากห้องครัว รามฤทธิ์เห็นพี่แดนเดินมาจึงรีบเอ่ยทักทาย

“ไปไหนมาพี่ แล้วนั่นอะไรครับ”

ร่างสูงลุกมาช่วยพี่แดนถือของ มีถุงกับข้าว ถุงผลไม้ และกล่องที่ใส่อาหารบางอย่างอยู่ในนั้น

“กับข้าวน่ะ แล้วก็แก้วมังกร ส่วนนี่ทะเลผัดฉ่า พี่แวะไปเอาที่บ้านมาเมื่อกี้”

“กับข้าวฝีมือป้าดาวใช่ไหม ลาภปากผมจริงๆ เออ! พี่แดนอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิ กำลังจะตั้งโต๊ะพอดี”

รามฤทธิ์ชวนธเนศ ก่อนจะหายเข้าไปในครัวเพื่อจัดอาหารลงจาน และไม่นานพจน์ก็ลงมาจากด้านบน สีหน้าของเขาทำให้น้องชายร่วมโลกค่อนข้างเป็นห่วง

“พี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” เขาถามหนุ่มใหญ่ที่มีความเครียดขรึมบนใบหน้า

“พี่น้อยใจ”

พจน์นั่งลงบนโต๊ะกินข้าว หยิบแก้วเหล้าใส่น้ำแข็งเตรียมยกขึ้นดื่มเหมือนทุกๆ วัน ธเนศมองตามโดยไม่ขัดอะไร เขาเต็มใจรับฟังความทุกข์จากคนบ้านนี้เสมอ

ขณะนั้นสีดากลับมาถึงบ้านพอดี เธอยื่นไก่ย่างให้ทาโร่เพราะรู้ว่ามันจะเห่าดีใจยามเห็นเธอ แต่มันจะสงบนิ่งเมื่อเห็นของกิน และก็ได้ผล! ร่างบางถอดรองเท้าเตรียมจะเดินเข้าบ้าน แต่รองเท้าของธเนศที่วางอยู่รวมกับคนอื่นๆ ในครอบครัวทำให้สีดาชะงัก

“ก็ไอ้จาน่ะสิพี่แดน มันเสือกจะไปเปลี่ยนชื่อที่พ่อแม่ตั้งใจตั้งให้”

เสียงรามฤทธิ์ดังลั่นบ้านยามพูดถึงน้องสาวหัวรั้น และมันก็ดังพอที่จะทำให้สีดาที่ยืนอยู่หน้าประตูได้ยินแว่วๆ เธอเอียงหัวแนบประตูตั้งใจฟังต่อ

“พ่อก็ปลงเถอะน่า แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ตั้งว่าสีดา”

แม่เดือนพูดต่อท้ายขณะทยอยยกกับข้าวออกมาจัดเรียง หากพจน์ไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก เขาจ้องภรรยาตาขวางก่อนอธิบายว่า

“ก็เรารักกันเพราะเรื่องรามเกียรติ์นี่แม่ แล้วพ่อผิดเหรอที่จะตั้งชื่อลูกว่าสีดา ก็ในเมื่อพี่มันยังชื่อรามฤทธิ์” พจน์ออกความเห็นกึ่งอาการน้อยอกน้อยใจ และทุกคนก็เข้าใจเหตุผลของเขา รามฤทธิ์แอบหันมาพ่นลมออกปากเงียบๆ พลางนึกในใจว่า

โชคดีแค่ไหนแล้วที่พวกท่านไม่ตั้งชื่อเขาว่า รามเกียรติ์

“เอาเป็นว่าให้ลูกมันเปลี่ยนไปเถอะ สมัยนี้ชื่อสีดามันเชยจริงๆ นั่นละ” เดือนไม่อยากให้ลูกสาวเสียใจ และถูกล้อบ่อยๆ จึงหันมาเอาน้ำเย็นเข้าลูบสามีแทน

“เราต้องเข้าใจลูกมันนะพ่อ ชื่อสีดาในสมัยนี้มันคงน่าอายจริงๆ คงเชยคงเฉิ่ม”

ธเนศเข้าใจทุกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็นพี่พจน์หรือทางสีดา แต่ชื่อนี้สำหรับเขาไม่ได้เชยอะไรเลย ตรงกันข้าม...เขากลับมองว่ามันเพราะและไม่เหมือนใคร

“แต่ผมชอบชื่อนี้นะ ว่ากันตามตรงเด็กสมัยนี้มีแต่ชื่อแปลกๆ ทั้งนั้น แต่ชื่อจาเพราะดี มันเป็นความโบราณที่น่าเก็บรักษาไว้”

ความคิดเห็นของธเนศทำให้ใครบางคนที่ยืนแอบฟังอยู่หน้าบ้านถึงกับสะอึก ร่างบางรีบหันหลังวิ่งออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว โดยมีเจ้าทาโร่วิ่งตามมาติดๆ

อึก สีดายังคงสะอึกเมื่อนึกถึงคำพูดของพี่แดน หัวใจในอกพองโตเพียงเขาบอกว่าชื่อจริงของเธอเป็นสิ่งที่น่า เก็บรักษา ให้ตายสิ! นี่เราตื่นเต้นมากกว่าตอนอยู่กับพี่พุดอีกงั้นเหรอ? แค่คำพูดเขาเนี่ยนะ...


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น