ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 16 : บทที่ 4.1 หัวใจต่อต้านแต่ (หน้าด้าน) คิดถึงเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    20 ก.ย. 62


ธเนศขับรถมาจอดหน้าบ้านของสีดา ซึ่งเวลานั้นฝนยังคงกระหน่ำตกลงมาอย่างหนัก ทั้งคู่มองออกไปนอกรถในขณะที่เจ้าทาโร่หลับเป็นตายเพราะอากาศเป็นใจแถมยังได้อยู่กับเจ้านายที่มันรักอีกต่างหาก

“นี่ร่ม จาเอาไปเถอะ” เขาส่งร่มให้เธอ

“แล้วพี่แดนล่ะ” เธอถามด้วยอาการที่ เริ่มเป็นห่วงเขา

“ไม่เป็นไร พี่เปียกไปแล้ว”

“แต่จาก็เปียกแล้วเหมือนกัน” เธอว่าอย่างนั้น ซึ่งเขาก็ได้แต่มองหน้า เงียบไปอึดใจก่อนให้เหตุผลโต้กลับ

“แต่จาไม่ควรเปียกอีก เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

ปกติสีดาจะเบื่อหน่ายในความเป็นผู้ใหญ่ใจดีของเขา แต่นาทีนี้เธอกลับชอบอกชอบใจจนเผลอยิ้มหวานออกมา ธเนศหันไปจับเจ้าทาโร่ ปลุกมันให้ตื่นเพื่อเตรียมส่งกลับบ้าน

“งั้น จาไปก่อนนะ”

สีดาไม่กล้าลงจากรถเพราะฝนตกหนักแถมฟ้ายังร้องเสียงดัง ธเนศเห็นถึงความน่ากลัวจากฟ้าฝนก็ไม่นิ่งเฉย เขาตัดสินใจวิ่งอ้อมมาเปิดประตูให้หญิงสาว พร้อมกับกางร่มให้เธอและสุนัขคู่ใจ

“พี่แดน เปียกหมดเลย” สีดาหันมาตะโกนบอกเขา

“ไม่เป็นไร จาไขกุญแจสิ”

สีดาพยักหน้าตอบ รีบหันมาไขกุญแจแล้วเปิดเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว เขาส่งร่มให้เธอในขณะที่ตัวเองเปียกซก ธเนศวิ่งเหยาะๆ มาไขรั้วบ้านตัวเองบ้าง ซึ่งขณะนั้นสีดายังคงยืนอยู่เป็นเพื่อน เธอก้าวมาใกล้กำแพงเขย่งมองบ้านข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง

ธเนศกลับขึ้นมาในรถแล้วถอยหลังเข้าบ้าน เขาดับเครื่องยนต์มองดูสายฝนที่กระหน่ำตกลงมาด้วยความหนาวเหน็บ นึกถึงภรรยาที่เคยอยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้วแสลงใจยิ่งนัก ค่ำคืนนี้ทั้งหนาวทั้งเหงา...เขาอดคิดถึงเธอคนนั้นไม่ได้เลย

สีดากลัวเขาเห็นว่าเธอยังแอบมองอยู่ตรงกำแพงบ้าน จึงออกคำสั่งให้เจ้าทาโร่นั่งลงบนโต๊ะหินอ่อน ก่อนวางร่มคันใหญ่กำบังร่างมันอีกชั้น แล้วปล่อยให้ตัวเองเปียกปอนโดยไม่กลัวว่าจะป่วยหรือไม่สบาย ดวงตาหม่นหมองของสีดาทอดมองไปยังรถของธเนศ เธอเห็นพี่แดนไม่ชัดเพราะฝนได้ตกลงมาอย่างหนัก แต่ดูแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขากำลังเกิดความรู้สึกอย่างไร ตอนนี้ชายหนุ่มกำลัง เศร้าและหดหู่เพราะเธอเองก็รู้สึกเหมือนกันกับเขา

พี่แดนคิดถึงพี่พุกใช่ไหม

พี่แดนคงรักพี่พุกมากสินะ

แล้วเธอเป็นอะไรล่ะ? ทำไมถึงต้องรู้สึกเสียใจที่เขากำลัง คิดถึงใครอีกคนด้วย

 

สายวันอาทิตย์สีดาตื่นนอนเวลาแปดโมงเช้า เธอรีบเปิดคอมพิวเตอร์ใส่รหัสแอปพลิเคชันไลน์ และเข้าเว็บไซต์เฟซบุ๊กเพื่อติดต่อกับกลุ่มเพื่อน และผู้ชายที่ชวนเธอไปดูหนังก็ไลน์มาหา เมื่อวานนี้เขาส่งสารพัดข้อความและทุกช่องทางที่จะติดต่อหาเธอได้ แต่สีดาเงียบหายราวกับว่าไม่เคยมีตัวตน

“ขอโทษค่ะ พอดีโทรศัพท์จาพัง”

เธอพิมพ์โต้ตอบกับเขาผ่านเฟซบุ๊ก รายนั้นโล่งใจที่เธอติดต่อกลับมา เขานึกว่าสีดาจะกลัวจนไม่กล้าไปดูหนังด้วยกัน...สรุปวันนี้ทั้งคู่มีนัดดูหนังรอบบ่ายโมงสี่สิบนาที ซึ่งชายหนุ่มจะมารับเธอที่หน้าปากซอยเวลาสิบโมงเช้า

“แม่ จาไปดูหนังกับเพื่อนนะ”

สีดาแต่งตัวสวยสวมชุดเดรสสีชมพูอ่อน ผมยาวสลวยถูกปล่อยสยายแผ่มาถึงกลางหลัง เธอส่งยิ้มหวานให้สมาชิกคนอื่นๆ อย่างมีความสุข จนรามฤทธิ์ถึงกับส่ายหัวให้กับความบ้าบอของน้องแท้ๆ

“นัดผู้ชายชัวร์” พ่อกับแม่มองหน้ากันเมื่อได้ยินลูกชายคนโตค่อนแคะ

“เปล่าสักหน่อย ไปกับเพื่อน” สีดาปฏิเสธเสียงสูงเล็กน้อย หากพี่ชายไม่เชื่อ

“จะไปกับใครพี่ไม่ว่า อะ...เอานี่ติดไป ถึงเครื่องจะเก่าแต่เราก็ควรมีโทรศัพท์ติดตัวไว้ เดี๋ยวไปเกิดเรื่องที่ไหนจะติดต่อครอบครัวไม่ได้”

รามฤทธิ์ส่งโทรศัพท์เครื่องเก่าของตัวเองให้น้อง สีดามองพี่ชายด้วยความซาบซึ้งใจ เธอรับโทรศัพท์จากเขาแล้วเอ่ยขอบคุณเบาๆ

“แต่เมื่อคืนไม่เห็นมีใครไปรับจาสักคน ฝนก็ตกอย่างหนัก”

สีดาแอบน้อยใจพ่อแม่และพี่ชาย หากทุกคนมองหน้ากันด้วยความสงสัย ก็ธเนศเป็นคนเดินมาบอกพวกเขาเองว่าจะออกไปทำธุระ เลยจะแวะดูสีดาให้ แถมยังพาเจ้าทาโร่ไปด้วยอีกต่างหาก

“แล้วพี่แดนไม่ได้แวะรับหรอกหรือ? นี่เมื่อคืนเรากลับมายังไง” แม่ถามทันที

“นั่นสิ! พี่เขาบอกจะแวะดูเราให้ตอนออกไปทำธุระ” พจน์สมทบ


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น