ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 15 : บทที่ 3.5 ไม่เหมือนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,593
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    20 ก.ย. 62

ยานพาหนะชายหนุ่มตามติดคนวิ่งหนีฝน พยายามกะพริบไฟเรียกอยู่หลายครั้งหากเธอไม่มีวี่แววว่าจะหยุด จึงเปลี่ยนมาบีบแตรแทน...เขาหยุดรถทันทีที่เธอหยุดเดิน เวลานั้นฝนตกลงมาอย่างหนัก ธเนศจึงคว้าร่มเปิดประตูลงมารับเธอ

สีดาเปียกปอนจนมองไม่เห็นว่าใครบีบแตรเรียก กระทั่งปรากฏเป็นร่างธเนศท่ามกลางสายฝน เธอเห็นเขาเดินกางร่มเข้ามาใกล้ๆ แล้วเขยิบร่มคันใหญ่บังศีรษะให้เธอ ซึ่งวินาทีนั้นเองหัวใจของหญิงสาวเกิดเต้นโครมคราม ความรู้สึกบางอย่างแทรกซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว พานให้ทัศนคติในแง่ลบที่เคยมีต่อชายหนุ่มมลายหายไปจนหมด

“เปียกเป็นลูกหมาเลย” เขาพูดพลางส่งยิ้มให้อย่างอบอุ่น

อย่ายิ้มสิ ห้ามยิ้มนะเธอสั่งเขาในใจ หากสายตามองอีกฝ่ายค้างอยู่เช่นนั้น และมองนานแสนนานราวกับต้องภวังค์ของธเนศ

“พี่เป็นห่วง” เขาว่า พลางใช้ผ้าเช็ดหน้าซับหยาดน้ำบนใบหน้าสีดา หญิงสาวตัวชาหัวสมองหนักอึ้ง นี่เธอกำลังมีอาการแบบไหน? ทำไมถึงหายใจไม่ออก

“ไปเถอะ เดี๋ยวป่วยแล้วจะแย่เอา”

เขาดึงข้อมือน้อยเตรียมจะพาเธอขึ้นรถ หากสีดายืนนิ่งไม่ยอมไปทำให้ร่มที่อยู่ในมืออีกข้างของธเนศกำบังศีรษะเธอไว้ และกลายเป็นเขาที่เปียกแทน

“ทำไมพี่แดนยังมาล่ะ”

สีดาถามเขาทั้งน้ำตา หากชายหนุ่มไม่มีทางรับรู้ได้เลยว่าเธอกำลังร้องไห้เพราะฝนที่ตกลงมาบดบังความเศร้าไปเสียหมด

“เพราะพี่ต้องมาน่ะสิ อย่าห้ามอีกเลย ยังไงพี่ก็ต้องมา”

เขายังคงส่งยิ้มให้ในขณะที่หัวใจของเธออ่อนแอเหลือเกิน อาการเหล่านี้มาได้อย่างไร? ทำไมถึงน่ากลัวขนาดนี้ มันรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เพียงสบสายตากับเขา ทั้งยังเหมือนคนถูกไฟช็อตยามอีกฝ่ายแตะเนื้อต้องตัว

ไม่จริงหรอก เราจะรู้สึกกับพี่แดนได้ยังไง ผู้ชายคนนี้คือพี่แดนนะ! คนที่แสนน่าเบื่อแถมยังจริงจังกับชีวิตอีก ผู้ชายตรงหน้าไม่มีอะไรให้เธอชอบหรอกจา

สีดารับไม่ได้กับกระบวนการทางความคิดของตัวเอง เธอส่ายหัวไปมาอยู่เช่นนั้นจนธเนศเริ่มรู้สึกถึงความแปลกประหลาด เขาเขยิบเข้าไปใกล้น้อง ถามหล่อนทางสายตาว่าเป็นอะไร? หากสีดายังยืนหน้าขรึมไม่พูดไม่จา

“เกลียดพี่มากเลยเหรอ”

เขาตัดสินใจถามตรงๆ บ้าง หากเธอยังยืนงงอยู่ในภวังค์ของเขา ร่างสูงใหญ่ที่เปียกปอนพอๆ กับเธอน่าหลงใหลกว่าทุกวันที่เคยพบเจอ ใบหน้าคมสันที่เครียดจัดดูหล่อเหลาขึ้นมาฉับพลัน...

“ค่อยไปเกลียดต่อที่บ้าน ตอนนี้ขึ้นรถก่อน เธอไม่ควรป่วย”

ธเนศออกแรงดึงร่างบางให้เดินมาด้วยกัน โดยที่เขายังคงกางร่มให้เธออยู่ใกล้ๆ ด้วยความเป็นห่วง และเมื่อประตูเปิดกว้างเจ้าทาโร่ก็เห่าเรียกเจ้าของทันที มันโผล่หัวมาจากช่องตรงกลาง พยายามจะเลียหน้าเจ้านายสุดที่รัก

โฮ่ง โฮ่ง

“มาได้ไงทาโร่” สีดาตื่นเต้นดีใจที่เห็นทาโร่อยู่บนรถของเขา กระทั่งธเนศเดินอ้อมขึ้นมานั่งประจำตำแหน่งคนขับ

“พี่แดน ทาโร่มาได้ยังไงคะ” น้ำเสียงของเธออู้อี้เพราะเมื่อกี้ร้องไห้ หากธเนศคิดว่าตากฝนมาจึงเลือกที่จะปล่อยวาง แม้ข้างในโดยลึกจะเป็นห่วงก็ตามที

“มันตามมา สงสัยคงรู้ว่าพี่จะมาหาจา”

ธเนศพูดอย่างอารมณ์ดีก่อนเริ่มขับรถต่อ ส่วนสีดาก็ยังคงอยู่ในภวังค์ของพี่แดน เธอมองใบหน้าด้านข้างของเขาตาค้างกระทั่งทาโร่ชะโงกหัวมาซบไหล่บางของเจ้าของ มันออดอ้อนหญิงสาวราวกับว่าไม่อยากห่างหายไปไหน

“มันอ้อนแบบนี้ประจำเลยเหรอ” เขาหันมาถาม และนั่นทำให้สีดาที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาจ้องชายหนุ่มหลบขวับ

“มันขี้อ้อนค่ะ” เธอตอบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นัก

“มันคงรักจามาก”

เขาปรับแอร์ให้อุณหภูมิสูงขึ้น ด้วยกลัวเธอจะหนาว ซึ่งหญิงสาวก็รับความรู้สึกดีทุกอย่างที่เขาทำให้ นึกเกลียดตัวเองที่ใจง่ายเผลอหวั่นไหวให้ผู้ชายที่เพิ่งหย่าขาดจากเมียมาหมาดๆ มิหนำซ้ำเขายังอายุมากกว่าเธอตั้ง 19 ปี และเป็นผู้ชายที่เธอคิดจะหนีมาตลอด


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น

  1. #472 fayfai33 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 11:16
    มีหนังสือแบบรูปเล่มไหมคะ
    #472
    0
  2. #11 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 20:33

    รู้ตัวเมื่อปฏิเสธเขาไปแล้ว

    #11
    0