ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 13 : บทที่ 3.3 ไม่เหมือนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,167
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    18 ก.ย. 62

ธเนศมาตามคำเชื้อเชิญของพี่พจน์ เขาตั้งวงกินข้าวกับเหล้าในเวลาสองทุ่ม ซึ่งชายหนุ่มไม่อยากทำตัวให้ทุกคนเป็นห่วงจึงยอมมาสังสรรค์ที่บ้านข้างๆ เมื่อเข้ามาถึงด้านในทุกคนก็รออยู่แล้ว เว้นเพียงสีดาที่ไม่เห็นแม้แต่เงา

“มาเร็วๆ แดน กับข้าวกำลังร้อนๆ เลย”

ทุกคนพยายามไม่พูดถึงเรื่องของเขากับภรรยา ด้วยอยากให้อีกฝ่ายสบายใจ ส่วนรามฤทธิ์กินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย แต่ก็ไม่ลืมกวักมือเรียกธเนศ

“เป็นไงมั่ง ดีขึ้นแล้วใช่ไหม” พจน์ถามชายหนุ่มข้างบ้านที่เขารักเหมือนน้องชาย ซึ่งธเนศได้แต่อมยิ้มพลางพยักหน้าช้าๆ สายตาเขามองไปรอบๆ บ้านเพื่อหาสีดา

“กินข้าวเถอะ เมื่อคืนเห็นยุ่งๆ พี่เลยไม่ได้ตั้งวง”

ปกติทั้งคู่ต้องสังสรรค์กันทุกคืนวันศุกร์ แต่เพราะอาการธเนศไม่ค่อยจะดีเขาเลยตัดสินใจให้น้องได้พักผ่อน แต่เกิดเป็นลูกผู้ชายต้องมีขอบเขต พักใจพักกายแค่วันสองวันก็มากพอแล้ว อกหักไม่ทำให้ใครตายได้หรอก... 

“จาล่ะครับ” ในที่สุดก็อดใจไม่ไหวต้องถามถึงเธอ พจน์ยิ้มยามนึกถึงลูกสาวคนเล็ก พลอยให้แม่กับพี่ชายยิ้มตาม

“โน่น ไปทำงานรับจ๊อบเป็นเด็กเสิร์ฟร้านข้าวต้ม”

พจน์ตอบพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม เรื่องที่ลูกสาวขอร้องให้มารดาเก็บเป็นความลับ แต่บัดนี้ทุกคนล่วงรู้หมดแล้ว ไม่เว้นแม้แต่พี่ชายข้างบ้านด้วย

“ทำไมละครับ ทำไมจาถึงต้องไปทำ” เขาเริ่มเป็นห่วงหญิงสาว เพราะหล่อนเพิ่งผ่าน คืนนั้นกับเขามาหมาดๆ

“ก็มันดันทำโทรศัพท์จอแตก เลยต้องทำงานหาเงินไปซ่อมเอง มันคงรู้ว่าพ่อไม่จ่ายให้แน่ๆ น้องคิดถูกแล้วละแดน พี่ยังผ่อนไม่หมดเลยจะเอาปัญญาที่ไหนไปเปลี่ยนจอให้มันอีก ตั้งห้าหกพัน” ธเนศหน้าเครียดยามรู้เรื่องทั้งหมดจากพจน์ เขานั่งไม่ติดเพราะเป็นห่วงสีดามาเป็นอันดับต้นๆ กระทั่งสี่ทุ่มตรงเขาจึงขอตัวกลับบ้าน

“ทำไมกลับไว แถมไม่ดื่มอีกต่างหาก” พจน์ถามด้วยความเป็นห่วง กลัวธเนศยังเครียดเรื่องเลอชิตาอยู่

“ผมอยากพักครับ ไว้พรุ่งนี้มาใหม่ดีกว่า” ไม่มีใครเร้าหรือชายหนุ่มอีก พจน์สั่งภรรยาให้นำอาหารแบ่งให้ธเนศด้วย

“กินเยอะๆ ล่ะ รักตัวเองให้มากๆ”

ธเนศลาครอบครัวสมานันท์ ก่อนเดินออกมาพร้อมอาหารในมือ และเมื่อทาโร่เห็นชายข้างบ้านสวมใส่รองเท้า มันก็ลุกขึ้นยืนพลางกระดิกหางรออย่างแสนรู้ กระทั่งเขาเดินออกไปมันจึงเดินตามหลังระยะประชิด

“โร่ ตามมาทำไม” ธเนศหยุดเดินหันไปมองสุนัขตัวโปรดของสีดา ซึ่งมันเองก็เงยหน้ามองตอบ เอียงหัวเล็กน้อยราวกับสงสัยและสับสน

กระทั่งเขาเปิดรั้วเข้ามาในบ้าน เจ้าทาโร่ก็เดินตามเข้ามาด้วย ธเนศไม่ได้ไล่มันไปไหน เขาสั่งให้มันรออยู่บริเวณสวนหย่อมขนาดเล็กหน้าบ้าน ก่อนหายเข้าไปเก็บอาหารในมือแล้วเดินออกมาอีกครั้งพร้อมร่มคันใหญ่

“ตกแน่ๆ” เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าที่แดงแผดจนน่ากลัว มีประกายไฟแลบเป็นบางครา ทำให้นึกห่วงสีดาที่ทำงานอยู่หน้าปากซอย

“ไปรับจากับฉันไหม หืมม์”

เขาถามทาโร่ที่บัดนี้ยืนกระดิกหางอยู่ข้างรถเรียบร้อยแล้ว และเมื่อประตูด้านหลังถูกเปิดสุนัขตัวโปรดของสีดาก็กระโดดขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว ธเนศชี้หน้าใส่ก่อนสั่งแกมดุ

“ห้ามอ้วก ห้ามทำสกปรกเด็ดขาด ไม่งั้นแกตายแน่!

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอาหมาขึ้นรถ เพราะปกติเลอชิตาเป็นภูมิแพ้เขาจึงไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้แม้จะชอบสุนัขแค่ไหนก็ตาม โชคดีที่มีเจ้าทาโร่อยู่ข้างบ้าน มันทำให้เขาผ่อนคลายยามเห็นความเฉลียวฉลาด และความขี้อ้อนขี้อ่อย อีกอย่างมันก็ติดเขาเสมือนเป็นคนในครอบครัว...

 

“รับอะไรดีคะ”

สีดายืนรับออเดอร์ลูกค้าที่ร้านข้าวต้มสี่สลึง เพราะความอยากได้เงินทำให้เธอมานะบากบั่น ขี้เกียจแค่ไหนก็ต้องขยันเพราะโทรศัพท์นั้นสำคัญเท่าชีวิต

“ยำปลาสลิด ยำไข่เค็ม แล้วก็ผัดกุยช่ายขาวพิเศษหมูกรอบนะคะ”

เธอจดเมนูอาหารลงสมุดฉีกอย่างคล่องแคล่ว ทวนเมนูที่ลูกค้าสั่งเสียงดังฟังชัด เป็นที่พึงพอใจของเจ๊แหม่มเจ้าของร้าน

“น้องๆ ข้าวต้ม 5 ถ้วย” หญิงสาวที่นั่งด้านนอกตะโกนสั่ง

“ได้ค่ะ” สีดารับออเดอร์อย่างรวดเร็วและแม่นยำ ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะเธออายุยังน้อยแถมยังอยู่ในวัยเรียนจึงทำให้จดจำได้เยอะกว่าคนอื่นๆ ที่อายุปาเข้าไปเลขสี่เลขห้ากันแล้ว

“จาเสิร์ฟโต๊ะ 19 หน่อย”

สีดาทำตามคำขานเรียกของคนอื่นๆ เธอเดินวนเวียนเสิร์ฟอาหาร รับออเดอร์ และเก็บโต๊ะติดกันร่วมสี่ชั่วโมงตั้งแต่หนึ่งทุ่มจนเกือบห้าทุ่ม จนขาทั้งสองข้างเริ่มล้าและสั่นอย่างเห็นได้ชัด และภาพความเหน็ดเหนื่อยของน้องก็ปรากฏแก่สายตาธเนศ เขาทนไม่ได้ยามเห็นสีดาต้องทำงานหนักขนาดนี้

“รออยู่นี่นะ อย่าเห่าล่ะ” ชายหนุ่มหันมาสั่งเจ้าทาโร่ ซึ่งมันนอนหมอบคล้ายจะหลับอยู่ด้านหลัง ก่อนแง้มกระจกสี่ด้านไว้ให้มันได้หายใจ


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น