ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 11 : บทที่ 3.1 ไม่เหมือนเดิม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,195
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    17 ก.ย. 62


ธเนศลงจากรถพร้อมข้าวของมากมายในมือ ก่อนเข้าบ้านเขาไม่ลืมที่จะโยนไก่ย่างเนื้อล้วนไปให้เจ้าทาโร่ ซึ่งมันก็ยินดีรับไมตรีจากชายหนุ่มไม่เห่าไม่หอนอีกเลย  จนสีดาที่ยืนรออยู่ในบ้านนึกหมั่นไส้

ทีเมื่อกี้เห่าไม่หยุด ไอ้โร่เอ๊ย

“จาช่วยค่ะ” เมื่อเขาเปิดประตูเข้ามา เธอจึงอาสาช่วยถือของแต่เขาไม่ยอม

“ไม่เป็นไร ไปนั่งเถอะเดี๋ยวพี่จัดการเอง”

สีดาไม่ชินที่มีเขาเฝ้าปรนนิบัติ แต่ก็เลือกที่จะเดินมานั่งเงียบๆ อยู่มุมเดิมโดยไม่พูดอะไร ธเนศวางของบนโต๊ะกินข้าว ก่อนหันมาถามน้อง...

“ของบนโต๊ะไปไหน” เขาหมายถึงกล่องข้าวจากบ้านเธอ และหม้อใบน้อย

“จาเก็บล้างให้แล้วค่ะ”

จะให้ทนดมกลิ่นข้าวบูดได้อย่างไรล่ะ? เหม็นชะมัด

สีดาบ่นในใจ หากชายหนุ่มพยักหน้า เขาเดินเข้าไปในครัวหยิบจานชามออกมา

“จาต้องกินยาก่อนนะ นี่เป็นวิธีกิน” เขายื่นกล่องยาคุมฉุกเฉินส่งให้หญิงสาว สีดารับมาถือมือไม้สั่นก่อนเงยหน้าร้องหาความมั่นใจจากชายหนุ่ม

“จาจะไม่ท้องใช่ไหมพี่แดน”

ธเนศเองก็เครียดจนหัวแทบจะระเบิด หากสิ่งที่เขาต้องสร้างให้เธอคือกำลังใจและความสบายใจ ชายหนุ่มฝืนยิ้มออกมาแม้ว่าจะไม่แน่ใจอะไรสักอย่าง

“ไม่ท้องหรอก เชื่อพี่เถอะ” เขาตอบพลางประคองน้องนั่งลงบนเก้าอี้

“แล้วถ้าจาท้องล่ะคะ” เธอกล้าที่จะถาม ด้วยมาถึงขั้นนี้คงไม่มีอะไรต้องกลัว

“ถ้าจาตั้งท้องพี่ก็ จำเป็นต้องรับผิดชอบเด็ก เพราะเขาคือลูกของพี่ เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของพี่”

เขาตอบฉะฉาน พลางสบตาสีดาที่เต็มไปด้วยความตื่นกลัวระคนกังวลใจ ธเนศลูบหัวเธอราวกับเธอเป็นเด็กน้อยในโอวาท ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงปัดมันออกไปแล้วเพราะไม่ชอบให้ใครมาจับหัว แต่นาทีนี้มือของเขากลับทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

“กินเถอะ ไม่ต้องคิดมาก” เขาให้กำลังใจแม้ตัวเองจะรู้สึกแย่แค่ไหนก็ตาม

สีดากินยาคุมฉุกเฉินตามที่เขาบอก ซึ่งต้องกินอีกเม็ดหลังจากครบ 12 ชั่วโมง หลังจากดื่มน้ำจนหมดแก้ว ร่างบางก็ลุกขึ้นยืนเตรียมจะกลับไปพักผ่อนที่บ้าน

“เดี๋ยวจากลับบ้านก่อนนะคะ” เขาลุกตามทันที

“กินข้าวสักหน่อยแล้วค่อยไป พี่ซื้อข้าวหมูแดงของโปรดเรามาด้วย”

เพราะอยู่บ้านใกล้กัน และเขาก็เปรียบเสมือนคนในครอบครัวทำให้รู้ว่าหล่อนชอบอะไร และไม่ชอบอะไร สีดาปรายตามองข้าวหมูแดงร้านโปรดที่อยู่ในถุง

“จากินไม่ลง” เธอบอกเขาตามตรง

“อือ แต่เธอก็ต้องกิน” สุดท้ายเขาก็บังคับให้น้องกินข้าว ซึ่งคนที่เอ่ยปากว่า กินไม่ลงซัดข้าวหมูแดงหมูกรอบหมดจานอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ

“กินอีกไหม พี่ซื้อมาหลายห่อ” เขาเสนอเมื่อเห็นหล่อนเก็บกวาดจานจนเกลี้ยง

“ก็ได้ค่ะ” ธเนศแกะข้าวให้หล่อน จัดการเทน้ำราดจนชุ่มตัวข้าวตามแบบที่เธอชอบ

“ขอบคุณค่ะ” สีดาเอ่ยขอบคุณเบาๆ ก่อนลงมือกินข้าวต่ออย่างเอร็ดอร่อย ปกติถ้าเป็นร้านนี้เธอต้องเบิ้ลอยู่แล้ว

ธเนศมองดูหญิงสาวที่ตั้งหน้าตั้งตากินแล้วค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยสีดาก็ไม่ซึมเศร้า ทั้งยังกินอิ่มหนำสำราญอีกด้วย ซึ่งหลังจากมื้อเช้าจบลงชายหนุ่มก็เดินมาส่งน้องหน้าบ้าน

“มีกุญแจใช่ไหม” เขาถามเพราะเห็นว่าคนบ้านนั้นไม่อยู่

“มีค่ะ” สีดาตอบพลางสวมรองเท้าผ้าใบ ธเนศกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ด้วยไม่รู้ว่าจะพูดกับอีกฝ่ายว่าอะไร และเมื่อสีดาเงยหน้าขึ้นมาทั้งสองจึงสบตากัน ซึ่งก็เป็นเธอเองที่รู้สึกไม่เหมือนเดิมกับเขาอีกแล้ว

“พี่แดน เดี๋ยวจาทำแผลให้”


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น