ลมหวน(ทวง)รัก

ตอนที่ 10 : บทที่ 2.5 ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

คราวนี้ธเนศยิ่งกว่าตกนรก เขาไม่น่า พลาดทำร้ายน้องเลย สิ่งที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ และเขาก็ไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้อย่างแน่นอน

“คงต้องบอกพี่พจน์” เขาหมายถึงพ่อของสีดา

“บอกไม่ได้เด็ดขาด จากลัว” เธอห้ามเขาเสียงเครือ พานให้ทั้งคู่สบสายตา

“พี่ต้องรับผิดชอบ” เขาตั้งท่าจะรับผิดชอบลูกเดียว สีดาส่ายหัวไม่ยอม

“แบบไหนล่ะ? พี่แดนจะรับผิดชอบก็ได้นะ แต่ห้ามให้คนที่บ้านจารู้เด็ดขาด”

ธเนศหนักใจกับคำขอนั้น เขาเล่นปู้ยี่ปู้ยำลูกสาวพี่พจน์ถึงขนาดนี้แล้วจะไม่ให้ครอบครัวเขารู้งั้นหรือ? คงเป็นไปไม่ได้แน่ๆ

“แล้วมานอนนี่ได้ยังไง ที่บ้านไม่ตามหาเลยเหรอ” เขาเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน

“ที่จริงจาต้องไปนอนบ้านดรีมค่ะ แต่ว่าดรีมยกเลิกพอดีเลยไม่ได้ไป แล้วแม่ก็ไม่รู้ด้วยว่าดรีมยกเลิก” เธอตอบตามความจริง

“งั้นแม่ก็คิดว่าเราอยู่บ้านดรีมใช่ไหม” สีดาพยักหน้าหงึก

สีหน้าธเนศไม่ได้ดีขึ้นเลย เขาคิดไม่ตกว่าจะจัดการอย่างไรกับปัญหาที่เกิดขึ้น แต่ในเมื่อเรื่องราวมันเลยเถิดมาจนถึงขั้นนี้ เขาคงต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง

“พี่ไม่รู้ว่าตัวเองทำถึงขั้นไหน พี่อยากถามเธอละเอียดมากกว่านี้แต่กลัวเธอจะไม่พอใจ และกลัวเธอจะอาย...” เขาเว้นจังหวะการพูด จ้องตาหญิงสาวด้วยความเครียดจัด

“เอาเป็นว่ารออยู่ที่นี่ก่อน พี่จะออกไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน เธอคงต้องกินมัน”

สีดาใจสั่นอีกครั้งเมื่อได้ยินเขาพูดถึง ยาคุมเพราะตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยแตะของพวกนั้นเลย แต่นี่เธอกำลังจะต้องกินมันเข้าไปจริงๆ เหรอ?

“เราต้องป้องกันไว้ก่อน ถ้าท้องขึ้นมาคงไม่เป็นผลดีกับเธอ” เขาพูดเพราะห่วงน้องด้วยใจจริง และสีดาก็เข้าใจ...

“ค่ะ พี่แดนไปเถอะ”

ธเนศออกมาจากตัวบ้าน เดินมาเปิดรั้วตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาหันไปมองบ้านของสีดาปรากฏว่าไม่มีใครอยู่ แถมบ้านยังล็อกจากด้านนอกอีกด้วย และเมื่อเสียงประตูรั้วเลื่อนเปิด เจ้าทาโร่ที่นอนอยู่ในเขตบ้านก็เห่าทันที

สีดาตกใจยามได้ยินเสียงสุนัขตัวโปรดเห่าไม่หยุด เธอเดินมาตรงประตูเห็นธเนศกำลังก้าวขาไปใกล้กำแพงที่คาดว่าเป็นตำแหน่งที่ทาโร่ยืนอยู่ เขาชะโงกหน้าคุยกับมันที่แหงนหน้าเห่าเรียก

“ว่าไงเรา เห่าทำไม” สีดามองดูเขาคุยกับสุนัขของเธออยู่เงียบๆ เจ้าทาโร่อ่อนลงเมื่อพี่แดนเริ่มเจรจากับมัน มีเพียงเสียงครางอิ๋งๆ ตามแบบฉบับหมาขี้อ้อนเท่านั้นที่หลุดออกมา

“ไม่ต้องเป็นห่วงพี่สาวแกนะ ฉันไม่ทำอะไรเขาหรอก”

คนแอบมองน้ำตารื้นเมื่อได้ยินธเนศพูดประโยคนั้นออกมา อันที่จริงพี่แดนไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร แต่ด้วยนิสัยของเขาทำให้เธออึดอัดทุกครั้งที่ต้องเจอหน้า คงเป็นเพราะช่วงวัยด้วยกระมัง ชายหนุ่มอายุห่างกับเธอถึง 19 ปี แถมยังเข้าขากันได้ดีกับพ่อเสมือนเป็นน้องชายของท่าน ด้วยเหตุนี้เธอจึงไม่ชอบอยู่ใกล้ธเนศ เพราะไม่อยากฟังเสียงบ่น เสียงสั่งสอนใดๆ อีก เนื่องจากได้รับจากพ่อและพี่เดี่ยวมามากพอแล้ว


รีอัปลมหวนทวงรัก เพื่อเป็นตัวอย่างในการตัดสินใจซื้อนิยายจ้า อัปให้อ่าน 70% ของเนื้อหาทั้งหมดค่ะ สนใจกดซื้อนิยายผ่านเมบได้ที่ลิงก์ด้านล่างค่ะ

ลมหวน(ทวง)รัก
พี่แดนกับจา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

529 ความคิดเห็น