มิอาจรัก

ตอนที่ 1 : บทที่ 1.1 คนทรนง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    26 มิ.ย. 61


เสียงผู้ชายสองคน โต้เถียงกันอย่างเผ็ดร้อนภายในบ้านอัศวเมคินทร์ ลูกไม่ยอมพ่อ และพ่อก็ไม่ยอมลูก ศึกน้ำลายจึงเกิดขึ้นอย่างดุเดือด

            อย่ามาบังคับ! ผมไม่ชอบ

            โซล อัศวเมคินทร์ ตะโกนใส่พ่ออย่างถือดี สายตาจ้องมองอย่างเอาแต่ใจเหมือนทุกครั้ง ท่านกำมือแน่นด้วยความโกรธที่พวยพุ่งจุกอก ลูกมักเอาแต่ใจอย่างนี้เสมอ จะโทษใครได้เล่านอกจากตัวเองที่เลี้ยงลูกชายคนเดียวให้ออกมาเป็นอย่างนี้ พ่อหลับตาใช้ความคิด...

            ฉันไม่ได้บังคับ แต่ฉันขอสั่งให้แกหยุดทำตัวเหมือนคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าได้แล้ว กิจการที่บ้านมีให้แกต้องรับผิดชอบตั้งเท่าไหร่ ทำไมถึงไม่คิดที่จะสนใจ ทีหลังทำไม่ได้ก็ไม่ต้องสัญญา

            ...

            โซลเงียบฉับพลันเมื่อพ่อพูดถึงสัญญาในวันนั้น วันที่เอ่ยปากขอเรียนในสิ่งที่รัก สิบปีก่อนหน้านี้เขาขอพ่อศึกษาต่อด้านศิลปะ ทั้งยังบอกอีกว่าถ้าเรียนจบตรงนี้เมื่อไหร่ จะรีบศึกษาทางด้านบริหารที่พ่อต้องการทันที แต่วันนี้มันอะไร? ผ่านมาร่วมหกปีเขาก็ยังไม่ทำตามสัญญา

ผมไปนะครับ เดินหันหลังให้พ่อ

แกจะไปไหน โก่งคอถามลูกชาย

ไปทำตัวไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างที่พ่อว่าไง ผมรักสิ่งนี้เท่าชีวิตไปแล้ว อย่าห้ามเลย

 หันหลังตอบก่อนเดินอาดๆ ออกจากบ้านหลังงาม ไม่นานรถเก๋งคันหรูก็ทะยานออกนอกรั้วในเวลาต่อมา ครอบครัวอัศวเมคินทร์ทำธุรกิจออกแบบเครื่องประดับในหมู่วัยรุ่น กลุ่มวัยรุ่นในแถบเอเชียจะรู้จักดีที่สุด ธุรกิจทำเครื่องประดับมี 10 สาขาทั่วโลก และครอบครัวของโซลก็คือหนึ่งในนั้น เครื่องประดับของ S Jewelry แต่ละชิ้นที่ออกมามักจะเป็นที่ฮือฮาฮ็อตฮิตในกระแสสังคมเป็นอย่างมาก เพราะตั้งใจออกแบบมาให้ถูกใจกลุ่มวัยรุ่นมากที่สุด คุณอตินันท์ อัศวเมคินทร์ เจ้าของเอส จิวเวลรี่ในประเทศไทย ท่านอายุ 55 ปีแล้ว ตลอดระยะเวลาการทำงานที่ผ่านมา 30 ปี ท่านหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะให้ลูกชายคนเดียวมาดูแล และสานต่อกิจการยักษ์ใหญ่ตรงนี้ ทว่ากลับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อลูกชายของท่านชื่นชอบทางด้านอื่นมากกว่างานบริหาร

คราแรกคนเป็นพ่อก็ไม่อยากบังคับหรือขู่เข็ญใดๆ  แต่ด้วยความจำเป็นมหาศาลท่านจึงต้องขอร้องลูกชาย พูดเหตุผล ความจำเป็นในอนาคตและดูเหมือนว่าโซลในวัย 18 ปีจะเข้าใจสิ่งที่พ่อพูด ยอมตบปากรับคำไว้ว่าถ้าเรียนจบสิ่งที่ตัวเองชอบในระดับปริญญาตรีเมื่อใด หลังจากนั้นจะรีบศึกษาต่อทางด้านบริหารในทันที แต่ก็ไม่เป็นอย่างที่หวัง เพราะหลังจากเรียนจบกระทั่งวันนี้ผ่านมาร่วมหกปีโซลไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เจ้าตัวดีลืมสัญญาในวันนั้น! ถามว่าโกรธหรือไม่ที่ลูกหันหลังหนีเอาดื้อๆ ท่านคงตอบได้คำเดียวว่าโกรธจนหน้าเปลี่ยนสี ทว่าความรักที่พ่อมีมันมาหักลบความโกรธไปเสียหมด อตินันท์ได้แต่หวังว่าโซลจะเป็นเหมือนกัน คือเอาความรักที่ลูกมีต่อพ่อมาหักลบในสิ่งที่ตัวเองกำลังคิดกระทำลงไปบ้าง

รถเปิดประทุนสีดำเงาขับแล่นด้วยความเร็วบนท้องถนน เขาเองก็ไม่ได้อยากทำเช่นนี้ ไม่ได้อยากขัดใจพ่อแม้แต่น้อย แต่นี่มันคือชีวิตจริง แล้วทำไมต้องทำอะไรที่ตัวเองไม่ชอบด้วย โซลอยากถามพ่อเหลือเกินว่าถ้ามีใครมาบังคับพ่ออย่างที่พ่อกำลังทำกับเขา ท่านจะรู้สึกอย่างไร!

ยิ่งนึกถึงเรื่องที่เพิ่งโต้เถียงกับบิดา เท้าใหญ่ก็เหยียบคันเร่งสุดแรงเกิด มือข้างซ้ายยกโทรศัพท์ขึ้นมา สัมผัสนิ้วลงบนหน้าจอเพื่อโทรออกหาใครบางคน รอไม่ถึงห้าวินาทีเธอก็รับสาย

ทำอะไรอยู่ ถามเสียงแข็ง

กำลังเก็บห้องอยู่ ปลายสายตอบเขา พลางกวาดพื้นห้องนั่งเล่นไปเรื่อยๆ

อือ อีกครึ่งชั่วโมงจะเข้าไปนะ

มาทำไมล่ะ เพิ่งกลับไปเมื่อวานเองนะ ถามกลับด้วยความสงสัย

ทำไม! ผัวจะไปหาเมียไม่ได้หรือไง เริ่มไม่พอใจที่ปรางทิพย์ถามมาก

เปล่า ปรางก็แค่สงสัย... ก็โซลเพิ่งกลับไปเมื่อวานเองนี่นา

เสียงปรางทิพย์หรี่ลงอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าหวานซีดเผือดเมื่อได้ยินเขาตะคอกใส่ มือที่ถือไม้กวาดปล่อยลงอย่างเหนื่อยล้า ทิ้งตัวลงบนโซฟา...

แล้วกินอะไรมาหรือยัง จะให้ปรางทำอะไรไว้ให้หรือเปล่า เธอถามเอาใจ

อือ หิวมากเลยตอนนี้อ่ะ

โซลอยากกินอะไรล่ะ

ปราง โซลอยากกินปราง

เขาให้คำตอบก่อนกดวางอย่างอารมณ์ดี คนกำลังจะถูกกินหน้าแดงวูบไปหมด ปรางทิพย์ยิ้มกว้างราวกับถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง อายเหลือเกินกับประโยคที่เพิ่งได้ยิน เป็นเวลา 7 ปีแล้วที่หญิงสาวใบหน้าสวยหวาน แต่นัยน์ตาเศร้าหมองมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับโซล มันจะไม่แปลกอะไรเลยถ้าเขาและเธอไม่ได้เป็นเพื่อนกันมาก่อน จะไม่รู้สึกเจ็บปวดอย่างนี้เลยถ้าเขาบอกรักเธอบ้าง และเธอจะไม่รู้สึกสมเพชตัวเองเลยถ้าเขาบอกกับคนอื่นๆ ว่าเธอคือแฟนของเขา แต่ทุกอย่างมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่ผู้ชายคนหนึ่งพึงกระทำ เขาอยากได้ใคร่มีตัวเธอเมื่อไหร่...ก็มา พอเสร็จภารกิจก็ลาไกลจนเธอชาชิน

บางครั้งย้ำถามตัวเองอยู่หลายครั้ง หลายหนว่าจะทนคนที่ไม่เห็นค่าในตัวเธออย่างเขาทำไม? เวลาส่องกระจกเมื่อไหร่ หน้าสวยหวานก็การันตีอยู่แล้วว่าหาผู้ชายที่ดีกว่าเขาได้แน่นอน หากความรักที่มีฝังลึกจนยากเกินถอดถอน เธอจงรัก และภักดีต่อผู้ชายคนนี้โดยไม่มีข้อแม้ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เขามีความสุข ยอมนอนร้องไห้เมื่อมองแผ่นหลังเขาไปไกลตา ยอมเป็นฝ่ายเลิกรายามเขาเจอคนที่ถูกใจในสักวัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น