หัวใจมาร (รีอัพ) ทยอยลบ

ตอนที่ 89 : บทที่ 30.2 คลื่นใต้น้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,129
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    3 ก.ค. 61



เมื่อใกล้เวลานัดทานอาหารค่ำ อัยการจึงรีบมาดักรอดาหลันหน้าห้อง เขาดูดีมีสไตล์ในชุดลำลองสบายๆ ร่างสูงใหญ่เดินง่วนอยู่หน้าประตูเป็นร่วมครึ่งชั่วโมง แต่เจ้าของห้องก็ยังไม่เปิดประตูออกมาสักที คราวนี้คนกลัวเสียแฟนให้ไอ้หนุ่มตาน้ำข้าวถึงกับทนไม่ไหว กำหมัดกราดเคาะประตูรัวๆ เจ้าของห้องที่กำลังวุ่นวายกับการเป่าผมยาวสลวยถึงกับหน้างอ ใครมันเสียมารยาทได้ถึงเพียงนี้!

ร่างอรชรเดินไปยังหน้าประตู หญิงสาวเปิดจอมอร์นิเตอร์ตรงผนังด้านข้าง ภาพที่ปรากฏทำให้ใบหน้าสวยยิ้มจนหน้าแดง ก็พี่อัยของเธอน่ะสิยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดยังกับยักษ์วัดแจ้ง อัยการจ้องประตูเขม็งไม่ใช่ว่าน้องดาชิงออกไปก่อนหน้าที่เขาจะมาถึงหรอกนะ แต่แล้วคนยืนรอก็ยิ้มได้เมื่อประตูตรงหน้าค่อยๆ เลื่อนเปิด ทว่าไร้ร่างที่เขาครวญหาแต่กลับได้ยินแต่เสียงเจ้าของห้อง

มาทำไมน้องดาถามเสียงแข็ง

ขอเข้าไปหน่อยได้ไหมเขาไม่ตอบ แต่ขออนุญาตเข้าห้อง

ไม่ได้ค่ะ ดายังแต่งตัวไม่เสร็จ

เธอบอกปัดทันทีแต่คนมีคดีไม่สนใจ ชายหนุ่มอ้าประตูกว้างจนดาหลันร้องลั่น อัยการรีบยกมือปิดปากอิ่มไว้แน่นก่อนทำสัญญาณมืองดใช้เสียง เขาช้อนร่างเธอขึ้นสู่อ้อมอกเดินเข้าไปยังตัวห้อง ผมยาวเกือบถึงก้นงามงอนพลิ้วไหวตามจังหวะการเดิน...เธอดูมีเสน่ห์เหลือเกินดาหลันของอัยการ

ปล่อยดาเลยนะ

เธอสั่งเสียงแข็ หากคนอุ้มทำหูทวนลมไม่สนใจได้ยินคำพูดที่ไม่พึงประสงค์ อัยการลอยหน้าลอยตาเดินเข้ามาในห้อง ดาหลันเบิกตาโพลง

พี่อัย! พาดาเข้ามาในนี้ทำไม ออกไปนะ

มือเรียวทุบแขนล่ำพัลวัน ขาทั้งสองข้างดิ้นไหวเหมือนปลาขาดน้ำ อัยการหัวเราะหึในลำคอ เขาสะใจเหลือเกินที่ทำให้แม่ดาวยั่วกลัวจนหน้าซีด

ทำไมกลัวหรือไงน้ำเสียงเขายั่วเจ้าหล่อน

ถ้าพี่อัยไม่วางดาลง ต่อไปดาจะไม่มาให้พี่เห็นหน้าอีก จะไม่พูดด้วย จะไม่ติดต่อ จะไม่ อื้อ!”

            เขาปล่อยให้เธอพูดมามากแล้ว ปากร้อนบดจูบลงมาตามอารมณ์ปรารถนา เขาปล่อยให้เธอยืนตามความต้องการ หากแต่ปากยังคงดูดซับความหอมหวานจากปากน้องดา คนเป็นอิสระแล้วไปไหนไม่ไหว เธอไร้เรี่ยวแรงฉับพลันยามเขากระทำเช่นนี้ มือเรียวเกาะบ่าใหญ่แน่น ลิ้นของเขารุกหนักจนเธอซวนเซ สองมือใหญ่กระตุกปมเชือกชุดคลุมอาบน้ำ สาบเสื้อตัวใหญ่คลายออกทันที มือร้อนลูบไล้ทักทายหน้าท้องนวลเนียน หญิงสาวสะดุ้งหวือยามฝ่ามือของเขาลูบไล้เข้าไปในกายเธอ น้องดาของเขาทั้งหอม ทั้งหวานเสียเหลือเกิน อารมณ์ดิบที่ไม่ได้ปลดปล่อยมาแรมปีลุกฮือขึ้นมาเมื่ออยู่กับเธอ

            พี่ขอรักดาได้ไหม

            สายตาปรือปรอยเพราะพิษความปรารถนา เขาขออนุญาตเธอเสียงพร่า ดาหลันมึนงงแต่ก็ยังคงมีสติ ดวงตาคมเข้มของเขาจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน

            ไม่ได้ค่ะ แต่งงานกันก่อนได้ไหม ดาถือ

            อัยการถอยห่างหันหลังใส่สาวเจ้าทันที เขารีบยกมือลูบหน้าตัวเองตามมาด้วยเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ดาหลันหน้าสลดเมื่อเห็นอาการของเขา มือเรียวสั่นระริกค่อยๆ ผูกเชือกชุดคลุมอาบน้ำให้เรียบร้อย พูดเรื่องแต่งงานเขาถึงกับถอยหนีพี่อัยที่เธอเทิดทูนจงใจจะเล่นๆ กับเธอน่ะสินะ น้ำตาไหลอาบแก้มนวลลงมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เธอน้อยใจพี่อัยเหลือเกิน

ร้องไห้ทำไม

เขาถามเสียงห้วนเมื่อเห็นน้ำตาบนหน้าของเธอ หญิงสาวรีบเช็ดมันลวกๆ ตาเธอแดงก่ำจนน่าใจหาย เขาโผนเข้าไปใกล้หากดาหลันยังเจ็บช้ำใจ เธอถอยหนีเองตามสัญชาตญาณ

ออกไปเถอะค่ะ ดาจะแต่งตัว

น้ำเสียงสั่นเครือของเธอบีบคั้นหัวใจคนฟังเหลือคณา ร่างใหญ่ไม่ฟังเจ้าของห้อง เขาเดินเข้าไปประชิดเจ้าของหัวใจ

ดาเป็นอะไร พี่ขอโทษที่ทำพฤติกรรมแบบเมื่อกี้ ต่อไปนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก พี่สัญญาิง

วรีบเช็ดน้ำตาลว

ต่อไปนี้หรือคะ ทำไมต้องต่อไปนี้ล่ะ ไม่ว่าตอนนี้หรือตอนไหนพี่อัยเคยมองเห็นค่าของดาด้วยหรือคะ

ทำไมดาพูดอย่างนี้ โอเค...พี่ผิดเรื่องที่ว่าดาทางโทรศัพท์ แต่นั่นมันเป็นเพราะพี่โทรหาดาเป็นสิบๆ สาย แล้วสายมันไม่ว่างพี่เลยหน้ามืดโทรมาว่าดาที่ร้าน พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าเก้าใช้โทรศัพท์อยู่ พี่ขอโทษ

เขาอธิบายเสียงดังฟังชัด แน่นอน! มันมีอารมณ์ส่วนตัวที่ไม่ได้ปลดปล่อยกระแทกลงไปด้วย อีกอย่างหนึ่งคือน้ำตาของดาหลันที่ไหลเป็นทาง บอกตรงๆ ว่าตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยเห็นดาหลันร้องไห้สักครั้ง หญิงสาวเข้มแข็งจนเขายังอาย แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงร้องไห้ง่ายดายอย่างนี้

พี่อัยออกไปก่อนเถอะ ดาอยากพักค่ะบอกน้องทรายกับเก้าด้วยว่าดาไม่สะดวกจะไปร่วมงาน

เธอยังคงเมินเขาข้อแก้ตัวที่มีฟังไม่ขึ้นสักเปอร์เซ็นต์ แค่หงุดหงิดที่โทรศัพท์เธอสายไม่ว่างเท่านั้นน่ะหรือช่างน้ำเน่าสิ้นดี ส่วนฝ่ายนั้นได้แต่ยืนเซ่อคำก็ไล่สองคำก็ไล่

น้องดา พี่อัยขอโทษ

น้ำเสียงเขาเว้าวอนสุดฤทธิ์ ยกมือกุมมือเรียวสองข้างบีบจนแน่น เจ้าของมือพยายามดึงมันกลับหากเขาไม่ยอมปล่อย จมูกคมเทียวหอมเทียวจูบมือนุ่มไม่ห่างหาย

พี่ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน ดารู้ใช่ไหมว่าพี่พูดไม่เก่ง

แต่ถ้าพี่อัยไม่พูดบางทีดาก็ไม่รู้ บอกตามตรงว่าดาโง่มากโดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับพี่ดานี่จัดได้ว่าควายเบอร์หนึ่งเลยล่ะ

พี่อัยหัวเราะร่าน้องดาช่างเปรียบตัวเองเหลือเกิน ควายยังงั้นหรือ

ถ้าดาเป็นควายพี่ขอซื้อสักตัวได้ไหม อยากได้ไปไถนาสักหน่อย

บ้า! อยากได้ก็ไปหาที่อื่นเถอะดาไม่ใช่ของเล่นสำหรับใคร

แล้วใครคิดว่าดาเป็นของเล่น นี่! ดาหลันพี่จะบอกอะไรเธอให้นะ คนอย่างพี่ถ้าไม่แคร์ ไม่ห่วง และไม่ เอ่อ...ไม่

ไม่รัก! เขาอยากจะพูดคำนี้ออกไป หากปากหนักๆ ของเขามันเป็นอะไรก็ไม่รู้พูดยากเสียเหลือเกิน หรือว่ายังไม่ถึงแก่เวลาอันควร

ไม่อะไรคะในใจภาวนาให้หลุดคำว่ารักออกมา

ไม่ เอ่อ...ไม่ใส่ใจ ใช่! ถ้าพี่ไม่ใส่ใจความรู้สึกของดาพี่ก็คงไม่ลงมา

คนฟังมีสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด เธอถอนหายใจยาวต่อหน้าเขา ดาหลันชักมือตัวเองกลับทันที อัยการไม่ยอมเขาตามไขว่คว้ารวดเร็ว

เพราะเราเป็นแฟนกัน เราคบกันพี่ถึงมีความรู้สึกดีๆ กับดา

ให้ตายสิ! ตั้งแต่เลิกกับรินธาราเขาก็ไม่เคยพูดทำนองนี้กับใครอีกเลย กลับมาพูดอีกทีมันชักแปลกๆ ชอบกลดาหลันหัวใจพองโต เขาพูดแค่นี้เธอก็เคลิ้มอกเคลิ้มใจเสียยกใหญ่

ออกไปรอข้างนอกก่อนค่ะ ขอเวลาดา 15 นาที

เธอไล่เขาอีกแล้ว แต่คำสั่งให้รอของดาหลันทำเอาอัยการยิ้มไม่หุบ เธอหายโกรธเขาแล้ว

ดาไม่โกรธพี่แล้วใช่ไหมเขาถามเพื่อความแน่ใจ

เอ๊ะ! ถ้าโกรธจะบอกให้ไปนั่งรอข้างนอกทำไมเล่า

สีหน้าที่มีเลือดฝาดของดาหลันทำอัยการสบายใจขึ้นมาได้ น้องดาของเขายิ้มแล้ว

มากอดหน่อยสิ ดายังเป็นโรคขาดความอบอุ่นอยู่หรือเปล่า

ถ้าอยู่ใกล้พี่อัยเมื่อไหร่ดาก็เป็นโรคนี้ตลอดนั่นแหละ

น้ำเสียงกระเซ้าเย้าแหย่ของเธอทำคุณหมอเฉพาะกายประจำใจคลั่ง วงแขนกว้างโอบกอดร่างนุ่มนิ่มไว้แน่น หญิงสาวกอดตอบอย่างไม่ลังเลซุกใบหน้าที่อกแกร่งของเขา กลิ่นกายของพี่อัยน่าหลงใหลยิ่งนักเสียงหัวใจของเขานั้นดังจนเธอหน้าแดง

คุณหมอจ๋า หัวใจเต้นแร๊งแรงเนอะเธอพูดไปหัวเราะไป

คนไข้จ๋า ตอนนี้อย่าเพิ่งชวนคุยนะ คุณหมอกำลังรักษาโรคที่กำเริบให้เธออยู่

อ้าว! ถ้าอย่างนั้นรักษาแน่นๆ หน่อยสิคะ หนาวจังเลยอ่ะ

เธอยั่วเขาสารพัด อัยการได้แต่กัดฟันกรอดพยายามข่มอารมณ์เบื้องต่ำที่มีต่อเจ้าหล่อน ร่างนุ่มนิ่มหอมกรุ่นตรงหน้าทำเขาอยากลงไปแช่น้ำแข็ง ฝ่ายดาหลันได้แต่ยิ้มไม่หุบหน้าเธอบานยิ่งกว่าจานดาวเทียม...คำว่ารักคงต้องให้เวลาเขาสักหน่อย แค่รู้ว่าเขามาหาเพียงเพราะแคร์เธอ ห่วงเธอ ก็ดีใจแล้วเหตุผลเหล่านี้แหละนะที่ทำให้ความโกรธมลายหายไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

379 ความคิดเห็น

  1. #211 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 13:57
    นู๋รินเสน่ห์แรงจิงๆได้ทั้งพี่ทั้งน้อง
    #211
    0
  2. #189 sutisayu55 (@sutisayu55) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 09:36
    คู่นี้น่ารักจังเลยอ่ะ ^^ ชอบๆๆๆๆๆๆ
    #189
    0
  3. #187 Marnyaying (@sweetleejongsuk) (จากตอนที่ 89)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 08:21
    คู่นี้ก็น่ารัก
    #187
    0